स शूरः सत्यवाक्प्राज्ञो बलवान्सत्यविक्रमः। महानुभावः कल्पान्ते रौद्रां भीरुविभीषणाम्
तो शूर, सत्यवचन, बुद्धिमान, बलवान, खरा पराक्रमी आणि महान सामर्थ्याचा होता; युगाच्या शेवटी त्याने भीतीदायक आणि भयंकर संहार केला.
कवचोर्मिध्वजावर्तां मर्त्यकूलापहारिणीम्।। गजवाजिमहाग्राहामसिमीनां दुरासदाम्
ती एक अशी नदी होती की जिच्या लाटा कवच आणि ध्वजांनी बनलेल्या होत्या, जी माणसांच्या झुंडी वाहून नेत होती, हत्ती-घोडे मोठे मगर, आणि तलवारी तिच्या धोकादायक माशांसारख्या होत्या.
वीरास्यिशर्करां रौद्रां भेरीमुरजकच्छपाम्। चर्मवर्मप्लवां घोरां केशशैवलशाद्वलाम्
वीरांचे दात तिचे खडे, भयंकर, बेरी आणि मृदंग कासव, कवच आणि बख्तर तिच्या तराफ्या, केस तिचे शेवाळ आणि गवत, अशी ती भीषण नदी होती.
शरौघिणीं धनुःस्रोतां बाहुपन्नगसङ्कुलाम्। रणभूमिवहां तीव्रां कुरुसृञ्जयवाहिनीम्
बाणांचा प्रवाह, धनुष्याची लाट, बाहूंच्या सर्पांनी भरलेली, रणभूमीवरची ती तीव्र नदी कुरू आणि श्रुंजयांच्या सैन्याला वाहून नेत होती.
मनुष्यशीर्षपाषाणां शक्तिमीनां गदोडुपाम्। उष्णीषफेनवसनां विकीर्णान्त्रसरीसृपाम्
मानवाच्या डोक्याच्या आकाराचे दगड, मास्यासारख्या भाल्या, ताऱ्यासारख्या गदा; पागोट्यांवर फेसाचे वस्त्र, आणि विखुरलेली आतडी असलेल्या सरपटणाऱ्यांचे वस्त्र.
वीरापहारिणीमुग्रां मांसशोमितकर्दमाम्। हस्तिग्राहां केतुवृक्षां क्षत्रियाणां निमज्जनीम्
ती भीषण नदी, वीरांना गिळणारी, मांस आणि रक्ताने चिखललेली; हत्ती भरलेली, झेंड्यांना वृक्षांसारखी मिरवणारी, क्षत्रियांना बुडवणारी.
क्रूरां शरीरसङ्घाटां सादिनक्रां दुरत्ययाम्। द्रोणः प्रावर्तयत्तत्र नदीमन्तकगामिनीम्
ती क्रूर, मृतदेहांनी बनलेली, घोडेस्वारांनी भरलेली आणि पार न करता येणारी नदी, द्रोणांनी तिथे विनाशाकडे वाहणारी सोडली.
क्रव्यादगणसञ्जुष्टां श्वशृगालगणायुताम्। निषेवितां महारौद्रैः पिशिताशैः समन्ततः
मांसाहारी प्राण्यांच्या झुंडी, कुत्रे आणि कोल्हे यांनी भरलेली; सर्व बाजूंनी भयंकर मांसाची इच्छा असणाऱ्यांनी वेढलेली.
तं दहन्तमनीकानि रथोदारं कृतान्तवत्। सर्वतोऽभ्यद्रवन्द्रोणं कुन्तीपुत्रपुरोगमाः
ती नदी सैन्यांना जाळणारी, रथ मृत्यूसारखे भव्य; सर्व बाजूंनी द्रोणावर कुंतीपुत्र आघाडीवर हल्ला करत होते.
ते द्रोणं सहिताः शूराः सर्वतः प्रत्यवारयन्। गभस्तिभिरिवादित्यं तपन्तं भुवनं यथा
ते सर्व शूरवीर एकत्र येऊन द्रोणाला सर्व बाजूंनी वेढतात, जणू सूर्याच्या किरणांनी जग जळते तसे.
तं तु शूरं महेष्वासं तावकाऽभ्युद्यतायुधाः। राजानो राजपुत्राश्च समन्तात्पर्यवारयन्
पण तुझ्या बाजूचे राजा आणि राजपुत्र, शस्त्र उचलून तयार, त्या महान धनुर्धराला सर्व बाजूंनी वेढतात.
शिखण्डी तु ततो द्रोणं पञ्चभिर्नतपर्वभिः। क्षत्रवर्मा च विंशत्या वसुदानश्च पञ्चभिः
मग शिखंडीने द्रोणावर पाच तीक्ष्ण बाण सोडले; क्षत्रवर्म्याने वीस, आणि वसुदानाने पाच बाण मारले.
उत्तमौजास्त्रिभिर्बाणैः क्षत्रदेवश्च सप्तभिः। सात्यकिश्च शतेनाजौ युधामन्युस्तथाऽष्टभिः
उत्तमौजाने तीन बाणांनी, क्षत्रदेवाने सात बाणांनी; सात्यकीने युद्धात शंभर बाणांनी आणि युधामन्यूनं आठ बाणांनी हल्ला केला.
युधिष्ठिरो द्वादशभिर्द्रोणं विव्याध सायकैः। धृष्टद्युम्नश्च दशभिश्चेकितानस्त्रिभिः शरैः
युधिष्ठिराने द्रोणावर बारा बाण सोडले; धृष्टद्युम्नाने दहा, आणि चेकितानाने तीन बाण मारले.
ततो द्रोणः सत्यसन्धः प्रभिन्न इव कुञ्जरः। अभ्यतीत्य स्थानीकं दृढसेनमपातयत्
मग सत्यप्रतिज्ञ द्रोण, जखमी हत्तीप्रमाणे, सैन्याच्या रांगा ओलांडून दढसेनाला खाली पाडतो.
ततो राजानमासाद्य प्रहरन्तमभीतवत्। अविध्यन्नवभिः क्षेमं स हतःप्रापतद्रथात्
मग निर्भयपणे लढणाऱ्या राजाजवळ जाऊन, त्याला नऊ बाणांनी घायाळ केले; तो जखमी होऊन रथावरून खाली पडला.
स मध्यं प्राप्य सैन्यानां सर्वाः प्रविचरन्दिशः। त्राता ह्यभवदन्येषां न त्रातव्यः कथंचन
तो सैन्याच्या मध्यभागी पोहोचून सर्व दिशांना फिरू लागला; इतरांचा रक्षक झाला, पण त्याला कुणीच वाचवू शकले नाही.
शिखण्डिनं द्वादशभिर्विंशत्या चोत्तमौजसम्। वसुदानं च भल्लेन प्रैषयद्यमसादनम्
त्याने शिखंडीला बारा बाणांनी, उत्तमौजाला वीस बाणांनी, आणि वसुदानाला रुंद टोकाच्या बाणाने यमाच्या लोकात पाठवले.
अशीत्या क्षत्रवर्माणं षड्विंशत्या सुदक्षिणम्। क्षत्रदेवं तु भल्लेन रथनीडाडपातयत्
त्याने क्षत्रवर्म्यावर ऐंशी बाण, सुदक्षिणावर सव्वीस बाण सोडले; आणि क्षत्रदेवाला रुंद टोकाच्या बाणाने रथावरून खाली पाडले.
युधामन्युं चतुःषष्ट्या त्रिंशता चैव सात्यकिम्। विद्ध्वा रुक्मरथस्तूर्णं युधिष्ठिरमुपाद्रवत्
त्याने युधामन्यूलाचौसष्ट बाणांनी, सात्यकीला तीस बाणांनी जखमी केले; मग आपला सोन्याचा रथ वेगाने युधिष्ठिराजवळ नेला.
ततो युधिष्ठिरः क्षिप्रं गुरुतो राजसत्तमः। अपायाञ्जवनैरश्वैः पाञ्चाल्यो द्रोणमभ्ययात्
मग राजांमध्ये श्रेष्ठ युधिष्ठिराने झपाट्याने वेगवान घोड्यांवर मागे सरकले; पाञ्चाल राजकुमार द्रोणाकडे पुढे गेला.
तं द्रोणः सधनुष्कं तु साश्वयन्तारमाक्षिणोत्। स हतः प्रापतद्भूमौ रथाज्ज्योतिरिवाम्बरात्। `हत्वा तं विबभौ द्रोणः कुरुभिः परिवारितः
द्रोणाने त्याला, धनुष्य, सारथी आणि घोड्यांसह घायाळ केले; तो मारला जाऊन रथावरून जमिनीवर पडला, जणू आकाशातून तारा खाली पडतो. त्याला ठार मारून द्रोण कुरूंच्या वेढ्यात तेजस्वी दिसू लागला.
वार्धक्षेमिस्तु वार्ष्णेयो द्रोणं विद्ध्वा शरोत्तमैः। नवभिश्च महीपालः पुनर्विव्याध पञ्चभिः
त्यावेळी वार्धक्षेमी या वृष्णिकुलातील वीराने उत्तम बाणांनी द्रोणावर वार केले, आणि पुन्हा त्या राजाने त्याला आणखी पाच बाणांनी भेदले.
स सात्यकिश्चतुष्षष्ट्या राजन्विव्याध सायकैः। सुचित्रो दशभिर्बाणैर्द्रोणं विद्व्वाऽनदद्बली
मग सात्यकीने, राजन, चांगल्या साठ चौघ बाणांनी द्रोणावर वार केले, आणि युद्धात बलवान असलेल्या सुचित्राने दहा नेमके बाण सोडून द्रोणाला जखमी केले.
तं द्रोणः समरे राजञ्शरवर्षैरवाकिरत्। अपातयत्तयो द्रोणः सुचित्रं सहसारथिम्
तेव्हा द्रोणाने, राजन, युद्धात त्याच्यावर बाणांचा पाऊस पाडला आणि सुचित्रासह त्याचा सारथीही खाली पाडला.
साश्वं च समरे राजन्हतो वै प्रापतत्क्षितौ। पात्यमानो महाराज बभौ ज्योतिरिवाम्बरात्
राजन, युद्धात घोड्यांसह मारला गेलेला तो पृथ्वीवर पडला; पडताना, हे महाराज, तो आकाशातून खाली पडणाऱ्या ताऱ्यासारखा चमकत होता.
तस्मिन्हते राजपुत्रे पाञ्चालानां यशस्करे। हत द्रोणं हत द्रोणमित्यासीन्निःस्वनो महान्
त्या पाञ्चालांच्या कीर्तीला शोभा आणणाऱ्या राजपुत्राचा वध झाल्यावर, 'द्रोण मारला गेला! द्रोण मारला गेला!' असा मोठा गोंगाट झाला.
तांस्तथा भृशसंरब्धान्पाञ्चालान्मत्स्यकेकयान्। सृञ्जयान्पाण्डवांश्चैव द्रोणो व्यक्षोभयद्बली
मग युद्धात बलवान असलेल्या द्रोणाने अत्यंत संतप्त पाञ्चाल, मत्स्य, केकय, सृंजय आणि पांडव सैन्याला अस्वस्थ केले.
सात्यकिं चेकितानं च धृष्टद्युम्नशिखण्डिनौ। वार्धक्षेमिं चैत्रसेनिं सेनाबिन्दुं सुवर्चसम्
त्याने सात्यकी, चेकितान, धृष्टद्युम्न, शिखंडी, वार्धक्षेमी, चित्रसेन, सेनाबिंदु आणि सुवर्चस यांना पराभूत केले.
एतांश्चान्यांश्च सुबहून्नानाजनपदेश्वरान्। सर्वान्द्रोणोऽजयद्युद्धे कुरुभिः परिवारितः
आणि विविध देशांतील इतर अनेक राजांना, कुरु सैन्याने वेढलेल्या द्रोणाने, युद्धात सर्वांना जिंकले.