तं दृष्ट्वा क्षत्रियाः शुराः प्रतपन्तं तरस्विनम् । द्विफल्गुनमिमं लोकं मेनिरे तस्य कर्मभिः
त्या तेजस्वी आणि पराक्रमी योद्ध्याला प्रज्वलित होताना पाहून, शूर क्षत्रियांना त्याच्या कृत्यांमुळे तो दुसरा अर्जुनच वाटला.
तेनार्दिता महाराज भारती सा महाचमूः । व्यभ्रमत्तत्रतत्रैव योषिन्मदवशादिव
राजन, त्याच्या आघाताने ती मोठी भारताची सेना जणू प्रेमाने वेडी झालेली स्त्री तडफडावी तसे इकडे तिकडे पांगली.
द्रावयित्वा महासैन्यं कम्पयित्वा महारथान् । नन्दयामास सुहृदो मयं जित्वेव वासवः
त्याने मोठे सैन्य पळवून लावले, महाबली रथींची भीती घातली आणि विजय मिळवल्यावर इंद्र जसा आपल्या मित्रांना आनंद देतो तसा त्याने आपल्या मित्रांना आनंद दिला.
तेन निद्राव्यमाणानि तव सैन्यानि संयुगे। चक्रुरार्तस्वनं घोरं पर्जन्यनिनदोपमम्
त्याच्या आघाताने तुझे सैन्य रणभूमीत पळवले गेले आणि त्यांनी विजेच्या गडगडाटासारखा भयंकर आर्त आवाज केला.
तं श्रुत्वा निनदं घोरं तव सैन्यस्य भारत। मारुतोद्धूतवेगस्य सागरस्येव पर्वणि
हे भारत, तुझ्या सैन्याचा तो भयंकर गजर ऐकून, तो जणू वाऱ्याने उसळणाऱ्या पौर्णिमेच्या समुद्रासारखा वाटत होता.
दुर्योधनस्तदा राजन्नार्श्यशृङ्गिमभाषत। एष कार्ष्णिर्महाबाहो द्वितीय इव फल्गुनः
त्या वेळी, राजन, दुर्योधनाने राक्षस शृंगीला म्हटले, 'हा कार्ष्णि, बलवान बाहू असलेला, जणू दुसरा फाल्गुनच आहे.'
चमूं द्रावयते क्रोधाद्वृत्रो देवचमूमिव । तस्य चान्यत्र पश्यामि संयुगे भेषजं महत्
तो रागाने सैन्याचा नाश करतो आहे, जसे वृत्राने देवांच्या सैन्याचा केला होता; आणि या युद्धात त्याला थांबवण्याचा दुसरा कोणताही मोठा उपाय मला दिसत नाही.
ऋते त्वां राक्षसश्रेष्ठं सर्वविद्यासु पारगम् । स गत्वा त्वरितं वीरं जहि सौभद्रमाहवे
तुझ्याशिवाय, राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ, सर्व विद्या जाणणारा, त्वरेने जा आणि त्या शौर्यवान सुभद्रपुत्राचा युद्धात वध कर.
वयं पार्थं हनिष्यामो भीष्मद्रोणपुरोगमाः । स एवमुक्तो बलवान्राक्षसेन्द्रः प्रतापवान्
आम्ही, भीष्म आणि द्रोण यांच्या पुढाकाराने, पार्थाचा वध करू; असे सांगितल्यावर तो बलवान आणि पराक्रमी राक्षसांचा राजा,
प्रययौ समरे तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात्। नर्दमानो महानादं प्रावृषीव बलाहकः
तुझ्या पुत्राच्या आज्ञेने, तो झपाट्याने युद्धात गेला आणि पावसाळ्यातील मेघासारखा मोठा गजर करत गर्जना करू लागला.
तस्य शब्देन महता पाण्डवानां बलं महत् । प्राचलत्सर्वतो राजन्वातोद्धूत इवार्णवः
त्याच्या त्या प्रचंड आवाजाने, राजन, पांडवांचे मोठे सैन्य सर्व बाजूंनी हादरले, जणू वाऱ्याने उसळणारा समुद्र.
बहवश्च महाराज तस्य नादेन भीषिताः। प्रियान्प्राणान्परित्यज्य निपेतुर्धरणीतले
राजन, त्या गर्जनेने घाबरून, अनेकांनी आपले प्रिय प्राण सोडले आणि जमिनीवर कोसळले.
कार्ष्णिश्चापि मुदा युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः । नृत्यन्निव रथोपस्थे तद्रक्षः समुपाद्रवत्
पण कार्ष्णि आनंदाने, धनुष्य आणि बाण हातात घेऊन, जणू रथावर नाचतच त्या राक्षसाकडे पुढे गेला.
ततः स राक्षसः क्रुद्धः संप्राप्यैवार्जुनं रणे। नातिदूरे स्थितां तस्य द्रावयामास वै चमूम्
मग तो रागावलेला राक्षस, रणभूमीत अर्जुनाजवळ पोहोचून, जवळ उभ्या असलेल्या त्याच्या सैन्याला पळवू लागला.
तां वध्यमानां च तथा पाण्डवानां महाचमूम्। प्रत्यद्ययौ रणे रक्षो देवसेनां यथा बलः
आणि पांडवांचे मोठे सैन्य असे मारले जात असताना, तो राक्षस युद्धात त्यांच्या दिशेने पुढे गेला, जणू बळाने देवांच्या सैन्यावर चालून गेला.
विमर्दः सुमहानासीत्तस्य सैन्यस्य मारिष । रक्षसा घोररूपेण वध्यमानस्य संयुगे
मग त्या भयंकर रूप असलेल्या राक्षसाने युद्धात सैन्याचा संहार करताच मोठा संघर्ष झाला.
ततः शरसहस्त्रैस्तां पाण्डवानां महाचमूम्। व्यद्रावयद्रणे रक्षो दर्शयतत्स्वपराक्रमम्
मग त्या राक्षसाने हजारो बाणांनी पांडवांच्या मोठ्या सैन्याला युद्धात पळवले आणि आपले पराक्रम दाखवले.
सा वध्यमाना च तथा पाण्डवानामनीकिनी । रक्षसा घोररूपेण प्रदुद्राव रणे भयात्
अशा प्रकारे, त्या भयंकर रूप असलेल्या राक्षसाने पांडवांच्या फळीचा संहार केला आणि ती भीतीने रणांगणावरून पळून गेली.
प्रमृद्य च रणे सेनां पद्मिनीं वारणो यथा। ततोऽभिद्रद्राव रणे द्रौपदेयान्महाबलान्
रणात सैन्याचा संहार हत्तीने कमळाच्या तळ्याचा जसा करावा तसा करून, त्याने मग द्रौपदीपुत्र बलवानांवर झडप घातली.
ते तु क्रुद्धा महेष्वासा द्रौपदेयाः प्रहारिणः। राक्षसं दुद्रुवुः सङ्ख्ये ग्रहाः पञ्च रविं यथा
पण द्रौपदीपुत्र, मोठे धनुर्धारी आणि रागावलेले, त्या राक्षसावर तुटून पडले, जसे पाच ग्रह सूर्यावर तुटून पडतात.
वीर्यवद्भिस्ततस्तैस्तु पीडितो राक्षसोत्तमः । यथा युगक्षये घोरे चन्द्रमाः पञ्चभिर्ग्रहैः
त्या पराक्रमी वीरांनी त्रस्त झाल्यावर, तो राक्षसांचा श्रेष्ठ, जणू युगाच्या शेवटी पाच ग्रहांनी चंद्र त्रस्त व्हावा तसा त्रस्त झाला.
प्रतिविन्ध्यस्ततो रक्षो बिभेद निशितैः शरैः । सर्वपारशवैस्तूर्णमकुण्ठाग्रैर्महाबलः
मग प्रतिविंध्याने तीक्ष्ण, लोखंडी टोक असलेल्या आणि न बोथट झालेल्या बाणांनी त्या राक्षसाला जोरात भोसकले.
स तैर्भिन्नतनुत्राणः शुशुभे राक्षसोत्तमः । मरीचिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान्
त्या प्रहारांनी त्याचे कवच फाटले, तरीही तो राक्षसांचा श्रेष्ठ योद्धा सूर्याच्या किरणांनी भेदलेल्या मोठ्या काळ्या ढगासारखा तेजस्वी दिसत होता.
विषक्तैः सशरैश्चापि तपनीयपरिच्छदैः । आर्श्यशृङ्गिर्बभौ राजन्दीप्तशृङ्ग इवाचलः
सोन्याने मढवलेल्या बाणांनी जखमी झाल्यावर, राजा, आर्ष्यशृंगी सोन्याच्या तेजाने झगमगत असलेल्या डोंगराच्या शिखरासारखा भासला.
ततस्ते भ्रातरः पञ्च राक्षसेन्द्रं महाहवे। विव्यधुर्निशितैर्बाणैस्तपनीयविभूषितैः
मग त्या पाच भावांनी त्या मोठ्या युद्धात राक्षसांच्या राजावर सोन्याने सजवलेल्या तीक्ष्ण बाणांनी प्रहार केले.
स निर्भिन्नः शरैर्घोरैर्भुजगैः कोपितैरिव । अलम्बुसो भृशं राजन्नागेन्द्र इव चुक्रुधे
त्या भयंकर बाणांनी जणू संतप्त सर्पांसारखा छिन्नभिन्न झाल्यावर, अलंबुसो राजा, नागराजासारखा फारच संतापला.
सोऽतिविद्धो महाराज मुहूर्तमथ मारिष । प्रविवेश तमो दीर्घं पीडितस्तैर्महारथैः
महाराज, त्या महान रथींनी दिलेल्या यातनांनी तो राक्षस फार जखमी झाला आणि काही क्षणांसाठी गडद अंधारात हरवून गेला.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां क्रोधेन द्विगुणीकृतः । चिच्छेद सायकैस्तेषां ध्वजांश्चैव धनूंषि च
नंतर भानावर येऊन, दुप्पट रागाने पेटून, त्याने आपल्या बाणांनी त्यांच्या ध्वजांना आणि धनुष्यांना छेदून टाकले.
एकैकं पञ्चभिर्बाणैराजघान स्मयन्निव । अलम्बुसो रथोपस्थे नृत्यन्निव महारथः
तो महायोद्धा अलंबुसो, जणू हसतच, आपल्या रथावर नाचत प्रत्येकावर पाच पाच बाण सोडून त्यांना जखमी करू लागला.
त्वरमाणः सुसंबद्धो हयांस्तेषां महात्मनाम् । जघान राक्षसः क्रुद्धः सारथींश्च सहस्रशः
मग तो राक्षस वेगाने आणि सज्ज होऊन, त्या थोर वीरांच्या घोड्यांना आणि हजारो सारथ्यांना रागाने मारू लागला.