इरावानपि संक्रुद्धः सर्वास्तान्निशितैः शरैः । मोहयामास समरे विद्ध्वा परपुरंजयः
इरावानही संतापून, युद्धात आपल्या धारदार बाणांनी सर्वांना गोंधळात टाकू लागला, तो शत्रूंच्या नगरांचा विजेता होता.
प्रासानुत्कृष्य तरसा स्वशरीरादरिन्दमः । तैरेव ताडयामास सुबलस्यात्मजान्रणे
इरावानाने आपल्या शरीरातून भाले जोरात ओढून काढले आणि त्याच भाल्यांनी युद्धात सुबळाच्या पुत्रांना मारले.
विकृष्य च शितं खङ्गं गृहीत्वा च शरावरम् । पदातिर्द्रुतमागच्छज्जिघांसुः सौबलान्युधि
नंतर त्याने धारदार तलवार काढली आणि बाणांचे भरण घेतले, पायदळ योद्धा म्हणून तो झपाट्याने सुबळाच्या पुत्रांना मारण्यासाठी पुढे गेला.
ततः प्रत्यागतप्राणाः सर्वे ते सुबलात्मजाः । भूयः क्रोधसमाविष्टा इरावन्तमभिद्रुताः
मग सर्व सुबळपुत्रांनी पुन्हा श्वास घेतला आणि संतापाने भरून इरावानवर पुन्हा झडप घातली.
इरावानपि खङ्गेन दर्शयन्पाणिलाघवम् । अभ्यवर्तत देवांश्च मानुषांश्चैव संयुगे
इरावाननेही तलवार आणि हातातील कौशल्य दाखवत, युद्धात देव आणि माणसे दोघांवरही तुटून पडला.
लाघवेनाथ चरतः सर्वे ते सुबलात्मजाः । अन्तरं नाभ्यगच्छन्त चरन्तः शीघ्रगैर्हयैः
मात्र इरावान वेगाने फिरत असल्यामुळे, सुबळाचे सर्व पुत्र वेगवान घोड्यांवर असतानाही त्याला पकडू शकले नाहीत.
भूमिष्ठमथ तं सह्ख्ये ह्यन्तरिक्षादवप्लुतम् । परिवार्य भृशं सर्वे ग्रहीतुमुपचक्रमुः
मग तो आकाशातून खाली जमिनीवर उडी मारताच, सर्वांनी त्याला घेरून पकडण्यासाठी जोरात वेढा घातला.
अथाभ्याशगतानां तेषां गात्राण्यकृन्तत । असिहस्तोऽस्त्रहस्तानां तेषां गात्राण्यकृन्तत
ते जवळ आले असता, इरावान तलवार हातात घेऊन, शस्त्रधारी शत्रूंच्या अंगांचे तुकडे करू लागला.
आयुधानि च सर्वेषां बाहूनपि विभूषितान्। अपतन्त निकृत्ताङ्गा मृता भूमौ गतासवः
सर्वांची शस्त्रे आणि त्यांच्या अलंकारिक बाहूदेखील तुटून खाली पडली; त्यांची शरीरे तुकडे होऊन प्राण गेलेले होते.
वृषकस्तु महाराज बहुधा विपरिक्षतः। अमुच्यत महारौद्रात्तस्माद्वीरावकर्तनात्
पण राजन, वृषक हा अनेक प्रकारे जखमी झाला तरी, त्या भयंकर वीरांच्या कत्तलीतून सुटला.
तान्सर्वान्पतितान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनस्ततः। अभ्यधावत संक्रुद्धो राक्षसं घोरदर्शनम्
सर्वजण पडलेले पाहून, दुर्योधन घाबरला आणि संतापाने त्या भयंकर दिसणाऱ्या राक्षसावर तुटून पडला.
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासं मायाविनमरिन्दमम्। वैरिणं भीमसेनस्य पूर्वं बकवधेन वै
तो म्हणजे आर्ष्यशृंगी, महान धनुर्धारी, मायावी, शत्रूंचा संहार करणारा, जो पूर्वी बकाचा वध करून भीमसेनाचा शत्रू झाला होता.
पश्य वीर यथा ह्येष फल्गुनस्य सुतो बली। मायावी विप्रियं कर्तुमकार्षीन्मे बलक्षयम्
पहा, वीर, फाल्गुनाचा हा पुत्र किती बलवान आहे! त्याने आपल्या मायेमुळे माझ्या सैन्याचा नाश केला आणि मला अप्रिय गोष्ट घडवली.
त्वं च कामगमस्तात मायास्त्रे च विशारदः । कृतवैरश्च पार्थेन तस्मादेनं रणे जहि
तू इच्छेनुसार फिरू शकतोस आणि मायास्त्रातही कुशल आहेस. पार्थाशी तुझं वैर आहेच, म्हणून युद्धात त्याला ठार कर.
बाढमित्येवमुक्त्वा तु राक्षसो घोरदर्शनः । प्रययौ सिंहनादेन यत्रार्जुनसुतो युवा
'होय' असे म्हणून, भयंकर दिसणारा राक्षस सिंहासारखा गर्जत अर्जुनाच्या तरुण पुत्राकडे निघाला.
स योधैर्युद्धकुशलैर्विमलप्रासयोधिभिः । वीरैः प्रहारिभिर्युक्तैः स्वैरनीकैः समावृतः
तो युद्धात कुशल, शुद्ध भाले धरणारे, पराक्रमी आणि आपापल्या सैन्यासह असलेल्या वीरांनी वेढला गेला.
[हतशेषैर्महाराज द्विसाहस्त्रैर्हयोत्तमैः] निहन्तुकामः समरे इरावन्तं महाबलम्
राजा, दोन हजार उत्तम घोडे उरले होते, आणि त्या घोड्यांवर बसून त्या राक्षसाने बलवान इरावानला युद्धात मारण्याचा निर्धार केला.
इरावानपि संक्रुद्धस्त्वरमाणः पराक्रमी हन्तुकाममयित्रघ्नो राक्षसं प्रत्यवारयत्
इरावानही संतापलेला, वेगवान आणि शत्रूंचा संहार करणारा होता. त्याने राक्षसाला रोखले.
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य राक्षसः सुमहाबलः। त्वरमाणस्ततो मायां प्रयोक्तुमुपचक्रमे
इरावान धावत येताना पाहून, तो प्रचंड बलवान राक्षस तात्काळ आपली माया दाखवू लागला.
तेन मायामयाः सृष्टा हयास्तावन्त एव हि। स्वारूढा राक्षसैर्घोरैः शूलपट्टसधारिभिः
त्याने मायेमुळे तितक्याच घोड्यांची निर्मिती केली, आणि त्या घोड्यांवर भयंकर, भाले व गदा घेणारे राक्षस बसले होते.
ते संरब्धाः समागम्य द्विसाहस्राः प्रहारिणः। अचिराद्गमयामासुः प्रेतलोकं परस्परम्
ते दोन हजार युद्धासाठी सज्ज झाले आणि एकमेकांना लवकरच मृत्युलोकाकडे पाठवले.
तस्मिंस्तु निहते सैन्ये तावुभौ युद्धदुर्मदौ। संग्रामे समतिष्ठेतां यथा वै वृत्रवासवौ
त्या सैन्याचा नाश झाल्यावर, दोन्ही युद्धवेडे वीर रणभूमीत उभे राहिले, जणू काही वृत्र आणि इंद्रच.
आद्रवन्तमभिप्रेक्ष्य राक्षसं युद्धदुर्मदम् । इरावाथ संरब्धः प्रत्यधावन्महाबलः
राक्षस युद्धवेडा होऊन धावत येताना पाहून, संतप्त आणि बलवान इरावानही त्याच्याशी भिडायला धावला.
समभ्याशगतस्याजौ तस्य खङ्गेन दुर्मदः । चिच्छेद कार्मुकं दीप्तं शरवापं च कञ्चुकम्
युद्धात जवळ आलेल्या इरावानचे तेजस्वी धनुष्य आणि छातीचे कवच त्या वेड्या राक्षसाने तलवारीने छाटले.
स निकृत्तं धनुर्दृष्ट्वा खं जवेन समाविशत्। इरावन्तमभिक्रुद्धं मोहयन्निव मायया
आपले धनुष्य तुटलेले पाहून, इरावान वेगाने आकाशात गेला आणि मायेमुळे राक्षसाला गोंधळवू लागला.
ततोऽन्तरिक्षमुत्पत्य इरावानपि राक्षसम्। विमोहयित्वा मायाभिसत्स्य गात्रामि सायकैः
मग इरावानही आकाशात जाऊन मायेमुळे राक्षसाला गोंधळवला आणि त्याच्या अंगावर बाणांचा वर्षाव केला.
चिच्छेद सर्वमर्मज्ञः कामरूपो दुरासदः । तथा स राक्षसश्रेष्ठः शरैः कृत्तः पुनः पुनः
सर्व मर्मस्थानांचा जाणकार, इच्छानुरूप रूप घेणारा आणि जवळ जाण्यास कठीण असलेला इरावान सर्व काही छाटू लागला; त्यामुळे तो श्रेष्ठ राक्षस पुन्हा पुन्हा बाणांनी जखमी झाला.
संबभूव महाराज समवाप च यौवनम् । माया हि सहराज समवाप च यौवनम्
राजा, तो पुन्हा पूर्ण झाला आणि त्याने आपले तारुण्यही मिळवले; मायेच्या जोरावर त्याने पुन्हा तारुण्य प्राप्त केले.
एवं तद्राक्षसस्याङ्गं छिन्नंछिन्नं व्यरोहत । इरावानपि संक्रुद्धो राक्षसं त महाबलम्
अशा प्रकारे, राक्षसाचे शरीर पुन्हा पुन्हा छाटले तरीही पूर्ववत होत होते; इरावानही संतप्त होऊन त्या बलाढ्य राक्षसावर वार करत राहिला.
परश्वथेन तीक्ष्णेन चिच्छेद च पुनः पुनः । स तेन बलिना वीरश्छिद्यमान इव द्रुमः
त्याने तीक्ष्ण कुऱ्हाडीने पुन्हा पुन्हा त्याला छाटले; त्या बलवान वीराची अवस्था जणू एखाद्या झाडासारखी झाली होती, जी वारंवार छाटली जाते.