तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य पाण्डवः। नामृष्यत यथा नागस्तलशब्दं समीरितम्
तुझ्या सैन्याचा तो भयंकर गजर ऐकून, पांडव त्याला सहन करू शकला नाही, जसा नाग वीजेचा गडगडाट सहन करू शकत नाही.
ततः क्रोधाभिताम्राक्षो निर्दहन्निव पावकः। सन्दधे त्वाष्ट्रमस्त्रं स स्वयं त्वष्टेव मारुतिः
मग त्याच्या डोळ्यांत रागाने लालसा भरली, तो अग्नीप्रमाणे धगधगत होता; त्याने स्वतः तवष्ट्रीसारखा किंवा वायुदेवासारखा तवष्ट्रीचे अस्त्र संधान केले.
ततः शरसहस्राणि प्रादुरासन्समन्ततः। तैः शरैस्तव सैन्यस्य विद्रवः सुमहानभूत्
मग चारही बाजूंनी हजारो बाण प्रकट झाले आणि त्या बाणांनी तुझ्या सैन्यात मोठा गोंधळ उडाला.
तदस्त्रं प्रेरितं तेन भीमसेनेन संयुगे। राक्षसस्य महामायां हत्वा राक्षसमार्दयत्
भीमसेनाने युद्धात सोडलेले ते अस्त्र राक्षसाच्या मोठ्या मायेला नष्ट करून, त्या राक्षसाला जखमी केले.
स वध्यमानो बहुधा भीमसेनेन राक्षसः। सन्त्यज्य समरे भीमं द्रोणानीकमुपाद्रवत्
भीमसेनाने अनेक प्रकारे हल्ला केल्यावर, तो राक्षस भीमाला रणभूमीत सोडून, द्रोणाच्या फळीच्या दिशेने धावला.
तस्मिंस्तु निर्जिते राजन्राक्षसेन्द्रे महात्मना। अनादयन्सिंहनादैः पाण्डवाः सर्वतो दिशम्
राजा, त्या महान आत्म्याच्या राक्षसराजाचा पराभव झाल्यावर, पांडवांनी सिंहासारखे गजर करून सर्व दिशांना दुमदुमवले.
अपूजयन्मारुतिं च संहृष्टास्ते महाबलम्। प्रहादमिव दैतेया यथा शक्रं मरुद्गणाः
ते सर्व आनंदित होऊन बलवान मारुतीचे पूजन करू लागले, जसे पूर्वी मरुतगणांनी इंद्राचे हर्षाने पूजन केले होते.
ततः प्रतिहते चक्रे स वीरो रोषसंकुलः। प्राहिणोत्तरसा शूलं शक्तीर्दशशतं तदा
मग त्याचे चक्र परतले गेले तेव्हा, तो वीर रागाने पेटून, हजार भाले ज्वाळांनी धगधगणारे सोडले.
ज्वलन्तीश्च किरन्तीश्च ज्वालामालाः समन्ततः। युगान्तोल्कानिभास्तीक्ष्णा हेमदण्डा महास्वनाः
ते भाले सर्व बाजूंनी ज्वाळांच्या माळा उधळणारे, युगान्ताच्या उल्कांसारखे तीक्ष्ण, सोन्याच्या दांड्याचे आणि मोठ्या आवाजाचे होते.
ताश्चापतन्तीः सम्प्रेक्ष्य राक्षसस्य घटोत्कचः। अर्धचन्द्रैः प्रचिच्छेद नाराचैः कङ्कपत्रिभिः
ते भाले झेपावताना पाहून, घटोत्कचाने अर्धचंद्र आणि कंकपक्ष असलेल्या नाराचांनी ते छाटून टाकले.
ततो रोषपरीताङ्गः प्रमुमोच स राक्षसः। शरवर्षं महाघोरं घटोत्कचरथं प्रति
मग राक्षस रागाने थरथरत, घटोत्कचाच्या रथावर भयंकर बाणांचा वर्षाव केला.
तयोः प्रतिभयं युद्धमासीद्राक्षससिंहयोः। कुर्वतोर्विविधा मायाः शक्रशम्बरयोरिव
त्या दोन्ही सिंहासारख्या राक्षसांमध्ये भीतीदायक युद्ध झाले, दोघेही विविध मायांचा उपयोग करत होते, जसे इंद्र आणि शंबरामध्ये झाले होते.
अलम्बुसो भृशं क्रुद्धो घटोत्कचमताडयत्
अलंबुसा प्रचंड रागावून घटोत्कचावर जोरदार हल्ला केला.
तयोर्युद्धं समभवद्रक्षोग्रामणिमुख्ययोः। यादृगेव पुरा वृत्तं रामरावणयोः प्रभो
त्या राक्षसांच्या सैन्यप्रमुखांमध्ये जे युद्ध झाले, ते पूर्वी राम आणि रावण यांच्यात झाले होते तसेच होते, प्रभो.
घटोत्कचस्तु विंशत्या नाराचानां स्तनान्तरे। अलम्बुसमथो विद्धा सिंहवद्व्यनदन्मुहुः
घटोत्त्कचाने वीस बाणांनी आलंबुसाच्या छातीमध्ये भोसकले आणि तो सिंहासारखा पुन्हा पुन्हा गर्जू लागला.
तथैवालम्बुसो राजन्हैडिम्बिं युद्धदुर्मदम्। विद्व्वा विद्वृऽनदद्वृष्टः पूरयन्खं समन्ततः
राजा, त्याचप्रमाणे आलंबुसानेही युद्धात उग्र असलेल्या हिडिंबीला बाण मारले आणि मोठ्याने गर्जना केली, ज्याने संपूर्ण रणांगण भरून गेले.
तथा तौ भृशसङ्क्रुद्धौ राक्षसेन्द्रौ महाबलौ। निर्विशेषमयुध्येतां मायाभिरितरेतरम्
मग ते दोन्ही बलाढ्य राक्षसराज मोठ्या रागाने एकमेकांवर मायांनी भयंकर युद्ध करू लागले.
मायाशतसृजौ नित्यं मोहयन्तौ परस्परम्। मायायुद्धेषु कुशलौ मायायुद्धमयुध्यताम्
ते दोघेही नेहमी शेकडो माया निर्माण करून एकमेकांना गोंधळात टाकत, मायायुद्धात कुशलतेने लढू लागले.
यांयां घटोत्कचो युद्धे मायां दर्शयते नृप। तां तामलम्बुसो राजन्माययैव निजघ्निवान्
राजा, युद्धात घटोत्कचाने ज्या ज्या माया दाखवल्या, त्या त्या मायांना आलंबुसानेही आपल्या मायांनीच मोडून काढले.
तं तथा युध्यमानं तु मायायुद्धविशारदम्। अलम्बुसं राक्षसेन्द्रं दृष्ट्वाऽक्रुध्यन्त पाण्डवाः
मायायुद्धात इतक्या कौशल्याने लढणारा राक्षसांचा राजा आलंबुसा पाहून पांडवांना राग आला.
त एनं भृशसंविग्नाः सर्वतः प्रवरा रथैः। अभ्यद्रवन्त सङ्कुद्धा भीमसेनादयो नृप
तेव्हा भीमसेन आणि इतर सर्व श्रेष्ठ वीर चांगलेच संतापून, रथांनी सर्व बाजूंनी त्याच्यावर तुटून पडले.
त एनं कोष्ठकीकृत्य रथवंशेन मारिष। सर्वतो व्यकिरन्बाणैरुल्काभिरिव कुञ्जरम्
मग त्यांनी रथांच्या फळीने त्याला वेढून, सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव केला, जणू उल्कांनी हत्तीवर हल्ला केला तसा.
स तेषामस्त्रवेगं तं प्रतिहत्यास्त्रमायया। तस्माद्रथव्रजान्मुक्तो वनदाहादिव द्विपः
त्याने आपल्या मायाबळाने त्यांच्या अस्त्रांचा वेग थोपवून, रथांच्या फळीतून जसा हत्ती वनातील आगीतून सुटतो तसा सुटला.
स विष्फार्य अनुर्धोरमिन्द्राशनिसमस्वनम्। मारुतिं पञ्चविंशत्या भैमसेनिं च पञ्चभिः
त्याने इंद्राच्या वज्रासारखा आवाज करणारे धनुष्य ताणले आणि पंचवीस बाणांनी मारुतीला, पाच बाणांनी भीमसेनीला घायाळ केले.
युधिष्ठिरं त्रिभिर्विद्धा सहदेवं च सप्तभिः। नकुलं च त्रिसप्तत्या द्रोपदेयांश्च मारिष। पञ्चभिःपञ्चभिर्विद्ध्वा घोरं नादं ननाद ह
त्याने युधिष्ठिराला तीन बाणांनी, सहदेवाला सात बाणांनी, नकुलाला त्र्याहत्तर बाणांनी, आणि द्रौपदीपुत्रांना प्रत्येकी पाच बाणांनी घायाळ केले, आणि भीषण गर्जना केली.
तं भीमसेनो नवभिः सहदेवस्तु पञ्चभिः। युधिष्ठिरः शतेनैव राक्षसं प्रत्यविध्यत। नकुलस्तु चतुःषष्ट्या द्रौपदेयास्त्रिभिस्त्रिभिः
भीमसेनाने त्याला नऊ बाणांनी, सहदेवाने पाच बाणांनी, युधिष्ठिराने शंभर बाणांनी, नकुलाने चौसष्ट बाणांनी, आणि द्रौपदीपुत्रांनी प्रत्येकी तीन बाणांनी घायाळ केले.
हैडिम्बो राक्षसं विद्ध्वा युद्धे पञ्चाशता शरैः। पुनर्विव्याध सप्तत्या ननाद च महाबलः
हिडिंबाने त्या राक्षसाला युद्धात पन्नास बाणांनी भोसकले, नंतर पुन्हा सत्तर बाणांनी घायाळ केले आणि तो बलाढ्य वीर मोठ्याने गर्जला.
तस्य नादेन महता कम्पितेयं वसुन्धरा। सपर्वतवना राजन्सपादपजलाशया
त्याच्या त्या प्रचंड गर्जनेने, राजा, ही संपूर्ण पृथ्वी पर्वत, वन, वृक्ष आणि जलाशयांसह थरथर कापू लागली.
सोऽतिविद्धो महेष्वासैः सर्वतस्तैर्महारथैः। प्रतिविव्याध तान्सर्वान्पञ्चभिः पञ्चभिः शरैः
सर्व बाजूंनी त्या महान धनुर्धार्यांनी घायाळ झाल्यावर, त्या राक्षसराजाने प्रत्येकी पाच बाणांनी सर्वांना उत्तर दिले.
तं क्रुद्धं राक्षसं युद्धे प्रतिक्रुद्धस्तु राक्षसः। हैडिम्बो भरतश्रेष्ठ शरैर्विव्याध सप्तभिः
भरतश्रेष्ठा, युद्धात संतप्त झालेल्या त्या राक्षसावर संतापलेला हिडिंबा सात बाणांनी घाव घातला.