स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः। गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम्
ब्रह्मज्ञानात पारंगत असलेल्या ऋषींच्या दिव्य स्तोत्रांनी ज्याचं स्तवन केलं जातं, सर्व जीवांचं रक्षण करणारा, सर्वांचा स्वामी, वर देणारा आणि मंगलमूर्ती असा तो परमेश्वर.
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम्। पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम्
वसुदेवाने त्या परमेश्वराचं दर्शन घेऊन, अर्जुनासह, आपलं डोकं पृथ्वीला टेकवलं आणि धर्मनिष्ठ मनाने सनातन ब्रह्माचं गुणगान केलं.
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम्। मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम्
जो या सृष्टीचा आरंभ आहे, सर्व विश्वाचा कर्ता आहे, अजन्मा, सर्वांचा स्वामी, अविनाशी, मनाचा सर्वोच्च आधार, आकाश, वारा आणि तेजाचा खजिना आहे.
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम्। देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम्
पाण्याचा सर्जक, पृथ्वीची श्रेष्ठ प्रकृती, देव, दानव, यक्ष आणि माणसांचा अधिपती.
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम्। चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च
योगांचा सर्वोच्च धाम, ब्रह्मज्ञानी लोकांना प्रत्यक्ष दिसणारा खजिना, जड आणि जंगम जगाचा सर्जक आणि संहारक.
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम्। ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः
कालाचा कोप, महान आत्मा, इंद्र आणि सूर्याच्या गुणांचा स्रोत—तेव्हा कृष्ण आणि अर्जुन यांनी वाणी, मन, बुद्धी आणि कृतीने त्याची पूजा केली.
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः। तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम्
ज्याच्याकडे ज्ञानी लोक सूक्ष्म आत्मिक स्थिती शोधत येतात, जो अजन्मा, सर्व कारणांचा मूळ आणि स्वतःच आहे—त्याच शरण त्यांनी जाऊन घेतलं.
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत। ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम्
अर्जुनानेही त्या देवाची पुन्हा पुन्हा पूजा केली, कारण त्याला सर्व जीवांचा आद्य कारण, भूत, भविष्य आणि वर्तमानाचा मूळ म्हणून ओळखलं.
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम्। जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः
जो शरण देणारा देव, सर्वांचा स्वामी, परमेश्वर आणि जगाचा अधिपती आहे—अर्जुन आणि जनार्दन यांनी त्याच्याकडे जाऊन शरण घेतलं.
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ। सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव
तेव्हा नर आणि नारायण दोघेही आलेले पाहून, शर्वाने अत्यंत प्रसन्न मनाने, हसत हसत त्यांच्याशी बोलायला सुरुवात केली.
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ। किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम्
तुमचं स्वागत आहे, नर आणि श्रेष्ठ पुरुषांनो! तुम्ही दोघेही थकवा विसरून उभे राहा. वीरांनो, तुमच्या मनात काय इच्छा आहे ते लवकर सांगा.
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम्। व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम्
ज्या कारणासाठी तुम्ही आलात, ते मी पूर्ण करीन. स्वतःसाठी जे सर्वश्रेष्ठ आहे ते मागा; ते सर्व मी तुम्हाला देईन.
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली। वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती। भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ
ते शब्द ऐकून, वासुदेव आणि अर्जुन यांनी हात जोडून उभे राहत, भक्तीभावाने आणि दिव्य स्तोत्रांनी, महान आणि निष्कलंक शर्वाची स्तुती केली.
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च। पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने
भव, शर्व, रुद्र, वर देणारा, सदा पशूंचा स्वामी, उग्र आणि जटा असलेला—त्याला नमस्कार.
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये। ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने
महादेव, भीषण, त्र्यंबक, शांत, ईशान, यज्ञांचा नाश करणारा, अंधकाचा वध करणारा—त्याला नमस्कार.
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे। पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा
कुमाराचा गुरु, निळ्या गळ्याचा, सृष्टीकर्ता, पिनाकधारी, हव्याचा स्वामी, सत्यस्वरूप, नेहमीच समृद्ध—त्याला नमस्कार.
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते। नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे
लालवर्णाचा, धुरकट, शिकारी, अपराजित, नेहमी निळ्या मुकुटाचा, शूलधारी, दिव्यदृष्टी असलेला—त्याला नमस्कार.
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे। अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च
होत्र, पोत्र, त्रिनेत्र, शिकारी, संपत्तीचा बीज, अगम्य, अंबिकेचा पती, सर्व देवांनी स्तुत्य—त्याला नमस्कार.
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे। तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च
बैलध्वज असलेल्या, मुंडलेल्या, जटाधारी, ब्रह्मचर्य पाळणाऱ्या, पाण्यात तप करणाऱ्या, ब्रह्मनिष्ठ आणि अजिंक्य अशा त्या प्रभूला माझा नमस्कार.
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते। नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा
संपूर्ण विश्वाचा आत्मा, विश्वाचा सर्जनहार, सर्वत्र व्यापून उभा असणारा, नेहमी पूजनीय, सर्व जीवांचा स्वामी अशा तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च। नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः
वेदमुख असलेल्या, सर्वांचा कल्याणकर्ता, मंगलमूर्ती, वाणीचा स्वामी आणि सर्व सृष्टीचा अधिपती अशा तुला माझा नमस्कार.
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा। नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च। नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः
सर्वांना सहज मिळणारा, सर्वांच्या मनाचा, नेहमी स्तुतीस पात्र, नेहमी श्रेष्ठ, देवांचा देव, पंचमहाभूतांचा धारक, विश्वाचा स्वामी आणि सर्व स्वाम्यांचा स्वामी अशा तुला नमस्कार.
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः। नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे।। सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे
विश्वाचा स्वामी, महानांचा स्वामी, हजारो डोकी, हजारो हात असलेला मृत्यू, हजारो डोळे आणि पाय असलेला, अनंत कर्म करणारा अशा तुला नमस्कार.
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च। भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो
सोन्यासारखा तेजस्वी, सोन्याचे कवच असलेला, भक्तांवर नेहमी दयाळू असणारा, हे प्रभो, आमची इच्छा पूर्ण होवो, तुला नमस्कार.
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः। प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये
अशा प्रकारे महादेवाची स्तुती करून, वासुदेव आणि अर्जुन यांनी त्या वेळी अस्त्र मिळवण्यासाठी भवाला प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला.
सोऽहं तत्र गमिष्यामि यत्र सैन्धवको नृपः। यियासुर्यमलोकाय मम वीर्यं प्रतीक्षते
म्हणून मी तिथे जाईन जिथे सिंधूचा राजा आहे, जो यमलोकात जाण्याची इच्छा धरून माझ्या पराक्रमाची वाट पाहतो आहे.
यथा परमकं कृत्यं सैन्धवस्य वधो मम। तथैव सुमहत्कृत्यं धर्मराजस्य रक्षणम्
सिंधू राजाचा वध करणे हे जसे माझे सर्वात मोठे कर्तव्य आहे, तसेच धर्मराजाचे रक्षण करणे हेही माझे मोठे काम आहे.
स त्वमद्य महाबाहो राजानं परिपालय। यथैव हि मया गुप्तस्त्वया गुप्तो भवेत्तथा
म्हणून, महाबाहू, आज तू राजाचे रक्षण कर. जसा तू माझे रक्षण केलेस, तसाच मी तुझे रक्षण करीन.
न पश्यामि च तं लोके यस्त्वां युद्धे पराजयेत्। वासुदेवसमं युद्धे स्वयमप्यमरेश्वरः
या जगात असा कोणी नाही जो तुला युद्धात हरवू शकेल; अगदी वासुदेवासारखा किंवा अमरांचा स्वामी देखील नाही.
त्वयि चाहं पराश्वस्तः प्रद्युम्ने वा महारथे। शक्नुयां सैन्धवं हन्तुमनपेक्षो नरर्षभ
तुझ्यासोबत किंवा महान रथी प्रद्युम्नासोबत मला खात्री आहे की, मी कोणतीही चिंता न करता सिंधू राजाचा वध करू शकतो, हे नरश्रेष्ठ.