एष युद्धे महादेवं तोषयिष्यति शङ्करम्। अस्त्रं पाशुपतं नाम तस्मात्तुष्टादवाप्स्यति
तो युद्धात महादेव शंकराला प्रसन्न करील आणि त्याच्याकडून पाशुपत नावाचं अस्त्र मिळवील.
निवातकवचा नाम दैत्या विबुधविद्विषः। शक्राज्ञया महाबाहुस्तान्वधिष्यति ते सुतः
निवातकवच नावाचे दैत्य, जे देवांचे शत्रू आहेत, त्यांना तुझा बलवान मुलगा इंद्राच्या आज्ञेने मारून टाकील.
तथा दिव्यानि चास्त्राणि निखिलेनाहरिष्यति। विप्रनष्टां श्रियं चायमाहर्ता पुरुषर्षभः
त्याचप्रमाणे, तो सर्व दिव्य अस्त्रं मिळवेल आणि हा श्रेष्ठ पुरुष हरवलेली समृद्धी पुन्हा मिळवून देईल.
एतामत्यद्भुतां वाचं कुन्ती शुश्राव सूतके। वाचमुच्चरितामुच्चैस्तां निशम्य तपस्विनाम्
कुंतीने प्रसूतीच्या वेळी ही अद्भुत वाणी ऐकली, ती तपस्व्यांनी मोठ्या आवाजात उच्चारली होती.
बभूव पमो हर्षः शतशृङ्गनिवासिनाम्। तथा देवमहर्षीणां सेन्द्राणां च दिवौकसाम्
शतशृंग पर्वतावर राहणाऱ्यांना, तसेच देव, महर्षी आणि इंद्रासह सर्व देवांना मोठा आनंद झाला.
आकाशे दुन्दुभीनां च बभूव तुमुलः स्वनः। उदतिष्ठन्महाघोरः पुष्पवृष्टिभिरावृतः
आकाशात डमरूंचा गजर झाला आणि भीषण अशी फुलांची वृष्टी पडू लागली.
समवेत्य च देवानां गणाः पार्थमपूजयन्। काद्रवेया वैनतेया गन्धर्वाप्सरसस्तथा। प्रजानां पतयः सर्वे सप्त चैव महर्षयः
तेव्हा सर्व देवांचे समूह एकत्र आले आणि पार्थाचा सन्मान केला; काद्रववंशीय नाग, गरुडाचे वंशज, गंधर्व, अप्सरा, सर्व प्रजापती आणि सातही महर्षी तिथे उपस्थित होते.
भरद्वाजः खस्यपो गौतमश्च विश्वामित्रो जमदग्निर्वसिष्ठः। यश्चोदितो भास्करेऽभूत्प्रनष्टे सोऽप्यत्रात्रिर्भगवानाजगाम
भरद्वाज, कश्यप, गौतम, विश्वामित्र, जमदग्नि, वसिष्ठ आणि सूर्य हरवला असताना प्रकट झालेले अत्रि हेही तिथे आले.
मरीचिरङ्गिराश्चैव पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः। दक्षः प्रजापतिश्चैव गन्धर्वाप्सरसस्तथा
मारीचि, अंगिरस, पुलस्त्य, पुलह, क्रतु, दक्ष प्रजापती, तसेच गंधर्व आणि अप्सरा हेही तिथे होते.
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वालङ्कारभूषिताः। उपगायन्ति बीभत्सुं नृत्यन्तेऽप्सरसां गणाः
दिव्य हार, वस्त्रे आणि सर्व अलंकारांनी सजलेले ते सर्व भीमसेनाचे गाणे गात होते आणि अप्सरांचा समूह नाचत होता.
तथा महर्षयश्चापि जेपुस्तत्र समन्ततः। गन्धर्वैः सहितः श्रीमान्प्रागायत च तुम्बुरुः
तसेच, महर्षी सर्व बाजूंनी जप करत होते; गंधर्वांसोबत प्रसिद्ध तुम्बुरुही गाणे गाऊ लागला.
भीमसेनोग्रसेनौ च ऊर्णायुरनघस्तथा। गोपतिर्धृतराष्ट्रश्च सूर्यवर्चास्तथाष्टमः
भीमसेन, उग्रसेन, ऊर्णायुर, निष्पाप अनघ, गोपती, धृतराष्ट्र आणि आठवा सूर्यवर्चा हे तिथे आले.
युगपस्तृणपः कार्ष्णिर्नन्दिश्चित्ररथस्तथा। त्रयोदशः शालिशिराः पर्जन्यश्च चतुर्दशः
त्रणप, कार्ष्णि, नंदी, चित्ररथ, तेरावा शालिशिरा आणि चौदावा पर्जन्य हे सर्व एकत्र आले.
कलिः पञ्चदशश्चैव नारदश्चात्र षोडशः। ऋत्वा बृहत्त्वा बृहकः करालश्च महामनाः
पंधरावा कली, सोळावा नारद, ऋत्वा, बृहत्त्वा, बृहक, कराळ आणि महा मनाचा महामनस हेही तिथे आले.
ब्रह्मचारी बहुगुणः सुवर्णश्चेति विश्रुतः। विश्वावसुर्भुमन्युश्च सुचन्द्रश्च शरुस्तथा
ब्रह्मचारी बहुगुण, प्रसिद्ध सुवर्ण, विश्वावसु, भूमन्यु, सुचंद्र आणि शरु हेही तिथे होते.
गीतमाधुर्यसंपन्नौ विख्यातौ च हहाहुहू। इत्येते देवगन्धर्वा जग्मुस्तत्र नराधिप
गाण्याच्या माधुर्याने संपन्न, प्रसिद्ध हाहा आणि हुहू हे देवगंधर्व तिथे आले, हे राजन.
तथैवाप्सरसो हृष्टाः सर्वालङ्कारभूषिताः। ननृतुर्वै महाभागा जगुश्चायतलोचनाः
त्याचप्रमाणे, सर्व अलंकारांनी सजलेल्या आनंदी अप्सरा नाचू लागल्या आणि मोठ्या डोळ्यांनी गाणे गाऊ लागल्या.
अनूचानाऽनवद्या च गुणमुख्या गुणावरा। अद्रिका च तथा सोमा मिश्रकेशी त्वलम्बुषा
विद्वान, निर्दोष, गुणांनी श्रेष्ठ आणि कनिष्ठ अशा अद्रिका, सोमा, मिश्रकेशी आणि अलंबुषा हेही तिथे होत्या.
मरीचिः शुचिका चैव विद्युत्पर्णा तिलोत्तमा। अम्बिका लक्षणा क्षेमा देवी रम्भा मनोरमा
मारीची, शुचिका, विद्युत्पर्णा, तिलोत्तमा, अम्बिका, लक्षणा, क्षेमा, देवी, रंभा आणि मनोरमा.
असिता च सुबाहुश्च सुप्रिया च वपुस्तथा। पुण्डरीका सुगन्धा च सुरसा च प्रमाथिनी
असिता, सुभाहु, सुप्रिया, वपु, पुण्डरीका, सुगंधा, सुरसा आणि प्रमाथिनी.
काम्या शारद्वती चैव ननृतुस्तत्र संघशः। मेनका सहजन्या च कर्णिका पुञ्जिकस्थला
काम्या आणि शारद्वती, तसेच मेनका, सहजन्या, कर्णिका आणि पुंजिकस्थला यांनी तेथे समूहाने नृत्य केले.
ऋतुस्थला घृताची च विश्वाची पूर्वचित्त्यपि। उम्लोचेति च विख्याता प्रम्लोचेति च ता दश
ऋतुथला, घृताची, विश्वाची, पूर्वचित्ती, आणि प्रसिद्ध उन्मलोचा व प्रमलोचा—ही दहा.
उर्वश्येकादशी तासां जगुश्चायतलोचनाः। धाताऽर्यमा च मित्रश्च वरुणोंऽशो भगस्तथा
उर्वशी ह्या एकादशवी, त्या सर्व मोठ्या डोळ्यांनी गात होत्या; धाता, अर्यमन्, मित्र, वरुण, अंश आणि भग.
इन्द्रो विवस्वान्पूषा च पर्जन्यो दशमः स्मृतः। ततस्त्वष्टा ततो विष्णुरजघन्यो जघन्यजः
इंद्र, विवस्वान, पूषा, पर्जन्य—दहावा म्हणून ओळखला जातो; मग त्वष्टा, नंतर विष्णू, सर्वात लहान आणि शेवटचा जन्मलेला.
इत्येते द्वादशादित्या ज्वलन्तः सूर्यवर्चसः
हे बाराही आदित्य, सूर्याच्या तेजाने उजळून निघालेले.
मृगव्याधश्च सर्पश्च निर्ऋतिश्च महायशाः। अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी च परंतप
मृगव्याध, सर्प, मोठ्या कीर्तीचा निरृति, अजैकपाद, अहिर्बुध्न्य, पिनाकी, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.
दहनोऽथेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते। स्थाणुर्भगश्च भगवान्रुद्रास्तत्रावतस्थिरे
दहन, ईश्वर, कपाली, हे लोकांचे स्वामी; स्थाणू, भग आणि पुण्यवान रुद्र तिथे उभे होते.
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ मरुतश्च महाबलाः। विश्वेदेवास्तथा साध्यास्तत्रासन्परितः स्थिताः
दोन अश्विनीकुमार, आठ वसु, बलवान मरुत, विश्वदेव आणि साध्य हे सर्वत्र उभे होते.
कर्कोटकोऽथ सर्पश्च वासुकिश्च भुजङ्गमः। कच्छपश्चाथ कुण्डश्च तक्षकश्च महोरगः
कर्कोटक सर्प, वासुकी सर्प, कच्छप, कुंड, तक्षक हा महानाग.
आययुस्तपसा युक्ता महाक्रोधा महाबलाः। एते चान्ये च बहवस्तत्र नागा व्यवस्थिताः
ते सर्व तपस्वी, मोठ्या क्रोधाचे आणि बलशाली होते; हे आणि इतर अनेक नाग तिथे जमले होते.