सुतसोमं तु विक्रान्तमायान्तं तं शरौघिणम्। द्रोणायाभिमुखं वीरं साल्वो बाणैरवारयत्
शूरवीर साल्वाने बाणांचा वर्षाव करत द्रोणाकडे जाणाऱ्या सुतसोमाला रोखले.
स तु भीमरथः साल्वमाशुगैरायसैः शितैः। षड्भिः साश्वनियन्तारमनयद्यमसादनम्
पण भीमरथाने सहा वेगवान आणि धारदार लोखंडी बाणांनी साल्वासह त्याचे घोडे आणि सारथी यांना यमाच्या घरात पाठवले.
श्रुतकीर्तिं समायान्तं मयूरसदृशैर्हयैः। चित्रसेनो महाराज तव पौत्रं न्यवारयत्
महाराजा, तुझे नातू श्रुतकीर्ती मोरासारख्या घोड्यांवर येत असताना चित्रसेनाने त्याला आडवले.
तमार्जुनिः शरैश्चक्रे पितृव्यं जर्झरच्छविम्। शरैश्च द्रौपदीपुत्रं चित्रसेनः समावृणोत्
अर्जुनपुत्राने आपल्या काकाला, चित्रसेनाला, बाणांनी छिन्नविच्छिन्न केले, आणि चित्रसेनानेही द्रौपदीपुत्रावर बाणांचा मारा केला.
किरन्तं शरजालानि प्रभिन्नमिव कुञ्जरम्। श्रुतकर्माणमायान्तं दौश्शासनिरवारयत्
दुःशासनपुत्राने बाणांचा वर्षाव करत, उन्मत्त हत्तीप्रमाणे येणाऱ्या श्रुतकर्म्याला रोखले.
तौ पौत्रौ तव दुर्धर्षौ परस्परवधैषिणौ। पितॄणामर्थसिद्ध्यर्थं चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्
तुझे ते दोन्ही दुर्धर्ष नातू, एकमेकांचा वध करण्याच्या इच्छेने, आपल्या वडिलांच्या यशासाठी उत्तम युद्ध करू लागले.
तिष्ठन्तमग्रे तं दृष्ट्वा प्रतिविन्ध्यं महाहवे। द्रौणिर्मानं पितुः कुर्वन्मार्गणैः समवारयत्
महायुद्धात प्रतिविंध्य पुढे उभा आहे हे पाहून, द्रोणपुत्राने आपल्या वडिलांचा मान राखण्यासाठी त्याच्यावर बाणांचा मारा केला.
तं क्रुद्धं प्रतिविव्याध प्रतिविन्ध्यः शितैः शरैः। सिंहलाङ्गूललक्ष्माणं पितुरर्थे व्यवस्थितम्
रागाने पेटलेल्या प्रतिविंध्याने, सिंहाच्या शेपटीचे चिन्ह असलेल्या आणि वडिलांसाठी उभ्या असलेल्या द्रोणपुत्रावर धारदार बाणांनी प्रहार केला.
प्रवपन्निव बीजानि बीजकाले कृषीवलः। द्रौणायनिर्द्रौपदेयं शरवर्षैरवाकिरत्
जसा शेतकरी योग्य वेळी बी पेरतो, तसा द्रोणाचा मुलगा द्रौपदीपुत्रावर बाणांचा पाऊस पाडू लागला.
यस्तु शूरतमो राजन्नुभयोः सेनयोर्मतः। तं पटच्चरहन्तारं लक्ष्मणः समवारयत्
राजा, दोन्ही सैन्यांमध्ये जो सर्वात शूर मानला जात होता, त्या ढाली फोडणाऱ्याला लक्ष्मणाने थांबवले.
स लक्ष्मणस्येष्वसनं छित्त्वा लक्ष्म च भारत। लक्ष्मणे शरजालानि विसृजन्बह्वशोभत
मग, भारत, लक्ष्मणाचा धनुष्य आणि त्याचा निशाणा तोडून, त्याच्यावर बाणांचा मारा करत तो फारच तेजस्वी दिसू लागला.
ततोऽभिमन्युः कर्माणि कुर्वन्तं चित्रयोधिनम्। आर्जुनिः कृतिनं शूरं लक्ष्मणं समयोधयत्
त्याच्या नंतर अर्जुनपुत्र अभिमन्यू, जो कुशल आणि शूर होता, युद्धात पराक्रम दाखवत असलेल्या लक्ष्मणाशी भिडला.
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तयोरासीन्महात्मनोः। श्रोतॄणामीक्षितॄणां च भृशं प्रीतिविवर्धनः
त्या दोन्ही थोर योद्ध्यांचा भीषण सामना ऐकणाऱ्यांना आणि पाहणाऱ्यांना फार आनंददायक वाटला.
विकर्णस्तु महाप्राज्ञो याज्ञसेनिं शिखण्डिनम्। पर्यवारयदायान्तं युवानं समरे युवा
मग अत्यंत बुद्धिमान आणि तरुण विकर्णाने, युद्धात पुढे येणाऱ्या याज्ञसेनी शिखंडीला थांबवले.
ततस्तमिषुजालेन याज्ञसेनिः समावृणोत्। विधूय तद्बाणजालं बभौ तव सुतो बली
मग याज्ञसेनीने त्याच्यावर बाणांचे जाळे फेकले, पण तुझा बलवान मुलगा ते बाण झटकून उभा राहिला आणि तेजस्वी दिसू लागला.
अङ्गदोऽभिमुखं वीरमुत्तमौजसमाहवे। द्रोणायाभिमुखं यान्तं शरौघेण न्यवारयत्
अंगदाने समोर असलेल्या शूर उत्तमौजासला, जो द्रोणाकडे जात होता, बाणांच्या वर्षावाने थांबवले.
स सम्प्रहारस्तुमुलस्तयोः पुरुषसिंहयोः। सैनिकानां च सर्वेषां तयोश्च प्रीतिवर्धनः
त्या दोन्ही सिंहासारख्या पुरुषांचा भीषण सामना सर्व सैनिकांना आणि त्यांनाही फार आनंद देणारा ठरला.
दुर्मुखस्तु महेष्वासो वीरं पुरुजितं बली। द्रोणायाभिमुखं यान्तं वत्सदन्तैरवारयत्
महान धनुर्धारी दुर्मुखाने, द्रोणाकडे जात असलेल्या बलवान पुरुजितला वासराच्या दातांसारख्या टोकदार बाणांनी थांबवले.
स दुर्मुखं भ्रुवोर्मध्ये नाराचेनाभ्यताडयत्। तस्य तद्धि बभौ वक्त्रं सनालमिव पङ्कजम्
त्याने दुर्मुखाला कपाळाच्या मधोमध रुंद टोकाच्या बाणाने घायाळ केले; त्यामुळे त्याचे तोंड देठासह कमळासारखे शोभू लागले.
कर्णस्तु केकयान्भ्रातॄन्पञ्च लोहितकध्वजान्। द्रोणायाभिमुखं याताञ्शरवर्षैरवारयत्
कर्णाने लाल ध्वज असलेल्या पाच केकय बंधूंना, जे द्रोणाकडे जात होते, बाणांच्या पावसाने थांबवले.
ते चैनं भृशसन्तप्ताः शरवर्षैरवाकिरन्। स च तांश्छादयामास शरजालैः पुनः पुनः
ते सर्व रागाने त्याच्यावर बाणांचा पाऊस पाडू लागले, आणि त्यानेही पुन्हा पुन्हा त्यांना बाणांच्या जाळ्याने झाकले.
नैव कर्णो न ते पञ्च ददृशर्बाणसंवृताः। साश्वसूतध्वजरथाः परस्परशराचिताः
कर्ण किंवा ते पाचही, एकमेकांच्या बाणांनी झाकले गेले होते, त्यामुळे त्यांचे घोडे, सारथी, ध्वज आणि रथ कुणालाही दिसत नव्हते.
पुत्रास्ते दुर्जयश्चैव जयश्च विजयश्च ह। नीलकाश्यजयत्सेनांस्त्रयस्त्रीन्प्रत्यवारयन्
तुझे पुत्र दुर्जय, जय आणि विजय यांनी प्रत्येकी तीन सैन्यदलांना थांबवले.
तद्युद्धमभवद्धोरमीक्षितृप्रीतिवर्धनम्। सिंहव्याघ्रतरक्षूणां यथर्क्षमहिषर्षभैः
ते युद्ध फार भयंकर झाले आणि पाहणाऱ्यांना आनंद देणारे होते, जसे सिंह, वाघ, अस्वल आणि बलाढ्य बैल व म्हशी यांचा संघर्ष.
क्षेमधूर्तिबृहन्तौ तु भ्रातरौ सात्वतं युधि। द्रोणायाभिमुखं यान्तं शरैस्तीक्ष्णैस्ततक्षतुः
क्षेमधूर्ती आणि बृहंत या दोन भावांनी, युद्धात द्रोणाकडे जात असलेल्या सात्यकीला तीक्ष्ण बाणांनी जखमी केले.
तयोस्तस्य च तद्युद्धमत्यद्भुतमिवाभवत्। सिंहस्य द्विपमुख्याभ्यां प्रभिन्नाभ्यां यथा वने
त्यांच्यात आणि त्याच्यात झालेले ते युद्ध अगदी अद्भुत वाटले, जणू एखादा सिंह दोन मदमस्त हत्तींसोबत जंगलात लढतो आहे.
राजानं तु तथाम्बष्ठमेकं युद्धाभिनन्दिनम्। चेदिराजः शरानस्यन्क्रुद्धो द्रोणादवारयत्
पण चेदिराजाने, युद्धात आनंद मानणाऱ्या अंबष्ठ राजाला, जो द्रोणावर चालून जात होता, रागाने आपल्या बाणांनी थांबवले.
ततोऽम्बष्ठोऽस्थिभेदिन्या निरभिद्यच्छलाकया। स त्यक्त्वा सशरं चापं रथाद्भूमिमुपागमत्
मग त्या अंबष्ठ राजावर हाड भेदणारा एक बाण लागला; त्याने आपले धनुष्य आणि बाण टाकून दिले आणि रथातून खाली जमिनीवर उतरला.
वार्धक्षेमिं तु वार्ष्णेयं कृपः शारद्वतः शरैः। अक्षुद्रः क्षुद्रकैर्बाणैः क्रुद्धरूपमवारयत्
शारद्वताचा मुलगा कृपाचार्याने, स्वतः लहान नसतानाही, आपल्या बाणांनी वृष्णिकुळातील सात्यकीला, जो तडाखेबाज पण लहान बाणांनी पुढे येत होता, थांबवले.
युध्यन्तौ कृपवार्ष्णेयौ येऽपश्यंश्चित्रयोधिनौ। ते युद्धासक्तमनसो नान्यं बुबुधिरे क्रियाम्
कृप आणि वृष्णिकुळातील सात्यकी यांचा अद्भुत युद्धकौशल्य पाहणारे सर्वजण त्या लढाईत इतके गुंग झाले की, त्यांना दुसरे काहीच दिसले नाही.