एवमेव त्वया कार्यमिति स्म प्रतिकाङ्क्षते। न तु तस्यान्यथा भावो दैवमेतदमानुषम्
तुझ्याकडून असंच व्हावं, असं तो सतत वाट बघत होता; पण तिच्या मनात काहीच बदल नव्हता—हे दैव आहे, मानवी इच्छा नाही.
यश्चैनां स्रजमादाय स्वयं वै प्रतिमोक्षते। स भीष्मं समरे हन्ता मम धर्मप्रणाशनम्
जो हा हार उचलून स्वतः गळ्यात घालेल, तोच युद्धात भीष्माचा वध करील, जो माझ्या धर्माचा नाश करणारा आहे.
तां स्रजं द्रुपदो राजा कंचित्कालं ररक्ष सः। ततो विस्रम्भमास्थाय तूष्णीमेतामुपैक्षत
द्रुपद राजाने तो हार काही काळ जपून ठेवला; नंतर त्याने त्याकडे दुर्लक्ष केले आणि गप्प बसला.
तां शिखण्डिन्यबध्नात्तु बाला पितुरवज्ञया। तां पिता त्वत्यजच्छीघ्रं त्रस्तो भीष्मस्य किल्बिषात्
शिखंडीनीने, लहानपणी, वडिलांची पर्वा न करता तो हार घातला; आणि भीष्माच्या भीतीने वडिलांनी तिला पटकन सोडून दिले.
इषीकं ब्राह्मणं भीता साभ्यगच्छत्तपस्विनम्। गङ्गाद्वारि तपस्यन्तं तुष्टिहेतोस्तपस्विनी
भीतीने ती गंगानदीच्या काठी तपश्चर्या करणाऱ्या एका ब्राह्मण ऋषीकडे गेली, त्याची कृपा मिळवण्यासाठी.
उपचाराभितुष्टस्तामब्रवीदृषिसत्तमः। गङ्गाद्वारे विभजनं भविता नचिरादिव
तिच्या सेवेमुळे तो श्रेष्ठ ऋषी प्रसन्न होऊन म्हणाला, "गंगेच्या घाटावर लवकरच विभागणी होईल."
तत्र गन्धर्वराजानं तुम्बुरुं प्रियदर्शनम्। आराधयितुमीहस्व सम्यक्परिचरस्व तम्
तिथे तू सुंदर दिसणाऱ्या गंधर्वराज तुम्बुरू यांची मनापासून सेवा कर आणि त्यांना प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न कर.
अहमप्यत्र साचिव्यं कर्तास्मि तव शोभने। तं तदाचर भद्रं ते स ते श्रेयो विधास्यति
सुंदरी, मीही या कामात तुझी मदत करीन. माझं ऐक, कारण तो तुला कल्याण देईल.
ततो विभजनं तत्र गन्धर्वाणामवर्तत। तत्र द्वाववशिष्येतां गन्धर्वावमितौ जसौ
मग तिथे गंधर्वांची विभागणी झाली आणि दोन तेजस्वी गंधर्व उरले.
तयोरेकः समीक्ष्यैनां स्त्रीबुभूषुरुवाच ह। इदं गृह्णीष्व पुंलिङ्गं वृणे स्त्रीलिङ्गमेव ते
त्यातील एकाने तिला पाहून, स्त्री होण्याची इच्छा व्यक्त केली आणि म्हणाला, "हे पुरुषरूप घे, मी तुझं स्त्रीरूप घेतो."
नियमं चक्रतुस्तत्र स्त्री पुमांश्चैव तावुभौ। ततः पुमान्समभवच्छिखण्डी परवीरहा
तिथे त्या दोघांनी एकमेकांशी ठरवलं—एकजण स्त्री, दुसरा पुरुष व्हावा. त्यामुळे शिखंडी हा पराक्रमी वीर पुरुष झाला.
स्त्री भूत्वा ह्यपचक्राम स गन्धर्वो मुदान्वितः। लब्ध्वा तु महतीं प्रीतिं याज्ञसेनिर्महायशाः
तो गंधर्व स्त्रीरूप घेऊन आनंदाने निघून गेला आणि याज्ञसेनीला मोठा आनंद मिळाला.
ततो बुद्बुदकं गत्वा पुनरस्त्राणि सोऽकरोत्। तत्र चास्त्राणि दिव्यानि कृत्वा स सुमहाद्युतिः
मग तो बुद्धबुदक नावाच्या ठिकाणी गेला आणि तिथे पुन्हा दिव्य अस्त्रं मिळवली.
स्वदेशमभिसंपदे पाञ्चालं कुरुनन्दन। सोऽभिवाद्य पितुः पादौ महेष्वासः कृताञ्जलिः
तो आपल्या पाञ्चाल देशात परतला आणि त्या महान धनुर्धारीने वडिलांच्या पायांना वंदन केलं.
उवाच भवता भीष्मान्न भेतव्यं कथंचन
त्याने सांगितलं, "तुम्हाला भीष्म यांच्यापासून काहीही भीती बाळगायची गरज नाही."
अम्बायां निर्गतायां तु भीष्मः शान्तनवस्तदा। न्यायेन कारयामास राज्ञो वैवाहिकीं क्रियाम्
अंबा निघून गेल्यावर, शांतनूचा पुत्र भीष्माने राजाच्या विवाहाची विधीपूर्वक व्यवस्था केली.
अम्बिकाम्बालिके चैव परिणीयाग्निसंनिधौ। `तयोः पाणी गृहीत्वा तु कौरव्यो रूपदर्पितः।' विचित्रवीर्यो धर्मात्मा कामात्मा समपद्यत
अंबिका आणि अंबालिका यांचा अग्नीसमक्ष विवाह झाला आणि रूपाने गर्विष्ठ, धर्मनिष्ठ पण कामासक्त विचित्रवीर्य त्यांचा पती झाला.
ते चापि बृहतीश्यामे नीलकुञ्चितमूर्धजे। रक्ततुङ्गनखोपेते पीनश्रोणिपयोधऱे
त्या दोघी उंच, सावळ्या, काळ्या कुरळ्या केसांच्या, लाल टोकाच्या नखांनी आणि भरदार कंबर व उन्नत वक्ष असलेल्या होत्या.
आत्मनः प्रतिरूपोऽसौ लब्धः पतिरिति स्थिते। विचित्रवीर्यं कल्याण्यौ पूजयामासतुः शुभे
'आपल्याला आपल्या योग्य असा पती मिळाला,' असं वाटून त्या शुभ कन्यांनी विचित्रवीर्याचं सन्मान केलं.
अन्योन्यं प्रति सक्ते च एकभावे इव स्थिते।' स चाश्विरूपसदृशो देवतुल्यपराक्रमः। सर्वासामेव नारीणां चित्तप्रमथनो रहः
एकमेकांशी जोडलेल्या आणि एकसारख्या भावनेत असलेल्या, अश्विनीसारखा सुंदर आणि देवांसारखा पराक्रमी तो सर्व स्त्रियांना मनापासून आकर्षित करायचा.
ताभ्यां सह समाः सप्त विहरन्पृथिवीपतिः। विचित्रवीर्यस्तरुणो यक्ष्मणा समगृह्यत
त्या दोघींना घेऊन सात वर्षे आनंदाने वावरणारा तरुण राजा विचित्रवीर्य शेवटी क्षयरोगाने ग्रासला गेला.
सुहृदां यतमानानामाप्तैः सह चिकित्सकैः। जगामास्तमिवादित्यः कौरव्यो यमसादनम्
मित्र आणि कुशल वैद्य यांनी खूप प्रयत्न केले, पण तो कौरव सूर्यास्तासारखा यमाच्या लोकात गेला.
धर्मात्मा स तु गाङ्गेयः चिन्ताशोकपरायणः। प्रेतकार्याणि सर्वाणि तस्य सम्यगकारयत्
धर्मशील गंगेचा तो पुत्र, मनात विचार आणि दु:ख यांनी पूर्णपणे भरून गेला होता. त्याने सर्व अंत्यसंस्कार नीट पार पाडले.
राज्ञो विचित्रवीर्यस्य सत्यवत्या मते स्थितः। ऋत्विग्बिः सहितो भीष्मः सर्वैश्च कुरुपुङ्गवैः।। प्रसीद यज्ञसेनेह गतिर्मे भव सोमक
सत्यवतीच्या सल्ल्यानुसार, भीष्म ऋत्विज आणि सर्व कुरुवंशातील श्रेष्ठ पुरुषांसह, राजा विचित्रवीर्याचे विधी व्यवस्थित पूर्ण करीत होता. हे सोमक, हे यज्ञसेन, कृपा कर आणि मला योग्य मार्ग दाखव.
ततः सत्यवती दीना कृपणा पुत्रगृद्धिनी। पुत्रस्य कृत्वा कार्याणि स्नुषाभ्यां सह भारत
मग सत्यवती फारच दुःखी, दीन आणि पुत्राच्या आशेने व्याकुळ झाली. तिने आपल्या मुलाच्या अंत्यविधी दोन सूनांसह केले.
समाश्वास्य स्नुषे ते च भर्तृशोकनिपीडिते। धर्मं च पितृवंशं च मातृवंशं च भामिनी। प्रसमीक्ष्य महाभागा गाङ्गेयं वाक्यमब्रवीत्
विधवापणाच्या दुःखाने ग्रासलेल्या आपल्या सूनांना तिने धीर दिला. पित्याच्या आणि आईच्या कुळाचा धर्म विचारात घेऊन, पुण्यवती सत्यवतीने गंगेपुत्र भीष्माला सांगितले.
दुःखार्दिता तु सा देवी मज्जन्ती शोकसागरे। शन्तनोर्धर्मनित्यस्य कौरव्यस्य यशस्विनः।' त्वयि पिण्डश्च कीर्तिश्च संतानश्च प्रतिष्ठितः
ती राणी दुःखाने भरून गेली होती, शोकाच्या समुद्रात बुडत होती. तिने म्हटले, 'शांतनू, जो नेहमी धर्मनिष्ठ आणि कीर्तीमान होता, त्याचे श्राद्ध, कीर्ती आणि वंश तुझ्यातच टिकून आहेत, हे भीष्म.'
भ्राता विचित्रवीर्यस्ते भूतानामन्तमेयिवान्।' यथाकर्म शुभं कृत्वा स्वर्गोपगमनं ध्रुवम्। यथा चायुर्ध्रुवं सत्ये त्वयि धर्मस्तथा ध्रुवः
तुझा भाऊ विचित्रवीर्य, ज्याने जग सोडले, त्याने चांगले कर्म केले आणि नक्कीच स्वर्गाला गेला. जसा सत्यावर आयुष्य ठाम असते, तसाच धर्म तुझ्यातही ठाम आहे.
वेत्थ धर्मांश्च धर्मज्ञ समासेनेतरेण च। विविधास्त्वं श्रुतीर्वेत्थ वेदाङ्गानि च सर्वशः
तुला धर्माची सर्व माहिती आहे, हे धर्मज्ञा, संक्षिप्त आणि सविस्तर दोन्ही प्रकारे. विविध शास्त्रांची आणि सर्व वेदांगांचीही तुला ओळख आहे.
व्यवस्थानं च ते धर्मे कुलाचारं च लक्षये। प्रतिपत्तिं च कृच्छ्रेषु शुक्राङ्गिरसयोरिव
तुझ्यात धर्माचे पालन आणि घराण्याची चाल मी पाहते. कठीण प्रसंगी तुझी समजूत शुकर आणि अंगिरस यांच्यासारखी आहे.