तौ प्रयातौ पुनर्दृष्ट्वा तदाऽन्ये सैनिकाब्रुवन्। त्वरध्वं कुरवः सर्वे वधे कृष्णकिरीटिनोः
ते पुन्हा निघून जाताना पाहून, इतर सैनिक म्हणाले, 'सगळे कुरु, लवकर करा, कृष्ण आणि मुकुटधारी यांचा वध करा.'
रथं युङ्क्त्वा हि दाशार्हो मिषतां सर्वधन्विनाम्। जयद्रथाय यात्येष कदर्थीकृत्य नो रणे
कारण दशार्हाने सर्व धनुर्धारींसमोर रथ जोडला आहे आणि तो जयद्रथाकडे जात आहे, युद्धात आमचा तिरस्कार करत आहे.
तत्र केचिन्मिथो राजन्समभाषन्त भूमिपाः। अदृष्टपूर्वं सङ्ग्रामे तदृष्ट्वा महदद्भुतम्
तेथे काही राजे एकमेकांशी बोलू लागले, कारण त्यांनी युद्धात एक अद्भुत आणि कधीही न पाहिलेला प्रसंग पाहिला होता.
सर्वसैन्यानि राजा च धृतराष्ट्रोऽत्ययं गतः। दुर्योधनापराघेन क्षत्रं कृत्स्ना च मेदिनी
सर्व सैन्ये आणि धृतराष्ट्र राजा यांचा विनाश झाला आहे; दुर्योधनाच्या पराभवामुळे साऱ्या क्षत्रियांचा आणि पृथ्वीचाही नाश झाला आहे.
विलयं समनुप्राप्ता तच्च राजा न बुध्यते। इत्येवं क्षत्रियास्तत्र ब्रुवन्त्यन्ये च भारत
सर्वांचा अंत झाला तरी राजा अजूनही ते समजत नाही; असे तेथील क्षत्रिय आणि इतरही म्हणू लागले.
सिन्धुराजस्य यत्कृत्यं गतस्य यमसादनम्। तत्करोतु वृथादृष्टिर्धार्तराष्ट्रोऽनुपायवित्
धृतराष्ट्राचा मुलगा, ज्याला योग्य मार्ग माहीत नाही आणि ज्याची दृष्टी व्यर्थ आहे, त्याने यमाच्या लोकात गेलेल्या सिंधू राजासाठी जे करायचे ते करू दे.
ततः शीघ्रतरं प्रायात्पाण्डवः सैन्धवं प्रति। विवर्तमाने तिग्मांशौ हृष्टैः पीतोदकैर्हयैः
मग पांडूचा पुत्र सिंधू राजाकडे झपाट्याने निघाला, तेजस्वी सूर्य कलला असताना, आनंदी आणि थंड पाणी प्यालेल्या घोड्यांसह.
तं प्रयान्तं महाबाहुं सर्वशस्त्रभृतां वरम्। नाशक्नुवन्वारयितुं योधाः क्रुद्धमिवान्तकम्
तो बलवान आणि सर्व शस्त्रधारींपैकी श्रेष्ठ असलेला पुढे जात असताना, रागावलेल्या मृत्यूसारखा, कोणताही योद्धा त्याला थांबवू शकला नाही.
विद्राव्य तु ततः सैन्यं पाण्डवः शत्रुतापनः। यथा मृगगणान्सिंहः सैन्धवार्थे व्यलोडयत्
पांडवाने, शत्रूंचा संहार करणाऱ्याने, सैन्य पांगवले आणि सिंधू राजासाठी ते हरिणांच्या कळपात वाघाने घातल्यासारखे उधळून दिले.
गाहमानस्त्वनीकानि तूर्णमश्वानचोदयत्। बलाकाभं तु दाशार्हः पाञ्चजन्यं व्यनादयत्
तो सैन्याच्या तुकड्यांतून घुसत होता आणि घोड्यांना वेगाने हाकत होता; आणि दाशार्ह वंशजाने, बगळ्यांच्या झुंडीप्रमाणे शुभ्र असलेल्या पाञ्चजन्य शंखाचा आवाज केला.
कौन्तेयेनाग्रतः सृष्टा न्यपतन्पृष्ठतः शराः। तूर्णात्तूर्णतरं ह्यश्वाः प्रावहन्वातरंहसः
कौन्तेयाने पुढून बाण सोडले, जे मागे पडले; आणि वाऱ्यापेक्षाही वेगवान घोड्यांनी त्यांना अधिक वेगाने पुढे नेले.
ततो नृपतयः क्रुद्धाः परिवव्रुर्धनञ्जयम्। क्षत्रिया बहवश्चान्ये जयद्रथवधैषिणम्
मग रागावलेले राजे आणि अनेक क्षत्रियांनी जयद्रथाचा वध करू पाहणाऱ्या धनंजयाला वेढले.
सैन्येषु विप्रयातेषु धिष्ठितं पुरुषर्षभम्। दुर्योधनोऽत्वयात्पार्थं त्वरमाणो महाहवे
सैन्ये पांगली असताना, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या पार्थाजवळ, मोठ्या युद्धात, दुर्योधन घाईने गेला.
वातोद्धूतपताकं तं रथं जलदनिःस्वनम्। घोरं कपिध्वजं दृष्ट्वा विषण्णा रथिनोऽभवन्
वाऱ्याने फडकणारा ध्वज, मेघासारखा गजर करणारा, भयंकर कपिध्वज असलेला तो रथ पाहून रथी निराश झाले.
दिवाकरेऽथ रजसा सर्वतः संवृते भृशम्। शरार्ताश्चरणे योधाः शेकुः कृष्णौ न वीक्षितुम्
सूर्य धुळीने पूर्णपणे झाकला गेला असताना, बाणांनी त्रस्त झालेले योद्धे, पुढे येणाऱ्या कृष्ण आणि अर्जुनाकडे पाहू शकले नाहीत.
यद्यस्य समरे गोप्ता शक्रो देवगणैः सह। तथाप्येनं निहंस्याव इति कृष्णावभाषताम्
समरात त्याचे रक्षण करण्यासाठी इंद्र आणि सर्व देवताही असल्या, तरीही आपण त्याचा वध करूच, असे कृष्ण आणि अर्जुन म्हणाले.
इति कृष्णौ महाबाहू मिथः कथयतां तदा। सिन्धुराजमवेक्षन्तौ त्वत्पुत्रा बहु चुक्रुशुः
त्या वेळी बलवान कृष्ण आणि अर्जुन एकमेकांशी बोलत होते, सिंधू राजाकडे पाहत होते, आणि तुझ्या मुलांनी मोठा गोंधळ केला.
अतीत्य मरुधन्वानं प्रयान्तौ तृषितौ गजौ। पीत्वा वारि समाश्वस्तौ तथैवास्तामरिन्दमौ
मरूभूमी ओलांडून, तहानलेले दोन हत्ती पाणी पिऊन ताजेतवाने झाले, तसेच ते दोघे शत्रूंचा संहार करणारेही विश्रांती घेत होते.
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णानतिक्रम्य च पर्वतान्। वणिजाविव दृश्येतां हीनमृत्यू जरातिगौ
वाघ, सिंह आणि हत्ती यांनी भरलेल्या पर्वतांना ओलांडून, ते मृत्यू टाळून पुढे जाणाऱ्या आणि वृद्धत्वावर मात करणाऱ्या व्यापाऱ्यांसारखे दिसत होते.
तथाहि मुखवर्णोऽयमनयोरिति मेनिरे। तावका वीक्ष्य मुक्तौ तौ विक्रोशन्ति स्म सर्वशः
त्यांच्या चेहऱ्याचा रंग फिका झाल्यामुळे, तुझे लोक म्हणू लागले, 'हे दोघे सुटले,' आणि सर्वांनी मोठ्याने ओरडायला सुरुवात केली.
द्रोणादाशीविषाकाराज्ज्वलितादिव पावकात्। अन्येभ्यः पार्थिवेभ्यश्च भास्वन्ताविव भास्करौ
द्रोणासारख्या प्रखर, विषासारख्या भयंकर आणि जणू अग्नीप्रमाणे धगधगणाऱ्या त्या दोघांनी इतर राजांमध्ये जणू तेजस्वी सूर्यांसारखे तेज दाखवले.
विमुक्तौ सागरप्रख्याद्रोणानीकादर्रिदमौ। अदृश्येतां मुदा युक्तौ समुत्तीर्यार्णवं यथा
सागरासारख्या विशाल द्रोणाच्या सैन्यातून मुक्त होऊन, ते दोघे जणू मोठा समुद्र पार केल्यावर मिळणाऱ्या आनंदाने भरलेले दिसले.
अस्त्रौघान्महतो मुक्तौ द्रोणहार्दिक्यरक्षितात्। रोचमानावदृश्येतामिन्द्राग्न्योः सदृशौ रणे
द्रोण आणि कृतवर्मा यांच्या रक्षणाखालील अस्त्रांच्या प्रचंड वर्षावातून सुटून, रणभूमीत ते दोघे जणू इंद्र आणि अग्नीप्रमाणे चमकत होते.
उद्भिन्नरुधिरौ कृष्णौ भारद्वाजस्य सायकैः। शितैश्चितौ व्यरोचेतां कर्णिकारैरिवाचलौ
भारद्वाजाच्या तीक्ष्ण बाणांनी छिद्रित होऊन रक्ताळलेले ते दोन्ही कृष्ण, जणू कर्णिकार फुलांनी सजलेले पर्वत शोभून दिसतात तसे झळकत होते.
द्रोणग्राहहूदान्मुक्तौ शक्त्याशीविषसङ्कटात्। अयःशरोग्रमकरात्क्षत्रियप्रवराम्भसः
द्रोणाच्या पकडीतून, प्राणघातक शूलांच्या संकटातून आणि श्रेष्ठ क्षत्रियांच्या लोखंडी बाणांनी भरलेल्या पुरातून ते दोघे सुटून बाहेर आले.
ज्याघोषतलनिर्हादाद्गदानिस्त्रिंशविद्युतः। द्रोणास्त्रमेघान्निर्मुक्तौ सूर्येन्दू तिमिरादिव
धनुष्यांच्या टणत्कार, गदांचा आवाज आणि तलवारींच्या वीजेसारख्या चमकांमध्ये, द्रोणाच्या अस्त्रवर्षावातून ते दोघे जणू सूर्य आणि चंद्र अंधारातून बाहेर पडावेत तसे सुटले.
बाहुभ्यामिव सन्तीर्णौ सिन्धुषष्ठाः समुद्रगाः। तपान्ते सरितः पूर्णा महाग्राहसमाकुलाः
उन्हाळ्यानंतरच्या, मोठ्या मगरांनी भरलेल्या आणि पूर्ण भरलेल्या नद्या जशा स्वतःच्या प्रवाहाने समुद्र गाठतात, तसे ते दोघे स्वतःच्या बाहुबलावरून संकट पार करून गेले.
महाशैलोच्चयां घोरां लङ्घयित्वा महानदीम्। निस्तीर्णावध्वगौ यद्वत्तद्वत्तौ तारितौ रणे
जसे दोन प्रवासी भयंकर, उंच काठाच्या मोठ्या नदीला ओलांडतात, तसेच त्यांनी रणभूमीतील भीषण प्रवाह पार केला.
इति कृष्णौ महेष्वासौ प्रशस्तौ लोकविश्रुतौ। सर्वभूतान्यमन्यन्त द्रोणास्त्रबलवारणात्
अशा प्रकारे हे दोन्ही कृष्ण, महान धनुर्धर आणि जगभर प्रसिद्ध, द्रोणाच्या सैन्याचा भेद करून सर्व प्राण्यांकडून गौरवले गेले.
जयद्रथं समीपस्थमवेक्षन्तौ जिघांसया। रुरुं वनान्ते लिप्सन्तौ व्याघ्रवत्तावतिष्ठताम्
जयद्रथ जवळ असल्याचे पाहून आणि त्याचा वध करण्याच्या इच्छेने, ते दोघे जणू जंगलात आपले भक्ष्य शोधणाऱ्या वाघांसारखे उभे राहिले.