विद्ध्वा भीमोऽनदद्धृष्टः सैन्धवं च पुनस्त्रिभिः । अथान्यद्धनुरादाय गौतमो रथिनां वरः
त्यांना जखमी केल्यानंतर भीमाने मोठ्याने गर्जना केली आणि सिंधू राजाला पुन्हा तीन बाणांनी मारले; त्यानंतर रथींच्या श्रेष्ठ गौतमाने दुसरे धनुष्य उचलले.
भीमं विव्याध संरब्धो दशभिर्निशितैः शरैः। स विद्धो दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपः
गौतमाने संतापून भीमावर दहा तीक्ष्ण बाण सोडले; त्या दहा बाणांनी जखमी झालेला भीम मोठ्या हत्तीला अंकुशांनी टोचल्यासारखा दिसत होता.
ततः क्रुद्धो महाराज भीमसेनः प्रतापवान् । गौतमं ताडयामास शरैर्बहुभिराहवे
मग, राजन, पराक्रमी भीमसेन रागाने भरून गौतमावर त्या युद्धात अनेक बाणांचा वर्षाव केला.
सैन्धवस्य तथाऽश्वांश्च सारथिं च त्रिभिः शरैः । प्राहिणोन्मृत्युलोकाय कालान्तकसमद्युतिः
त्याने तीन बाणांनी सिंधू राजाचे घोडे आणि सारथी यांना मृत्यूच्या प्रदेशात पाठवले; त्याची कांती काळाच्या अंतासारखी भासली.
हताश्वात्तु रथात्तूर्णमवप्लुत्य महारथः । शरांश्चिक्षेप निशितान्भीमसेनस्य संयुगे
घोडे मारले गेल्यावर तो महायोद्धा झपाट्याने रथातून खाली उडी मारून, रणभूमीत भीमसेनावर तीक्ष्ण बाणांचा वर्षाव करू लागला.
तस्य भीमो धनुर्मध्ये द्वाभ्यां चिच्छेद मारिष । भल्लाभ्यां भरतश्रेष्ठ सैन्धवस्य महात्मनः
भीमाने, हे भरतश्रेष्ठ, दोन बाणांनी त्याचे धनुष्य मधोमध तोडले आणि दोन रुंद टोकाच्या बाणांनी त्या महान आत्म्याच्या सिंधू राजाला घायाळ केले.
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । चित्रसेनरथं राजन्नारुरोह त्वरान्वितः
त्याचे धनुष्य तुटले, रथ उद्ध्वस्त झाला, घोडे व सारथी मारले गेले; तेव्हा तो राजन, त्वरेने चित्रसेनाच्या रथावर चढला.
अत्यद्भुतं रणे कर्म कृतवांस्तत्र पाण्डवः । महारथाञ्शरैर्विद्ध्वा वारयित्वा च मारिष
त्या रणभूमीत पांडवाने अतिशय अद्भुत पराक्रम केला, हे मारिष, त्याने बाणांनी महायोद्ध्यांना घायाळ केले आणि त्यांचा प्रतिकार केला.
विरथं सैन्धवं चक्रे सर्वलोकस्य पश्यतः । तदा न ममृषे शल्यो भीमसेस्य विक्रमम्
सर्व लोकांच्या समोर त्याने सिंधू राजाला रथहीन केले; तेव्हा शल्याला भीमसेनाचा पराक्रम सहन झाला नाही.
स संधाय शरांस्तीक्ष्णान्करमारपरिमार्जितान् । भीमं विव्याध समरे तिष्ठितिष्ठेति चाब्रवीत्
शल्याने कुशल कारागिराने बनवलेले तीक्ष्ण बाण धनुष्यात बसवले आणि रणात भीमावर सोडले, तसेच 'थांब, थांब!' असे मोठ्याने म्हटले.
कृपश्च कृतवर्माच भगदत्तश्च वीर्यवान् । विन्दानुविन्दावावन्त्यौ चित्रसेनश्च संयुगे
कृप, कृतवर्मा, पराक्रमी भगदत्त, अवंतीचे विंद व अनुविंद आणि चित्रसेन हे सर्व युद्धात सहभागी झाले.
दुर्मर्षणो विकर्णश्च सिन्धुराजश्च वीर्यवान्। भीमं ते विव्यधुस्तूर्णं शल्यहेतोररिन्दमाः
दुर्मर्षण, विकर्ण आणि पराक्रमी सिंधू राजा—हे सर्व शत्रूंचा संहार करणारे योद्धे शल्याच्या कारणासाठी झपाट्याने भीमावर तुटून पडले.
स च तान्प्रति विव्याध पञ्चभिः पञ्चभिः शरैःक । शल्यं विव्याध सप्तत्या पुनश्च दशभिः शरैः
त्याने प्रत्येकीला पाच पाच बाणांनी मारले; शल्याला सत्तर बाणांनी, आणि पुन्हा दहा बाणांनी घायाळ केले.
तं शल्यो नवभिर्भित्त्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः । सारथिं चास्य भल्लेन गाढं विव्याध मर्मणि
शल्याने त्याला नव बाणांनी भेदले, पुन्हा पाच बाणांनी घायाळ केले; आणि एका रुंद टोकाच्या बाणाने भीमाच्या सारथ्याच्या मर्मस्थानी खोल जखम केली.
विशोकं प्रेक्ष्य निर्भिन्नं भीमसेनः प्रतापवान् । मद्रराजं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरुसि चार्पयत्
विशोकाला पडलेला पाहून, पराक्रमी भीमसेनाने मद्रराजाच्या दोन्ही हातांमध्ये आणि मांड्यांमध्ये तीन बाण घुसवले.
तथेतरान्महेष्वासांस्त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः । ताजयामास समरे सिंहवाद्विननाद च
त्याचप्रमाणे, इतर मोठ्या धनुर्धारांनाही त्याने युद्धात प्रत्येकी तीन सरळ बाण मारले आणि सिंहासारखा गर्जना केली.
ते हि यत्ता महेष्वासाः पाण्डवं युद्धकोविदम् । त्रिभिस्त्रिभिरकुण्ठाग्रैर्भृशं मर्मस्वताडयन्
ते सर्व मोठे धनुर्धारी, युद्धात निपुण असलेले, पांडवाला प्रत्येकी तीन तीक्ष्ण बाणांनी जोरात जखमी करू लागले.
सोऽतिविद्धो महेष्वासो भीमसेनो न विव्यथे । पर्वतो वारिधाराभिर्वर्षमाणैरिवाम्बुदैः
भीमसेन हा मोठा धनुर्धारी असला, तरी खोल जखमी झाल्यावरही तो ढळला नाही, जणू काही पर्वतावर ढगांनी पाऊस पडला तरी पर्वत हलत नाही.
स तु क्रोधसमाविष्टः पाण्डवानां महारथः । मद्रेश्वरं त्रिभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा महायशाः
मग पांडवांचा तो महान रथी, कीर्तीने प्रसिद्ध असलेला, रागाने भरून मद्रेश्वराला तीन बाणांनी जबरदस्त जखमी केला.
कृपं च नवभिर्बाणैर्भृशं विद्ध्वा समन्ततः । प्रग्ज्योतिषं शतैराजौ राजन्विव्याध सायकैः
त्याने कृपाला सर्व बाजूंनी नऊ बाणांनी जखमी केले आणि युद्धात, राजन, प्राग्ज्योतिषाच्या राजाला शेकडो बाणांनी घायाळ केले.
ततस्तु सशरं चापं सात्वतस्य महात्मनः । क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन चिच्छेद कृतहस्तवत्
यानंतर, अत्यंत धारदार कापणाऱ्या बाणाने, सत्त्वतीच्या हातात असलेले धनुष्य भीमसेनाने एका झटक्यात कापून टाकले.
तथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा वृकोदरम् । आजघान भ्रुवोर्मध्ये नाराचेन परंतपः
मग कृतवर्म्याने दुसरे धनुष्य घेऊन, शत्रूंचा संहार करणारा, वृष्णिकुलातील व्रुकोदराच्या भुवयांच्या मध्ये लोखंडी टोकाच्या बाणाने मारले.
भीमस्तु समरे विद्ध्वा शल्यं नवभिरायसैः । भगदत्तं त्रिभिश्चैव कृतवर्माणमष्टभिः
पण भीमाने युद्धात शल्याला नऊ लोखंडी बाणांनी, भगदत्ताला तीन बाणांनी आणि कृतवर्म्याला आठ बाणांनी जखमी केले.
द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु विव्याध गौतमप्रभृतीन्रथान् । तेऽपि तं समरे राजन्विव्यधुर्निशितैः शरैः
त्याने कृप आणि इतर रथींना प्रत्येकी दोन बाण मारले; आणि त्यांनीही, राजन, युद्धात त्याला तीक्ष्ण बाणांनी जखमी केले.
स तथा पीड्यमानोऽपि सर्वशस्त्रैर्महारथैः । मत्वा तृणेन तांस्तुल्यान्विचचार गतव्यथः
इतक्या मोठ्या रथींच्या शस्त्रांनी छळला जात असूनही, त्याने त्यांना गवतासारखे समजले आणि कुठलाही त्रास न वाटता फिरत राहिला.
ते चापि रथिनां श्रेष्ठा भीमाय निशिताञ्शरान् । प्रेषयामासुरव्याग्राः शतशोऽथ सहस्रशः
मग ते सर्व रथींच्या श्रेष्ठ, वाघासारखे पराक्रमी, शेकडो-हजारो तीक्ष्ण बाण भीमावर सोडू लागले.
तस्य शक्तिं महावेगां भगदत्तो महारथः। चिक्षेप समरे वीरः स्वर्णदण्डां महमते
मग महाबली भगदत्ताने युद्धात, सुवर्णदंड असलेली आणि वाऱ्याच्या वेगाने जाणारी मोठी भाला त्याच्यावर फेकली.
तोमरं सैन्धवो राजा पट्टसं च महाभुजः । शतघ्नीं च कृपो राजञ्छरं शल्यश्च संयुगे
सिंधूचा राजा, बलाढ्य भुजांचा, भाला आणि तलवार फेकली; कृपाने, राजन, शतघ्नी फेकली आणि शल्याने युद्धात बाण सोडला.
अथेतरे महेष्वासाः पञ्च पञ्च शिलीमुखान् । भीमसेनं समुद्दिश्य प्रेषयमासुरोजसा
मग इतर मोठ्या धनुर्धारांनी, सर्व शक्तीनिशी, प्रत्येकी पाच पंख असलेले बाण भीमसेनावर सोडले.
तोमरं च द्विधा चक्रे क्षुरप्रेणानिलात्मजः । पट्टसं च त्रिभिर्बाणैश्चिच्छेद तिलकाण्डवत्
वायुपुत्राने कापणाऱ्या बाणाने भाल्याचे दोन तुकडे केले आणि तीन बाणांनी तलवार तिळाच्या काडीप्रमाणे तुकडे केली.