चित्रसेनश्च तं राजंस्त्रिंशता नतपर्वभिः । आजघान रमे क्रुद्धः स च तं प्रत्यविध्यत
चित्रसेनाने संतापून त्या राजावर युद्धात तीस सुंदर पिसांच्या बाणांनी हल्ला केला, आणि त्या राजानेही त्याच्यावर प्रत्युत्तर दिले.
भीष्मस्य समरे राजन्यशो मानं च वर्धयन् । सौभद्रो राजपुत्रं तु बृहद्बलमयोधयत्
भीष्माची कीर्ती आणि मान वाढावा म्हणून सुभद्रपुत्राने राजपुत्र बृहद्बलाशी युद्ध केले.
पार्थहेतोः पराक्रान्तो भीष्मस्य निधनं प्रति। आर्जुनिं कोसलेन्द्रस्तु विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः
पार्थासाठी, भीष्माच्या मृत्यूसाठी झुंज देणाऱ्या कोसलराजाने अर्जुनपुत्रावर पाच लोखंडी बाणांचा मारा केला.
पुनर्विव्याध विंशत्या शरैः सन्नतपर्वभिः । सौभद्रः कोसलेन्द्रं तु विव्याधाष्टभिरायसैः
मग त्याने वीस सुंदर पिसांच्या बाणांनी पुन्हा हल्ला केला, पण सुभद्रपुत्राने कोसलराजावर आठ लोखंडी बाणांचा मारा केला.
नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरैः । कौसल्यस्य धनुश्चापि पुनश्चिच्छेद फाल्गुनिः
तो युद्धात डगमगला नाही आणि पुन्हा बाणांनी हल्ला केला; आणि फाल्गुनपुत्राने कोसलराजाचे धनुष्य पुन्हा तोडले.
आजघान शरैश्चापि त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः । सोऽन्यत्कार्मुकमादाय राजपुत्रो बृहद्बलः
त्याने त्याच्यावर तीस मोरपिसांच्या बाणांनी हल्ला केला; मग राजपुत्र बृहद्बलाने दुसरे धनुष्य उचलले.
फाल्गुनिं समरे क्रुद्धो विव्याध बहुभिः शरैः । तयोर्युद्धं समभवद्भीष्महेतोः परंतप
संतापलेल्या बृहद्बलाने फाल्गुनपुत्रावर अनेक बाणांचा मारा केला; आणि भीष्मासाठी त्या दोघांमध्ये प्रचंड युद्ध पेटले.
संरब्धयोर्महाराज समरे चित्रयोधिनोः । यथा देवासुरे युद्धे बलिवासवयोरभूत्
राजा, त्या दोघांनी रणभूमीत जसा बळी आणि इंद्राने देवासुरांच्या युद्धात झुंज दिली, तशीच प्रचंड लढाई केली.
भीमसेनो गजानीकं योधयन्बह्वशोभत । यथा शक्रो वज्रपाणिर्दारयन्पर्वतोत्तमान्
भीमसेनाने गजसेनेशी झुंज देताना फारच तेज दाखवले, जणू वज्रधारी इंद्र पर्वत फाडतो तसा.
ते वध्यमाना भीमेन मात्गा गिरिसन्निभाः । निपेतुरुर्व्यां सहिता नादयन्तो वसुधराम्
भीमाच्या हातून मारले गेलेले, पर्वतासारखे मोठे हत्ती एकत्र खाली पडले आणि त्यांच्या पडण्याने पृथ्वी हादरली.
गिरिमात्रा हि ते नागा भिन्नाञ्जनचयोपमाः । विरेजुर्वसुधां प्राप्ता विकीर्णा इव पर्वताः
ते हत्ती पर्वताएवढे मोठे आणि तुटलेल्या काळ्या शिळेसारखे दिसत होते; ते पृथ्वीवर विखुरले गेले आणि तुटलेल्या डोंगरांसारखे चमकत होते.
युधिष्ठिरो महेष्वासो मद्रराजानमाहवे । महत्या सेनया गुप्तं पीडयामास संगतम्
महान धनुर्धारी युधिष्ठिराने मोठ्या सैन्याने वेढलेल्या आणि सर्व बाजूंनी संरक्षित असलेल्या मद्रराजावर युद्धात दडपण आणले.
मद्रेश्वरश्च समरे धर्मपुत्रं महारथम् । पीडयामास संरब्धो भीष्महेतोः पराक्रमी
मद्रराजानेही संतापून, भीष्मासाठी पराक्रम दाखवत, धर्मपुत्र महान रथीवर युद्धात दडपण आणले.
विराटं सैन्धवो राजा विद्ध्वा सन्नतपर्वभिः । नवभिः सायकैस्तीक्ष्णैस्त्रिंशता पुनरार्पयत्
सैन्धवराजाने विराटावर नऊ तीक्ष्ण, सुंदर पिसांच्या बाणांनी हल्ला केला आणि पुन्हा तीस बाणांनी त्याच्यावर मारा केला.
विराटश्च महाराज सैन्धवं वाहिनीपतिः । त्रिंशद्भिर्निशितैर्बाणैराजघान स्तनान्तरे
राजा, सेनापती विराटाने सैन्धवराजाच्या छातीवर तीस तीक्ष्ण बाणांचा मारा केला.
चित्रकार्मुकनिस्त्रिंशौ चित्रवर्मायुधध्वजौ । रेजतुश्चित्ररूपौ तौ संग्रामे मत्स्यसैन्धवौ
सुंदर धनुष्य आणि तलवारी, तेजस्वी कवच आणि शस्त्रांनी सजलेले, ते दोघे—मत्स्य आणि सैन्धव—रणभूमीत विलक्षण तेजाने चमकत होते.
द्रोणः पाञ्चालपुत्रेण समागम्य महारणे । महासमुदयं चक्रे शरैः सन्नतपर्वभिः
महायुद्धात द्रोण आणि पांचाळपुत्र एकमेकांसमोर आले, तेव्हा द्रोणाने आपल्या बाणांनी जोरदार हल्ला चढवला. त्याचे बाण टोकदार आणि सुंदर पिसांनी सजलेले होते.
ततो द्रोणो महाराज पार्षतस्य महद्धनुः । छित्त्वा पञ्चाशतेषूंश्च पार्षतं प्रति सृष्टवान्
मग द्रोणाने, राजन, पार्षताचा मोठा धनुष्य तोडले आणि त्याच्यावर पन्नास बाण सोडले.
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पार्षतः परवीरहा। द्रोणस्य मिषतो युद्धे प्रेषयामास सायकान्
पार्षताने दुसरे धनुष्य घेतले आणि शत्रूंचा संहार करणारा तो वीर, द्रोणाच्या समोर असतानाही त्याच्यावर बाणांचा वर्षाव केला.
ताञ्छराञ्छरघातेन चिच्छेद स महारथः । द्रोणो द्रुपदपुत्राय प्राहिणोत्पञ्च सायकान्
तो महायोद्धा द्रोणाने आपल्या बाणांनी ते बाण छाटले आणि द्रुपदपुत्रावर पाच बाण सोडले.
ततः क्रुद्धो महाराज पार्षतः परवीरहा । द्रोणाय चिक्षेप गदां यमदण्डोपमां रणे
तेव्हा पार्षत, शत्रूंचा संहार करणारा, रागाने भरून गेला आणि रणभूमीत द्रोणावर यमाच्या दंडासारखी गदा फेकली.
तामापतन्तीं सहसा हेमपट्टविभूषिताम्। शरैः पञ्चाशता द्रोणो वारयामास संयुगे
ती सोन्याच्या पट्ट्यांनी सजलेली आणि वेगाने धावणारी गदा द्रोणाने रणात पन्नास बाणांनी थोपवली.
सा छिन्ना बहुधा राजन्द्रोगचापच्युतैः शरैः । चूर्णीकृता विशीर्यन्ती पपात वसुधातले
राजा, द्रोणाच्या धनुष्यातून सुटलेल्या बाणांनी ती गदा अनेक तुकड्यांत तुटली, चुरडली गेली आणि तुकडे होत जमिनीवर पडली.
गदां विनिहतां दृष्ट्वा पार्षतः शत्रुतापनः । द्रोणाय शक्तिं चिक्षेप सर्वपारशवीं शुभाम्
गदा नष्ट झाल्याचे पाहून, शत्रूंना त्रास देणारा पार्षताने सर्व बाजूंनी धारदार आणि सुंदर अशी शक्ती द्रोणावर फेकली.
तां द्रोणो नवभिर्बाणैश्चिच्छेद युधि भारत। पार्षतं च महेष्वासं पीजयामास संयुगे
द्रोणाने त्या शक्तीला रणभूमीत नऊ बाणांनी छाटले आणि मोठ्या बाहूंच्या पार्षतावर जोरदार हल्ला चढवला.
एवमेतन्महायुद्धं द्रोणपार्षतयोरभूत्। भीष्मं प्रति महाराज घोररूपं भयानकम्
राजा, अशा प्रकारे द्रोण आणि पार्षत यांच्यात भीष्माच्या समोर भयंकर आणि भीतीदायक युद्ध झाले.
अर्जुनः प्राप्य गाङ्गेयं पीडयन्निशितैः शरैः । अभ्यद्रवत संयत्तो वने मत्तमिव द्विपम्
कुंतीपुत्र अर्जुनाने गंगेपुत्र भीष्माजवळ जाऊन त्याच्यावर धारदार बाणांचा मारा केला आणि रणासाठी सज्ज होऊन, जणू काही जंगलातील उन्मत्त हत्तीप्रमाणे, पुढे झेपावला.
प्रत्युद्ययौ च तं राजा भगदत्तः प्रतापवान् । त्रिधा भिन्नेन नागेन मदान्धेन महाबलः
मग पराक्रमी राजा भगदत्त, तीनदा प्रशिक्षित आणि मदाने उन्मत्त अशा बलाढ्य हत्तीवर बसून अर्जुनाला सामोरा गेला.
तमापतन्तं सहसा महेन्द्रगजसन्निभम् । परं यत्नं समस्थाय बीभत्सुः प्रत्यपद्यत
तो राजा, जणू इंद्राच्या हत्तीप्रमाणे, वेगाने पुढे आला तेव्हा अर्जुनाने सर्व शक्ती एकवटून त्याला रोखले.
ततो गजगतो राजा भगदत्तः प्रतापवान् । अर्जुनं शरवर्षेण वारयामास संयुगे
मग भगदत्त राजा, हत्तीवर बसून आणि पराक्रमाने भरलेला, रणभूमीत अर्जुनावर बाणांचा पाऊस पाडून त्याला थांबवू लागला.