ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः। पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः
मग पांडूने खजिना आणि अनेक वाहने घेऊन मिथिलेला गेला आणि युद्धात विदेहांना जिंकले.
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ। स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः
त्याचप्रमाणे, काशी, सुह्म, आणि पुंड्र या देशांतही, आपल्या स्वतःच्या बळावर पांडूने कुरूंचे नाव उज्ज्वल केले.
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम्। पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः
पांडू शत्रूंचा पराभव करणारा, बाण आणि शस्त्रांच्या ज्वाळेसारखा प्रखर दिसताच, राजे त्याच्यापासून मागे हटले.
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः। पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः
त्यांच्या सैन्यांचा पांडूने पराभव केला आणि त्या सर्व राजांना आपल्या अधीन करून कुरूंच्या कामात लावले.
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः। तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम्
त्याने पृथ्वीवरील सर्व राजे जिंकले; त्यांनी त्याला एकटाच वीर मानला, जसा देवांमध्ये इंद्र असतो.
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः। उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च
सर्व पृथ्वीचे राजे हात जोडून, डोके वाकवून, विविध रत्ने घेऊन त्याच्याकडे आले.
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु। गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान्
त्यांनी मणी, मोती, प्रवाळ, पुष्कळ सोनं-चांदी, गायी-घोड्यांची संपत्ती, रथ आणि हत्ती आणले.
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम्। कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च। तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः
त्यांनी उंट, म्हशी आणि इतर जनावरे, कमळाच्या कातडीची रत्ने, रांकाचे गालीचे आणले; हे सर्व नागपूरच्या राजाने स्वीकारले.
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः। हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम्
हे सर्व घेऊन, पांडू आपल्या उत्तम वाहनांसह परत निघाला, आपले राज्य आणि गजसाह्वय हे शहर आनंदित करायला.
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः। प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः
राजसिंह शांतनू आणि बुद्धिमान भरत यांची हरवलेली कीर्ती पांडूने पुन्हा मिळवून दिली.
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च। ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः
पूर्वी ज्यांनी कुरूंची राज्ये आणि धन घेतले होते, त्यांना नागपूरच्या सिंह पांडूने कर भरणारे केले.
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः। प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह
सर्व राजे आणि मंत्री, नागरिक आणि गावकरी एकत्र येऊन, आनंदी आणि निश्चिंत मनाने असे बोलले.
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः। ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः
भीष्मासह सर्वजण त्याच्या स्वागताला गेले, आणि नागपूरचे रहिवासी लांब अंतर जाऊन त्याला भेटायला आले.
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः। नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा
त्यांनी पाहिले की, भूमी अनेक प्रकारच्या धनाने, वेगवेगळ्या वाहनांनी आणलेल्या रत्नांनी भरलेली आहे.
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः। नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः
हत्ती, घोडे, रथ, गायी, उंट, मेंढ्या यांच्या संपत्तीने, भीष्मासह कुरूंना त्या धनाचा अंतच दिसला नाही.
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः। यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि
कौसल्येचा आनंद वाढवणाऱ्या पांडूने वडिलांच्या पायांना वंदन केले आणि नागरिक व गावकऱ्यांचा योग्य सन्मान केला.
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम्। पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत्
शत्रूंच्या राज्यांवर विजय मिळवून, आपले उद्दिष्ट साध्य करून भीष्म परत आला. त्याने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि आनंदाने डोळ्यांतून अश्रू ओघळले.
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः। हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम्
शेकडो तुर्यांचे, शंखांचे आणि भेरींच्या मोठ्या गजरात, सर्व नगरवासीयांना आनंद देत, भीष्म गजसाह्वय नगरीत प्रवेशला.
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्वबाहुविजितं धनम्। भीष्माय सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः
धृतराष्ट्राने परवानगी दिल्यावर, पांडुने आपल्या बळावर मिळवलेले धन भीष्म, सत्यवती आणि आपल्या आईला अर्पण केले.
विदुराय च वै पाण्डुः प्रेषयामास तद्धनम्। सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पयत्
पांडुने तेच धन विदुरालाही पाठवले आणि धर्मात्मा पांडुने आपल्या मित्रांनाही संपत्ती देऊन संतुष्ट केले.
ततः सत्यवतीं भीष्मं कौसल्यां च यशस्विनीम्। शुभैः पाण्डुर्जितैरर्थैस्तोषयामास भारत
मग, हे भारत, पांडुने विजयाने मिळवलेल्या सुंदर संपत्तीने सत्यवती, भीष्म आणि यशस्विनी कौसल्या यांना आनंद दिला.
ननन्द माता कौसल्या तमप्रतिमतेजसम्। जयन्तमिव पौलोमी परिष्वज्य नर्षभम्
कौसल्या आपल्या अतुलनीय तेजस्वी मुलाला मिठी मारून आनंदली, जणू शचीने विजय मिळवलेल्या इंद्राला मिठी मारावी.
तस्य वीरस्य विक्रान्तैः सहस्रशतदक्षिणैः। अश्वमेधशतैरीजे धृतराष्ट्रो महामखैः
त्या वीर पांडुच्या पराक्रमाने आणि भरपूर दानांनी, धृतराष्ट्राने शेकडो मोठ्या अश्वमेध यज्ञ केले.
संप्रयुक्तस्तु कुन्त्या च माद्र्या च भरतर्षभ। जिततन्द्रीस्तदा पाण्डुर्बभूव वनगोचरः
कुंती आणि माध्रीसोबत, हे भरतश्रेष्ठ, पांडु नेहमी जागा राहून वनात राहू लागला.
हित्वा प्रासादनिलयं शुभानि शयनानि च। अरण्यनित्यः सततं बभूव मृगयापरः
त्याने राजवाड्यातील निवास आणि सुंदर पलंग सोडून, कायम जंगलात राहू लागला आणि नेहमीच शिकारीत रमला.
स चरन्दक्षिणं पार्श्वं रम्यं हिमवतो गिरः। उवास गिरिपृष्ठेषु महाशालवनेषु च
तो हिमालयाच्या रम्य दक्षिण उतारावर भटकत, डोंगराच्या कड्या आणि मोठ्या सालवनांत राहू लागला.
रराज कुन्त्या माद्र्या च पाण्डुः सह वने चरन्। करेण्वोरिव मध्यस्थः श्रीमान्पौरन्दरो गजः
कुंती आणि माध्रीसोबत पांडु वनात वावरताना अगदी दोन हत्तीणींच्या मध्ये तेजस्वी इंद्रासारखा शोभून दिसत होता.
भारतं सह भार्याभ्यां खङ्गबाणधनुर्धरम्। विचित्रकवचं वीरं परमास्त्रविदं नृपम्। देवोऽयमित्यमन्यन्त चरन्तं वनवासिनः
राजा पांडु आपल्या दोन पत्नींसह, तलवार, बाण आणि धनुष्य धारण करून, सुंदर कवच घालून, श्रेष्ठ अस्त्रविद्या असलेला, वनात वावरताना, तेथील रहिवासी म्हणू लागले, 'हा तर एखादा देव आहे.'
तस्य कामांश्च भोगांश्च नरा नित्यमतन्द्रिताः। उपजह्रुर्वनान्तेषु धृतराष्ट्रेण चोदिताः
धृतराष्ट्राच्या आज्ञेने, नेहमी दक्ष असलेले माणसे, पांडुच्या सर्व इच्छा आणि सुखे जंगलाच्या कडेलाही आणून देत.
तदासाद्य महारण्यं मृगव्यालनिषेवितम्। तत्र मैथुनकालस्थं ददर्श मृगयूथपम्
मग, मोठ्या जंगलात, जिथे अनेक पशू आणि हिंस्र प्राणी वावरतात, तिथे पांडुने मृगांच्या कळपाचा प्रमुख मैथुनात मग्न असताना पाहिला.