व्यभजत्स तदा पेशीं भगवानृषिसत्तमः। `गण्यमानेषु कुण्डेषु शते पूर्णे महात्मना
त्याच वेळी, कृष्णद्वैपायन ऋषींनी स्वतः त्या मांसाच्या गोळ्याचे शंभर भाग करून प्रत्येक कुंडात टाकले.
अभवच्चापरं खण्डं वामहस्ते तदा किल।' गणयित्वा शतं पूर्णमंशानामाह सौबलीम्
मग त्यांच्या डाव्या हातात एक भाग उरला; शंभर पूर्ण भाग मोजून झाल्यावर त्यांनी सुभलेची मुलगी गांधारीला सांगितलं.
पूर्णं पुत्रशतं त्वेतन्न मिथ्या वागुदाहृता। दैवयोगाच्च भागैकः परिशिष्टः शतात्परः
'शंभर पूर्णपणे पुत्र तुझ्या होणार आहेत; हे माझं वचन खोटं नाही. दैवयोगानं शंभराच्या पुढे एक भाग उरला आहे.'
एषा ते सुभगा कन्या भविष्यति यतेप्सिता
'ही भाग्यवती मुलगी तुझ्या इच्छेनुसार तुझ्या घरी जन्म घेईल.'
तं चापि प्राक्षिपत्तत्र कन्याभागं तपोधनः। `संभूता चैव कालेन सर्वेषां च यवीयसी
त्या तपस्व्याने तो मुलीचा भागही तिथेच ठेवला; आणि योग्य वेळी ती सर्वांत लहान मुलगी म्हणून जन्माला आली.
ऐतत्ते कथितं राजन्दुःशलाजन्म भारत। ब्रूहि राजेन्द्र किं भूयो वर्तयिष्यामि तेऽनघ
राजा, मी तुला दुःशला हिच्या जन्माची गोष्ट सांगितली. आता अजून काही ऐकायचं असेल तर सांग, मी तुला पुढचं सांगतो.
ज्येष्ठाऽनुज्येष्ठतां तेषां नामानि च पृथक्पृथक्। धृतराष्ट्रस्य पुत्राणामानुपूर्व्यात्प्रकीर्तय
धृतराष्ट्राच्या मुलांची मोठेपणानुसार आणि नावं एकेक करून सांग.
दुर्योधनो युयुत्सुश्च राजन्दुःशासनस्तथा। दुःसहो दुःशलश्चैव जलसन्धः समः सहः
दुर्योधन, युयुत्सु, राजा, दुःशासन, दुःसह, दुःशल, जलसंध, सम, आणि सहा;
विन्दानुविन्दौ दुर्धर्षः सुबाहुर्दुष्प्रधर्षणः। दुर्मर्षणो दुर्मुखश्च दुष्कर्णः कर्ण एव च
विंद, अनुविंद, दुर्धर्ष, सुभाहू, दुष्प्रधर्षण, दुर्मर्षण, दुर्मुख, दुष्कर्ण आणि कर्ण;
विविंशतिर्विकर्णश्च शलः सत्वः सुलोचनः। चित्रोपचित्रौ चित्राक्षश्चारुचित्रः शरासनः
विविंशती, विकर्ण, शल, सत्व, सुलोचन, चित्रोपचित्र, चित्राक्ष, चारुचित्र आणि शरासन;
दुर्मदो दुर्विगाहश्च विवित्सुर्विकटाननः। ऊर्णनाभः सुनाभश्च तथा नन्दोपनन्दकौ
दुर्मद, दुर्विगाह, विवित्सु, विकटानन, ऊर्णनाभ, सुनाभ, नंद आणि उपनंद;
चित्रबाणश्चित्रवर्मा सुवर्मा दुर्विमोचनः। अयोबाहुर्महाबाहुश्चित्राङ्गश्चित्रकुण्डलः
चित्रबाण, चित्रवर्मा, सुवर्मा, दुर्विमोचन, अयोबाहू, महाबाहू, चित्रांग आणि चित्रकुंडल;
भीमवेगो भीमबलो बलाकी बलवर्धनः। उग्रायुधः सुषेणश्च कुण्डधारो महोदरः
भीमवेग, भीमबल, बलाकी, बलवर्धन, उग्रायुध, सुसेण, कुंडधार आणि महोदर;
चित्रायुधो निषङ्गी च पाशी वृन्दारकस्तथा। दृढवर्मा दृढक्षत्रः सोमकीर्तिरनूदरः
चित्रायुध, निषंगी, पाशी, वृंदारक, दृढवर्मा, दृढक्षत्र, सोमकीर्ति आणि अनूदर.
दृढसन्धो जरासन्धः सत्यसन्धः सदः सुवाक्। उग्रश्रवा उग्रसेनः सेनानीर्दुष्पराजयः
जरासंध हा आपल्या मैत्रीमध्ये ठाम, नेहमीच वचनाला जागणारा, सभेत गोड बोलणारा, आपल्या पराक्रमासाठी प्रसिद्ध, मोठ्या सैन्याचा मालक आणि युद्धात जिंकता येणे कठीण असा होता.
अपराजितः कुण्डशायी विशालाक्षो दुराधरः। दृढहस्तः सुहस्तश्च वातवेगसुवर्चसौ
तो कधीही न हरता येणारा, काट्यांच्या खाटेवर झोपणारा, मोठ्या डोळ्यांचा, जिंकता न येणारा, मजबूत हाताचा, कुशल हाताचा आणि वाऱ्यासारखी ताकद व तेज असलेला होता.
आदित्यकेतुर्बह्वाशी नागदत्तोऽग्रयाय्यपि। कवची क्रथनः कुण्डी कुण्डधारो धनुर्धरः
तो सूर्यध्वज धारण करणारा, भरपूर खाणारा, नागांनी लाभलेला, सन्मान मिळवणाऱ्यांत पहिला, कवच घालणारा, शत्रूंचा पराभव करणारा, कुंडले घालणारा, धनुष्य चालविण्यात पटाईत असा होता.
उग्रभीमरथौ वीरौ वीरबाहुरलोलुपः। अभयो रौद्रकर्मा च तथा दृढरथाश्रयः
तो रथावर अत्यंत भयंकर आणि पराक्रमी, शूर, बलवान हाताचा, कधीही न थकणारा, निर्भय, भयानक कृत्य करणारा आणि आपल्या रथावर ठाम राहणारा होता.
अनाधृष्यः कुण्डभेदी विरावी चित्रकुण्डलः। प्रमथश्च प्रमाथी च दीर्घरोमश्च वीर्यवान्
तो कुणीही जिंकू न शकणारा, कुंडले फोडणारा, मोठ्या आवाजात बोलणारा, चमकदार कुंडले घालणारा, शत्रूंना हरवणारा आणि नष्ट करणारा, लांब केसांचा आणि पराक्रमाने भरलेला होता.
दीर्घबाहुर्महाबाहुर्व्यूढोराः कनकध्वजः। कुण्डाशी विराजाश्चैव दुःशला च शताधिका
तो लांब हाताचा, अत्यंत बलवान, रुंद छातीचा, सोन्याचा ध्वज घेणारा, कुंडले खाणारा, तेजस्वी आणि दु:शला ही शंभराहून अधिक श्रेष्ठ अशी होती.
इति पुत्रशतं राजन्कन्या चैव शताधिका। नामधेयानुपूर्व्येण विद्धि जन्मक्रमं नृप
राजा, असे शंभर पुत्र आणि त्याहून एक जास्त कन्या होत्या; त्यांची नावे आणि जन्मक्रम मी सांगितल्याप्रमाणे जाणून घे.
सर्वे त्वतिरथाः शूराः सर्वे युद्धविशारदाः। सर्वे वेदविदश्चैव सर्वे सर्वास्त्रकोविदाः
सर्वजण उत्तम रथी, शूर, युद्धात निपुण, वेदज्ञ आणि सर्व अस्त्रशस्त्रात कुशल होते.
सर्वेषामनुरूपाश्च कृता दारा महीपते। धृतराष्ट्रेण समये परीक्ष्य विविवन्नृप
राजा, सर्व मुलांसाठी योग्य वधू धृतराष्ट्राने योग्य वेळी, विचारपूर्वक निवडल्या.
दुःशलां चापि समये धृतराष्ट्रो नराधिपः। जयद्रथाय प्रददौ विधिना भरतर्षभ
आणि योग्य वेळी, राजा धृतराष्ट्राने दु:शला ही कन्या जयद्रथाला विधिपूर्वक दिली, हे भरतश्रेष्ठ.
इति पुत्रशतं राजन्युयुत्सुश्च शताधिकः। कन्यका दुःशला चैव यथावत्कीर्तितं मया
राजा, असे शंभर पुत्र, युयुत्सु एक अधिक, आणि दु:शला ही कन्या, मी योग्य प्रकारे सांगितली.
जाते बलवतां श्रेष्ठे पाण्डुश्चिन्तापरोऽभवत्। कथमन्यो मम सुतो लोके श्रेष्ठो भवेदिति
बलवानांमध्ये श्रेष्ठ असा पुत्र जन्माला आल्यावर पांडूला चिंता वाटू लागली की, माझा दुसरा मुलगा जगात कसा श्रेष्ठ होईल?
दैवे पुरुषकारे च लोकोऽयं संप्रतिष्ठितः। तत्र दैवं तु विधिना कालयुक्तेन लभ्यते
हे जग दैव आणि पुरुषार्थावर आधारले आहे; पण दैव हे योग्य वेळी आणि नियमानुसारच मिळते.
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम्। अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युतिः
आपण ऐकले आहे की, इंद्र हा देवांचा राजा आणि प्रमुख आहे; त्याची शक्ती, उत्साह, पराक्रम आणि तेज मोजता येणार नाही असे आहे.
तं तोषयित्वा तपसा पुत्रं लप्स्ये महाबलम्। यं दास्यति स मे पुत्रं स वीरयान्भविष्यति
मी तप करून त्याला प्रसन्न करून मोठ्या बळाचा पुत्र मिळवेन; तो ज्या पुत्राला देईल तो नक्कीच पराक्रमी होईल.
अमानुषान्मानुषांश्च संग्रामे स हनिष्यति। कर्मणा मनसा वाचा तस्मात्तप्स्ये महत्तपः
तो युद्धात मानव आणि अमानव अशा सर्व शत्रूंना कृती, मन आणि वाणीने मारेल; म्हणून मी मोठे तप करीन.