कृपश्च कृतवर्माच भगदत्तश्च वीर्यवान् । विन्दानुविन्दावावन्त्यौ चित्रसेनश्च संयुगे
कृप, कृतवर्मा, पराक्रमी भगदत्त, अवंतीचे विंद व अनुविंद आणि चित्रसेन हे सर्व युद्धात सहभागी झाले.
दुर्मर्षणो विकर्णश्च सिन्धुराजश्च वीर्यवान्। भीमं ते विव्यधुस्तूर्णं शल्यहेतोररिन्दमाः
दुर्मर्षण, विकर्ण आणि पराक्रमी सिंधू राजा—हे सर्व शत्रूंचा संहार करणारे योद्धे शल्याच्या कारणासाठी झपाट्याने भीमावर तुटून पडले.
स च तान्प्रति विव्याध पञ्चभिः पञ्चभिः शरैःक । शल्यं विव्याध सप्तत्या पुनश्च दशभिः शरैः
त्याने प्रत्येकीला पाच पाच बाणांनी मारले; शल्याला सत्तर बाणांनी, आणि पुन्हा दहा बाणांनी घायाळ केले.
तं शल्यो नवभिर्भित्त्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः । सारथिं चास्य भल्लेन गाढं विव्याध मर्मणि
शल्याने त्याला नव बाणांनी भेदले, पुन्हा पाच बाणांनी घायाळ केले; आणि एका रुंद टोकाच्या बाणाने भीमाच्या सारथ्याच्या मर्मस्थानी खोल जखम केली.
विशोकं प्रेक्ष्य निर्भिन्नं भीमसेनः प्रतापवान् । मद्रराजं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरुसि चार्पयत्
विशोकाला पडलेला पाहून, पराक्रमी भीमसेनाने मद्रराजाच्या दोन्ही हातांमध्ये आणि मांड्यांमध्ये तीन बाण घुसवले.
तथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः । ताजयामास समरे सिंहवाद्विननाद च
त्याचप्रमाणे, इतर मोठ्या धनुर्धारांनाही त्याने युद्धात प्रत्येकी तीन सरळ बाण मारले आणि सिंहासारखा गर्जना केली.
ते हि यत्ता महेष्वासाः पाण्डवं युद्धकोविदम् । त्रिभिस्त्रिभिरकुण्ठाग्रैर्भृशं मर्मस्वताडयन्
ते सर्व मोठे धनुर्धारी, युद्धात निपुण असलेले, पांडवाला प्रत्येकी तीन तीक्ष्ण बाणांनी जोरात जखमी करू लागले.
सोऽतिविद्धो महेष्वासो भीमसेनो न विव्यथे । पर्वतो वारिधाराभिर्वर्षमाणैरिवाम्बुदैः
भीमसेन हा मोठा धनुर्धारी असला, तरी खोल जखमी झाल्यावरही तो ढळला नाही, जणू काही पर्वतावर ढगांनी पाऊस पडला तरी पर्वत हलत नाही.
स तु क्रोधसमाविष्टः पाण्डवानां महारथः । मद्रेश्वरं त्रिभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा महायशाः
मग पांडवांचा तो महान रथी, कीर्तीने प्रसिद्ध असलेला, रागाने भरून मद्रेश्वराला तीन बाणांनी जबरदस्त जखमी केला.
कृपं च नवभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा समन्ततः । प्रग्ज्योतिषं शतैराजौ राजन्विव्याध सायकैः
त्याने कृपाला सर्व बाजूंनी नऊ बाणांनी जखमी केले आणि युद्धात, राजन, प्राग्ज्योतिषाच्या राजाला शेकडो बाणांनी घायाळ केले.
ततस्तु सशरं चापं सात्वतस्य महात्मनः । क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेद कृतहस्तवत्
यानंतर, अत्यंत धारदार कापणाऱ्या बाणाने, सत्त्वतीच्या हातात असलेले धनुष्य भीमसेनाने एका झटक्यात कापून टाकले.
तथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा वृकोदरम् । आजघान भ्रुवोर्मध्ये नाराचेन परंतपः
मग कृतवर्म्याने दुसरे धनुष्य घेऊन, शत्रूंचा संहार करणारा, वृष्णिकुलातील व्रुकोदराच्या भुवयांच्या मध्ये लोखंडी टोकाच्या बाणाने मारले.
भीमस्तु समरे विद्ध्वा शल्यं नवभिरायसैः । भगदत्तं त्रिभिश्चैव कृतवर्माणमष्टभिः
पण भीमाने युद्धात शल्याला नऊ लोखंडी बाणांनी, भगदत्ताला तीन बाणांनी आणि कृतवर्म्याला आठ बाणांनी जखमी केले.
द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु विव्याध गौतमप्रभृतीन्रथान् । तेऽपि तं समरे राजन्विव्यधुर्निशितैः शरैः
त्याने कृप आणि इतर रथींना प्रत्येकी दोन बाण मारले; आणि त्यांनीही, राजन, युद्धात त्याला तीक्ष्ण बाणांनी जखमी केले.
स तथा पीड्यमानोऽपि सर्वशस्त्रैर्महारथैः । मत्वा तृणेन तांस्तुल्यान्विचचार गतव्यथः
इतक्या मोठ्या रथींच्या शस्त्रांनी छळला जात असूनही, त्याने त्यांना गवतासारखे समजले आणि कुठलाही त्रास न वाटता फिरत राहिला.
ते चापि रथिनां श्रेष्ठा भीमाय निशिताञ्शरान् । प्रेषयामासुरव्याग्राः शतशोऽथ सहस्रशः
मग ते सर्व रथींच्या श्रेष्ठ, वाघासारखे पराक्रमी, शेकडो-हजारो तीक्ष्ण बाण भीमावर सोडू लागले.
तस्य शक्तिं महावेगां भगदत्तो महारथः। चिक्षेप समरे वीरः स्वर्णदण्डां महमते
मग महाबली भगदत्ताने युद्धात, सुवर्णदंड असलेली आणि वाऱ्याच्या वेगाने जाणारी मोठी भाला त्याच्यावर फेकली.
तोमरं सैन्धवो राजा पट्टसं च महाभुजः । शतघ्नीं च कृपो राजञ्छरं शल्यश्च संयुगे
सिंधूचा राजा, बलाढ्य भुजांचा, भाला आणि तलवार फेकली; कृपाने, राजन, शतघ्नी फेकली आणि शल्याने युद्धात बाण सोडला.
अथेतरे महेष्वासाः पञ्च पञ्च शिलीमुखान् । भीमसेनं समुद्दिश्य प्रेषयमासुरोजसा
मग इतर मोठ्या धनुर्धारांनी, सर्व शक्तीनिशी, प्रत्येकी पाच पंख असलेले बाण भीमसेनावर सोडले.
तोमरं च द्विधा चक्रे क्षुरप्रेणानिलात्मजः । पट्टसं च त्रिभिर्बाणैश्चिच्छेद तिलकाण्डवत्
वायुपुत्राने कापणाऱ्या बाणाने भाल्याचे दोन तुकडे केले आणि तीन बाणांनी तलवार तिळाच्या काडीप्रमाणे तुकडे केली.
स बिभेद शतघ्नीं च नवभिः कङ्कपत्रिभिः । मद्रराजप्रयुक्तं च शरं छित्त्वा महारथः
त्याने नऊ काक पक्ष्याच्या पिसांनी बनवलेल्या बाणांनी शतघ्नी फोडली आणि मद्रराजाने सोडलेला बाणही मोठ्या रथीने कापून टाकला.
शक्तिं चिच्छेद सहसा भगदत्तेरितां रणे। तथेतराञ्शरान्घोराञ्शरैः सन्नतपर्वभिः
त्याने युद्धात भगदत्ताने फेकलेली भाला झटक्यात कापली आणि तसेच इतर भयंकर बाणही आपल्या वाकड्या टोकाच्या बाणांनी छाटले.
भीमसेनो रणश्लाघी त्रिधैकैकं समाच्छिनत्। तांश्च सर्वान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरताडयत्
भीमसेनाने आपल्या पराक्रमाचा अभिमान बाळगून, प्रत्येक शत्रूला तीनदा छेदले आणि त्या सर्व महान धनुर्धरांवर प्रत्येकी तीन बाण सोडले.
ततो धनञ्जयस्तत्र वर्तमाने महारणे । आजगाम रथेनाजौ भीमं दृष्ट्वा महारथम्
मग त्या मोठ्या युद्धात, धनंजय आपल्या रथावरून रणभूमीत आला, आणि भीम, हा महान रथी, त्याला दिसला.
निघ्नन्तं समरे शत्रून्योधयानं च सायकैः । तौ तु तत्र महात्मानौ समेतौ वीक्ष्य पाण्डवौ
भीम शत्रूंना युद्धात मारत होता आणि बाणांनी योद्ध्यांना पांगवत होता, हे पाहून ते दोन्ही महात्मा पांडव तिथे एकत्र आले.
न शशंसुर्जयं तत्र तावकाः पुरुषर्षभाः । अथार्जुनो रणे भीमं योधयन्तं महारथान्
तुमच्या सैन्यातील श्रेष्ठ पुरुष तिथे विजयाचा जयघोष करू शकले नाहीत; तेव्हा अर्जुनाने युद्धात भीम मोठ्या रथींशी लढताना पाहिला.
भीष्मस्य निधनाकाङ्क्षी पुरस्कृत्य शिखण्डिनम्। आससाद रणे वीरांस्तावकान्दश भारत
भीष्माच्या मृत्यूची इच्छा धरून, अर्जुनाने शिखंडीला पुढे करून, हे भारत, तुझ्या बाजूच्या शूर वीरांकडे युद्धात पुढे गेला.
ये स्म भीमं रणे राजन्योधयन्तो व्यवस्थिताः। बीभत्सुस्तानथाविध्यद्भीमस्य प्रियकाम्यया
जे राजे युद्धात भीमाशी लढण्यासाठी उभे होते, त्यांना भीमाला आनंद देण्यासाठी भीमात्सुने बाणांनी भेदले.
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् । अर्जुनस्य वधार्थाय भीमसेनस्य चोभयोः
मग राजा दुर्योधनाने सुशर्मनाला अर्जुन आणि भीमसेन या दोघांना मारण्यासाठी प्रवृत्त केले.
सुशर्मन्गच्छ शीघ्रं त्वं बलौघैः परिवारितः । जहि पाण्डुसुतावेतौ धनञ्जयवृकोदरौ
सुशर्मन, तू आपल्या सैन्याने वेढून लवकर जा आणि या पांडुपुत्रांना, म्हणजे धनंजय आणि वृकोदर यांना ठार कर.