तत इष्टेऽहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसंमते। `विवाहं कारायामास भीष्मः पाण्डोर्महात्मनः।' जग्राह विधिवत्पाणिं माद्र्याः पाण्डुर्नराधिपः
शुभ मुहूर्तावर, भीष्माने पांडूच्या विवाहाची व्यवस्था केली. पांडू राजाने विधिपूर्वक मद्रीचा हात धरला.
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा कुरुनन्दनः। स्थापयामास तां भार्यां शुभे वेश्मनि भामिनीं
विवाह झाल्यावर, कौऱवांचा राजा पांडूने आपल्या तेजस्वी पत्नीला सुंदर महालात ठेवले.
स ताभ्यां व्यचरत्सार्धं भार्याभ्यां राजसत्तमः। कुन्त्या माद्र्या च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम्
राजसत्ताधीश पांडू आपल्या दोन पत्नी कुंती आणि मद्रीसोबत मनासारखा व सुखाने राहू लागला.
ततः स कौरवो राजा विहृत्य त्रिदशा निशाः। जिगीषया महीं पाण्डुर्निरक्रामत्पुरात्प्रभो
मग तीन रात्री घालवून, कौऱवांचा राजा पांडू पृथ्वी जिंकण्याच्या इच्छेने, प्रभो, नगरातून निघून गेला.
स भीष्मप्रमुखान्वृद्धानभिवाद्य प्रणम्य च। धृतराष्ट्रं च कौरव्यं तथान्यान्कुरुसत्तमान्। आमन्त्र्य प्रययौ राजा तैश्चैवाप्यनुमोजितः
भीष्म आणि इतर वडीलधाऱ्यांना वंदन करून, धृतराष्ट्र आणि इतर कौऱव श्रेष्ठांना निरोप देऊन, त्यांच्या अनुमतीने राजा निघून गेला.
मङ्गलाचारयुक्ताभिराशीर्भिरभिनन्दितः। गजवाजिरथौघेन बलेन महताऽगमत्
मंगलकार्य आणि शुभाशीर्वादांनी सन्मानित होऊन, पांडू मोठ्या सैन्यासह — हत्ती, घोडे, रथ यांच्या समूहासह — मार्गस्थ झाला.
स राजा देवगर्भाभो विजिगीषुर्वसुन्धराम्। हृष्टपुष्टबलैः प्रायात्पाण्डुः शत्रूननेकशः
देवतुल्य तेज असलेला राजा पांडू, पृथ्वी जिंकण्याच्या इच्छेने, आनंदी व बळकट सैन्यासह अनेक शत्रूंच्या विरोधात निघाला.
पूर्वमागस्कृतो गत्वा दशार्णाः समरे जिताः। पाण्डुना नरसिंहेन कौरवाणां यशोभृता
सर्वप्रथम, पांडू या नरसिंहाने, कौऱवांचा यश वाढवणारा, दशार्ण देशात जाऊन युद्धात त्यांना जिंकले.
ततः सेनामुपादाय पाण्डुर्नानाविधध्वजाम्। प्रभूतहस्त्यश्वयुतां पदातिरथसंकुलाम्
मग पांडूने आपली सेना गोळा केली, जी वेगवेगळ्या झेंड्यांनी सजलेली होती, हत्ती, घोडे, पायदळ आणि रथांनी भरलेली होती.
आगस्कारी महीपानां बहूनां बलदर्पितः। गोप्ता मगधराष्ट्रस्य दीर्घो राजगृहे हतः
तो अनेक राजांमध्ये धाडसी आणि आपल्या बळाचा गर्व असलेला, मगध देशाचा रक्षण करणारा, राजगृह या लांब शहरात मारला गेला.
ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः। पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः
मग पांडूने खजिना आणि अनेक वाहने घेऊन मिथिलेला गेला आणि युद्धात विदेहांना जिंकले.
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ। स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः
त्याचप्रमाणे, काशी, सुह्म, आणि पुंड्र या देशांतही, आपल्या स्वतःच्या बळावर पांडूने कुरूंचे नाव उज्ज्वल केले.
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम्। पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः
पांडू शत्रूंचा पराभव करणारा, बाण आणि शस्त्रांच्या ज्वाळेसारखा प्रखर दिसताच, राजे त्याच्यापासून मागे हटले.
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः। पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः
त्यांच्या सैन्यांचा पांडूने पराभव केला आणि त्या सर्व राजांना आपल्या अधीन करून कुरूंच्या कामात लावले.
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः। तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम्
त्याने पृथ्वीवरील सर्व राजे जिंकले; त्यांनी त्याला एकटाच वीर मानला, जसा देवांमध्ये इंद्र असतो.
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः। उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च
सर्व पृथ्वीचे राजे हात जोडून, डोके वाकवून, विविध रत्ने घेऊन त्याच्याकडे आले.
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु। गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान्
त्यांनी मणी, मोती, प्रवाळ, पुष्कळ सोनं-चांदी, गायी-घोड्यांची संपत्ती, रथ आणि हत्ती आणले.
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम्। कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च। तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः
त्यांनी उंट, म्हशी आणि इतर जनावरे, कमळाच्या कातडीची रत्ने, रांकाचे गालीचे आणले; हे सर्व नागपूरच्या राजाने स्वीकारले.
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः। हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम्
हे सर्व घेऊन, पांडू आपल्या उत्तम वाहनांसह परत निघाला, आपले राज्य आणि गजसाह्वय हे शहर आनंदित करायला.
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः। प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः
राजसिंह शांतनू आणि बुद्धिमान भरत यांची हरवलेली कीर्ती पांडूने पुन्हा मिळवून दिली.
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च। ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः
पूर्वी ज्यांनी कुरूंची राज्ये आणि धन घेतले होते, त्यांना नागपूरच्या सिंह पांडूने कर भरणारे केले.
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः। प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह
सर्व राजे आणि मंत्री, नागरिक आणि गावकरी एकत्र येऊन, आनंदी आणि निश्चिंत मनाने असे बोलले.
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः। ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः
भीष्मासह सर्वजण त्याच्या स्वागताला गेले, आणि नागपूरचे रहिवासी लांब अंतर जाऊन त्याला भेटायला आले.
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः। नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा
त्यांनी पाहिले की, भूमी अनेक प्रकारच्या धनाने, वेगवेगळ्या वाहनांनी आणलेल्या रत्नांनी भरलेली आहे.
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः। नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः
हत्ती, घोडे, रथ, गायी, उंट, मेंढ्या यांच्या संपत्तीने, भीष्मासह कुरूंना त्या धनाचा अंतच दिसला नाही.
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः। यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि
कौसल्येचा आनंद वाढवणाऱ्या पांडूने वडिलांच्या पायांना वंदन केले आणि नागरिक व गावकऱ्यांचा योग्य सन्मान केला.
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम्। पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत्
शत्रूंच्या राज्यांवर विजय मिळवून, आपले उद्दिष्ट साध्य करून भीष्म परत आला. त्याने आपल्या मुलाला मिठी मारली आणि आनंदाने डोळ्यांतून अश्रू ओघळले.
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः। हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम्
शेकडो तुर्यांचे, शंखांचे आणि भेरींच्या मोठ्या गजरात, सर्व नगरवासीयांना आनंद देत, भीष्म गजसाह्वय नगरीत प्रवेशला.
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्वबाहुविजितं धनम्। भीष्माय सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः
धृतराष्ट्राने परवानगी दिल्यावर, पांडुने आपल्या बळावर मिळवलेले धन भीष्म, सत्यवती आणि आपल्या आईला अर्पण केले.
विदुराय च वै पाण्डुः प्रेषयामास तद्धनम्। सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पयत्
पांडुने तेच धन विदुरालाही पाठवले आणि धर्मात्मा पांडुने आपल्या मित्रांनाही संपत्ती देऊन संतुष्ट केले.