तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः। गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः
तसेच, महर्षी सर्व बाजूंनी जप करत होते; गंधर्वांसोबत प्रसिद्ध तुम्बुरुही गाणे गाऊ लागला.
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा। गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः
भीमसेन, उग्रसेन, ऊर्णायुर, निष्पाप अनघ, गोपती, धृतराष्ट्र आणि आठवा सूर्यवर्चा हे तिथे आले.
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा। त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः
त्रणप, कार्ष्णि, नंदी, चित्ररथ, तेरावा शालिशिरा आणि चौदावा पर्जन्य हे सर्व एकत्र आले.
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः। ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः
पंधरावा कली, सोळावा नारद, ऋत्वा, बृहत्त्वा, बृहक, कराळ आणि महा मनाचा महामनस हेही तिथे आले.
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः। विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा
ब्रह्मचारी बहुगुण, प्रसिद्ध सुवर्ण, विश्वावसु, भूमन्यु, सुचंद्र आणि शरु हेही तिथे होते.
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू। इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप
गाण्याच्या माधुर्याने संपन्न, प्रसिद्ध हाहा आणि हुहू हे देवगंधर्व तिथे आले, हे राजन.
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः। ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः
त्याचप्रमाणे, सर्व अलंकारांनी सजलेल्या आनंदी अप्सरा नाचू लागल्या आणि मोठ्या डोळ्यांनी गाणे गाऊ लागल्या.
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा। अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा
विद्वान, निर्दोष, गुणांनी श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ अशा अद्रिका, सोमा, मिश्रकेशी आणि अलंबुषा हेही तिथे होत्या.
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा। अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा
मारीची, शुचिका, विद्युत्पर्णा, तिलोत्तमा, अम्बिका, लक्षणा, क्षेमा, देवी, रंभा आणि मनोरमा.
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा। पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी
असिता, सुभाहु, सुप्रिया, वपु, पुण्डरीका, सुगंधा, सुरसा आणि प्रमाथिनी.
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः। मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला
काम्या आणि शारद्वती, तसेच मेनका, सहजन्या, कर्णिका आणि पुंजिकस्थला यांनी तेथे समूहाने नृत्य केले.
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि। उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश
ऋतुथला, घृताची, विश्वाची, पूर्वचित्ती, आणि प्रसिद्ध उन्मलोचा व प्रमलोचा—ही दहा.
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः। धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा
उर्वशी ह्या एकादशवी, त्या सर्व मोठ्या डोळ्यांनी गात होत्या; धाता, अर्यमन्, मित्र, वरुण, अंश आणि भग.
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः। ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः
इंद्र, विवस्वान, पूषा, पर्जन्य—दहावा म्हणून ओळखला जातो; मग त्वष्टा, नंतर विष्णू, सर्वात लहान आणि शेवटचा जन्मलेला.
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः
हे बाराही आदित्य, सूर्याच्या तेजाने उजळून निघालेले.
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः। अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप
मृगव्याध, सर्प, मोठ्या कीर्तीचा निरृति, अजैकपाद, अहिर्बुध्न्य, पिनाकी, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते। स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे
दहन, ईश्वर, कपाली, हे लोकांचे स्वामी; स्थाणू, भग आणि पुण्यवान रुद्र तिथे उभे होते.
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः। विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः
दोन अश्विनीकुमार, आठ वसु, बलवान मरुत, विश्वदेव आणि साध्य हे सर्वत्र उभे होते.
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः। कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः
कर्कोटक सर्प, वासुकी सर्प, कच्छप, कुंड, तक्षक हा महानाग.
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः। एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः
ते सर्व तपस्वी, मोठ्या क्रोधाचे आणि बलशाली होते; हे आणि इतर अनेक नाग तिथे जमले होते.
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्चासितध्वजः। अरुणश्चारुणिश्चैव वैनतेया व्यवस्थिताः
तार्क्ष्य, अरिष्टनेमि, काळ्या ध्वजाचा गरुड, अरुण, आरुणि आणि विनतेचे पुत्र उपस्थित होते.
तांश्च देवगणान्सर्वांस्तपःसिद्धा महर्षयः। विमानगिर्यग्रगतान्ददृशुर्नेतरे जनाः
सर्व देवगण, तपश्चर्येने सिद्ध झालेले महर्षी, पर्वताच्या राजवाड्यातून त्यांना पाहत होते; इतरांना दिसले नाही.
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं विस्मिता मुनिसत्तमाः। अधिकां स्म ततो वृत्तिमवर्तन्पाण्डवं प्रति
ते अद्भुत दृश्य पाहून श्रेष्ठ ऋषी आश्चर्यचकित झाले; त्यानंतर त्यांनी पांडूंकडे अधिक लक्ष दिले.
पाण्डुः प्रीतेन मनसा देवतादीनपूजयत्। पाण्डुना पूजिता देवाः प्रत्यूचुर्नरसत्तमम्
आनंदी मनाने पांडूने देवता आणि इतरांची पूजा केली; पांडूने सन्मान केल्यावर देवांनी त्या श्रेष्ठ पुरुषाला संबोधले.
प्रादुर्बूतो ह्ययं धर्मो देवतानां प्रसादतः। मातरिश्वा ह्ययं भीमो बलवानरिमर्दनः
देवतांच्या कृपेने हा धर्म प्रकट झाला आहे; मातरिश्वा म्हणजे भीम, बलवान आणि शत्रूंचा संहार करणारा.
साक्षादिन्द्रः स्वयं जातः प्रसादाच्च शतक्रतोः। पितृत्वाद्देवतानां हि नास्ति पुण्यतरस्त्वया
स्वतः इंद्र प्रत्यक्ष जन्मला, शतक्रतूच्या कृपेने; देवांमध्ये पितृत्वाच्या दृष्टीने तुझ्यापेक्षा पुण्यवान कोणी नाही.
पितॄणामृणनिर्मुक्तः स्वर्गं प्राप्स्यसि पुण्यभाक्। इत्युक्त्वा देवताः सर्वा विप्रजग्मुर्यथागतम्
पूर्वजांचे ऋण फेडून, तू पुण्य मिळवशील आणि स्वर्गात जाशील; असे सांगून सर्व देवता जशा आल्या तशाच निघून गेल्या.
पाण्डुस्तु पुनरेवैनां पुत्रलोभान्महायशाः। प्रादिशद्दर्शनीयार्थी कुन्ती त्वेनमथाब्रवीत्
पण महायशस्वी पांडूला पुन्हा पुत्रप्राप्तीची इच्छा झाली आणि त्याने तिला बोलावले; त्यावेळी कुंतीने त्याला उत्तर दिले.
नातश्चतुर्थं प्रसवमापस्त्वपि वदन्त्युत। अतःपरं स्वैरिणी स्याद्बन्धकी पञ्चमे भवेत्
स्त्रीने चौथ्यांदा गर्भधारणा करू नये, असे म्हणतात; त्यानंतर ती मनमानी वागते, आणि पाचव्यांदा तर तिला वाईट समजले जाते.
स त्वं विद्वन्धर्ममिममधिगम्य कथं नु माम्। अपत्यार्थं समुत्क्रम्य प्रमादादिव भाषसे
तू धर्म जाणणारा असूनही, हे नियम माहिती असताना, अपत्याच्या इच्छेने मला चुकीप्रमाणे का बोलतोस?