इति पुत्रशतं राजन्कन्या चैव शताधिका। नामधेयानुपूर्व्येण विद्धि जन्मक्रमं नृप
राजा, असे शंभर पुत्र आणि त्याहून एक जास्त कन्या होत्या; त्यांची नावे आणि जन्मक्रम मी सांगितल्याप्रमाणे जाणून घे.
सर्वे त्वतिरथाः शूराः सर्वे युद्धविशारदाः। सर्वे वेदविदश्चैव सर्वे सर्वास्त्रकोविदाः
सर्वजण उत्तम रथी, शूर, युद्धात निपुण, वेदज्ञ आणि सर्व अस्त्रशस्त्रात कुशल होते.
सर्वेषामनुरूपाश्च कृता दारा महीपते। धृतराष्ट्रेण समये परीक्ष्य विविवन्नृप
राजा, सर्व मुलांसाठी योग्य वधू धृतराष्ट्राने योग्य वेळी, विचारपूर्वक निवडल्या.
दुःशलां चापि समये धृतराष्ट्रो नराधिपः। जयद्रथाय प्रददौ विधिना भरतर्षभ
आणि योग्य वेळी, राजा धृतराष्ट्राने दु:शला ही कन्या जयद्रथाला विधिपूर्वक दिली, हे भरतश्रेष्ठ.
इति पुत्रशतं राजन्युयुत्सुश्च शताधिकः। कन्यका दुःशला चैव यथावत्कीर्तितं मया
राजा, असे शंभर पुत्र, युयुत्सु एक अधिक, आणि दु:शला ही कन्या, मी योग्य प्रकारे सांगितली.
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत्। कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति
बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असा पुत्र जन्माला आल्यावर पांडूला चिंता वाटू लागली की, माझा दुसरा मुलगा जगात कसा श्रेष्ठ होईल?
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः। तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते
हे जग दैव आणि पुरुषार्थावर आधारले आहे; पण दैव हे योग्य वेळी आणि नियमानुसारच मिळते.
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम्। अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः
आपण ऐकले आहे की, इंद्र हा देवांचा राजा आणि प्रमुख आहे; त्याची शक्ती, उत्साह, पराक्रम आणि तेज मोजता येणार नाही असे आहे.
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम्। यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति
मी तप करून त्याला प्रसन्न करून मोठ्या बळाचा पुत्र मिळवेन; तो ज्या पुत्राला देईल तो नक्कीच पराक्रमी होईल.
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति। कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः
तो युद्धात मानव आणि अमानव अशा सर्व शत्रूंना कृती, मन आणि वाणीने मारेल; म्हणून मी मोठे तप करीन.
ततः पाण्डुर्महाराजो मन्त्रयित्वा महर्षिभिः। दिदेश कुन्त्याः कौरव्यो व्रतं सांवत्सरं शुभम्
मग पांडू राजाने मोठ्या ऋषींशी सल्ला करून, कुंतीला एक वर्षाचे पवित्र व्रत पाळायला सांगितले.
आत्मना च महाबाहुरेकपादस्थितोऽभवत्। उग्रं स तप आस्थाय परमेण समाधिना
आणि तो स्वतः, बलवान हाताचा, एका पायावर उभा राहून, कठोर तप करत, अत्यंत एकाग्रतेने साधना करू लागला.
आरिराधयिषुर्देवं त्रिदशानां तमीश्वरम्। सूर्येण सह धर्मात्मा पर्यतप्यत भारत
देवतांचा स्वामी प्रसन्न व्हावा म्हणून, धर्मनिष्ठ राजाने सूर्याबरोबर कठोर तप केला, हे भारत.
पुत्रं तव प्रदास्यामि त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
मी तुला असा पुत्र देईन, जो तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध होईल.
ब्राह्मणानां गवां चैव सुहृदां चार्थसाधकम्। दुर्हृदां शोकजननं सर्वबान्धवनन्दनम्
तो ब्राह्मण, गायी आणि मित्र यांना उपकारक ठरेल; दुष्टांना दुःख देईल आणि सर्व नातेवाईकांना आनंद देईल.
सुतं तेऽग्र्यं प्रदास्यामि सर्वामित्रविनाशनम्। इत्युक्तः कारैवो राजा वासवेन महात्मना
मी तुला असा श्रेष्ठ पुत्र देईन, जो सर्व शत्रूंचा नाश करील—असा वचन महात्मा वासवाने राजाला दिला.
उवाच कुन्तीं धर्मात्मा देवराजवचः स्मरन्। उदर्कस्तव कल्याणि तुष्टो देवगणेश्वरः
देवताधिपतीचे शब्द आठवून, धर्मनिष्ठ राजाने कुंतीला सांगितले—'कल्याणी, देवांचा स्वामी तुझ्यावर प्रसन्न आहे.'
दातुमिच्छति ते पुत्रं यथा संकल्पितं त्वया। अतिमानुषकर्माणं यशस्विनमरिन्दमम्
तो तुला तुझ्या इच्छेप्रमाणे पुत्र द्यायला इच्छितो—जो अतिमानवी कृत्ये करणारा, कीर्तीमान आणि शत्रूंना जिंकता न येणारा असेल.
नीतिमन्तं महात्मानमादित्यसमतेजसम्। दुराधर्षं क्रियावन्तमतीवाद्भुतदर्शनम्
तो नीतीवान, महात्मा, सूर्यासारखा तेजस्वी, जिंकता न येणारा, कृतिशील आणि अद्भुत रूपाचा असेल.
पुत्रं जनय सुश्रोणि धाम क्षत्रियतेजसाम्। लब्धः प्रसादो देवेन्द्रात्तमाह्वय शुचिस्मिते
सुंदर कंबरेच्या कुंती, तू क्षत्रिय तेजाचा धाम असलेला पुत्र जन्मास घाल. इंद्राची कृपा मिळाल्यावर त्याला हे नाव दे, हे पवित्र हास्य असलेल्या.
एवमुक्ता ततः शक्रमाजुहाव यशस्विनी। अथाजगाम देवेन्द्रो जनयामास चार्जुनम्
असे सांगितल्यावर, कीर्तीमान कुंतीने शक्राचे आवाहन केले; मग देवेंद्र आला आणि अर्जुनाचा जन्म झाला.
उत्तराभ्यां तु पूर्वाभ्यां फल्गुनीभ्यां ततो दिवा। जातस्तु फाल्गुने मासि तेनासौ फल्गुनःस्मृतः
उत्तराफाल्गुनी आणि पूर्वाफाल्गुनी नक्षत्रे दिवसा एकत्र असताना, फाल्गुन महिन्यात त्याचा जन्म झाला; म्हणून त्याला फाल्गुन असे म्हणतात.
जातमात्रे कुमारे तु `सर्वभूतप्रहर्षिणी। सूतके वर्तमानां तां' वागुवाचाशरीरिणी। महागम्भीरनिर्घोषा नभो नादयती तदा
मुलगा जन्मताच, सर्व प्राण्यांना हर्ष देणारी, गूढ आणि गंभीर आवाज असलेली एक देहहीन वाणी आकाशात घुमली आणि सूतकात असलेल्या कुंतीला उद्देशून बोलली.
शृण्वतां सर्वभूतानां तेषां चाश्रमवासिनाम्। कुन्तीमाभाष्य विस्पष्टमुवाचेदं शुचिस्मिताम्
ती वाणी सर्व प्राणी आणि आश्रमातील लोकांनी ऐकली; तिने स्पष्टपणे पवित्र हास्य असलेल्या कुंतीला संबोधून सांगितले.
कार्तवीर्यसमः कुन्ति शिवतुल्यपराक्रमः। एष शक्र इवाजय्यो यशस्ते प्रथयिष्यति
'कुंती, हा पुत्र कार्तवीर्यसमान आणि शिवासारखा पराक्रमी असेल; शक्रासारखा अजिंक्य असून तुझी कीर्ती पसरवेल.'
अदित्या विष्णुना प्रीतिर्यथाऽभूदभिवर्धिता। तथा विष्णुसमः प्रीतिं वर्धयिष्यति तेऽर्जुनः
'जसा अदितीचा आनंद विष्णूमुळे वाढला, तसाच विष्णुसमान अर्जुन तुझा आनंद वाढवेल.'
एष मद्रान्वशे कृत्वा कुरूंश्च सह सोमकैः। चेदिकाशिकरूषांश्च कुरुलक्ष्मीं वहिष्यति
'हा मद्र, कुरु, सोमक, चेदि, काशी आणि करूष या सर्वांना जिंकून, कुरूंच्या कीर्तीचे रक्षण करील.'
एतस्य भुजवीर्येण खाण्डवे हव्यवाहनः। मेदसा सर्वभूतानां तृप्तिं यास्यति वै पराम्
'याच्या बाहूंच्या बळावर, खांडववनात अग्नी सर्व प्राण्यांच्या मेदाने तृप्त होईल.'
ग्रामणीश्च महीपालानेष जित्वा महाबलः। भ्रातृभिः सहितो वीरस्त्रीन्मेधानाहरिष्यति
'हा महाबली वीर, श्रेष्ठ राजे जिंकून, भावांसह तीन मोठ्या यज्ञांचे आयोजन करील.'
जामदग्न्यसमः कुन्ति विष्णुतुल्यपराक्रमः। एष वीर्यवतां श्रेष्ठो भविष्यति महायशाः
'कुंती, हा पुत्र जामदग्न्यसमान आणि विष्णूसारखा पराक्रमी असेल; तो वीर्यवानांमध्ये श्रेष्ठ आणि महाकीर्ती मिळवणारा होईल.'