समभ्यधावन्क्रोशन्तो राजानं जातसंभ्रमाः । संप्रेक्ष्य तान्संपततः संक्रुद्धाञ्जातसंभ्रमान्
राजावर ओरडत आणि धाव घेत, घाबरून गेलेले, पुढे सरसावले; आणि त्यांना असे संतप्त व घाईने येताना पाहून—
भारद्वाजोऽब्रवीद्वाक्यं तावकानां महारथान् । क्षिप्रं गच्छत भद्रं वो राजानं परिरक्षत
भारद्वाजपुत्राने आपल्या मोठ्या योद्ध्यांना सांगितले, 'लवकर जा, तुमचं कल्याण होवो; राजाचं रक्षण करा!'
संशयं परमं प्राप्तं मञ्जन्तं व्यसनार्णवे। एते क्रुद्धा महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः
'तो मोठ्या संकटात सापडला आहे, आपत्तीच्या समुद्रात बुडत आहे; हे पांडवांचे मोठे धनुर्धारी रागावले आहेत.'
भीमसेनं पुरस्कृत्य दुर्योधनमुपाद्रवन्। नानाविधानि शस्त्राणि विसृजन्तो महारथाः
भीमसेनाला पुढे करून, ते मोठे योद्धे दुर्योधनावर चालून गेले, आणि अनेक प्रकारची शस्त्रं फेकू लागले.
नदन्तो भैरवान्नादांस्त्रासयन्तश्च भूमिपान् । तदाऽऽचार्यवचः श्रुत्वा सौमदत्तिपुरोगमाः
भयंकर गर्जना करत, त्यांनी राजांना घाबरवून सोडलं; आणि मग, आचार्याचं वचन ऐकून, सौमदत्तीच्या पुढाकाराने—
तावकाः समवर्तन्त पाम्डवानामनीकिनीम् । कृपो भूरिश्रवाः शल्यो द्रोणपुत्रो विविंशतिः
तुमचे सैन्य पुन्हा पांडवांच्या फौजेपुढे उभे राहिले; कृप, भूरिश्रवा, शल्य, द्रोणपुत्र आणि विविंशती—
चित्रसेनो विकर्णश्च सैन्धवोऽथ बृहद्बलः । आवन्त्यौ च महेष्वासौ कौरवं पर्यवारयन्
चित्रसेन, विकर्ण, सिंधुचा राजा, बृहद्बल आणि अवंतीचे दोन बलवान धनुर्धारी यांनी कौरव राजाला वेढा घातला.
ते विंशतिपदं गत्वा संप्रहारं प्रचक्रिरे । पाण्डवा धार्तराष्ट्राश्च परस्परजिघांसवःक
ते वीस पावलं पुढे गेले आणि लगेचच युद्ध सुरू झालं; पांडव आणि धृतराष्ट्रपुत्र एकमेकांचा संहार करण्यासाठी सज्ज झाले.
एवमुक्त्वा महाबाहुर्महद्विष्फार्य कार्मुकम् । भारद्वाजस्ततो भीमं षड्विंशत्या समार्पयत्
असं सांगून, बलाढ्य भारद्वाजाने मोठं धनुष्य ताणलं आणि नंतर भीमावर छवीस बाण सोडले.
भूयश्चैनं महाबाहुः शरैः शीघ्रमवाकिरत् । पर्वतं वारिधाराभिः प्रावृषीव वलाहकः
पुन्हा त्या बलाढ्याने वेगाने त्याच्यावर बाणांचा मारा केला, जसा पावसाळ्यात ढग पर्वतावर पाण्याचा वर्षाव करतो.
तं प्रत्यविध्यद्दशभिर्भीमसेनः शिलीमुखैः । त्वरमाणो महेष्वासः सव्ये पार्श्वे महाबलः
मग भीमसेन या मोठ्या धनुर्धारीने, डाव्या बाजूला, दहा तीक्ष्ण बाण वेगाने त्याच्यावर सोडले.
स गाढविद्धो व्यथितो वयोवृद्धश्च भारत। प्रनष्टसंज्ञः सहसा रथोपस्थ उपाविशत्
तो खोल जखमी झाला, वेदनेने व्याकुळ झाला आणि वयस्क असल्यामुळे, अचानक शुद्ध हरपून रथात बसून राहिला.
गुरुं प्रव्यथितं दृष्ट्वा राजा दुर्योधनः स्वयम् । द्रौणायनिश्च संक्रुद्धौ भीमसेनमभिद्रुतौ
आपल्या गुरूला व्याकुळ अवस्थेत पाहून, राजा दुर्योधन स्वतः आणि द्रोणपुत्र दोघेही संतापाने भीमसेनावर धावून गेले.
तावापतन्तौ संप्रेक्ष्य कालान्तकयमोपमौ । भीमसेनो महाबाहुर्गदामादाय सत्वरम्
ते दोघे मृत्यू आणि काळाच्या शेवटासारखे पुढे येताना पाहून, बलवान भीमसेनाने झटकन आपली गदा उचलली.
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तस्थौ गिरिरिवाचलः। समुद्यम्य गदां गुर्वी यमदण्डोपमां रणे
तो झपाट्याने रथातून खाली उडी मारून, डोंगरासारखा स्थिर उभा राहिला आणि रणभूमीत यमाच्या दंडासारखी जड गदा उंचावली.
तमुद्यतगदं दृष्ट्वा कैलासमिव शृङ्गिणम्। कौरवो द्रोणपुत्रश्च सहितावभ्यधावताम्
त्याला गदा उचलून उभा असलेला, कैलास पर्वताच्या शिखरासारखा पाहून, कौरव आणि द्रोणपुत्र दोघे मिळून त्याच्यावर तुटून पडले.
तावापतन्तौ सहितौ त्वरितौ बलिनां वरौ। अभ्यधावत वेगेन त्वरमाणो वृकोदरः
ते दोघे मिळून, वेगाने आणि बलवानांमध्ये श्रेष्ठ, धावले आणि वृषोदरही वेगाने त्यांना सामोरा गेला.
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य संक्रुद्धं भीमदर्शनम् । समभ्यधावंस्त्वरिताः कौरवाणां महारथाः
त्याला संतप्त आणि भीतीदायक रूपात पुढे येताना पाहून, कौरवांचे महान रथी झपाट्याने त्याच्याशी सामना करण्यासाठी धावले.
भारद्वाजमुखाः सर्वे भीमसेनजिघांसया । नानाविधानि शस्त्राणि भीमस्योरस्यपातयन्
भारद्वाज यांच्या नेतृत्वाखाली सर्वांनी भीमसेनाचा वध करण्याच्या इच्छेने, विविध प्रकारची शस्त्रे भीमच्या छातीवर फेकली.
सहिताः पाण्डवं सर्वे पीडयन्तः समन्ततः। तं दृष्ट्वा संशयं प्राप्तं पीड्यमानं महारथम्
सर्वांनी मिळून पांडवाला चौफेर घेरले आणि त्याला त्रास दिला; तो महान रथी संकटात सापडलेला पाहून,
अभिमन्युप्रभृतयः पाण्डवानां महारथाःक । अभ्यदावन्परीप्सन्तः प्राणांस्त्यक्त्वा सुदुस्त्यजान्
अभिमन्यू आणि इतर पांडवांचे महान रथी, त्याला वाचवण्यासाठी, आपले प्राणही सोडायला तयार होऊन धावले.
अनूपाधिपतिः शूरो भीमस्य दयितः सखा । नीलो नीलाम्बुदप्रख्यः संक्रुद्धो द्रौणिमभ्यात्
अनूपांचा शूर राजा, भीमचा प्रिय मित्र नील, काळ्या मेघासारखा, संतापून द्रोणपुत्रावर तुटून गेला.
स्पर्धते हि महेष्वासो नित्यं द्रोणसुतेन सः। स विष्फार्य महच्चापं द्रौणिं विव्याध पत्रिणा
तो महान धनुर्धारी नेहमीच द्रोणपुत्राशी स्पर्धा करायचा; त्याने मोठे धनुष्य ताणून, पिसांच्या बाणाने द्रोणपुत्राला घायाळ केले.
यथा शक्रो महाराज पुरा विव्याध दानवम् । विप्रचित्तिं दुराधर्षं देवतानां भयंकरम्
राजा, जसा पूर्वी इंद्राने दानवांचा भीतीदायक आणि जिंकता न येणारा विप्रचित्तीवर बाण मारला होता,
येन लोकत्रयं क्रोधात्रासितं स्वेन तेजसाक । `स रुद्रेण जितः पूर्वं निहतो मातरिश्वना' तथा नीलेन निर्भिन्नः सम्यङ्भुक्तेन पत्रिणा
ज्याच्या तेजाने तीनही लोकांमध्ये कधी राग आणि भीती पसरली होती—त्याला पूर्वी रुद्राने हरवले आणि वायुदेवतेने मारले; त्याचप्रमाणे नीलाने योग्य बाणाने द्रोणपुत्राला छेदले.
संजातरुधिरोत्पीडो द्रौणिः क्रोधसमन्वितः । स विष्फार्य धनुश्चित्रमिन्द्राशनिसमस्वनम्
द्रोणपुत्राच्या शरीरातून रक्त वाहू लागले आणि तो संतापाने पेटला; त्याने आपले सुंदर धनुष्य ताणले, जे इंद्राच्या वज्रासारखे गडगडले.
दध्रे नीलविनाशाय मतिं मतिमतां वरः। ततः संधाय विमलान्भल्लान्कर्मारमार्जितान्
तो बुद्धिमानांमध्ये श्रेष्ठ असलेला, नीलाचा नाश करण्याचा निर्धार केला; मग त्याने शुद्ध आणि उत्तम लोखंडी बाण धनुष्याला लावले.
जघान चतुरो वाहान्पातयामास च ध्वजम्। `सूतं चैकेन भल्लेन रथनीडादपाहरत्' सप्तमेन च भल्लेन नीलं विव्याध वक्षसि
त्याने चार घोडे मारले आणि ध्वज खाली पाडला; एका बाणाने सारथ्याला रथातून खाली फेकले आणि सातव्या बाणाने नीलाच्या छातीला भोसकले.
स गाढविद्धो व्यथितो रथोपस्थ उपाविशत्। मोहितं वीक्ष्य राजानं नीलमश्मचयोपमम्
गंभीर जखमी झालेला नील वेदनेने रथाच्या तळाशी बसला; नीलाला दगडाच्या राशीसारखा गोंधळलेला पाहून,
घटोत्कचोऽभिसंक्रुद्धो ज्ञातिभिः परिवारितः । अभिदुद्राव वेगेन द्रौणिमाहवशोभिनम् । तथेतरे चाभ्यधावन्राक्षसा युद्धदुर्मदाः
घटोत्कच अत्यंत संतापलेला आणि आपल्या नातेवाईकांनी वेढलेला, रणभूमीत तेजस्वी असलेल्या द्रोणपुत्रावर वेगाने धावला; तसेच इतर राक्षसही युद्धाच्या उन्मादात तुटून पडले.