संभूताः कीर्तिमन्तश्च कुरुवंशविवर्धनाः। शुभलक्षणसंपन्नाः सोमवत्प्रियदर्शनाः
ते कीर्तीमान, कुरुकुळाचा वाढ करणारे, शुभ लक्षणांनी युक्त आणि चंद्रासारखे सुंदर होते.
सिंहदर्पा महेष्वासाः सिंहविक्रान्तगामिनः। सिंहग्रीवा मनुष्येन्द्रा ववृधुर्देवविक्रमाः
ते सिंहासारखे गर्वीले, महान धनुर्धारी, सिंहासारख्या चालणारे, सिंहग्रीव असलेले आणि देवांसारख्या पराक्रमाने वाढले.
विवर्धमानास्ते तत्र पुण्ये हैमवते गिरौ। विस्मयं जनयामासुर्महर्षीणां समेयुषाम्
ते पवित्र हिमालय पर्वतावर वाढू लागले, तेव्हा तिथे आलेल्या महान ऋषींना त्यांचं अस्तित्व पाहून मोठा आश्चर्य वाटलं.
जातमात्रानुपादाय शतशृङ्गनिवासिनः। पाण्डोः पुत्रानमन्यन्त तापसाः स्वानिवात्मजान्
शतशृंगावर राहणाऱ्या तपस्वींनी पांडूच्या मुलांना जन्मत:च आपलीच मुलं समजली.
ततस्तु वृष्णयः सर्वे वसुदेवपुरोगमाः
यानंतर सर्व वृष्णी, वसुदेव यांच्या पुढाकाराने, एकत्र आले.
पाण्डुः शापभयाद्भीतः शतशृङ्गमुपेयिवान्। तत्रैव मुनिभिः सार्धं तापसोऽभूत्तपस्विभिः
शापाच्या भीतीने पांडू शतशृंग पर्वतावर गेला होता; तिथे त्याने ऋषींसोबत राहून, इतर तपस्व्यांसारखं तप केलं.
शाकमूलफलाहारस्तपस्वी नियतेन्द्रियः। योगध्यानपरो राजा बभूवेति च वादकाः
राजा पांडूने फक्त कंदमुळे, भाज्या आणि फळं खाऊन, इंद्रियांवर संयम ठेवून, योगध्यानात मन लावलं, असं सांगितलं जातं.
प्रबुवन्ति स्म बहवस्तच्छ्रुत्वा शोककर्शिताः। पाण्डोः प्रीतिसमायुक्ताः कदा श्रोष्याम संकथाः
हे ऐकून अनेक जण दुःखी झाले, पण पांडूवर प्रेम असल्याने, 'आपल्याला त्यांची बातमी कधी मिळेल?' असं ते म्हणायचे.
इत्येवं कथयन्तस्ते वृष्णयः सह बान्धवैः। पाण्डोः पुत्रागमं श्रुत्वा सर्वे हर्षसमन्विताः
अशा रीतीने वृष्णी आणि त्यांचे नातेवाईक एकत्र बोलत असताना, पांडूच्या मुलांच्या आगमनाची वार्ता ऐकून सर्वजण आनंदित झाले.
सभाजयन्तस्तेऽन्योन्यं वसुदेवं वचोऽब्रुवन्। न भवेरन्क्रियाहीनाः पाण्डुपुत्रा महाबलाः
ते एकमेकांचा सन्मान करत वसुदेवाला म्हणाले, 'महाबली पांडुपुत्रांना कधीच धार्मिक कृत्यांचा अभाव होऊ नये.'
पाण्डोः प्रियहितान्वेषी प्रेषय त्वं पुरोहितम्। वसुदेवस्तथेत्युक्त्वा विससर्ज पुरोहितम्
पांडूच्या हितासाठी त्यांनी सांगितलं, 'तुम्ही कुलगुरूला पाठवा.' वसुदेवाने मान्य करून कुलगुरूला रवाना केलं.
युक्तानि च कुमाराणां पारबर्हाण्यनेकशः। कुन्तीं माद्रीं च संदिश्य दासीदासपरिच्छदम्
त्यांनी राजकुमारांसाठी विविध मोरपिसांनी सजवलेली वस्त्रं, कुंती आणि माध्रीसाठी तसेच दासी-दासांसह सेवक पाठवले.
गावो हिरण्यं रौप्यं च प्रेषयामास भारत। तानि सर्वाणि संगृह्य प्रययौ स पुरोहितः
त्यांनी गायी, सोनं आणि चांदीही पाठवलं; ही सर्व वस्तू एकत्र करून पुरोहित निघाला.
तमागतं द्विजश्रेष्ठं काश्यपं वै पुरोहितम्। पूजयामास विधिवत्पाण्डुः परपुरञ्जयः
तो श्रेष्ठ ब्राह्मण कश्यप पुरोहित तिथे आल्यावर, शत्रूंचा विजेता पांडूने त्याचा विधिपूर्वक सन्मान केला.
पृथा माद्री च संहृष्टे वसुदेवं प्रशंसताम्। ततः पाण्डुः क्रियाः सर्वाः पाण्डवानामकारयत्
कुंती आणि माध्री आनंदित होऊन वसुदेवाचं कौतुक करू लागल्या; त्यानंतर पांडूने पांडवांसाठी सर्व विधी केले.
गर्भाधानादिकृत्यानि चौलोपनयनानि च। काश्यपः कृतवान्सर्वमुपाकर्म च भारत
कश्यपाने गर्भाधानापासून चूडाकर्म, उपनयन आणि इतर सर्व संस्कार, तसेच उपाकर्मही केले.
चौलोपनयनादूर्ध्वमृषभाक्षा यशस्विनः। वैदिकाध्ययने सर्वे समपद्यन्त पारगाः
चूडाकर्म आणि उपनयनानंतर, बैलचिन्ह असलेले हे यशस्वी पुत्र सर्वजण वेदाध्ययनात पारंगत झाले.
शर्यातेः प्रथमः पुत्रः शुक्रो नाम परन्तपः। येन सागरपर्यन्ता धुषा निर्जिता मही
शर्यातीचा पहिला पुत्र शुक्रम्हणून ओळखला जायचा; त्याने समुद्राने वेढलेली ही पृथ्वी जिंकली होती.
अश्वमेधशतैरिष्ट्वा स महात्मा महामखैः। आराध्य देवताः सर्वाः पितॄनपि महामतिः
त्या महात्म्याने शंभर अश्वमेध यज्ञ केले, मोठ्या यज्ञांनी सर्व देवता आणि पितरांची पूजा केली.
शतशृह्गे तपस्तेपे शाकमूलफलाशनः। तेनोपकरणश्रेष्ठैः शिक्षया चोपबृंहिताः
शतशृंग पर्वतावर त्याने फक्त कंदमुळे, भाज्या आणि फळं खाऊन तप केलं; त्याच्या उत्तम साधनांनी आणि शिकवणीने ते अधिक बळकट झाले.
तत्प्रसादाद्धनुर्वेदे समपद्यन्त पारगाः। गदायां पारगो भीमस्तोमरेषु युधिष्ठिरः
त्याच्या कृपेने त्यांनी धनुर्विद्येत पारंगतता मिळवली; भीम गदेत तरंगला, आणि युधिष्ठिर टोपल्यात कुशल झाला.
असिचर्मणि निष्णातौ यमौ सत्त्ववतां वरौ। धनुर्वेदे गतः पारं सव्यसाची परन्तपः
माद्रीचे दोन पुत्र, धाडसींमध्ये श्रेष्ठ, तलवार आणि ढालीत निपुण झाले; शत्रूंचा संहार करणारा सव्यसाची अर्जुन धनुर्विद्येत सर्वोच्च झाला.
शुक्रेण समनुज्ञातो मत्समोऽयमिति प्रभो। अनुज्ञाय ततो राजा शक्तिं खङ्गं ततः शरान्
शुक्राने 'हा माझ्यासारखा आहे' असे म्हणून परवानगी दिल्यावर, राजाने त्याला भाला, तलवार आणि बाण दिले.
धनुश्च दमतां श्रेष्ठस्तालमात्रं महाप्रभम्। विपाठक्षुरनाराचान्गृध्रपक्षैरलङ्कृतान्
स्वतःवर संयम असणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्याने त्याला ताडाच्या झाडाएवढे तेजस्वी धनुष्य, बाण, उस्तरे आणि गिधाडाच्या पंखांनी सजवलेली लोखंडी शरे दिल्या.
ददौ पार्थाय संहृष्टो महोरगसमप्रभान्। अवाप्य सर्वशस्त्राणि मुदितो वासवात्मजः
आनंदी होऊन त्याने पार्थाला मोठ्या नागांसारखी तेजस्वी शस्त्रे दिली; सर्व शस्त्रे मिळाल्यावर वासवपुत्र अत्यंत आनंदी झाला.
मेने सर्वान्महीपालानपर्याप्तान्स्वतेजसः
त्याने पृथ्वीवरील सर्व राजे आपल्या तेजापुढे अपुरेच आहेत असे मानले.
एकवर्षान्तरास्त्वेवं परस्परमरिन्दमाः। अन्ववर्तन्त पार्थाश्च माद्रीपुत्रौ तथैव च
अशा प्रकारे, एक वर्षाच्या अंतराने, पांडव आणि माद्रीचे पुत्र, शत्रूंचा नाश करणारे, एकामागोमाग एक पुढे गेले.
ते च पञ्च शतं चैव कुरुवंशविवर्धनाः। सर्वे ववृधिरेऽल्पेन कालेनाप्स्विव पङ्कजाः
ते पाच आणि कुरुवंश वाढवणारे शंभरही, सर्वजण थोड्याच वेळात पाण्यातील कमळांसारखे वाढले.
कस्मिन्वयसि संप्राप्ताः पाण्डवा गजसाह्वयम्। समपद्यन्त देवेभ्यस्तेषामायुश्च किं परम्
पांडव कोणत्या वयाला हस्तिनापुरात पोहोचले आणि देवांनी त्यांचे आयुष्य किती ठरवले होते?
पाण्डवानामिहायुष्यं शृणु कौरवनन्दन। जगाम हास्तिनपुरं षोडशाब्दो युधिष्ठिरः
कौरवकुळास आनंद देणारा, पांडवांचे आयुष्य ऐक. युधिष्ठिर सोळा वर्षांचा असताना हस्तिनापुरात गेला.