एवमुक्त्वा तदा राजन्मद्रराजसुता शुभा। ददौ कुन्त्यै यमौ माद्री शिरसाऽभिप्रणम्य च
असं म्हणून, राजन, मद्रराजाची कन्या माधुरीने कुंतीला वंदन करून, यम आणि दुय्यम या जुळ्या मुलांना तिच्या हवाली केले.
अभिवाद्य महर्षीन्सा परिष्वज्य च पाण्डवान्। मूर्ध्न्युपाघ्राय बहुशः पार्थानात्मसुतौ तदा
तीने महर्षींना वंदन केलं, पांडवांना मिठी मारली आणि आपल्या दोन्ही मुलांना पुन्हा पुन्हा डोक्यावरून गंध घेतला.
हस्ते युधिष्ठिरं गृह्य माद्री वाक्यमभाषत। कुन्ती माता अहं धात्री युष्माकं तु पिता मृतः
युधिष्ठिराचा हात हातात घेऊन माधुरी म्हणाली, 'कुंती तुमची आई आहे, मी धाई आहे, आणि तुमचे वडील आता नाहीत.'
युधिष्ठिरः पिता ज्येष्ठश्चतुर्णां धर्मतः सदा। वृद्धाद्युपासनासक्ताः सत्यधर्मपरायणाः
युधिष्ठिर हा नेहमी चारही भावांमध्ये वडीलधारी आणि धर्माने वडील आहे; तुम्ही मोठ्यांची सेवा करा आणि सत्य-धर्माला धरून राहा.
तादृशा न विनश्यन्ति नैव यान्ति पराभवम्। तस्मात्सर्वे कुरुध्वं वै गुरुवृत्तिमतन्द्रिताः
अशा लोकांचं कधीही नुकसान होत नाही किंवा पराभव होत नाही; म्हणून तुम्ही सर्वांनी गुरूजनांची सेवा मन लावून करावी.
ऋषीणां च पृथायाश्च नमस्कृत्य पुनःपुनः। आयासकृपणा माद्री प्रत्युवाच पृथां तदा
महर्षी आणि पृथा यांना पुन्हा पुन्हा वंदन करून, दुःखी माधुरीने त्या वेळी पृथेला संबोधलं.
ऋषीणां संनिधावेषां यथा वागभ्युदीरिता। दिदृक्षमाणायाः स्वर्गं न ममैषा वृथा भवेत्
या महर्षींच्या उपस्थितीत मी जसं बोलले, तसं, मला स्वर्ग पाहण्याची इच्छा व्यर्थ जाऊ नये.
धन्या त्वमसि वार्ष्णेयि नास्ति स्त्री सदृशी त्वया। वीर्यं तेजश्च योगं च माहात्म्यं च यशस्विनाम्
वृष्णीकन्या, तू खरोखर धन्य आहेस; तुझ्यासारखी स्त्री दुसरी नाही. तुझं सामर्थ्य, तेज, संयम, मोठेपण आणि कीर्ती या सर्वांत तू अद्वितीय आहेस.
कुन्ति द्रक्ष्यसि पुत्राणां पञ्चानाममितौजसाम्। आर्या चाप्यभिवाद्या च मम पूज्या च सर्वतः
कुन्ती, तू आपल्या पाच अपार सामर्थ्यवान मुलांना पाहशील; आणि ती कुलवधू, जिला मी सर्व प्रकारे मान आणि सन्मान दिला आहे.
ज्येष्ठा वरिष्ठा त्वं देवि भूषिता स्वगुणैः शुभैः। अभ्यनुज्ञातुमिच्छामि त्वया यावनन्दिनि
देवी, तू सर्वांत मोठी आणि श्रेष्ठ आहेस, आपल्या शुभ गुणांनी शोभलेली आहेस; आनंदिनी, मी तुझी परवानगी घेऊ इच्छितो.
धर्मं स्वर्गं च कीर्तिं च त्वत्कृतेऽहमवाप्नुयाम्। यथा तथा विधत्स्वेह मा च कार्षीर्विचारणां
माझ्या कृतीमुळे मला धर्म, स्वर्ग आणि कीर्ती मिळो; इथे तुला योग्य वाटेल तसे कर, आणि काहीच संकोच करू नकोस.
बाष्पसंदिग्धया वाचा कुन्त्युवाच यशस्विनी। अनुज्ञाताऽसि कल्याणि त्रिदिवे सङ्गमोऽस्तु ते
डोळ्यांत अश्रू दाटून, कुंतीने म्हणाले: 'कल्याणी, तुला माझी परवानगी आहे; तुझा संग स्वर्गात होवो.'
भर्त्रा सह विशालिक्षि क्षिप्रमद्यैव भामिनि। संगतास्वर्गलोके त्वं रमेथाः शाश्वतीः समाः
मोठ्या डोळ्यांची सुंदर स्त्री, आजच तू आपल्या पतीसोबत लवकरच स्वर्गलोकात एकत्र होऊन, तिथे कायमची सुखी राहो.
ततः पुरोहितः स्नात्वा प्रेतकर्मणि पारगः। हिरण्यशकलानाज्यं तिलं दधि च तण्डुलान्
नंतर पुरोहिताने स्नान करून, प्रेतकर्मात पारंगत होऊन, सोन्याचे तुकडे, तूप, तीळ, दही आणि तांदूळ आणले.
उदकुम्भांश्च परशुं समानीय तपस्विभिः। अश्वमेधाग्निमाहृत्य यथान्यायं समन्ततः
त्यांनी पाण्याचे कलश, कुऱ्हाड आणि तपस्वींसह आणली; आणि यथानियम अश्वमेधाचा अग्नि आणून सर्व विधीने तयारी केली.
काश्यपः कारयामास पाण्डोः प्रेतस्य तां क्रियाम्। पुरोहितोक्तविधिना पाण्डोः पुत्रो युधिष्ठिरः
कश्यप ऋषींनी पांडूच्या प्रेताचे विधीपूर्वक कर्म केले; पांडूचा पुत्र युधिष्ठिराने पुरोहित सांगेल तसे सर्व विधी केले.
तेनाग्निनाऽदहत्पाण्डुं कृत्वा चापि क्रियास्तदा। रुदञ्छोकाभिसंतप्तः पपात भुवि पाण्डवः
त्या अग्निने पांडूचे दहन केले आणि सर्व विधी पार पाडल्या; दुःखाने व्याकुळ होऊन, रडत पांडव भूमीवर कोसळला.
ऋषीन्पुत्रान्पृथां चैव विसृज्य च नृपात्मज।' नमस्कृत्य चिताग्निस्थं धर्मपत्नी नरर्षभम्
ऋषी, पुत्र आणि पृथेला निरोप देऊन, राजपुत्राने चितेवर असलेल्या आपल्या धर्मपत्नी असलेल्या नरश्रेष्ठास वंदन केले.
मद्रराजसुता तूर्णमन्वारोहद्यशस्विनी
मद्रराजाची कन्या, कीर्तीने उज्ज्वल, लगेच त्याच्या मागे चितेवर चढली.
अहताम्बरसंवीतो भ्रातृभिः सहितोऽनघः। उदकं कृतवांस्तत्र पुरोहितमते स्थितः
अखंड वस्त्र परिधान करून, पवित्र मनाने, भावांसह, त्याने तिथे पुरोहिताच्या सांगण्यानुसार जलदान केले.
अर्हतस्तस्य कृत्यानि शतशृङ्गनिवासिनः। तापसा विधिवच्चक्रुश्चारणा ऋषिभिः सह
शतशृंग पर्वतावर राहणारे पूज्य तपस्वी, ऋषी आणि चारण यांनी सर्व विधीप्रमाणे कर्म केले.
पाण्डोरुपरमं दृष्ट्वा देवकल्पा महर्षयः। ततो मन्त्रविदः सर्वे मन्त्रयांचक्रिरे मिथः
पांडूचे निधन पाहून, देवतुल्य महर्षी आणि सर्व मंत्रज्ञ एकत्र जमले आणि चर्चा करू लागले.
हित्वा राज्यं च राष्ट्रं च स महात्मा महायशाः। अस्मिंस्थाने तपस्तप्त्वा तापसाञ्शरणं गतः
त्या महात्म्याने आणि कीर्तीवानाने राज्य आणि देश सोडून, इथे तप केले आणि तपस्वींच्या संगतीत राहिला.
स जातमात्रान्पुत्रांश्च दारांश्च भवतामिह। प्रादायोपनिधिं राजा पाण्डुः स्वर्गमितो गतः
राजा पांडूने आपल्या नुकत्याच जन्मलेल्या मुलांना आणि पत्नीला तुमच्याकडे सोपवून, या जगातून स्वर्गात गेला.
तस्येमानात्मजान्देहं भार्यां च सुमहात्मनः। स्वराष्ट्रं गृह्य गच्छामो धर्म एष हि नः स्मृतः
त्या महान आत्म्याचे पुत्र, देह आणि पत्नी, तसेच त्याचे राज्य घेऊन आपण जाऊ या; कारण हेच आपले कर्तव्य आहे.
ते परस्परमामन्त्र्य देवकल्पा महर्षयः। पाण्डोः पुत्रान्पुरस्कृत्य नगरं नागसाह्वयम्
मग देवतुल्य महर्षींनी एकमेकांशी सल्ला करून, पांडूच्या मुलांना पुढे ठेवून, नागसाह्वय नावाच्या नगराकडे प्रस्थान केले.
उदारमनसः सिद्धा गमने चक्रिरे मनः। भीष्माय पण्डवान्दातुं धृतराष्ट्राय चैव हि
त्या उदार मनाच्या सिद्ध ऋषींनी पांडवांना भीष्म आणि धृतराष्ट्र यांना देण्यासाठी जाण्याचा निर्धार केला.
तस्मिन्नेव क्षणे सर्वे तानादाय प्रतस्थिरे। पाण्डोर्दारांश्च पुत्रांश्च शरीरे ते च तापसाः
त्याच क्षणी सर्वांनी पांडूच्या पत्नी आणि मुलांना घेऊन, ते तपस्वी स्वतःसह निघाले.
सुखिनी सा पुरा भूत्वा सततं पुत्रवत्सला। प्रपन्ना दीर्घमध्वानं संक्षिप्तं तदमन्यत
ती जी पूर्वी नेहमी आनंदी आणि मुलांवर प्रेम करणारी होती, तिने आता एक लांब प्रवास सुरू केला, जो तिला लहानसा वाटला.
सा त्वदीर्घेण कालेन संप्राप्ता कुरुजाङ्गलम्। वर्धमानपुरद्वारमाससाद यशस्विनी
खूप दिवसांनी ती यशस्विनी स्त्री कुरूजनांच्या प्रदेशात पोहोचली आणि वर्धमान नगरीच्या प्रवेशद्वाराजवळ आली.