यद्येवं शृणु मे वीर वरं ते सोऽपि दास्यति। शक्तिं त्वमपि याचेथाः सर्वशत्रुविबाधिनीम्
जर असेच असेल तर, ऐक वीर, तो तुला वर देईल; तू त्याच्याकडे सर्व शत्रूंना नष्ट करणारी शक्ती माग.
एवमुक्त्वा द्विजः स्वप्ने तत्रैवान्तरधीयत। कर्णः प्रबुद्धस्तं स्वप्नं चिन्तयानोऽभवत्तदा
असे सांगून तो ब्राह्मण स्वप्नातच अदृश्य झाला; कर्ण जागा झाला आणि तो स्वप्न विचार करू लागला.
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा पुत्रार्थं भूतभावनः। कुण्डले प्रार्थयामास कवचं च महाद्युतिः
इंद्राने आपला मुलगा वाचवण्यासाठी ब्राह्मणाचे रूप घेतले आणि तेजस्वी कर्णाकडे कुंडले आणि कवच मागितले.
उत्कृत्याविमनाः स्वाङ्गात्कवचं रुधिरस्रवम्। कर्णौ पार्श्वे च द्वे छित्त्वा प्रायच्छत्स कृताञ्जलिः
कर्णाने मनात किंचितही शंका न ठेवता, स्वतःच्या अंगावरचे रक्त येणारे कवच कापून काढले आणि दोन्ही कुंडले बाजूने कापून, हात जोडून दिली.
प्रतिगृह्य तु देवेशस्तुष्टस्तेनास्य कर्मणा। अहो साहसमित्याह मनसा वासवो हसन्
ते मिळाल्यावर देवांचा स्वामी त्याच्या या कृत्याने प्रसन्न झाला; वासवाने हसत मनात म्हटले, "अहो, काय धाडस आहे!"
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्। न तं पश्यामि यो ह्येतत्कर्म कर्ता भविष्यति
देव, दानव, यक्ष, गंधर्व, नाग आणि राक्षस यांच्यात असा कोणीच नाही, जो असे कृत्य करू शकेल.
प्रीतोऽस्मि कर्मणा तेन वरं ब्रूहि यदिच्छसि
मी तुझ्या या कृत्याने प्रसन्न आहे; सांग, तुला कोणता वर हवा आहे ते.
शक्तिं तस्मै ददौ शक्रो विस्मयाद्वाक्यमब्रवीत्। देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम्
शक्राने त्याला एक शक्ती दिली आणि आश्चर्याने म्हणाला, "देव, दानव, यक्ष, गंधर्व, नाग आणि राक्षस यांच्यात—"
यस्मै क्षेप्स्यसि रुष्टः सन्सोऽनया न भविष्यति। हत्वैकं समरे शत्रुं ततो मामागमिष्यति। इत्युक्त्वान्तर्दधे शक्रो वरं दत्त्वा तु तस्य वै
तू ही शक्ती ज्या रागाने फेकशील, तो शत्रू वाचणार नाही; युद्धात एक शत्रू मारल्यानंतर ती शक्ती माझ्याकडे परत येईल. असे सांगून शक्राने वर देऊन अदृश्य झाला.
प्राङ्नाम तस्य कथितं वसुषेण इति क्षितौ। कर्णो वैकर्तनश्चैव कर्मणा तेन सोऽभवत्
पूर्वी त्याचे नाव पृथ्वीवर वसुषेण होते; या कृत्यामुळे तो विकर्तनपुत्र कर्ण म्हणून ओळखला जाऊ लागला.
सत्वरूपगुणोपेता धर्मारामा महाव्रता। दुहिता कुन्तिभोजस्य पृथा पृथुललोचना
सौंदर्य, गुण आणि चपळतेने युक्त, धर्मात रमणारी आणि मोठ्या व्रतांची, कुंतिभोजाची कन्या, मोठ्या डोळ्यांची पृथाही अशी होती.
तां तु तेजस्विनीं कन्यां रूपयौवनशालिनीम्। व्यावृण्वन्पार्थिवाः केचिदतीव स्त्रीगुणैर्युताम्
ती तेजस्वी आणि रूपवती, तारुण्याने फुललेली कन्या, काही राजांनी मागणी केली, कारण ती स्त्रीसुलभ गुणांनी अत्यंत शोभायमान होती.
ततः सा कुन्तिभोजेन राज्ञाहूय नराधिपान्। पित्रा स्वयंवरे दत्ता दुहिता राजसत्तम
त्यावेळी कुंतिभोज राजाने सर्व राजांना बोलावले आणि आपल्या कन्येचा स्वयंवरात तिच्या वडिलांच्या इच्छेने राजसत्तमाला हात दिला.
ततः सा रङ्गमध्यस्थं तेषां राज्ञां मनस्विनी। ददर्श राजशार्दूलं पाण्डुं भरतसत्तमम्
तेव्हा त्या राजांच्या सभेत उभी असताना, ती तेजस्विनी स्त्रीने भरतवंशातील श्रेष्ठ, सिंहासारखा राजा पांडू याला पाहिले.
सिंहदर्पं महोरस्कं वृषभाक्षं महाबलम्। आदित्यमिव सर्वेषां राज्ञां प्रच्छाद्य वै प्रभाः
सिंहासारखा गर्व, रुंद छाती, वृषभासारखे डोळे आणि अपार बळ असलेला तो सर्व राजांमध्ये सूर्याप्रमाणे तेजाने झळकत होता.
तिष्ठन्तं राजसमितौ पुरन्दरमिवापरम्। तं दृष्ट्वा साऽनवद्याङ्गी कुन्तिभोजसुता शुभा
राजसभेत उभा असलेला तो इंद्रासारखा भासणारा पांडू पाहून, कुंतिभोजाची निर्दोष आणि शुभांगना कन्या—
पाण्डुं नरवरं रङ्गे हृदयेनाकुलाऽभवत्। ततः कामपरीताङ्गी सकृत्प्रचलमानसा
—राजांच्या सभेत उभ्या असलेल्या त्या श्रेष्ठ पांडूसाठी तिचे हृदय अस्वस्थ झाले; त्या वेळी तिच्या देहात कामभावना दाटली आणि मन क्षणभर डळमळले—
व्रीडमान स्रजं कुन्ती राज्ञः स्कन्धे समासजत्। तं निशम्य वृतं पाण्डुं कुन्त्या सर्वे नराधिपाः
लाजत कुंतीने राजाच्या खांद्यावर हार घातला; आणि कुंतीने पांडूची निवड केली हे ऐकून सर्व राजे—
यथागतं समाजग्मुर्गजैरश्वै रथैस्तथा। ततस्तस्याः पिता राजन्विवाहमकरोत्प्रभुः
—जसे आले तसेच, आपल्या हत्ती, घोडे आणि रथांवरून परत गेले; मग तिच्या वडिलांनी, राजन, तिचा विवाह केला.
स तया कुन्तिभोजस्य दुहित्रा कुरुनन्दनः। युयुजेऽमितसौभाग्यः पौलोम्या मघवानिव
मग कुरुवंशातील अत्यंत भाग्यवान पांडूचा कुंतिभोजाच्या कन्येशी विवाह झाला, जसा मघवानाचा पौलोमीशी झाला होता.
कुन्त्याः पाण्डोश्च राजेन्द्र कुन्तिभोजो महीपतिः। कृत्वोद्वाहं तदा तं तु नानावसुभिरर्चितम्। स्वपुरं प्रेषयामास स राजा कुरुसत्तम
कुंती आणि पांडूचा विवाह झाल्यावर, कुंतिभोज राजाने त्यांना विविध मौल्यवान वस्तूंनी सन्मानित करून, कुरुवंशातील श्रेष्ठ पांडूला आपल्या नगरात पाठवले.
ततो बलेन महता नानाध्वजपताकिना। स्तूयमानः स चाशीर्भिर्ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः
मग मोठ्या सैन्यासह, विविध ध्वजांनी सजवलेल्या रथांसह, ब्राह्मण आणि महर्षींच्या आशीर्वादाने गौरवले जाऊन—
संप्राप्य नगरं राजा पाण्डुः कौरवनन्दनः। न्यवेशत तां भार्यां कुन्तीं स्वभवने प्रभुः
—कौरवकुलाचा आनंद पांडू राजा आपल्या नगरात पोहोचला आणि कुंतीला आपल्या राजमहलात ठेवले.
ततः शान्तनवो भीष्मो राज्ञः पाण्डोर्यशस्विनः। विवाहस्यापरस्यार्थे चकार मतिमान्मतिम्
त्यावेळी शांतनूचा पुत्र, बुद्धिमान आणि कीर्तीमान भीष्म, पांडू राजाच्या दुसऱ्या विवाहाचा विचार करू लागला.
सोऽमात्यैः स्थविरैः सार्धं ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः। बलेन चतुरङ्गेण ययौ मद्रपतेः पुरम्
तो आपल्या वृद्ध मंत्र्यांसह, ब्राह्मण आणि महर्षींसह, तसेच चतुरंग सैन्यासह मद्रराजाच्या नगरात गेला.
तमागतमभिश्रुत्य भीष्मं वाहीकपुङ्गवः। प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नृपः
भीष्म आला हे कळताच, वाहिकांचा श्रेष्ठ राजा त्याच्या स्वागताला गेला, त्याचा सन्मान केला आणि त्याला नगरात आणले.
दत्त्वा तस्यासनं शुभ्रं पाद्यमर्घ्यं तथैव च। मधुपर्कं च मद्रेशः पप्रच्छागमनेऽर्थिताम्
मद्रराजाने त्याला सुंदर आसन, पाय धुण्याचे पाणी, अर्घ्य आणि मधुपर्क दिला आणि येण्याचे कारण विचारले.
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं कुरूद्वहः। आगतं मां विजानीहि कन्यार्थिनमरिन्दम
कुरुवंशाचा गौरव भीष्म मद्रराजाला म्हणाला, 'हे अरिंदम, मी कन्येच्या शोधात आलो आहे हे जाणून ठेव.'
श्रूयते भवतः साध्वी स्वसा माद्री यशस्विनी। तामहं वरयिष्यामि पाण्डोरर्थे यशस्विनीम्
'तुमची भगिनी माद्री ही सद्गुणी आणि कीर्तीवान आहे असे ऐकले आहे; मी तिला कीर्तीमान पांडूसाठी वधू म्हणून मागतो.'
युक्तरूपो हि संबन्धे त्वं नो राजन्वयं तव। एतत्संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान्यथाविधि
'राजा, तू आमच्या नातेसंबंधाला योग्य आहेस आणि आमचा वंश तुझ्या वंशाशी जुळतो; हे लक्षात घे आणि योग्य प्रकारे आम्हाला स्वीकार.'