वासितामनुसंप्राप्तो यूथपो बलिनां वरः। स्त्रीकामस्तिष्ठतिष्ठेति भीष्ममाह स पार्थिवः
बलवानांचा नायक, सुगंधाचा माग काढत, पुढे आला; स्त्रीची इच्छा मनात धरून, त्या राजाने भीष्माला हाक मारली, 'थांब, थांब!'
साल्वराजो महाबाहुरमर्षेण प्रचोदितः। ततः स पुरुषव्याघ्रो भीष्मः परबलार्दनः
शाल्वाचा राजा, बलवान आणि रागाने पेटलेला, अशा प्रकारे भीष्म या पुरुषसिंहाला आव्हान देऊ लागला.
तद्वाक्याकुलितः क्रोधाद्विधूमोग्निरिव ज्वलन्। विततेषुधनुष्पाणिर्विकुञ्चितललाटभृत्
त्या शब्दांनी अस्वस्थ होऊन, भीष्म रागाने धगधगू लागला, जणू धूर नसलेली ज्वाळा; त्याने ताणलेलं धनुष्य हातात घेतलं आणि कपाळावर आठ्या पडल्या.
क्षत्रधर्मं समास्थाय व्यपेतभयसंभ्रमः। निवर्तयामास रथं साल्वं प्रति महारथः
क्षत्रिय धर्म पाळत, भीती किंवा गोंधळ न बाळगता, त्या महान रथीने आपला रथ शाल्वाकडे वळवला.
निवर्तमानं तं दृष्ट्वा राजानः सर्व एव ते। प्रेक्षकाः समपद्यन्त भीष्मसाल्वसमागमे
भीष्म आपला रथ वळवताना पाहून, तिथल्या सर्व राजे त्या भीष्म-शाल्वाच्या युद्धाचे प्रेक्षक झाले.
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे। अन्योन्यमभिवर्तेतां बलविक्रमशालिनौ
जसा दोन बैल कळपात गर्जना करतात, तसे ते दोन्ही बलवान आणि पराक्रमी वीर एकमेकांवर तुटून पडले.
ततो भीष्मं शान्तनवं शरैः शतसहस्रशः। साल्वराजो नरश्रेष्ठः समवाकिरदाशुगैः
मग, पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या शाल्वराजाने शांतनूच्या पुत्र भीष्मावर शेकडो-हजारो वेगवान बाणांचा वर्षाव केला.
पूर्वमभ्यर्दितं दृष्ट्वा भीष्मं साल्वेन ते नृपाः। विस्मिताः समपद्यन्त साधुसाध्विति चाब्रुवन्
शाल्वाने भीष्माला प्रथमच दडपून टाकताना पाहून, सर्व राजे आश्चर्यचकित झाले आणि 'वा! वा!' असे उद्गार काढले.
लाघवं तस्य ते दृष्ट्वा समरे सर्वपार्थिवाः। अपूजयन्त संहृष्टा वाग्भिः साल्वं नराधिपम्
रणातील त्याचा वेग पाहून, सर्व राजे आनंदित झाले आणि त्यांनी शाल्वराजाची स्तुती केली.
क्षत्रियाणां ततो वाचः श्रुत्वा परपुञ्जयः। क्रुद्धः शान्तनवो भीष्मस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत
क्षत्रियांचे हे बोल ऐकून, शत्रूंचा संहार करणारा शांतनूचा पुत्र भीष्म रागावून म्हणाला, 'थांब! थांब!'
सारथिं चाब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्रैष पार्थिवः। यावदेनं निहन्म्यद्य भुजङ्गमिव पक्षिराट्
रागाने पेटून, त्याने आपल्या सारथ्याला सांगितले, 'जिथे तो राजा आहे तिथे रथ घेऊन जा; आज मी त्याचा वध करीन, जसा गरुड सर्पाचा करतो.'
ततोऽस्त्रं वारुणं सम्यग्योजयामास कौरवः। तेनाश्वांश्चतुरोऽमृद्गात्साल्वराजस्य भूपते
मग कौरवाने योग्य रीतीने वारुणास्त्र संधान केले आणि त्याने शाल्वराजाच्या चारही घोड्यांना जमिनीवर पाडले.
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य साल्वराजस्य कौरवः। भीष्मो नृपतिशार्दूल न्यवधीत्तस्य सारथिम्
कौरव भीष्मानंनी, राजांमध्ये वाघासारखा, साल्वराजाच्या अस्त्रांना आपल्या अस्त्रांनी परतवले आणि त्याचा सारथी मारला.
अस्त्रेण चास्याथैन्द्रेण न्यवधीत्तुरगोत्तमान्। कन्याहेतोर्नरश्रेष्ठ भीष्मः शान्तनवस्तदा
त्या वेळी शांतनूचा पुत्र भीष्म, श्रेष्ठ पुरुष, इंद्रास्त्राचा वापर करून, त्या कन्येसाठी साल्वराजाच्या उत्तम घोड्यांना मारले.
जित्वा विसर्जयामास जीवन्तं नृपसत्तमम्। ततः साल्वः स्वनगरं प्रययौ भरतर्षभ
जिंकून, त्याने त्या श्रेष्ठ राजाला जिवंत सोडले; मग साल्व आपल्या नगरात परत गेला, हे भरतश्रेष्ठ.
स्वराज्यमन्वशाच्चैव धर्मेण नृपतिस्तदा। राजानो ये च तत्रासन्स्वयंवरदिदृक्षवः
त्या वेळी राजा धर्माने आपले राज्य पुन्हा चालवू लागला, आणि जे इतर राजे स्वयंवर पाहायला आले होते, त्यांनीही आपापल्या राज्यात परतले.
स्वान्येव तेऽपि राष्ट्राणि जग्मुः परपुरञ्जयाः। एवं विजित्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः
ते इतर राजे, जे दुसऱ्यांची नगरे जिंकणारे होते, तेही आपापल्या राज्यात परत गेले; अशा प्रकारे त्या कन्या जिंकून, भीष्म, पराक्रमी योद्धा,
प्रययौ हास्तिनपुरं यत्र राजा स कौरवः। विचित्रवीर्यो धर्मात्मा प्रशास्ति वसुधामिमाम्
हस्तिनापुराकडे निघाला, जिथे कौरव राजा, धर्मात्मा विचित्रवीर्य, या पृथ्वीचे राज्य करतो.
यथा पितास्य कौरव्यः शान्तनुर्नृपसत्तमः। सोऽचिरेणैव कालेन अत्यक्रामन्नराधिप
जसा त्याचा वडील शांतनू, श्रेष्ठ राजा, वागत असे, तसाच तो नराधिपही थोड्याच काळात वागला.
वनानि सरितश्चैव शैलांश्च विनिधान्द्रुमान्। अक्षतः क्षपयित्वाऽरीन्सङ्ख्येऽसङ्ख्येयविक्रमः
त्याने वन, नद्या, डोंगर आणि झाडांच्या खजिन्यांना जिंकले, स्वतः न दुखावता, आणि युद्धात असंख्य पराक्रम दाखवून शत्रूंना पराभूत केले.
आनयामास काश्यस्य सुताः सागरगासुतः। स्नुषा इव स धर्मात्मा भगिनीरिव चानुजाः
समुद्रकिनाऱ्याच्या राजाच्या पुत्राने, काशीराजाच्या कन्या धर्माने आणल्या, जणू त्या सून म्हणून आणि लहान भावासाठी बहिणी म्हणून.
यथा दुहितश्चैव परिगृह्य ययौ कुरून्। आनिन्ये स महाबाहुर्भ्रातुः प्रियचिकीर्षया
त्या कन्यांना स्वतःच्या मुलीप्रमाणे स्वीकारून, तो कुरूंकडे गेला; त्या बलवानाने त्या आपल्या भावाच्या प्रेमासाठी आणल्या.
ताः सर्वगुणसंपन्ना भ्राता भ्रात्रे यवीयसे। भीष्मो विचित्रवीर्याय प्रददौ विक्रमाहृताः
सर्व सद्गुणांनी युक्त अशा त्या कन्या, भीष्माने आपल्या पराक्रमाने जिंकून, लहान भाऊ विचित्रवीर्याला दिल्या.
एवं धर्मेण धर्मज्ञः कृत्वा कर्मातिमानुषम्। भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य विवाहायोपचक्रमे
अशा रीतीने धर्म जाणणारा भीष्म, माणसाच्या शक्तीपलीकडचे कर्म करून, आपल्या भावाच्या विचित्रवीर्याच्या विवाहाची तयारी करू लागला.
सत्यवत्या सह मिथः कृत्वा निश्चयमात्मवान्। विवाहं कारयिष्यन्तं भीष्मं काशिपतेः सुता। ज्येष्ठा तासामिदं वाक्यमब्रवीद्धसती तदा
सत्यवतीसोबत ठाम निर्णय घेऊन, भीष्म, संयमी, काशीराजाच्या कन्यांच्या विवाहाची तयारी करत होता, तेव्हा त्यातील ज्येष्ठ, सत्यवचनी कन्येने असे बोलले.
मया सौभपतिः पूर्वं मनसा हि वृतः पतिः। तेन चास्मि वृता पूर्वमेष कामश्च मे पितुः
मी मनाने आधीच सौभराजाला पती म्हणून निवडले होते; आणि त्यानेही मला आधीच निवडले होते—हे माझ्या वडिलांचेही मन होते.
मया वरयितव्योऽभूत्साल्वस्तस्मिन्स्वयंवरे। एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ धर्मतत्त्वं समाचर
त्या स्वयंवरात मी साल्वलाच निवडणार होते; हे जाणून, धर्म जाणण्या, योग्य धर्माचं पालन कर.
एवमुक्तस्तया भीष्मः कन्यया विप्रसंसदि। चिन्तामभ्यगमद्वीरो युक्तां तस्यैव कर्मणः
त्या कन्येने ब्राह्मणांच्या सभेत असे सांगितल्यावर, भीष्म, तो वीर, आपल्या कृत्याचा योग्य विचार करू लागला.
अन्यसक्ता त्वियं कन्या ज्येष्ठा त्वम्बा मया जिता। वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतमङ्गलवाचना
ही कन्या दुसऱ्यावर प्रेम करते; ज्येष्ठ अम्बा मी जिंकली, वचनाने दिली, मनाने दिली, आणि शुभ शब्दही बोलले गेले.
निर्दिष्टा तु परस्यैव सा त्याज्या परचिन्तिनी। इत्युक्त्वा चानुमान्यैव भ्रातरं स्ववशानुगम्
पण ती दुसऱ्यासाठी ठरवली गेली असल्याने, तिला सोडावे लागेल, कारण तिचे मन दुसऱ्यावर आहे; असे म्हणून, भावाची संमती घेऊन, त्याने आपली इच्छा पूर्ण केली.