शिखण्डिनं पुरस्कृत्य पाण्डवं च धनञ्जयम् । भीष्मस्य पातने यत्नं परमं ते समास्थिताः
शिखंडी आणि धनंजय यांना पुढे करून, त्यांनी भीष्माला पाडण्यासाठी आपले सर्व प्रयत्न एकवटले.
ततस्त्व सुतादिष्टा नानाजनपदेश्वराः। द्रोणेन सहपुत्रेण सहसेना महाबलाः
मग तुझ्या पुत्राच्या आज्ञेने, विविध देशांचे बलाढ्य राजे, द्रोण आणि त्याचा पुत्र, तसेच त्यांच्या सैन्यांसह एकत्र आले.
दुःशासनश्च बलवान्सह सर्वैः सहोदरैः । भीष्मं समरमध्यस्थं पालयांचक्रिरे तदा
त्या वेळी, बलवान दुःशासन आणि त्याचे सर्व भाऊ, युद्धाच्या मध्यभागी असलेल्या भीष्माचे रक्षण करू लागले.
ततस्तु तावकाः शूराः पुरस्कृत्य महाव्रतम्। शिखण्डिप्रमुखान्पार्थान्योधयन्ति स्म संयुगे
मग तुझ्या शूर वीरांनी, महान व्रती भीष्माला पुढे करून, शिखंडीप्रमुख पांडवांशी युद्ध केले.
चेदिभिस्तु सपाञ्चालैः सहितो वानरध्वजः । ययौ शान्तनवं भीष्मं पुरस्कृत्य शिखण्डिनम्
चेदी आणि पांचालांसह, वानरध्वज अर्जुनाने शिखंडीला पुढे करून शांतनुपुत्र भीष्माकडे कूच केले.
द्रोणपुत्रं शिनेर्नप्ता धृष्टकेतुस्तु पौरवम् । अभिमन्युः सहामात्यं दुर्योधमयोधयत्
धृष्टकेतू, शिनिंचा नातू, द्रोणपुत्राशी भिडला; अभिमन्यूने आपल्या मंत्र्यांसह दुर्योधनावर हल्ला केला.
विराटस्तु सहानीकः सहसेनं जयद्रथम् । वृद्धक्षत्रस्य दायादमाससाद परंतप
विराटाने आपल्या सैन्यासह वृद्धक्षत्राचा वारस जयद्रथ याच्यावर आक्रमण केले.
मद्रराजं महेष्वासं सहसैन्यं युधिष्ठिरः । भीमसेनोऽभिगुप्तस्तु नागानीकमुपाद्रवत्
युधिष्ठिराने आपल्या सैन्यासह मद्रराज या सामर्थ्यशाली धनुर्धारीशी सामना केला; भीमसेनाने, योग्य रक्षण मिळवून, हत्तींच्या फळीवर हल्ला केला.
अप्रधृष्यमनावार्यं सर्वशस्त्रभृतां वरम् । द्रोणं प्रति ययौ यत्तः पाञ्चाल्यः सह सोदरैः
पांचाल राजाने आपल्या भावांसह, सर्व शस्त्रधारींपैकी श्रेष्ठ, अजेय आणि अडथळा न होणाऱ्या द्रोणावर चाल केली.
कर्णिकारध्वजं चैव सिंहकैतुररिंदमः । प्रत्युज्जगाम सौभद्रं राजपुत्रो बृहद्बलः
सिंहध्वज असलेल्या शत्रुनाशक भगदत्ताने कर्णिकारध्वज असलेल्या सुभद्रपुत्राला सामोरे जाण्यासाठी पुढे गेला.
शिखण्डिनं च पुत्रास्ते पाण्डवं च धनञ्जयम् । राजभिः समरे पार्थमभिपेतुर्जिघांसवः
तुझ्या पुत्रांनी आणि राजांनी, युद्धात शिखंडी आणि धनंजयावर हल्ला केला, पार्थाचा वध करण्याचा प्रयत्न केला.
तस्मिन्नतिमहाभीमे सेनयोर्वै पराक्रमे । संप्रधावत्स्वनीकेषु मेदिनी समकम्पत
त्या अत्यंत भीषण सेनांच्या संग्रामात, जेव्हा सर्वजण आपल्या आपल्या फळींत धावत होते, तेव्हा संपूर्ण पृथ्वी थरथरली.
तान्यनीकान्यनीकेषु समयुध्यन्त भारत । तावकानां परेषां च दृष्ट्वा शान्तनवं रणे
हे भारत, तुझ्या सैन्यातील आणि शत्रूच्या सैन्यातील विभागांनी एकमेकांवर युद्ध सुरू केले, जेव्हा त्यांनी रणांगणावर शांतनूंच्या पुत्राला पाहिले.
ततस्तेषां प्रयततामन्योन्यमभिधावताम् । प्रादुरासीन्महाशब्दो दिक्षु सर्वासु भारत
तेव्हा त्या वीरांनी एकमेकांवर झेप घेतली आणि सर्व दिशांना मोठा गोंगाट उठला, हे भारत.
शङ्खदुन्दुभिघोषश्च वारणानां च बृंहितैः । सिंहनादश्च सैन्यानां दारुणः समपद्यत
शंख, डफ आणि हत्तींच्या गर्जना, तसेच सैनिकांच्या सिंहासारख्या भीषण गर्जना सर्वत्र घुमू लागल्या.
सा च सर्वनरेन्द्राणां चन्द्रार्कसदृशी प्रभा । हाराङ्गदकिरीटेषु निष्प्रभा समपद्यत
सर्व राजांची चंद्रसूर्यासारखी तेजस्विता त्यांच्या हार, कड्या आणि मुकुटांवर फिकी पडली.
रजोमेघास्तु संजज्ञुः शस्त्रविद्युद्भिरावृताः । धनुषां चापि निर्घोषो दारुणः समपद्यत
शस्त्रांच्या चमकांनी झाकलेली धुळीची ढगं उडाली आणि धनुष्यांच्या तारा ताणल्याचा भीषण आवाज घुमला.
बाणशङ्खप्रणादाश्च भेरीणां च महास्वनाः । रथघोषश्च संजज्ञे सेनयोरुभयोरपि
बाण, शंख, मोठ्या नगाऱ्यांचा आवाज आणि रथांचा गडगडाट दोन्ही सैन्यांतून ऐकू येऊ लागला.
प्रासशक्त्यृष्टिसङ्घैश्च बाणौघैश्च समाकुलम् । निष्प्रकाशमिवाकाशं सेनयोः समपद्यत
दोन्ही सैन्यांच्या मध्ये भाले, शूल, भाला आणि बाणांच्या वर्षावाने आकाश जणू काही प्रकाशहीन झाले.
अन्योन्यं रथिनः पेतुर्वाजिनश्च महाहवे । कुञ्जरान्कुञ्जरा जघ्नुः पादातांश्च पदातयः
त्या महान युद्धात रथी एकमेकांवर पडले, घोडेस्वार भिडले, हत्ती हत्तीवर तुटून पडले आणि पायदळ पायदळाशी लढले.
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं कुरूणां पाण्डवैः सह। भीष्महेतोर्नरव्याघ्र श्येनयोरामिषे यथा
तेथे भीष्मासाठी कुरू आणि पांडवांमध्ये प्रचंड युद्ध झाले, जणू दोन गिधाडे मांसासाठी झुंजत आहेत.
तयोः समागमो घोरो बभूव युधि भारत। अन्योन्यस्य वधार्थाय जिगीषूणां महाहवे
त्या दोन्ही बाजूंचा सामना युद्धात अत्यंत भयंकर झाला, हे भारत, कारण दोघेही विजयासाठी आणि एकमेकांचा नाश करण्यासाठी झुंजत होते.
अभिमन्युर्महाराज तव पुत्रमयोधयत्। महत्या सेनया युक्तं भीष्महेतोः पराक्रमी
हे महाराज, भीष्मासाठी पराक्रमी अभिमन्यूने तुझ्या पुत्रावर, जो मोठ्या सैन्यासह सज्ज होता, युद्ध केले.
दुर्योधनो रणे कार्षिं नवभिर्नतपर्वभिः। आजघानोरसि क्रुद्धः पुनश्चैनं त्रिभिः शरैः
दुर्योधनाने रणात संतापून कर्ष्णीला नऊ तीक्ष्ण बाणांनी छातीवर मारले आणि पुन्हा तीन बाणांनी त्याच्यावर वार केला.
तस्य शक्तिं रणे कार्ष्णिर्मृत्योर्जिह्वामिवायसीम्। प्रेषयामास संक्रुद्धो दुर्योधनरथं प्रति
कर्ष्णीने संतापून, मृत्यूच्या जिभेसारखी लोखंडी भाला दुर्योधनाच्या रथाकडे सोडली.
तामापतन्तीं सहसा घोररूपां विशांपते । द्विधा चिच्छेद ते पुत्रः क्षुरप्रेण महारथः
पण तुझ्या पुत्राने, हे राजाधिराज, ती भीषण आणि वेगाने येणारी शूल एका धारदार बाणाने दोन तुकड्यांत कापली.
तां शक्तिं पतितां दृष्ट्वा कार्ष्णिः परमकोपनः । दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत्
ती शूल खाली पडताना पाहून, कर्ष्णी अत्यंत रागावला आणि त्याने तीन बाणांनी दुर्योधनाच्या बाहूंवर आणि छातीवर वार केले.
पुनश्चैनं शरैर्घोरैराजघान स्तनान्तरे । दशभिर्भरतश्रेष्ठ दुर्योधनममर्षणम्
नंतर पुन्हा, हे भारतश्रेष्ठ, त्याने दुर्योधनाच्या छातीवर दहा भीषण बाणांनी प्रहार केला.
तद्युद्धमभवद्धोरं चित्ररूपं च भारत। ईक्षितृप्रीतितजननं सर्वपार्थिवपूजितम्
ते युद्ध अत्यंत भीषण आणि अद्भुत झाले, हे भारत, पाहणाऱ्यांना आनंद देणारे आणि सर्व राजांकडून गौरविले गेले.
भीष्मस्य निधनार्थाय पार्थस्य विजयाय च। युयुधाते रणे वीरौ सौभद्रकुरुपुङ्गवौ
भीष्माच्या मृत्यूसाठी आणि अर्जुनाच्या विजयासाठी, सौभद्र आणि कुरूंचा श्रेष्ठ वीर या दोघांनी रणात पराक्रम दाखवला.