स च्छाद्यमानो बहुधा पुत्रैस्तव विशांपते । सृक्विणी संलिहन्वीरः शार्दूल इव दर्पितः
राजन, तुझे पुत्र अनेक प्रकारे त्याच्यावर बाणांचा मारा करत होते, पण तो वीर अभिमानाने वाघासारखा ओठ चाटत उभा राहिला.
व्यूढोरस्कस्ततो भीमः पोथयामास पार्थिवम् । क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन सुमुक्तेन महारणे
मग छाती फुलवून भीमाने त्या राजावर मोठ्या युद्धात धारदार आणि नीट बनवलेल्या बाणाने प्रहार केला.
ताडयामास संक्रुद्धः सोऽभवद्व्यथितेन्द्रियः । अपरेण तु भल्लेन पीतेन निशितेन तु। अपातयत्कुण्डलितं सिंहः क्षुद्रमृगं यथा
रागाने त्याने पुन्हा एकदा प्रहार केला, त्यामुळे त्या राजाची इंद्रिये व्याकुळ झाली. नंतर एका तेजस्वी, सोन्याच्या टोकाच्या बाणाने त्याला खाली पाडलं, जसा सिंह एखाद्या लहान प्राण्याला मारतो.
ततः सुनिशितान्बाणान्भीमसेनः शिलाशितान् । स सप्त संदधे हन्तुं पुत्रास्ते भरतर्षभ
मग भीमसेनाने दगडासारखे धारदार सात बाण उचलले, हे बाण तुझ्या पुत्रांना मारण्यासाठी तयार केले, भारतश्रेष्ठ.
प्रेषिता भिमसेनेन शरास्ते दृढधन्वना । अपातयन्त पुत्रांस्ते रथेभ्यः सुमहारथान्
भीमसेनाच्या मजबूत धनुष्यातून सुटलेले ते बाण तुझ्या मोठ्या रथी पुत्रांना त्यांच्या रथावरून खाली पाडले.
अनाधृष्टिं कुण्डभेदिं विराजं दीप्तलोचनम् । दीर्घबाहुं सुबाहुं च तथैव मकरध्वजम्
अनाधृष्टि, कुंडभेदी, तेजस्वी डोळ्यांचा विराज, दीर्घबाहु, सुभाहु आणि मकरध्वज — या सर्वांवर ते बाण चालवले गेले.
प्रपतन्तिस्म वीरास्ते विरेजुर्भरतर्षभ। वसन्ते पुष्पशबलाः किंशुकाः पतिता इव
हे भरतश्रेष्ठ, ते वीर रणभूमीत पडले, जणू वसंतात फुलांनी डवरलेली किंशुकाची झाडं जमिनीवर कोसळली असावीत, तशी त्यांची शोभा दिसत होती.
ततः प्रदुद्रुवुः शेषास्तव पुत्रा महाहवे । तं कालमिव मन्यन्तो भीमसेनं महाबलम्
मग तुझ्या उरलेल्या पुत्रांनी त्या भयंकर युद्धातून पळ काढला, कारण त्यांना भीमसेनच जणू काळासारखा भासला.
द्रोणस्तु समरे वीरं निर्दहनक्तं सुतांस्तव । यथाद्रिं वारिधाराभिः समन्ताद्व्यकिरच्छरैः
पण द्रोणाने रणांगणात तुझ्या पुत्रांना बाणांनी जणू जाळून टाकले, आणि त्या वीराला सर्व बाजूंनी जसा डोंगरावर पाऊस पडतो तसा बाणांनी वेढून टाकले.
तत्राद्भुतमपश्याम कुन्तीपुत्रस्य पौरुषम् । द्रोणेन वार्यमाणोऽपि निजघ्ने यत्सुतांस्तव
तेथे आम्ही कुंतीपुत्राचं अद्भुत शौर्य पाहिलं, कारण द्रोणाने रोखण्याचा प्रयत्न केला तरीही त्याने तुझे पुत्र रणात पाडले.
यथा गोवृषभो वर्षं संधारयति स्वात्पतत् । भीमस्तथा द्रोणमुक्तं शरवर्षमदीधरत्
जसा एखादा बैल अंगावर पडणारा पाऊस सहन करतो, तसाच भीमाने द्रोणाने सोडलेल्या बाणांचा मारा खंबीरपणे सहन केला.
अद्भुतं च महाराज तत्र चक्रे वृकोदरः । यत्पुत्रांस्तेऽवधीत्सङ्ख्ये द्रोणं चैव न्यवारयत्
राजा, तिथे वृकोदराने एक अद्भुत पराक्रम केला — त्याने तुझे पुत्र रणात ठार केले आणि द्रोणालाही रोखले.
पुत्रेषु तव वीरेषु चिक्रीडार्जुनपूर्वजः । मृगेष्विव महाराज चरन्व्याघ्रो महाबलः
राजा, तुझ्या वीर पुत्रांमध्ये अर्जुनाचा मोठा भाऊ जणू वाघासारखा मृगांच्या कळपात खेळावा तसा फिरत होता.
यथा हि पशुमध्यस्थो द्रावयेत पशून्वृकः । वृकोदरस्तव सुतांस्तथा व्यद्रावयद्रणे
जसा एखादा लांडगा गुरांच्या कळपात घुसून त्यांना पांगवतो, तसा वृकोदराने तुझे पुत्र रणात पांगवले.
गाङ्गेयो भगदत्तश्च गोतमश्च महारथाः । पाण्डवं रभसं युद्धे वारयामासुरर्जुनम्
गंगेचा पुत्र, भगदत्त आणि गौतम हे महाबलवान महारथी युद्धात पांडवांचा वेग रोखण्यासाठी अर्जुनासमोर उभे राहिले.
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य तेषां सोऽतिरथो रणे प्रवीरांस्तव सैन्येषु प्रेषयामास मृत्यवे
त्या अतिरथीने त्यांच्या अस्त्रांना आपल्या अस्त्रांनी रोखले आणि तुझ्या सैन्यातील शूर वीरांना रणात मृत्यूच्या दारी पोहोचवले.
अभिमन्युस्तु राजानमम्बष्ठं लोकविश्रुतम् । विरथं रथिनां श्रेष्ठं कारयामास सायकैः
अभिमन्यूने आपल्या बाणांनी अंबष्ठांचा प्रसिद्ध राजा, जो रथींच्या मध्ये श्रेष्ठ होता, त्याला रथहीन केले.
विरथो वध्यमानस्तु सौभद्रेण यशस्विना । अवप्लुत्य रथात्तूर्णमम्बष्ठो वसुधाधिपः
रथहीन झालेला, आणि सुभद्रापुत्राच्या हल्ल्याखाली सापडलेला अंबष्ठांचा राजा पटकन रथातून खाली उडी मारून जमिनीवर आला.
असिं चिक्षेप समरे सौभद्रस्य महात्मनः । आरुरोह रथं चैव हार्दिक्यस्य महाबलः
त्याने रणात सुभद्रापुत्रावर तलवार फेकली आणि लगेचच हार्दिक्याच्या बलाढ्य रथावर चढला.
आपतन्तं तु निस्त्रिंशं युद्धमार्गविशारदः । लाघवाद्व्यंसयामास सौभद्रः परवीरहा
ती तलवार वेगाने येताना पाहून युद्धकलेत निपुण असलेल्या सुभद्रापुत्राने ती चपळाईने चुकवली; तो शत्रूवीरांचा संहार करणारा होता.
व्यंसितं वीक्ष्य निस्त्रिंशं सौभद्रेण रणे तदा। साधुसाध्विति सैन्यानां प्रणादोऽभूद्विशांपते
रणात सुभद्रापुत्राने ती तलवार वळवली हे पाहून सैन्यात 'शाब्बास, शाब्बास' असा गजर झाला, हे राजाधिराज.
धृष्टद्युम्नमुखास्त्वन्ये तव सैन्यमयोधयन्। तथैव तावकाः सर्वे पाण्डुसैन्यमयोधयन्
धृष्टद्युम्न व इतरांनी तुझ्या सैन्याशी युद्ध केले आणि तसंच तुझे सर्व सैनिक पांडवांच्या सैन्याशी भिडले.
तत्राक्रन्दो महानासीत्तव तेषां च भारत। निघ्नतां दृढमन्योन्यं कुर्वतां कर्म दुष्करम्
भरता, तुझ्या आणि त्यांच्या सैन्यात मोठा गोंधळ उडाला, कारण दोन्ही बाजूचे सैनिक पराक्रमाने एकमेकांवर तुटून पडले आणि कठीण कृत्ये करत होते.
अन्योन्यं हि रणे शूराः केशेष्वाक्षिष्य मानिनः। नखदन्तैरयुध्यन्त मुष्टिभिर्जानुभिस्तथा
रणात शूर आणि अभिमानी वीर एकमेकांचे केस ओढत, नखांनी, दातांनी, मुठीने आणि गुडघ्यांनी एकमेकांशी झुंज देत होते.
तलैश्चैवाथ निस्त्रिंशैर्बाहुभिश्च सुसंस्थितैः। विवरं प्राप्य चान्योन्यमनयन्यमसादनम्
गदा, तलवारी आणि सज्ज हातांनी, योग्य संधी मिळताच, त्यांनी एकमेकांवर सतत हल्ला केला.
न्यहनच्च पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथा। व्याकुलीकृतसंकल्पा युयुधुस्तत्र मानवाः
वडील मुलांना, आणि मुले वडिलांना मारू लागले; मन गोंधळलेले असल्याने तेथे सर्वजण एकमेकांशी लढू लागले.
रणे चारूणि चापानि हेमपृष्ठानि मारिष । हतानामपविद्धानि कलापाश्च महाधनाः
युद्धात सोन्याने मढवलेली धनुष्ये आणि मारलेल्यांच्या मौल्यवान बाणांच्या पिशव्या जमिनीवर फेकल्या गेल्या.
जातरूपमयैः पुङ्खै राजतैर्निशिताः शराः। तैलधौता व्यराजन्त निर्मुक्तभुजगोपमाः
सोन्याच्या पिसांनी आणि चांदीच्या टोकांनी सजलेले, तेलाने झळाळणारे बाण सुटलेल्या सापासारखे चमकत होते.
खङ्गाश्च दान्तत्सरवो जातरूपपरिष्कृताः । चर्माणि चापविद्धानि रुक्मचित्राणि धन्विनां
हत्तीच्या दातांच्या मुठी असलेल्या, सोन्याने सजवलेल्या तलवारी आणि सोन्याच्या नक्षीने मढवलेली धनुर्धारकांची ढाली विखुरलेल्या होत्या.
सुवर्णाविकृताः प्रासाः प्रभग्ना हेमभूषिताः। जातरूपमया यष्ट्यः शक्त्यश्च कनकोज्ज्वलाः
सोन्याने मढवलेली तुटलेली भाले, सोन्याच्या दांड्या आणि सोन्याच्या टोकांनी झळणाऱ्या शस्त्रे सर्वत्र पडली होती.