वारयस्व रणे यत्तो मिषतां सर्वधन्विनाम् । राक्षसं क्रूरकर्माणं यथेन्द्रस्तारकं पुरा
सर्व धनुर्धरांसमोर, पूर्ण ताकदीने, त्या क्रूरकर्मा राक्षसाला युद्धात थांबव, जसा इंद्राने पूर्वी तारकाचा सामना केला.
तव दिव्यानि चास्त्राणि विक्रमश्च परंतप । समागमश्च बहुभिः पुराऽभूदमरैः सह
शत्रूंना जाळणाऱ्या, तुझे दिव्य अस्त्र, तुझं शौर्य आणि पूर्वी देवांशी केलेली तुझी अनेक लढाई सर्वांना माहीत आहेत.
त्वं तस्य नृपशार्दूल प्रतियोद्धा महाहवे । स्वबलेनावृतो गच्छ जहि राक्षसपुङ्गवम्
राजांमध्ये वाघा, त्या मोठ्या युद्धात त्याला रोखण्यास तूच योग्य आहेस; स्वतःच्या सैन्यासह जा आणि त्या राक्षसश्रेष्ठाचा वध कर.
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं भीष्मस्य पृतनापतेः। प्रययौ सिंहनादेन परानभिमुखको द्रुतम्
भीष्म सेनापतीचे हे शब्द ऐकून, तो सिंहगर्जना करत शत्रूंच्या दिशेने वेगाने निघाला.
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य गर्जन्तमिव तोयदम् । अभ्यवर्तन्त संक्रुद्धाः पाण्डवानां महारथाः
तो गरजणाऱ्या मेघासारखा धावत येताना पाहून, पांडवांचे महायोद्धे रागाने त्याच्याशी लढायला वळले.
भीमसेनोऽभिमन्युश्च राक्षसश्च घटोत्कचः । द्रौपदेयाः सत्यधृतिः क्षत्रदेवश्च भारत
भीमसेन, अभिमन्यू, राक्षस घटोत्कच, द्रौपदीपुत्र, सत्यधृती आणि क्षत्रदेव, हे भरता—
चेदिपो वसुदानश्च दशार्णाधिपतिस्तथा । सुप्रतीकेन तांश्चापि भगदत्तोऽप्युपाद्रवत्
चेदिप, वसुदान आणि दशार्णांचा राजा, तसेच सुप्रतीक यांच्या सैन्यावर भगदत्ताने हल्ला केला.
ततः समभवद्युद्धं घोररूपं भयानकम्। पाण्डूनां भगदत्तेन यमराष्ट्रविवर्धनम्
मग पांडव आणि भगदत्त यांच्यात भीषण आणि भयंकर युद्ध पेटले, ज्यामुळे यमराजाच्या राज्यात भर पडली.
प्रयुक्ता रथिभिर्बाणा भीमवेगाः सुतेजनाः । ते निपेतुर्महाराज नागेषु च रथेषु च
रथारूढ वीरांनी वेगवान आणि टोकदार बाण सोडले, ते बाण राजन, हत्ती आणि रथांवर कोसळले.
प्रभिन्नाश्च महानागा विनीता हस्तिसादिभिः । परस्परं समासाद्य संनिपेतुरभीतवत्
हत्तींचे स्वार त्यांना वश करून, मोठे हत्ती एकमेकांवर निर्भयपणे आदळले.
मदान्धा रोषसंरब्धा विषाणाग्रैर्महाहवे । बिभिदुर्दन्तमुसलैः समासाद्य परस्परम्
मदाने वेडे आणि रागाने पेटलेले हत्ती, मोठ्या लढाईत आपल्या सोंडेच्या टोकांनी आणि दातांच्या गजांनी एकमेकांना फोडू लागले.
हयाश्च चामरापीडाः प्रासपाणिभिरास्थिताः । चोदिताः सादिभिः क्षिप्रं निजघ्रुरितरेतरम्
चामरांनी सजवलेले घोडे, भाले घेऊन बसलेल्या वीरांनी चालवले, ते आपल्या स्वारांच्या इशाऱ्यावर एकमेकांवर झडप घालू लागले.
पादाताश्च पदात्योघैस्ताडिताः शक्तितोमरैः। न्यपतन्त तदा भूमौ शतशोऽथ सहस्रशः
पायदळावर पायदळाच्या मोठ्या लोंढ्यांनी शूल आणि तोमरांनी हल्ला केला, त्यामुळे शेकडो-हजारो सैनिक त्या वेळी जमिनीवर कोसळले.
रथिनश्च रथाकंश्चित्रान्कर्णिनालीकतोमरैः । निहत्य समरे वीरान्सिंहनादान्विनेदिरे
रथारूढ वीरांनी विविध प्रकारच्या बाणांनी, टोकदार बाणांनी आणि तोमरांनी शत्रू वीरांना मारून, सिंहासारखे गर्जना केली.
तस्मिंस्तथा वर्तमाने संग्रामे रोमहर्षणे । भगतत्तो महेष्वासो भीमसेनमथाद्रवत्
अशा अंगावर काटा आणणाऱ्या युद्धात, भगदत्त हा महान धनुर्धारी, भीमसेनावर तुटून पडला.
कुञ्जरेण प्रभिन्नेन सप्तधा स्रवता मदम्। पर्वतेन यथा तोयं स्रवमाणेन सर्वशः
सात ठिकाणी मद वाहणाऱ्या, फाटलेल्या हत्तीवर बसून, जणू सर्व बाजूंनी पाणी ओसंडणाऱ्या पर्वतासारखा तो दिसत होता.
किरञ्छरसहस्राणि सुप्रतीकशिरोगतः । ऐरावतस्थो मघवान्वारिधारा इवानघ
सुप्रतीक हत्तीच्या मस्तकावर भगदत्त बसून, जणू ऐरावतावर बसलेला इंद्र पावसाच्या धारा सोडतो तसा, हजारो बाणांचा वर्षाव करू लागला.
स भीमं शरधाराभिस्ताजयामास पार्थिवः । पर्वतं वारिधाराभिस्तपान्ते जलदो यथा
त्या राजाने भीमवर बाणांच्या धारा सोडल्या, जणू उन्हाळ्याच्या शेवटी मेघ पर्वतावर पावसाच्या धारा सोडतो.
भीमसेनस्तु संक्रुद्धः पादरक्षान्परःशतान्। निजघान महेष्वासः संरब्धः शरवृष्टिभिः
पण भीमसेन रागाने पेटून, तो महान धनुर्धारी, बाणांच्या वर्षावाने शेकडो पायदळ सैनिकांना जमिनीवर घातला.
तान्दृष्ट्वा निहतान्क्रुद्धो भगदत्तः प्रतापवान् । चोदयामास नागेन्द्रं भीमसेनरथं प्रति
हे पाहून, पराक्रमी भगदत्त रागाने भरून, आपल्या हत्तीला भीमसेनाच्या रथाकडे झेपावले.
स नागः प्रेषितस्तेन बाणो ज्याचोदितो यथा। अभ्यधावत वेगेन भीमसेनपुरोगमाः
त्याने चालविलेला हत्ती, जणू धनुष्याच्या दोरीवरून सुटलेला बाण, वेगाने भीमसेन आणि त्याच्या पुढील वीरांकडे धावला.
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य पाण्डवानां महारथाः। अभ्यवर्तन्त वेगेन भीमसेनपुरोगमाः
तो हत्ती वेगाने येताना पाहून, पांडवांचे महान रथी, भीमसेनाच्या पुढे, त्याला सामोरे गेले.
केकयाश्चाभिमन्युश्च द्रौपदेयाश्च सर्वशः। दशार्णाधिपतिः शूरः क्षत्रदेवश्च मारिष
केकय, अभिमन्यू, द्रौपदीचे सर्व पुत्र, शूर दशार्णांचा राजा आणि क्षत्रदेव, हे सर्व वीर तिथे होते.
चेदिपो धृष्टकेतुश्च संरब्धाः सर्व एव ते। उत्तमास्त्राणि दिव्यानि दर्शयन्तो महाबलाः
चेदिप आणि धृष्टकेतू, हे सर्वजण रागाने आणि मोठ्या बळाने, आपली श्रेष्ठ आणि दिव्य अस्त्रे दाखवू लागले.
तमेकं कुञ्जरं क्रुद्धाः समन्तात्पर्यवारयन् । स विद्धो बहुभिर्बाणैर्व्यरोचत महाद्विपः
रागाने पेटलेले ते सर्वजण त्या एकट्या हत्तीला चौफेर वेढून उभे राहिले. अनेक बाणांनी जखमी झालेला तो मोठा हत्ती तिथे चमकत होता.
संजातरुधिरोत्पीडो धातुचित्र इवाद्रिराट्। दशार्णाधिपतिश्चाऽपि गजं भूमिधरोपमम्
त्याच्या जखमांतून रक्त वाहू लागले होते, त्यामुळे तो रंगीबेरंगी खडकांनी सजलेल्या डोंगरासारखा दिसत होता. दाशार्णांचा राजा देखील, डोंगरासारख्या त्या हत्तीवर चालून गेला.
समास्थितोऽभिदुद्राव भगदत्तस्य वारणम्। तमापतन्तं समरे जगं जगपतिः स च
स्वतःच्या हत्तीवर बसून त्याने भगदत्ताच्या हत्तीवर जोरात हल्ला केला. रणभूमीत तो वेगाने येत असताना, हत्तींचा स्वामी त्याच्यासमोर उभा ठाकला.
दधार सुप्रतीकोऽपि वेलेव मकरालयम् । वारितं प्रेक्ष्य नागेन्द्रं दशार्णस्य महात्मनः
सुप्रतीक हत्तीही, समुद्राच्या लाटांना थोपवणाऱ्या काठासारखा, आपले स्थान सोडले नाही. दाशार्ण राजाच्या बलाढ्य हत्तीला थांबवलेले पाहून,
साधुसाध्विति सैन्यानि त्वदीयान्यभ्यपूजयन् । ततः प्राग्ज्योतिषः क्रुद्धस्तोमरान्वै चतुर्दश
तुझ्या सैन्यातील लोकांनी 'छान केले! छान केले!' असे म्हणत आनंदाने कौतुक केले. त्यानंतर प्राग्ज्योतिषाचा भगदत्त रागाने पेटून चौदा भाले फेकले.
प्राहिणोत्तस्य नागस्य प्रमुखे नृपसत्तम। तस्य कुम्भपरित्राणां शातकुम्भपरिष्कृतम्
तो त्या हत्तीच्या पुढील भागावर ते भाले सोडले, हे राजाधिराज. त्या भाल्यांनी त्याच्या मस्तकावरील सोन्याच्या कवचाला भेदून,