विषण्णवदनाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम्। नेत्रैरनिमिषैर्दीनाः प्रत्यवैक्षन्परस्परम्
सर्वजण उदास चेहऱ्याने धनंजयाला वेढून उभे राहिले आणि एकमेकांकडे न थांबता, दुःखी डोळ्यांनी पाहू लागले.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्च्छितः। कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर्मुहुः
नंतर वासवीला शुद्धी आली, तो रागाने भरून गेला, तापाने थरथरत होता आणि पुन्हा पुन्हा खोल श्वास घेत होता.
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च। `त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः'। उन्मत्त इव विप्रेक्षन्निदं वचनमब्रवीत्
त्याने हातात हात घट्ट दाबले, दात किटकिटले, कपाळावर तीन आठ्या आणल्या, रागाने डोळे लाल झाले, वेड्यासारखा इकडे तिकडे पाहत तो म्हणाला—
सत्यं वः प्रतिजानामि श्वोऽस्मि हन्ताऽजयद्रथम्। न चेद्वधभयाद्भीतो धार्तराष्ट्रान्प्रहास्यति
मी तुम्हाला खरं सांगतो: उद्या मी जयद्रथाचा वध करीन, जोपर्यंत तो मृत्यूच्या भीतीने धृतराष्ट्रपुत्रांना सोडून पळून जात नाही.
न चास्माञ्शरणं गच्छेत्कृष्णं वा पुरुषोत्तमम्। भवन्तं वा महाराज श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम्
तो जर कृष्ण, पुरुषोत्तम किंवा तुमच्याकडे, महाराज, आश्रय घेणार नाही, तर उद्या मी जयद्रथाचा वध करीन.
धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम्। पापं बालवधे हेतुं श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम्
ज्याने धृतराष्ट्रपुत्रांना आनंद दिला, माझ्याशी मैत्री विसरला आणि बालहत्येचं पाप केलं—त्याचा मी उद्या वध करीन.
रक्षमाणाश्च तं सङ्ख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन। अपि द्रोणकृपौ राजञ्छादयिष्यामि ताञ्छरैः
युद्धात जो कोणी त्याचं रक्षण करायला माझ्याशी लढेल, अगदी द्रोण किंवा कृपाही असो, राजन, मी त्यांना बाणांनी झाकून टाकीन.
यद्येतदेवं सङ्ग्रामे न कुर्यां पुरुषर्षभाः। मा स्म पुण्यकृतां लोकान्प्राप्नुयां शूरसम्मतान्
या युद्धात श्रेष्ठ पुरुष जर असं वागले नाहीत, तर मी पुण्यवानांच्या किंवा शूरांना मान्य असलेल्या लोकांना कधीच मिळू नये.
ये लोका मातृहन्तॄणां ये चापि पितृघातिनाम्। गुरुदारगतानां ये पिशुनानां च ये सदा
आईचा वध करणाऱ्यांना, वडिलांचा वध करणाऱ्यांना, गुरूच्या पत्नीशी संबंध ठेवणाऱ्यांना आणि नेहमीच दुसऱ्यांची निंदा करणाऱ्यांना जे लोक मिळतात, त्या लोकांचे फळ—
साधूनसूयतां ये च ये चापि परिवादिनाम्। ये च निक्षेपहन्तॄणां ये च विश्वासघातिनाम्
सज्जनांवर द्वेष करणाऱ्यांना, वाद घालणाऱ्यांना, इतरांचा विश्वासघात करणाऱ्यांना आणि ठेवण दिलेली वस्तू फसवणाऱ्यांना जे लोक मिळतात—
भुक्तपूर्वां स्त्रियं ये च निन्दतामघशंसिनाम्। ब्रह्मघ्नानां च ये लोका ये च गोघातिनामपि
पूर्वी संबंध आलेल्या स्त्रीची निंदा करणाऱ्यांना, सत्पुरुषांची निंदा करणाऱ्यांना, ब्राह्मणहत्येचे आणि गायींच्या हत्येचे जे लोक आहेत—
पायसं वा यवान्नं वा शाकं कृसरमेव वा। संयावापूपमांसानि ये च लोका वृथाश्नताम्। तानन्हायाधिगच्छेयं न चेद्धन्यां जयद्रथम्
दूध, जवाचे अन्न, भाजीपाला, पेज, पीठाचे पदार्थ किंवा मांस कारण नसताना खाणाऱ्यांना जे लोक मिळतात, ते लोक मला मिळो, जर मी जयद्रथाचा पराभव केला नाही तर.
वेदाध्यायिनमत्यर्थं संशितं वा द्विजोत्तमम्। अवमन्यमानो यान्याति वृद्धान्साधून्गुरूंस्तथा
जो विद्वान आणि ठाम ब्राह्मणाचा किंवा वयोवृद्ध, सज्जन, गुरू यांचा अपमान करतो—
स्पृशतो ब्राह्मणं गां च पादेनाग्निं च या भवेत्। याऽप्सु श्लेष्म पुरीषं च मूत्रं वा मुञ्चतां गतिः। तां गच्छेयं गतिं कष्टां न चेद्धन्यां जयद्रथम्
जो ब्राह्मण, गाय किंवा अग्नी पायाने स्पर्श करतो, किंवा पाण्यात कफ, मल किंवा मूत्र टाकतो, त्याला जी कठीण गति मिळते, तीच मला मिळो, जर मी जयद्रथाचा पराभव केला नाही तर.
नग्नस्य स्नायमानस्य या च वन्ध्याऽतिथेर्गतिः। उत्कोचिनां मृषोक्तीनां वञ्चकानां च या गतिः
नग्न अवस्थेत स्नान करणाऱ्यांना, वंध्येला, आदर न मिळालेल्या पाहुण्याला, चोरांना, खोटे बोलणाऱ्यांना आणि फसवणाऱ्यांना जी गति मिळते—
आत्मापहारिणां या च या च मिथ्याभिशंसिनाम्। भृत्यैः सन्दृश्यमानानां पुत्रदाराश्रितैस्तथा
स्वतःचा नाश करणाऱ्यांना, खोटी बदनामी करणाऱ्यांना, आणि आपल्या नोकर, मुलं, बायको किंवा आश्रितांसमोर वाईट वागणाऱ्यांना जी गति मिळते—
असंविभज्य क्षुद्राणां या गतिर्मिष्टमश्नताम्। तां गच्छेयं गतिं घोरां न चेद्धन्यां जयद्रथम्
गरजू लोकांसोबत न वाटता चांगले अन्न खाणाऱ्यांना जी भयंकर गति मिळते, तीच मला मिळो, जर मी जयद्रथाचा पराभव केला नाही तर.
संश्रितं चापि यस्त्यक्त्वा साधुं तद्वचने रतम्। न बिभर्ति नृसंसात्मा निन्दते चोपकारिणम्
जो शरण आलेल्या सज्जनाचा त्याच्या बोलण्यावर प्रेम असूनही त्याला सोडतो, त्याला मदत करत नाही, निर्दयी असतो किंवा उपकार करणाऱ्याची निंदा करतो—
अर्हते प्रातिवेश्याय श्राद्धं यो न ददाति च। अनर्हेभ्यश्च यो दद्याद्वृषलीपतये तथा
जो आपल्या योग्य शेजाऱ्याला श्राद्ध देत नाही, किंवा अयोग्याला किंवा नीच स्त्रीच्या नवऱ्याला ते देतो—
मद्यपो भिन्नमर्यादः कृतघ्नो भर्तृनिन्दकः। तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धान्यां जयद्रथम्
दारू पिणाऱ्यांना, मर्यादा ओलांडणाऱ्यांना, उपकार विसरणाऱ्यांना किंवा आपल्या स्वामीची निंदा करणाऱ्यांना जी गति मिळते, ती मला लवकर मिळो, जर मी जयद्रथाचा पराभव केला नाही तर.
भुञ्जानानां तु सव्येन उत्सङ्गे चापि खादताम्। पालाशमासनं चैव तिन्दुकैर्दन्तधावनम्
जे डाव्या हाताने खातात, मांडी घालून खातात, पळसाच्या पानावर बसतात किंवा तिंडूच्या काड्याने दात घासतात—
ये चावर्जयतां लोकाः स्वपतां च तथोषसि। शीतभीताश्च ये विप्रा रणभीताश्च क्षत्रियाः
दुष्टांना वाकणाऱ्यांना, निषिद्ध काळात स्वतःच्या पत्नीशी संबंध ठेवणाऱ्यांना, थंडीला घाबरणाऱ्या ब्राह्मणांना आणि युद्धाला घाबरणाऱ्या क्षत्रियांना जे लोक मिळतात—
एककूपोदकग्रामे वेदध्वनिविवर्जिते। षण्मासं तत्र वसतां तथा शास्त्रं विनिन्दताम्
एकाच विहिरीच्या गावात, जिथे वेदांचा आवाज नाही, तिथे सहा महिने राहणाऱ्यांना आणि शास्त्रांची निंदा करणाऱ्यांना—
दिवामैथुनिनां चापि दिवसेषु च शेरते। अगारदाहिनां चैव गरदानां च ये मताः
दिवसा संभोग करणाऱ्यांना, दिवसा झोपणाऱ्यांना, घर जाळणाऱ्यांना आणि विष देणाऱ्यांना—
अग्न्यातिथ्यविहीनाश्च गोपानेषु च विघ्नदाः। रजस्वलां सेवयन्तः कन्यां शुल्केन दायिनः
अग्निहोत्र आणि पाहुण्यांचे स्वागत न करणाऱ्यांना, गायींच्या वाटेत अडथळा आणणाऱ्यांना, रजस्वला स्त्रीशी संबंध ठेवणाऱ्यांना आणि कन्येचे पैसे घेऊन लग्न लावणाऱ्यांना—
या च वै बहुयाजिनां ब्राह्मणानां श्ववृत्तिनाम्। आस्यमैथुनिकानां च ये दिवामैथुने रताः
अनेक यज्ञ केलेल्या पण कुत्र्यासारखे वागणाऱ्या ब्राह्मणांना, तोंडाने संभोग करणाऱ्यांना आणि दिवसा संभोगात रमणाऱ्यांना जी गति मिळते—
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य यो वै लोभाद्ददाति न। तेषां गतिं गमिष्यामि श्वो न हन्यां जयद्रथम्
जो कोणी ब्राह्मणाला काही देण्याचं वचन देतो आणि नंतर लोभापोटी खरं मनानं देत नाही, उद्या मी जयद्रथाचा वध केला नाही, तर माझंही तसंच फळ व्हावं.
धर्मादपेता ये चान्ये मया नात्रानुकीर्तिताः। ये चानुकीर्तितास्तेषां गतिं क्षिप्रमवाप्नुयाम्
इथे मी ज्या अधार्मिक लोकांचा उल्लेख केला नाही किंवा केलेला आहे, त्यांच्या वाट्याला जे येतं, ते मला लवकरच मिळो.
यदि व्युष्टामिमां रात्रिं श्वो न हन्यां जयद्रथम्। इमां चाप्यपरां भूयः प्रतिज्ञां मे निबोधत
ही रात्र संपली आणि उद्या मी जयद्रथाचा वध केला नाही, तर माझी पुढची प्रतिज्ञा ऐका.
यद्यस्मिन्न हत्ते पापे सूर्योऽस्तमुपयास्यति। इहैव सम्प्रवेष्टाऽहं ज्वलितं जातवेदसम्
त्या पापीचं मरण न होता सूर्य मावळला, तर इथेच मी प्रज्वलित अग्नीत प्रवेश करीन.