गौतमं पञ्चविंशत्या सैन्धवं च शतेन ह। पुनर्द्रौणिं च सप्तत्या शराणां सोऽभ्यताडयत्
त्याने कृपाला पंचवीस बाणांनी, सैन्धव राजाला शंभर बाणांनी आणि पुन्हा द्रोणपुत्राला सत्तर बाणांनी जखमी केले.
भूरिश्रवास्तु सङ्क्रुद्धः प्रतोदं चिच्छिदे हरेः। अर्जुनं च त्रिसप्तत्या बाणानामाजघान ह
तेव्हा भूरिश्रवा संतापून, कृष्णाचा चाबूक कापून टाकला आणि अर्जुनावर त्र्याहत्तर बाण सोडले.
ततः शरशतैस्तीक्ष्णैस्तानरीन्श्वेतवाहनः। प्रत्यषेधद्द्रुतं क्रुद्धो महावातो घनानिव
तेव्हा पांढऱ्या घोड्यांच्या रथावर असलेला अर्जुन, प्रचंड रागावून, शेकडो तीक्ष्ण बाणांनी त्या शत्रूंना झपाट्याने परतवून लावू लागला, जसा एखादा मोठा वारा ढगांना उडवून लावतो.
छित्त्वा तु ताञ्शरान्राजक्रोधसंरक्तलोचनः। शक्तं जग्राह समरे गिरीणामपि दारिणीम्। स्वर्णदण्डां महाघोरामष्टघण्टां भयावहाम्
मग त्या बाणांना छेदून, डोळे रागाने लाल झालेले राजाने, युद्धात पर्वतही फोडू शकणारी, सोन्याच्या दांडीची, आठ घंटांनी सजलेली आणि अत्यंत भीतीदायक अशी भाला उचलला.
समुत्क्षिप्य च तां हृष्टो ननाद बलवद्बली। नादेन सर्वभूतानि त्रासयन्निव भारत
ती भाला उचलून, आनंदाने तो बलवान योद्धा मोठ्याने गर्जला, जणू काही आपल्या गर्जनेने सर्व प्राण्यांना घाबरवतो आहे.
शक्तिं समुद्यतां दृष्ट्वा धर्मराजेन संयुगे। स्वस्ति द्रोणाय सहसा सर्वभूतान्यथाब्रुवन्
धर्मराजाने युद्धात ती भाला उंचावलेली पाहून, सर्व जीवांनी अचानक द्रोणाच्या कल्याणासाठी शुभेच्छा दिल्या.
सा राजभुजनिर्मुक्ता निर्मुक्तोरगसन्निभा। प्रज्वालयन्ती गगनं दिशः सप्रदिशस्तथा। द्रोणान्तिकमनुप्राप्ता दीप्तास्या पन्नगी यथा
राजाच्या हातून सुटलेली ती भाला, सुटलेल्या सर्पासारखी दिसत होती. ती आकाश आणि सर्व दिशांना जणू जाळत, ज्वालायुक्त तोंड असलेल्या सर्पासारखी द्रोणाजवळ पोहोचली.
तामापतन्तीं सहसा दृष्ट्वा द्रोणो विशाम्पते। प्रादुश्चक्रै ततो ब्राह्ममस्त्रमस्त्रविदां वरः
ती भाला वेगाने आपल्यावर येताना पाहून, अस्त्रविद्येत श्रेष्ठ असलेल्या द्रोणाने लगेचच ब्रह्मास्त्राचा उच्चार केला.
तदस्त्रं भस्मसात्कृत्वा तां शक्तिं घोरदर्शनाम्। जगाम स्यन्दनं तूर्णं पाण्डवस्य यशस्विनः
त्या अस्त्राने ती भीषण भाला राख केली आणि झपाट्याने पांडवांच्या तेजस्वी रथाजवळ पोहोचले.
ततो युधिष्ठिरो राजा द्रोणास्त्रं तत्समुद्यतम्। अशामयन्महाप्राज्ञो ब्रह्मास्त्रेणैव मारिष
मग युधिष्ठिर राजाने, अत्यंत बुद्धिमानपणे, द्रोणाने सोडलेले ते अस्त्र फक्त ब्रह्मास्त्राने शांत केले.
विद्व्वा तं च रणे द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः। क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेदास्य महद्धनुः
मग विद्वान युधिष्ठिराने युद्धात द्रोणावर पाच धारदार, पिसांनी सजवलेल्या बाणांनी वार केला आणि त्याचे मोठे धनुष्य कापले.
तदपास्य धनुश्छिन्नं द्रोणः क्षत्रियमर्दनः। गदां चिक्षेप सहसा धर्मपुत्राय मारिष
धनुष्य तुटल्यावर, क्षत्रियांना हरवणारा द्रोणाने ते बाजूला टाकून, अचानक धर्मपुत्रावर गदा फेकली.
तामापतन्तीं सहसा गदां दृष्ट्वा युधिष्ठिरः। गदामेवाग्रहीत्क्रुद्धश्चिक्षेप च परन्तप
ती गदा वेगाने आपल्यावर येताना पाहून, युधिष्ठिर रागावून स्वतःची गदा उचलली आणि तीही जोरात फेकली.
ते गदे सहसा मुक्ते समासाद्य परस्परम्। सङ्घर्षात्पावकं मुक्त्वा समेयातां महीतले
त्या दोन्ही गदा एकाच वेळी सोडल्या गेल्या आणि एकमेकांना भिडल्या. त्यांच्या धडकेत जणू अग्नी प्रकट झाला आणि त्या दोन्ही जमिनीवर पडल्या.
ततो द्रोणो भृशं क्रुद्धो धर्मराजस्य मारिष। चतुर्भिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्हयाञ्जघ्ने शरोत्तमैः
मग द्रोण प्रचंड रागावला आणि धर्मराजाच्या घोड्यांना चार तीक्ष्ण आणि उत्तम बाणांनी मारले.
चिच्छेदैकेन भल्लेन धनुश्चेन्द्रध्वजोपमम्। केतुमेकेन चिच्छेद पाण्डवं चार्दयत्त्रिभिः
एका भल्लाने त्याने युधिष्ठिराचे इंद्रध्वजासारखे धनुष्य कापले, दुसऱ्या बाणाने त्याचा ध्वज कापला आणि उर्वरित तीन बाणांनी पांडवाला जखमी केले.
हताश्वात्तुल रथात्तूर्णमवप्लुत्य युधिष्ठिरः। तस्थावूर्ध्वभुजो राजा व्यायुधो भरतर्षभ
घोडे मारले गेले आणि रथही तुटला, म्हणून युधिष्ठिर पटकन खाली उडी मारून, दोन्ही हात वर करून, शस्त्रांशिवाय उभा राहिला.
विरथं तं समालोक्य व्यायुधं च विशेषतः। द्रोणो व्यमोहयच्छत्रून्सर्वसैन्यानि चाभिभो
तो रथाशिवाय आणि विशेषतः शस्त्रांशिवाय उभा असल्याचे पाहून, द्रोणाने शत्रूंना आणि सर्व सैन्यांना गोंधळात टाकले.
मुञ्चंश्चेषुगणांस्तीक्ष्णाँल्लघुहस्तो दृढव्रतः। अभिदुद्राव राजानं सिंहो मृगमिवोल्बणः
द्रोणाने हलक्या हातांनी आणि दृढ निश्चयाने तीक्ष्ण बाणांचा मारा करत, जसा सिंह असहाय्य हरणावर झडप घालतो, तसा तो राजाकडे धावला.
तमभिद्रुतमालोक्य द्रोणेनामित्रघातिना। हाहेति सुमहाञ्शब्दः पाण्डूनां समजायत
द्रोण, शत्रूंचा संहार करणारा, राजाकडे धावत येताना पाहून, पांडवांच्या सैन्यात 'हाय हाय' असा मोठा आवाज उठला.
हृतो राजा हृतो राजा भारद्वाजेन मारिष। इत्यांसीत्सुमहाञ्शब्दः पाण्डूसैन्यस्य सर्वतः
राजा पकडला गेला! राजा भारद्वाजाच्या मुलाने पकडला! असा मोठा गोंगाट पांडवांच्या सैन्यात सर्वत्र उठला.
ततस्त्वरितमारुह्य सहदेवरथं नृपः। अपायाज्जवनैरश्वैः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
तेव्हा कुंतीपुत्र युधिष्ठिराने घाईने सहदेवाच्या रथावर चढून, वेगवान घोड्यांवर बसून तिथून निघून गेला.
माद्रेयस्तु ततः क्रुद्धो दुर्मुखं च शितैः शरैः। भ्राता भ्रातरमायत्तो विव्याध प्रहसन्निव
माद्रीचा मुलगा रागावून, हसतच, धारदार बाणांनी दुर्मुखावर वार करू लागला—जणू एक भाऊ दुसऱ्या भावावर चालून गेला.
तं रणे रभसं दृष्ट्वा सहदेवं महाबलम्। दुर्मुखो नवभिर्बाणैस्ताडयामास भारत
रणांगणात सहदेव इतका तडफदार आणि बलवान पाहून दुर्मुखाने त्याच्यावर नऊ बाण सोडले.
दुर्मुखस्य तु भल्लेन च्छित्त्वा केतुं महाबलः। जघान चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः
मग सहदेवाने, आपल्या सामर्थ्याने, दुर्मुखाचा ध्वज एका मोठ्या बाणाने तोडला आणि चार तीक्ष्ण बाणांनी त्याचे चारही घोडे घायाळ केले.
अथापरेण भल्लेन पीतेन निशितेन ह। चिच्छेद सारथेः कायाच्छिरो ज्वलितकुण्डलम्
नंतर, दुसऱ्या एका सोनेरी पिसांच्या धारदार बाणाने, रथाच्या सारथ्याचे कानात झळकणारे कुंडल असलेले डोके त्याच्या शरीरापासून वेगळे केले.
क्षुरप्रेण च तीक्ष्णेन कौरव्यस्य महद्धनुः। सहदेवो रणे छित्त्वा तं च विव्याध पञ्चभिः
त्यानंतर सहदेवाने धारदार कापणाऱ्या बाणाने कौरवाच्या मोठ्या धनुष्याला छेदले आणि त्याच्यावर आणखी पाच बाण सोडले.
हताश्वं तु रथं त्यक्त्वा दुर्मुखो विमनास्तदा। आरुरोह रथं राजन्निरमित्रस्य भारत
घोडे मारले गेलेला रथ सोडून दुर्मुख, मनाने खचून, निरमित्राच्या रथावर चढला.
सहदेवस्ततः क्रुद्धो निरमित्रं महाहवे। जघान पृथुधारेण भल्लेन परवीरहा
मग सहदेव रागाने पेटून, त्या मोठ्या युद्धात पराक्रमी निरमित्रावर मोठ्या धारदार बाणाने प्रहार केला.
स पपात रथोपस्थान्निरमित्रो जनेश्वरः। त्रिगर्तराजस्य सुतो व्यथयंस्तव वाहिनीम्
त्रिगर्तांचा राजा असलेल्या निरमित्राचा मुलगा, तुझ्या सैन्यात घबराट निर्माण करत, रथावरून खाली पडला.