विद्व्वा तं च रणे द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः। क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेदास्य महद्धनुः
मग विद्वान युधिष्ठिराने युद्धात द्रोणावर पाच धारदार, पिसांनी सजवलेल्या बाणांनी वार केला आणि त्याचे मोठे धनुष्य कापले.
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणः क्षत्रियमर्दनः। गदां चिक्षेप सहसा धर्मपुत्राय मारिष
धनुष्य तुटल्यावर, क्षत्रियांना हरवणारा द्रोणाने ते बाजूला टाकून, अचानक धर्मपुत्रावर गदा फेकली.
तामापतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा युधिष्ठिरः। गदामेवाग्रहीत्क्रुद्धश्चिक्षेप च परन्तप
ती गदा वेगाने आपल्यावर येताना पाहून, युधिष्ठिर रागावून स्वतःची गदा उचलली आणि तीही जोरात फेकली.
ते गदे सहसा मुक्ते समासाद्य परस्परम्। सङ्घर्षात्पावकं मुक्त्वा समेयातां महीतले
त्या दोन्ही गदा एकाच वेळी सोडल्या गेल्या आणि एकमेकांना भिडल्या. त्यांच्या धडकेत जणू अग्नी प्रकट झाला आणि त्या दोन्ही जमिनीवर पडल्या.
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य मारिष। चतुर्भिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्हयाञ्जघ्ने शरोत्तमैः
मग द्रोण प्रचंड रागावला आणि धर्मराजाच्या घोड्यांना चार तीक्ष्ण आणि उत्तम बाणांनी मारले.
चिच्छेदैकेन भल्लेन धनुश्चेन्द्रध्वजोपमम्। केतुमेकेन चिच्छेद पाण्डवं चार्दयत्त्रिभिः
एका भल्लाने त्याने युधिष्ठिराचे इंद्रध्वजासारखे धनुष्य कापले, दुसऱ्या बाणाने त्याचा ध्वज कापला आणि उर्वरित तीन बाणांनी पांडवाला जखमी केले.
हताश्वात्तुल रथात्तूर्णमवप्लुत्य युधिष्ठिरः। तस्थावूर्ध्वभुजो राजा व्यायुधो भरतर्षभ
घोडे मारले गेले आणि रथही तुटला, म्हणून युधिष्ठिर पटकन खाली उडी मारून, दोन्ही हात वर करून, शस्त्रांशिवाय उभा राहिला.
विरथं तं समालोक्य व्यायुधं च विशेषतः। द्रोणो व्यमोहयच्छत्रून्सर्वसैन्यानि चाभिभो
तो रथाशिवाय आणि विशेषतः शस्त्रांशिवाय उभा असल्याचे पाहून, द्रोणाने शत्रूंना आणि सर्व सैन्यांना गोंधळात टाकले.
मुञ्चंश्चेषुगणांस्तीक्ष्णाँल्लघुहस्तो दृढव्रतः। अभिदुद्राव राजानं सिंहो मृगमिवोल्बणः
द्रोणाने हलक्या हातांनी आणि दृढ निश्चयाने तीक्ष्ण बाणांचा मारा करत, जसा सिंह असहाय्य हरणावर झडप घालतो, तसा तो राजाकडे धावला.
तमभिद्रुतमालोक्य द्रोणेनामित्रघातिना। हाहेति सुमहाञ्शब्दः पाण्डूनां समजायत
द्रोण, शत्रूंचा संहार करणारा, राजाकडे धावत येताना पाहून, पांडवांच्या सैन्यात 'हाय हाय' असा मोठा आवाज उठला.
हृतो राजा हृतो राजा भारद्वाजेन मारिष। इत्यांसीत्सुमहाञ्शब्दः पाण्डूसैन्यस्य सर्वतः
राजा पकडला गेला! राजा भारद्वाजाच्या मुलाने पकडला! असा मोठा गोंगाट पांडवांच्या सैन्यात सर्वत्र उठला.
ततस्त्वरितमारुह्य सहदेवरथं नृपः। अपायाज्जवनैरश्वैः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
तेव्हा कुंतीपुत्र युधिष्ठिराने घाईने सहदेवाच्या रथावर चढून, वेगवान घोड्यांवर बसून तिथून निघून गेला.
माद्रेयस्तु ततः क्रुद्धो दुर्मुखं च शितैः शरैः। भ्राता भ्रातरमायत्तो विव्याध प्रहसन्निव
माद्रीचा मुलगा रागावून, हसतच, धारदार बाणांनी दुर्मुखावर वार करू लागला—जणू एक भाऊ दुसऱ्या भावावर चालून गेला.
तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम्। दुर्मुखो नवभिर्बाणैस्ताडयामास भारत
रणांगणात सहदेव इतका तडफदार आणि बलवान पाहून दुर्मुखाने त्याच्यावर नऊ बाण सोडले.
दुर्मुखस्य तु भल्लेन च्छित्त्वा केतुं महाबलः। जघान चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः
मग सहदेवाने, आपल्या सामर्थ्याने, दुर्मुखाचा ध्वज एका मोठ्या बाणाने तोडला आणि चार तीक्ष्ण बाणांनी त्याचे चारही घोडे घायाळ केले.
अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन ह। चिच्छेद सारथेः कायाच्छिरो ज्वलितकुण्डलम्
नंतर, दुसऱ्या एका सोनेरी पिसांच्या धारदार बाणाने, रथाच्या सारथ्याचे कानात झळकणारे कुंडल असलेले डोके त्याच्या शरीरापासून वेगळे केले.
क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद्धनुः। सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः
त्यानंतर सहदेवाने धारदार कापणाऱ्या बाणाने कौरवाच्या मोठ्या धनुष्याला छेदले आणि त्याच्यावर आणखी पाच बाण सोडले.
हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दुर्मुखो विमनास्तदा। आरुरोह रथं राजन्निरमित्रस्य भारत
घोडे मारले गेलेला रथ सोडून दुर्मुख, मनाने खचून, निरमित्राच्या रथावर चढला.
सहदेवस्ततः क्रुद्धो निरमित्रं महाहवे। जघान पृथुधारेण भल्लेन परवीरहा
मग सहदेव रागाने पेटून, त्या मोठ्या युद्धात पराक्रमी निरमित्रावर मोठ्या धारदार बाणाने प्रहार केला.
स पपात रथोपस्थान्निरमित्रो जनेश्वरः। त्रिगर्तराजस्य सुतो व्यथयंस्तव वाहिनीम्
त्रिगर्तांचा राजा असलेल्या निरमित्राचा मुलगा, तुझ्या सैन्यात घबराट निर्माण करत, रथावरून खाली पडला.
तं तु हत्वा महाबाहुः सहदेवो व्यरोचत। यथा दाशरथी रामः खरं हत्वा महाबलम्
त्याला ठार मारल्यानंतर, बलवान सहदेव अगदी तसाच तेजस्वी दिसला जसा दशरथपुत्र रामाने बलाढ्य खराचा वध केल्यावर तेज पसरले होते.
हाहाकारो महानासीत्त्रिगर्तानां जनेश्वर। राजपुत्रं हतं दृष्ट्वा निरमित्रं महारथम्
राजपुत्र निरमित्र, तो महान रथी, मारला गेल्याचे पाहून त्रिगर्तांच्या सैन्यात मोठा हंबरडा उठला.
नकुलस्ते सुतं राजन्विकर्णं पृथुलोचनम्। मुहूर्ताज्जितवाँल्लोके तदद्भुतमिवाभवत्
राजा, तुझ्या मुलाने, नकुलाने, मोठ्या डोळ्यांच्या विकर्णाला अगदी थोड्या वेळात हरवले आणि ते जगाला एक आश्चर्य वाटले.
सात्यकिं व्याघ्रदत्तस्तु शरैः सन्नतपर्वभिः। चक्रेऽदृश्यं साश्वसूतं सध्वजं पृतनान्तरे
व्याघ्रदत्ताने वाकलेल्या टोकांच्या बाणांनी सात्यकी, त्याचे घोडे, सारथी आणि ध्वज—हे सर्व सैन्यात अदृश्य केले.
तान्निवार्य शराञ्शूरः शैनेयः कृतहस्तवत्। साश्वसूतध्वजं बाणैर्व्याघ्रदत्तमपातयत्
पण शूर आणि युद्धकौशल्य असलेल्या सात्यकीने ते सर्व बाण परतवले आणि स्वतःच्या बाणांनी व्याघ्रदत्त, त्याचे घोडे, सारथी आणि ध्वज खाली पाडले.
कुमारे निहते तस्मिन्मागधस्य सुते प्रभो। मागधाः सर्वतो यत्ता युयुधानमुपाद्रवन्
मागधाच्या राजपुत्राचा वध झाल्यावर, सर्व मागध सैनिक चारही बाजूंनी एकत्र येऊन युयुधानावर तुटून पडले.
विसृजन्तः शरांश्चैव तोमरांश्च सहस्रशः। मिण्डिपालांस्तथा प्रासान्मुद्रान्मुसलानपि।। अयोधयन्रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदम्
ते शूरवीर हजारो बाण, भाले, गदा, प्रास, मुद्गर आणि मुसळ फेकू लागले आणि युद्धासाठी वेडे झालेले सात्यकीवर तुटून पडले.
तांस्तु सर्वान्स बलवान्सात्यकिर्युद्धदुर्मदः। नातिकृच्छ्राद्धसन्नेव विजिग्ये पुरुषर्षभः
पण बलवान आणि युद्धात न डगमगणारा सात्यकी, हे सर्व वीर फारसे कष्ट न घेता सहज हरवून गेला.
मागधान्द्रवतो दृष्ट्वा हतशेषान्समन्ततः। बलं तेऽभज्यत विभो युयुधानशरार्दितम्
मागध आणि आंध्र सैन्याने आजूबाजूचे आपले लोक मारले गेलेले पाहिले, आणि थोडेच शिल्लक राहिले, तेव्हा तुझं सैन्य युयुधानाच्या बाणांनी सर्वत्र छिन्नभिन्न झालं आणि पळून गेलं.
नाशयित्वा रणे सैन्यं त्वदीयं तु समन्ततः। विधुन्वानो धनुःश्रेष्ठं व्यभ्राजत महायशाः
रणांगणात तुझं सैन्य सर्व बाजूंनी नष्ट करून, तो कीर्तीमान वीर आपल्या उत्तम धनुष्याने झळकू लागला.