विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयनतौ महाचमूम् । भीष्मं च युधि संरब्धावाद्रवन्तौ महारथौ
वृद्ध विराट आणि द्रुपद या दोन्ही महाबली रथी मोठ्या सैन्याला थोपवत, संतप्त होऊन युद्धात भीष्मावर धावून गेले.
अश्वत्थामा रणे क्रुद्धः समियाद्रथसत्तमः। ततः प्रववृते युद्धं तयोस्तस्य च भारत
त्या वेळी, रागाने पेटलेला अश्वत्थामा, श्रेष्ठ रथी, रणांगणात पुढे आला आणि त्यांच्यात भयंकर युद्ध सुरू झाले, हे भारत.
विराटो दशभिर्भल्लैराजघान परंतप । यतमानं महेष्वासं द्रौणिमाहवशोभिनम्
विराटाने युद्धात झुंजणाऱ्या, तेजस्वी आणि महान धनुर्धारी द्रोणपुत्रावर दहा रुंद टोकाच्या बाणांनी प्रहार केला.
द्रुपदश्च त्रिभिर्बाणैर्विव्याध निशितैस्तदा। गुरुपुत्रं समासाद्य प्रहरन्तौ महाबलौ
द्रुपदानेही त्या वेळी, गुरुच्या पुत्रावर तीन तीक्ष्ण बाणांनी घाव घातला; दोघेही बलवान वीर समोरासमोर लढत होते.
अश्वत्थामा ततस्तौ तु विव्याध बहुभिः शरैः। विराटद्रुपदौ वीरौ भीष्मं प्रति समुद्यतौ
मग अश्वत्थाम्याने भीष्मावर चाल करून जाणाऱ्या शूर विराट आणि द्रुपदावर अनेक बाणांचा वर्षाव केला.
तत्राद्भुतमपश्याम वृद्धयोश्चरितं महत्। यद्द्रौणिसायकान्घोरान्प्रत्यवारयतां युधि
त्या ठिकाणी आम्ही त्या दोन वृद्ध वीरांचे अद्भुत शौर्य पाहिले, जेव्हा त्यांनी युद्धात द्रोणपुत्राचे भयंकर बाण परतवले.
सहदेवं तथाऽऽयान्तं कृपः शारद्वतोऽभ्ययात्। यथा नागो वने नागं मत्तो मत्तमुपाद्रवत्
सहदेव रणभूमीत येत असताना, शारद्वतपुत्र कृपाने त्याच्यावर तशीच झडप घातली, जशी मदमस्त हत्ती जंगलात दुसऱ्या हत्तीवर तुटून पडतो.
कृपश्च समरे शूरो माद्रीपुत्रं महारथम् । आजघान शरैस्तूर्णं सप्तत्या रुक्मभूषणैः
रणात शूर कृपाने मद्रीपुत्र त्या महाबली रथीवर झपाट्याने सत्तर सोन्याने मढवलेल्या बाणांनी प्रहार केला.
तस्य माद्रीसुतश्चापं द्विधा चिच्छेद सायकैः । अथैनं छिन्नधन्वानं विव्याध नवभिः शरैः
मग मद्रीपुत्राने आपल्या बाणांनी कृपाचे धनुष्य दोन तुकड्यांत तोडले आणि शस्त्रहीन उभ्या असलेल्या कृपावर आणखी नऊ बाण सोडले.
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय समरे भारसाधनम् । माद्रीपुत्रं सुसंहृष्टो दशभिर्निशितैः शरैः
कृपाने दुसरे मजबूत धनुष्य हातात घेतले आणि आनंदाने मद्रीपुत्राच्या छातीवर दहा तीक्ष्ण बाणांचा मारा केला.
आजघानोरसि क्रुद्ध इच्छन्भीष्मस्य जीवितम् । तथैव पाण्डवो राजञ्छारद्वतममर्षणम्
रागाने पेटून, भीष्माचे रक्षण व्हावे म्हणून कृपाने मद्रीपुत्राच्या छातीवर बाण सोडला; आणि राजन, त्या पांडवानेही हट्टी शारद्वतावर तसाच प्रहार केला.
आजघानोरसि क्रुद्धो भीष्मस्य वधकाङ्क्षया । तयोर्युद्धं समभवद्धोररूपं भयावहम्
रागाने पेटून, भीष्माचा वध व्हावा म्हणून पांडवाने शारद्वतपुत्राच्या छातीवर बाण मारला; त्यांच्या युद्धाचा स्वरूप अत्यंत भयंकर आणि भयावह झाला.
नकुलं तु रणे क्रुद्धो विकर्णः शत्रुतापनः । विव्याध सायकैः षष्ट्या रक्षन्भीष्मं महाबलम्
रणात क्रुद्ध विकर्ण, शत्रूंना त्रास देणारा, भीष्माचे रक्षण करत असताना, नकुलावर साठ बाणांचा मारा केला.
नकुलोऽपि भृशं विद्धस्तव पुत्रेण धीमता। विकर्णं सप्तसप्तत्या निर्बिभेद शिलीमुखैः
पण, तुझ्या बुद्धिमान पुत्राने जरी नकुलाला फार जखमी केले, तरी नकुलाने विकर्णावर सत्त्याहत्तर लोखंडी टोकाच्या बाणांनी प्रहार केला.
तत्र तौ नरशार्दूलौ भीष्महेतोः परंतपौ । अन्योन्यं जघ्नुतुर्वीरौ गोष्ठे गोवृषभाविव
त्या ठिकाणी, त्या दोघा पराक्रमी वीरांनी, भीष्मासाठी, एकमेकांवर तडाखा दिला, जणू काही गोठ्यातील दोन बैल एकमेकांशी झुंज देतात तशी.
घटोत्कचं रणे यान्तं निघ्नन्तं तव वाहिनीम् । दुर्मुखः समरे प्रायाद्भीष्यहेतोः पराक्रमी
घटोत्वकाच रणभूमीत तुझ्या सैन्यावर तुटून पडत असताना, धाडसी दुर्मुख भीष्मासाठी समोर आला.
हैडिम्बस्तु रणे राजन्दुर्मुखं शत्रुतापनम् । आजघानोरसि क्रुद्धः शरेणानतपर्वणा
राजा, त्या वेळी हिडिंबाचा पुत्र संतापून, शत्रूंचा छळ करणाऱ्या दुर्मुखाला, लढाईत छातीवर टोकदार बाणाने घाव घातला.
भीमसेनसुतं चापि दुर्मुखः सुमुखैः शरैः। षष्ट्या वीरो नदन्हृष्टो विव्याध रणमूर्धनि
दुर्मुखाने आनंदाने गर्जना करत, भीमसेनाच्या पुत्रावर रणभूमीत साठ सुबक बाणांचा वर्षाव केला.
धृष्टद्युम्नं तथाऽऽयान्तं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् । हार्दिक्यो वारयामास रथश्रेष्ठं महारथः
भीष्माचा वध करण्याच्या इच्छेने धृष्टद्युम्न पुढे येत असताना, हार्दिक्य या महान रथीने त्या श्रेष्ठ रथीला आडवले.
हार्दिक्यः पार्षतं चापि विद्ध्वा पञ्चभिरायसैः । पुनः पञ्चाशता तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
हार्दिक्याने पार्षतपुत्रावर पाच लोखंडी बाण सोडले, आणि लगेचच पन्नास बाणांचा मारा करत 'थांब, थांब' असे ओरडले.
आजघान महाबाहुः पार्षतं तं महारथम् । तं चैव पार्षतो राजन्हार्दिक्यं नवभिः शरैः
महाबाहू हार्दिक्याने त्या महान रथी पार्षतपुत्रावर वार केला, आणि पार्षतपुत्रानेही हार्दिक्याला नव बाणांनी घायाळ केले, हे राजा.
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रैरजिह्नगैः । तयोः समभवद्युद्धं भीष्महेतोर्महाहवे
दोघांनीही टोकदार, सरळ, गृध्रपंखी बाणांनी एकमेकांवर वार केले; भीष्मासाठी त्या दोघांत भीषण युद्ध पेटले.
अन्योन्यातिशये युक्तं यथा वृत्रमहेन्द्रयोः । भीमसेनं तथाऽऽयान्तं भीष्मं प्रति महारथम्
त्यांच्या युद्धात एकमेकांवर कुरघोडी करण्याची चढाओढ होती, जशी वृत आणि इंद्र यांच्यात होती; तसाच भीमसेन भीष्माकडे, त्या महान रथीकडे, पुढे सरसावला.
भूरिश्रवाभ्ययात्तूर्णं तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । सौमदत्तिरथो भीममाजघान स्तनान्तरे
भूरिश्रवा वेगाने पुढे येत 'थांब, थांब' असे ओरडला; सौमदत्तिरथीने भीमाच्या छातीवर घाव घातला.
नाराचेन सुतीक्ष्णेन रुक्मपुङ्खेन संयुगे। उरःस्थेन बभौ तेन भीमसेनः प्रतापवान्
लढाईत छातीला रोवलेला तीक्ष्ण, सोन्याच्या पिसांचा बाण घेऊन, पराक्रमी भीमसेन तेजाने उजळून निघाला.
स्कन्दशक्त्या यथा क्रौञ्चः पुरा नृपतिसत्तम। तौ शरान्सूर्यसंकाशान्कर्मारपरिमार्जितान्
पूर्वी स्कंदाच्या शक्तीने क्रौंच पक्षी जसा भेदला गेला, तशीच त्या दोघांनी सोन्यासारखे चमकणारे, लोहारांनी घडवलेले बाण एकमेकांवर सोडले.
अन्योन्यस्य रणे क्रुद्धौ चिक्षिपते नरर्षभौ । भीमो भीष्मवधाकाङ्क्षी सौमदत्तिं महारथम्
ते दोघेही रणात संतापून, एकमेकांवर बाणांचा वर्षाव करू लागले; भीमाने भीष्माचा वध करण्याच्या इच्छेने सौमदत्तिरथावर बाण सोडले.
तथा भीष्मजये गृध्नुः सौमदत्तिस्तू पाण्डवम् । कृतप्रतिकृते यत्तौ योधयामासतू रणे
तसेच, भीष्मावर विजय मिळवण्याची इच्छा असलेला सौमदत्ति पांडवाशी लढू लागला; दोघांनी एकमेकांचे वार परतवले आणि युद्ध सुरूच ठेवले.
युधिष्ठिरं तु कौन्तेयं महत्या सेनया वृत्तम्। भीष्माभिमुखमायान्तं भारद्वाजो न्यवारयत्
कुंतीपुत्र युधिष्ठिर मोठ्या सैन्यासह भीष्माकडे येत असताना, द्रोणाने त्याला आपल्या सैन्याने आडवले.
द्रोणस्य रथनिर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् । श्रुत्वा प्रभद्रका राजन्समकम्पन्त मारिष
द्रोणाच्या रथाचा गडगडाट मेघांच्या गडगडाटासारखा ऐकून, प्रभद्रक हे राजा, घाबरून थरथरू लागले.