अर्जुनश्चापि राधेयं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः। कर्णादवरजं बाणैर्जघान निशितैः शरैः
अर्जुनाने राधेयावर सात वेगवान बाण सोडले आणि तीक्ष्ण बाणांनी कर्णाचा लहान भाऊ ठार केला.
ततः शत्रुंजयं हत्वा पार्थः षङ्भिरजिह्मगैः। जहार सद्यो भल्लेन विपाटस्य शिरो रथात्
मग पार्थाने सहा सरळ बाणांनी शत्रुंजयाचा वध केला आणि लगेचच मोठ्या टोकदार बाणाने विपाटाचं डोकं रथावरून उडवलं.
पश्यतां धार्तराष्ट्राणामेकेनैव किरीटिना। प्रमुखे सूतपुत्रस्य सोदर्या निहतास्त्रयः
धृतराष्ट्रपुत्रांसमोर, मुकुटधारी अर्जुनाने एकाच वेळी कर्णासमोर त्याचे तीन सख्खे भाऊ ठार केले.
ततो भीमः समुत्पत्य स्वरथाद्वैनतेयवत्। वरासिना कर्णपक्षाञ्जधान दश पञ्च च
मग भीमाने आपल्या रथातून गरुडासारखा उडी मारून, उत्तम तलवारीने कर्णाचे पंधरा साथीदार ठार केले.
पुनस्तु रथमास्थाय धनुरादाय चापरम्। विव्याध दशभिः कर्णं सूतमश्वांश्च पञ्चभिः
पुन्हा रथावर चढून, दुसरं धनुष्य घेतलं आणि त्याने कर्णाला दहा बाणांनी, सारथ्याला पाच बाणांनी आणि घोड्यांनाही जखमी केलं.
धृष्टद्युम्नोऽप्यसिवरं चर्म चादाय भास्वरम्। जघान चन्द्रवर्माणं बृहत्क्षत्रं च नैषधम्
धृष्टद्युम्नानेही उत्तम तलवार आणि झगमगणारं ढाल घेतली आणि त्याने चंद्रवर्मा व बृहद्क्षत्र या नैषद राजकुमाराचा वध केला.
ततः स्वरथमास्थाय पाञ्चाल्योऽन्यच्च कार्मुकम्। आदाय कर्णं विव्याध त्रिसप्तत्या नदन्रणे
मग पाञ्चाल राजकुमाराने रथावर चढून दुसरं धनुष्य घेतलं आणि रणात गर्जत, एकाहत्तर बाणांनी कर्णाला जखमी केलं.
शैनेयोऽप्यन्यदादाय धनुरिन्दुसमद्युतिः। सूतपुत्रं चतुःषष्ट्या विद्ध्वा सिंह इवानदत्
शैनेय सत्यकी, चंद्रासारखा तेजस्वी, दुसरं धनुष्य घेऊन, सिंहासारखा गर्जत, सुतपुत्र कर्णावर चौसष्ट बाण सोडले.
भल्लाभ्यां साधु मुक्ताभ्यां छित्त्वा कर्णस्य कार्मुकम्। पुनः कर्णं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत्
त्याने दोन अचूक, मोठ्या टोकदार बाणांनी कर्णाचं धनुष्य तोडलं आणि मग तीन बाणांनी कर्णाच्या बाहू आणि छातीवर घाव घातला.
ततो दुर्योधनो द्रोणो राजा चैव जयद्रथः। निम़ज्जमानं राधेयमुज्जह्रुः सात्यकार्णवात्
मग दुर्योधन, द्रोण आणि राजा जयद्रथ यांनी सत्यकीच्या हल्ल्याने दबलेल्या राधेयाला वाचवलं.
पत्त्यश्वरथमातङ्गास्त्वदीयाः शतशोऽपरे। कर्णमेवाभ्यधावन्त त्रास्यमानाः प्रहारिणः
तुमच्या शेकडो पायदळ, घोडे, रथ आणि हत्ती, भीषण हल्ल्याने घाबरून, संरक्षणासाठी कर्णाकडे धावले.
धृष्टद्युम्नश्च भीमश्च सौभद्रोऽर्जुन एव च। नकुलः सहदेवश्च सात्यकिं जुगुपू रणे
धृष्टद्युम्न, भीम, अभिमन्यू, अर्जुन, नकुल, सहदेव यांनी रणात सत्यकीचे रक्षण केले.
एवमेष महारौद्रः क्षयार्थं सर्वधन्विनाम्। तावकानां परेषां च त्यक्त्वा प्राणानभूद्रणः।। पदातिरथनागाश्वा गजाश्वरथपत्तिभिः। रथिनो नागपत्त्यश्वैरथ पत्तीरथ द्विपैः
अशा प्रकारे, सर्व धनुर्धारींच्या संहारासाठी अत्यंत भयंकर युद्ध झाले, तुमच्या आणि शत्रूंच्या दोन्ही बाजूंनी प्राणाची पर्वा न करता लढले.
अश्वैरश्वा गजैर्नागा रथिनो रथिभिः सह। संयुक्ताः समदृश्यन्त पत्तयश्चापि पत्तिभिः।। एवं सुकलिलं युद्धमासीत्क्रव्यादहर्षणम्। महद्भिस्तैरभीतानां यमराष्ट्रविवर्धनम्
घोडे-घोड्यांशी, हत्ती-हत्तीशी, रथी-रथीशी, पायदळ-पायदळाशी भिडले होते; असे कौशल्यपूर्ण युद्ध झाले की, मांसाहारी प्राण्यांना आनंद मिळाला आणि निर्भय वीरांमुळे यमराजाचं राज्य वाढलं.
ततो हता नररथवाजिकुञ्जरै रनेकशो द्विपरथपत्तिवाजिनः। गजैर्गजा रथिभिरुदायुधा रथा। हयैर्हयाः पत्तिगणैश्च पत्तयः
मग रणभूमीत अनेक प्रकारे पुरुष, रथ, घोडे आणि हत्ती मारले गेले; हत्ती हत्तीने, रथ रथीने, घोडे घोड्याने आणि पायदळ पायदळाने.
रथैर्द्विपा द्विरदवरैर्महाहया हयैर्नरा वररथिभिश्च वाजिनः। निरस्तजिह्वादशनेक्षणाः क्षितौ क्षयं गताः प्रमथितवर्मभूषणाः
रथांनी हत्ती, मोठ्या हत्तींनी घोडे, घोड्यांनी पुरुष, आणि उत्तम रथीने घोडे मारले गेले; त्यांची जीभ कापली, डोळे फोडले, कवच व दागिने फोडले गेले आणि ते पृथ्वीवर पडले.
तथा परैर्बहुकरणैर्वरायुधै- र्हता गताः प्रतिभयदर्शनाः क्षितिम्। विपोथिता हयगजपादताडिता भृशाकुला रथमुखनेमिभिः क्षताः
तसेच, शत्रूंनी विविध शस्त्रांनी आणि उत्तम अस्त्रांनी अनेकांना ठार केले, त्यांचा देखावा भयंकर झाला; घोडे, हत्ती आणि पायदळांच्या आघातांनी चिरडले गेले, रथाच्या चाकांनी आणि पुढच्या भागांनी जखमी झाले आणि रणभूमीत गोंधळ उडाला.
प्रमोदने श्वापदपक्षिरक्षसां जनक्षये वर्तति तत्र दारुणे। महाबलास्ते कुपिताः परस्परं निषूदयन्तः प्रविचेरुरोजसा
त्या भयंकर संहारात, रणभूमी हिंस्र प्राणी, पक्षी आणि राक्षसांसाठी आनंदाची जागा झाली; बलवान वीर संतप्त होऊन एकमेकांवर तुटून पडले आणि मोठ्या जोमाने रणभूमीत फिरू लागले.
ततो बले भृशलुलिते परस्परं निरीक्षमाणे रुधिरौघसम्प्लुते। दिवाकरेऽस्तंगिरिमास्थिते शनै रुभे प्रयाते शिबिराय भारत
मग रणभूमीवर दोन्ही सैन्ये थकली, रक्ताने माखली, एकमेकांकडे पाहत होती. सूर्य पश्चिमेकडील डोंगरामागे मावळताच, हे वीर हळूहळू आपल्या छावण्यांकडे निघून गेले, हे भारत.
तदनीकमनाधृष्टं भारद्वाजेन रक्षितम्। पार्थाः समभ्यवर्तन्त भीमसेनपुरोगमाः
भारद्वाजाच्या संरक्षणाखाली असलेली ती अपराजेय फळी, भीमसेन पुढे असताना पांडवांनी गाठली.
सात्यकिश्चेकितानश्च धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः। कुन्तिभोजश्च विक्रान्तो द्रुपदश्च महारथः
सात्यकी, चेकितान, प्रषतपुत्र धृष्टद्युम्न, पराक्रमी कुंतिभोज आणि महान रथी द्रुपद,
आर्जुनिः क्षत्रधर्मा च बृहत्क्षत्रश्च वीर्यवान्। चेदिपो धृष्टकेतुश्च माद्रीपुत्रौ घटोत्कचः
कर्मठ कर्तव्य असलेला अर्जुन, बलवान बृहतक्शत्र, चेडी देशाचा राजा धृष्टकेतु, माद्रीचे दोन्ही पुत्र आणि घटोत्कच,
युधामन्युश्च विक्रान्तः शिखण्डी चापराजितः। उतक्तमौजाश्च दुर्धर्षो विराटश्च महारथः
पराक्रमी युधामन्यु, अपराजित शिखंडी, दुर्धर्ष उत्तमौजा आणि महान रथी विराट,
द्रौपदेयाश्च संरब्धाः शैशुपालिश्च वीर्यवान्। केकयाश्च महावीर्याः सृञ्जयाश्च सहस्रशः
लढ्यासाठी सज्ज असलेले द्रौपदीचे पुत्र, शिशुपालाचा पराक्रमी मुलगा, बलवान केकय आणि हजारो संजय,
एते चान्ये च सगणाः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः। समभ्यधावन्सहसा भारद्वाजं युयुत्सवः
हे सर्व आणि त्यांचे सैन्य, शस्त्रविद्येत निपुण आणि युद्धात तडफदार, युद्धासाठी उत्सुक होऊन भारद्वाजाकडे एकत्र धावले.
समीपे वर्तमानांस्तान्भारद्वाजोऽतिवीर्यवान्। असम्भ्रान्तः शरौघेण महता समवारयत्
ते सर्व जवळ येताना पाहून, अतुल पराक्रमी भारद्वाजाने शांतपणे मोठ्या बाणवर्षाने त्यांना थोपवले.
महौघः सलिलस्येव गिरिमासाद्य दुर्भिदम्। द्रोणं ते नाभ्यवर्तन्त वेलामिव जलाशयाः
मोठ्या पुरासारखे सैन्य, अभेद्य पर्वतावर आदळले तरी, ड्रोणाच्या दिशेने सरकू शकले नाही, जसे पाणी काठी ओलांडू शकत नाही.
पीड्यमानाः शरै राजन्द्रोणचापविनिःसृतैः। न शेकुः प्रमुखे स्थातुं भारद्वाजस्य पाण्डवाः
राजा आणि ड्रोण यांच्या धनुष्यातून सुटलेल्या बाणांनी पांडव इतके त्रस्त झाले, की भारद्वाजासमोर टिकून राहू शकले नाहीत.
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्य भुजयोर्बलम्। यदेनं नाभ्यवर्तन्त पाञ्चालाः सृञ्जयैः सह
ड्रोणाच्या भुजांचे अद्भुत बळ आम्ही पाहिले, कारण पाञ्चाल आणि संजय मिळूनही त्याच्यावर चालून जाऊ शकले नाहीत.
तमायान्तमभिक्रुद्धं द्रोणं दृष्ट्वा युधिष्ठिरः। बहुधा चिन्तयामास द्रोणस्य प्रतिवारणम्
ड्रोण रागाने पुढे येताना पाहून, युधिष्ठिराने त्याला कसे थोपवावे याचा अनेक प्रकारे विचार केला.