पुत्रास्तु तव गाङ्गेयं समन्तात्पर्यवारयन् । महत्या सेनया सार्धं ततो युद्धमवर्तत
मग तुझ्या पुत्रांनी आणि मोठ्या सैन्याने गंगेपुत्राला सर्व बाजूंनी घेरलं; आणि मग युद्ध सुरू झालं.
अर्जुनस्तु रणे राजन्दृष्ट्वा भीष्मस्य विक्रमम् । शिखण्डिनमथोवाच समभ्योहि पितामहम्
राजा, अर्जुनाने रणात भीष्माचं पराक्रम पाहून शिखंडीला सांगितलं, 'आपण आजोबांच्या जवळ जा.'
न चापि भीस्त्वया कार्या भीष्मादद्य कथंचन । अहमेनं शरैस्तीक्ष्णैः पातयिष्ये रथोत्तमात्
आज तुला भीष्माची भीती बाळगायची नाही; मी माझ्या तीक्ष्ण बाणांनी त्यांना रथावरून खाली पाडीन.
एवमुक्तस्तु पार्थेन शिखण्डी भरतर्षभ । अभ्यद्रवत गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्
पार्थाने असं म्हटल्यावर, भरतवंशातील श्रेष्ठ शिखंडीने अर्जुनाची वचने ऐकून गंगेपुत्राकडे धाव घेतली.
धृष्टद्युम्नस्तथा राजन्सौभद्रश्च महारथः । हृष्टावाद्रवतां भीष्मं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्
त्याचप्रमाणे, धृष्टद्युम्न आणि सुभद्रापुत्र अभिमन्यू हे दोघेही अर्जुनाची वचने ऐकून आनंदाने भीष्माकडे धावले.
विराटद्रुपदौ वृद्धौ कुन्तिभोजस्य दंशितः। अभ्यद्रवत गाङ्गेयं पुत्रस्य तव पश्यतः । नकुलः सहदेवश्च धर्मराजश्च वीर्यवान्
वृद्ध विराट आणि द्रुपद, तसेच कंतीभोजांचा धाडसी राजा, तुझ्या डोळ्यांसमोर गंगेपुत्राकडे धावले; तसेच नकुल, सहदेव आणि धैर्यवान धर्मराजही गेले.
तथेतराणि सैन्यानि सर्वाम्येव विशांपते । समाद्रवन्त गाङ्गेयं श्रुत्वा पार्थस्य भाषितम्
राजा, त्याचप्रमाणे इतर सर्व सैन्यांनीही अर्जुनाची वचने ऐकून गंगेपुत्राकडे धाव घेतली.
प्रत्युद्ययुस्तावकाश्च समेतांस्तान्महारथान् । यथाशक्ति यथोत्साहं तन्मे निगदतः शृणु
राजा, तुझ्या सैन्यानेही आपापल्या ताकदीप्रमाणे आणि उत्साहाने त्या एकत्र आलेल्या महायोद्ध्यांना सामोरे जाण्यास सुरुवात केली; आता मी सांगतोय, नीट ऐक.
चित्रसेनो महाराज चेकितानं समभ्यायात् । भीष्मप्रेप्सुं रणे यान्तं वृषं व्याघ्रशिशुर्यथा
राजा, चित्रसेनाने रणात भीष्माकडे जाणाऱ्या चेकितानाला, जणू वाघाचं पिल्लू बैलाला भिडावं तसा, सामोरा गेला.
धृष्टद्युम्नं महाराज भीष्मान्तिकमुपागतम् । त्वरमाणं रणे यत्तं कृतवर्मा न्यवरायत्
राजा, रणात उत्सुक आणि निर्धाराने भीष्माजवळ आलेल्या धृष्टद्युम्नाला कृतवर्म्याने रोखलं.
भीमसेनं सुसंक्रुद्धं गाङ्गेयस्य वधैषिणम् । त्वरमाणो महाराज सौमदत्तिर्न्यवारयत्
राजा, गंगेपुत्राचा वध करण्याच्या उद्देशाने प्रचंड रागावलेल्या भीमसेनाला, त्वरेने आलेल्या सौमदत्तिने अडवलं.
तथैव नकुलं शूरं किरन्तं सायकान्बहून् । विकर्णो वारयामास इच्छन्भीष्मस्य जीवितम्
त्याचप्रमाणे, अनेक बाणांचा वर्षाव करणाऱ्या शूर नकुलालाही, भीष्माचं रक्षण व्हावं म्हणून विकर्णाने रोखलं.
सहदेवं तथा राजन्यान्तं भीष्मरथं प्रति। वारयामास संक्रुद्धः कृपः शारद्वतो युधि
शरद्वताचा पुत्र क्रुप, रणात संतापून, सहदेव जेव्हा भीष्माच्या रथाकडे जात होता तेव्हा त्याला आडवा गेला.
राक्षसं क्रूरकर्माणं भैमसेनिं महाबलम् । भीष्मस्य निधनप्रेप्सुं दुर्मुखोऽभ्यज्रवद्बली
भीमसेनाचा पुत्र, राक्षस आणि अत्यंत बलवान, भीष्माचा अंत करण्यासाठी निघाला असता, दुर्मुख त्या बलाढ्य वीरावर तुटून पडला.
सात्यकिं समरे क्रुद्धमार्स्यशृङ्गिवारयत् । `भीष्मस्य वधमिच्छन्तं पाण्डवप्रीतिकाम्यया
समरभूमीत, पांडवांना आनंद मिळावा म्हणून, क्रुद्ध झालेल्या आर्ष्यशृंगीने भीष्माचा वध करायची इच्छा असलेल्या सात्यकीला थांबवले.
अभिमन्युं महाराज यान्तं भीष्मरथं प्रति। सुदक्षिणो महाराज काम्भोज प्रत्यवारयत्
राजा, कंबोजांचा सुधक्षिण, अभिमन्यू जेव्हा भीष्माच्या रथाकडे जात होता, तेव्हा त्याला आडवा गेला.
विराटद्रुपदौ वृद्धौ समेतावरिमर्दनौ । अश्वत्थामा ततः क्रुद्धो वारयामास भारत
विराट आणि द्रुपद हे दोघे वृद्ध, शत्रूंचा नाश करण्यासाठी एकत्र आले असता, तेव्हा क्रुद्ध अश्वत्थामा त्यांना अडवायला पुढे आला.
तथा पाण्डुसुतं ज्येष्ठं भीष्मस्य वधकाङ्क्षिणम् । भारद्वाजो रणे यत्तो धर्मपुत्रमवारयत्
तसेच, रणभूमीत दक्ष असलेल्या भारद्वाजपुत्राने, भीष्माचा वध करण्याची इच्छा असलेल्या पांडुपुत्र युधिष्ठिराला थांबवले.
अर्जुनं रभसं युद्धे पुरस्कृत्य शिखण्डिनम् । भीष्मप्रेप्सुं महाराज भासयन्तं दिशो दश
राजा, अर्जुनाने शिखंडीला पुढे करून, सर्व दिशांना तेजाने उजळत, भीष्माचा शोध घेत रणात धाव घेतली; तेव्हा दुर्योधनाचा भाऊ दुःशासन, तो महान धनुर्धारी, अर्जुनाला आडवा गेला.
दुःशासनो महेष्वासो वारयामास संयुगे। अन्ये च तावका योधाः पाण्डवानां महारथान्
दुःशासन, तो महान धनुर्धारी, रणात अर्जुनाला थांबवू लागला आणि तुझ्या बाजूचे इतर योद्धे पांडवांच्या महान रथी वीरांना रोखू लागले.
भीष्मस्याभिमुखान्यातान्वारयामासुराहवे । धृष्टद्युम्नस्तु सैन्यानि प्राक्रोशंस्तु पुनः पुनः
जे भीष्माकडे सरसावत होते त्यांना रणात थांबवले गेले, आणि धृष्टद्युम्न पुन्हा पुन्हा मोठ्याने सैन्याला हाक मारू लागला.
अभ्यद्रवत संरब्धो भीष्ममेकं महारथः । एषोऽर्जुनो रणे भीष्मं प्रयाति कुरुनन्दनः
तो महान रथी, संतापाने पेटून, एकटाच भीष्मावर चालून गेला; 'हा अर्जुन रणात भीष्माकडे येतो आहे, कुरुकुळाचा आनंद!'
अभ्यद्रवत माभैष्ट भीष्मो हि प्राप्स्यते न वः । अर्जुनं समरे योद्धुं नोत्सहेतापि वासवः
'तो धावत येतोय — घाबरू नका! रणात अर्जुनाशी लढायला इंद्रालाही जमणार नाही, मग भीष्म तर तुमच्यावर काही करू शकणार नाही.'
किमु भीष्मो रणे वीरा गतसत्वोऽल्पजीवितः। इति सेनापतेः श्रुत्वा पाण्डवानां महारथाः
'मग रणात भीष्माचे काय, वीरांनो, ज्याचा उत्साह संपला आहे आणि ज्याचे आयुष्य आता थोडेच उरले आहे?' सेनापतीचे हे शब्द ऐकून पांडवांचे महान रथी —
अभ्यद्रवन्त संहृष्टा गाङ्गेयस्य रथं प्रति। आगच्छतस्तान्समरे वार्योघानचला इव
— आनंदाने गंगेपुत्र भीष्माच्या रथाकडे झेपावले; रणात ते पुढे जात असताना, ते जणू स्थिर राहणाऱ्या नदीच्या लाटा वाटत होते.
अवारयन्त संहृष्टास्तावकाः पुरुषर्षभाः । दुःशासनो महाराज भयं त्यक्त्वा महारथः
तुझ्या पराक्रमी पुरुषांनी, आनंदाने, त्यांना अडवले; राजन, भीती दूर करून, दुःशासन हा महान रथी —
भीष्मस्य जीविताकाङ्क्षी धनञ्जयमुपाद्रवत् । तथैव पाण्डवाः शूरा गाङ्गेयस्य रथं प्रति
— भीष्माचे प्राण वाचावेत म्हणून, धनंजयावर झेपावला; तसेच, पांडव वीर गंगेपुत्राच्या रथाकडे सरसावले.
अभ्यद्रवन्त संग्रामे तव पुत्रान्महारथाः । तत्राद्भुतमपश्याम चित्ररूपं विशांपते
रणात तुझे पुत्र, हे महान रथी, त्यांच्यावर तुटून पडले; तेथे, राजाधिराज, आम्ही एक अद्भुत आणि विलक्षण दृश्य पाहिले.
दुःशासनरथं प्राप्य यत्पार्थो नात्यवर्तत । यथा वारयते वेला क्षुब्धतोयं महार्णवम्
पार्थ दुःशासनाच्या रथाजवळ पोहोचला, तरी तो मागे फिरला नाही; जसे समुद्राच्या मोठ्या लाटांना किनारा रोखून धरतो, तसेच.
तथैव पाण्डवं क्रुद्धं तव पुत्रो न्यवारयत्। उभौ तौ रथिनां श्रेष्ठावुभौ भारतदुर्जयौ
त्याचप्रमाणे, तुझ्या पुत्राने क्रुद्ध पांडवाला रोखले; हे भारत, दोघेही रथी श्रेष्ठ आणि दोघेही अपराजित होते.