सात्यकिं रभसं युद्धे द्रौणिर्ब्राह्मणपुङ्गवः । आजघानोरसि क्रुद्धो नाराचेन परंतपः
द्रोणपुत्र, जो ब्राह्मणांमध्ये श्रेष्ठ होता, युद्धात उग्र असलेल्या सात्यकीच्या छातीवर प्रचंड रागाने तीक्ष्ण बाणाने घाव घातला.
शैनेयोऽपि गुरोः पुत्रं सर्वमर्मसु भारत। अताडयदमेयात्मा नवभिः कङ्कपत्रिभिः
पण जिंकता न येणाऱ्या मनाचा सात्यकी, हे भारत, गुरूंच्या पुत्राला नव बगळ्याच्या पिसांनी मढवलेल्या बाणांनी सगळ्या नाजूक जागांवर मारले.
अश्वत्थामा तु समरे सात्यकिं नवभिः शरैः । त्रिंशता च पुनस्तूर्णं बाह्वोरुरसि चार्पयत्
अश्वत्थामा, त्या युद्धात, सात्यकीला नव बाणांनी भोसकले आणि मग लगेचच त्याच्या हातांवर आणि छातीवर तीस बाणांचा मारा केला.
सोऽतिविद्धो महेष्वासो द्रोणपुत्रेण सात्यकिः । द्रोणपुत्रं त्रिभिर्बाणैराजघान महायशाः
म्हणून मोठा धनुर्धारी सात्यकी, द्रोणपुत्राने फार जखमी केला असतानाही, त्यालाच तीन बाणांनी प्रत्युत्तर दिले.
पौरवो धृष्टकेतुं च शरैराच्छाद्य संयुगे । बहुधा दारयांचक्रे महेष्वासं महारथः
पौरव या महान रथीने युद्धात धृष्टकेतूवर बाणांचा वर्षाव केला आणि त्या मोठ्या धनुर्धारीला अनेक प्रकारे जखमी केले.
तथैव पौरवं युद्धे धृष्टकेतुर्महारथः। त्रिंशता निशितैर्बाणैर्विव्याधाशु महाभुजः
तसंच, बलाढ्य बाहू असलेल्या धृष्टकेतू या महान रथीने युद्धात पौरवावर तीस तीक्ष्ण बाण झडपडून सोडले.
पौरवस्तु धनुश्छित्त्वा धृष्टकेतोर्महारथः । ननाद बलवन्नादं विव्याध च शितैः शरैः
पण पौरव या महान रथीने धृष्टकेतूचं धनुष्य तोडलं, मोठ्याने गर्जना केली आणि नंतर त्याला तीक्ष्ण बाणांनी भोसकले.
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय पौरवं निशितैः शरैः । आजघान महाराज त्रिसप्तत्या शिलीमुखैः
मग धृष्टकेतूने दुसरं धनुष्य घेऊन, राजन, पौरवावर एकाहत्तर धारदार बाणांचा मारा केला.
तौ तु तत्र महेष्वासौ महामात्रौ महारथौ । महता शरवर्षेण परस्परमवर्षताम्
ते दोघेही मोठे धनुर्धारी, महान आत्म्याचे आणि महान रथी, एकमेकांवर बाणांचा मोठा पाऊस पाडू लागले.
अन्योन्यस्य धनुश्छित्त्वा हयान्हत्वा च भारत। विरथावसियुद्धाय समीयतुरमर्षणौ
एकमेकांची धनुष्ये तोडून आणि घोडे मारून, हे भारत, ते दोघेही क्रोधाने भरून, पायदळावर तलवारीने लढण्यासाठी एकमेकांसमोर आले.
आर्षभे चर्मणी चित्रे शतचन्द्रपुरस्कृते । तारकाशतचित्रे च निस्त्रिंशौ सुमहाप्रभौ
शंभर चंद्रांनी सजवलेल्या आणि ताऱ्यांनी मढवलेल्या सुंदर कवचांसह आणि तेजस्वी तलवारींसह, ते दोघेही प्रखरतेने झळकत होते.
प्रगृह्य विमलौ राजंस्तावन्योन्यमभिद्रुतौ । वासितासंगमे यत्तौ सिंहाविव महावने
स्वच्छ तलवारी हातात घेऊन, राजन, ते दोघेही एकमेकांवर झडप घालत होते, जणू काही मोठ्या जंगलात सिंह एकमेकांशी भिडले असावेत.
मण्डलानि विचित्राणि गतप्रत्यागतानि च। चेरतुर्दर्शयन्तौ च प्रार्थयन्तौ परस्परम्
ते दोघेही वेगवेगळ्या वळणांनी, पुढे-पुढे आणि मागे-मागे जात, आपली कौशल्य दाखवत आणि एकमेकांना आव्हान देत होते.
पौरवो धृष्टकेतुं तु शङ्खदेशे महासिना । ताडयामास संक्रुद्धस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
पौरवाने रागाने मोठ्या तलवारीने धृष्टकेतूच्या खांद्यावर घाव घातला आणि 'थांब, थांब!' असे मोठ्याने ओरडले.
चेदिराजोऽपि समरे पौरवं पुरुषर्षभम् । आजघान शिताग्रेण जत्रुदेशे महासिना
चेदिराजानेही युद्धात पौरव या पुरुषसिंहाच्या गळ्याजवळील हाडावर धारदार तलवारीने घाव घातला.
तावन्योन्यं महाराज समासाद्य महाहवे । अन्योन्यवेगाभिहतौ निपेततुररिंदमौ
राजन, त्या दोन शत्रूंचा पराभव करणाऱ्यांनी त्या मोठ्या युद्धात एकमेकांना भिडून, एकमेकांच्या जोरात खाली कोसळले.
ततः स्वरथमारोप्य पौरवं तनयस्तव । जयत्सेनो रथेनाजावपोवाह रणाजिरात्
मग तुझ्या पुत्र जयत्सेनाने स्वतःच्या रथावर पौरवाला चढवून, त्याला युद्धभूमीतून पटकन दूर नेले.
धृष्टकेतु तु समरे माद्रीपुत्रः प्रतापवान् । अपोवाह रणे क्रुद्धः सहदेवः पराक्रमी
पण माध्रीपुत्र, पराक्रमी सहदेव, युद्धात रागाने धृष्टकेतूला तिथून दूर घेऊन गेला.
चित्रसेनः सुशर्माणं विद्ध्वा बहुभिरायसैः । पुनर्विव्याध तं षष्ट्या पुनश्च नवभि शरैः
चित्रसेनाने सुशर्मावर अनेक लोखंडी बाणांनी वार केला, मग त्याच्यावर साठ बाण मारले आणि पुन्हा नव बाणांनी भोसकले.
सुशर्मा तु रणे क्रुद्धस्तव पुत्रं विशांपते । दशमिर्दशभिश्चैव विव्याध निशितैः शरैः
पण रणात संतापलेला सुशर्मा, राजन, तुझ्या पुत्रावर दहा तीक्ष्ण बाणांचा मारा केला आणि पुन्हा दहा बाणांनी त्याला भोसकले.
चित्रसेनश्च तं राजंस्त्रिंशता नतपर्वभिः । आजघान रमे क्रुद्धः स च तं प्रत्यविध्यत
चित्रसेनाने संतापून त्या राजावर युद्धात तीस सुंदर पिसांच्या बाणांनी हल्ला केला, आणि त्या राजानेही त्याच्यावर प्रत्युत्तर दिले.
भीष्मस्य समरे राजन्यशो मानं च वर्धयन् । सौभद्रो राजपुत्रं तु बृहद्बलमयोधयत्
भीष्माची कीर्ती आणि मान वाढावा म्हणून सुभद्रपुत्राने राजपुत्र बृहद्बलाशी युद्ध केले.
पार्थहेतोः पराक्रान्तो भीष्मस्य निधनं प्रति। आर्जुनिं कोसलेन्द्रस्तु विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः
पार्थासाठी, भीष्माच्या मृत्यूसाठी झुंज देणाऱ्या कोसलराजाने अर्जुनपुत्रावर पाच लोखंडी बाणांचा मारा केला.
पुनर्विव्याध विंशत्या शरैः सन्नतपर्वभिः । सौभद्रः कोसलेन्द्रं तु विव्याधाष्टभिरायसैः
मग त्याने वीस सुंदर पिसांच्या बाणांनी पुन्हा हल्ला केला, पण सुभद्रपुत्राने कोसलराजावर आठ लोखंडी बाणांचा मारा केला.
नाकम्पयत संग्रामे विव्याध च पुनः शरैः । कौसल्यस्य धनुश्चापि पुनश्चिच्छेद फाल्गुनिः
तो युद्धात डगमगला नाही आणि पुन्हा बाणांनी हल्ला केला; आणि फाल्गुनपुत्राने कोसलराजाचे धनुष्य पुन्हा तोडले.
आजघान शरैश्चापि त्रिंशता कङ्कपत्रिभिः । सोऽन्यत्कार्मुकमादाय राजपुत्रो बृहद्बलः
त्याने त्याच्यावर तीस मोरपिसांच्या बाणांनी हल्ला केला; मग राजपुत्र बृहद्बलाने दुसरे धनुष्य उचलले.
फाल्गुनिं समरे क्रुद्धो विव्याध बहुभिः शरैः । तयोर्युद्धं समभवद्भीष्महेतोः परंतप
संतापलेल्या बृहद्बलाने फाल्गुनपुत्रावर अनेक बाणांचा मारा केला; आणि भीष्मासाठी त्या दोघांमध्ये प्रचंड युद्ध पेटले.
संरब्धयोर्महाराज समरे चित्रयोधिनोः । यथा देवासुरे युद्धे बलिवासवयोरभूत्
राजा, त्या दोघांनी रणभूमीत जसा बळी आणि इंद्राने देवासुरांच्या युद्धात झुंज दिली, तशीच प्रचंड लढाई केली.
भीमसेनो गजानीकं योधयन्बह्वशोभत । यथा शक्रो वज्रपाणिर्दारयन्पर्वतोत्तमान्
भीमसेनाने गजसेनेशी झुंज देताना फारच तेज दाखवले, जणू वज्रधारी इंद्र पर्वत फाडतो तसा.
ते वध्यमाना भीमेन मात्गा गिरिसन्निभाः । निपेतुरुर्व्यां सहिता नादयन्तो वसुधराम्
भीमाच्या हातून मारले गेलेले, पर्वतासारखे मोठे हत्ती एकत्र खाली पडले आणि त्यांच्या पडण्याने पृथ्वी हादरली.