वार्यमाणाः शकुनिना स्वैश्च योधैर्महाबलैः । सन्नद्धा युद्धकुशला रौद्ररूपा महाबलाः
शकुनी आणि त्यांच्या स्वतःच्या बलाढ्य सैनिकांनी थांबवण्याचा प्रयत्न केला तरी, ते सर्व शस्त्रबद्ध, युद्धात निपुण, भयंकर रूपाचे आणि प्रचंड बळाचे होते.
तदनीकं महाबहो भित्त्वा परमदुर्जयम् । बलेन महता युक्ताः स्वर्गाय विजयैषिणः
हे महाबाहो, त्या जिंकता न येणाऱ्या सैन्याचा भेद करून, मोठ्या बळाने सज्ज होऊन, विजय आणि स्वर्गासाठी ते पुढे गेले.
विविशुस्ते तदा हृष्टा गान्धारा युद्धदुर्मदाः । तान्प्रविष्टांस्तदा दृष्ट्वा इरावानपि वीर्यवान्
तेव्हा युद्धात मद्यपान केल्यासारखे आनंदी गांधार वीर आनंदाने आत गेले; ते आत जाताना पाहून, वीर इरावान—
अब्रवीत्समरे योधान्स्वान्विचित्रहयस्थितान् । यथैते धार्तराष्ट्रस्य योधाः सानुगवाहनाः
युद्धात आपल्या सुंदर घोड्यांवर बसलेल्या सैनिकांना इरावान म्हणाला, "जसे हे धृतराष्ट्राचे सैनिक आपल्या अनुयायांसह आणि वाहनांसह आहेत—"
हन्यन्ते समरे सर्वे तथा नीतिर्विधीयताम् । बाढमित्येवमुक्त्वा ते सर्वे योधा इरावतः
समरात सर्वांना मारावे आणि त्यानुसार युक्ती आखावी, असे सांगितल्यावर इरावानसह सर्व योद्धे 'ठीक आहे' असे म्हणाले.
जघ्नुस्तेषां बलानीकं दुर्जयं समरे परैः । तदनीकमनीकेन समरे वीक्ष्य पातितम्
त्यांनी शत्रूंच्या जिंकता न येणाऱ्या सैन्याला युद्धात पराभूत केले; आणि अनिकेनाने ते सैन्य खाली घातलेले पाहून,
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सुबलस्यात्मजा रणे । इरावन्तमभिद्रुत्य सर्वतः पर्यवारयन्
सुबळाचे सर्व पुत्र हे सहन करू शकले नाहीत आणि त्यांनी सर्व बाजूंनी इरावानवर झडप घालून त्याला वेढून टाकले.
ताडयन्तः शितैः प्रासैश्चोदयन्तः परस्परम्। ते शूराः पर्यधावन्त कुर्वन्तो महदाकुलम्
ते शूरवीर धारदार भाले मारत आणि एकमेकांना उत्तेजन देत इधर-तिथे धावत होते, त्यामुळे मोठा गोंधळ उडाला.
इरावानथ निर्भिन्नः प्रासैस्तीक्ष्णैर्महात्मभिः । स्रवता रुधिरेणाक्तस्तोत्रैर्विद्ध इव द्विपः
तेव्हा इरावान महान योद्ध्यांच्या धारदार भाल्यांनी छिद्रित झाला आणि त्याच्या अंगावरून रक्त वाहू लागले, जणू काही अंकुशाने जखमी झालेला हत्ती.
उरस्यपि च पृष्ठे च पार्श्वयोश्च भृशाहतः । एको बहुभिरत्यर्थं धैर्याद्राजन्न विव्यथे
छाती, पाठ आणि कडेवर जोरात घाव बसले तरी, एकटा असूनही अनेकांनी घेरलेला इरावान आपल्या धैर्यामुळे डगमगला नाही, राजन.
इरावानपि संक्रुद्धः सर्वास्तान्निशितैः शरैः । मोहयामास समरे विद्ध्वा परपुरंजयः
इरावानही संतापून, युद्धात आपल्या धारदार बाणांनी सर्वांना गोंधळात टाकू लागला, तो शत्रूंच्या नगरांचा विजेता होता.
प्रासानुत्कृष्य तरसा स्वशरीरादरिन्दमः । तैरेव ताडयामास सुबलस्यात्मजान्रणे
इरावानाने आपल्या शरीरातून भाले जोरात ओढून काढले आणि त्याच भाल्यांनी युद्धात सुबळाच्या पुत्रांना मारले.
विकृष्य च शितं खङ्गं गृहीत्वा च शरावरम् । पदातिर्द्रुतमागच्छज्जिघांसुः सौबलान्युधि
नंतर त्याने धारदार तलवार काढली आणि बाणांचे भरण घेतले, पायदळ योद्धा म्हणून तो झपाट्याने सुबळाच्या पुत्रांना मारण्यासाठी पुढे गेला.
ततः प्रत्यागतप्राणाः सर्वे ते सुबलात्मजाः । भूयः क्रोधसमाविष्टा इरावन्तमभिद्रुताः
मग सर्व सुबळपुत्रांनी पुन्हा श्वास घेतला आणि संतापाने भरून इरावानवर पुन्हा झडप घातली.
इरावानपि खङ्गेन दर्शयन्पाणिलाघवम् । अभ्यवर्तत देवांश्च मानुषांश्चैव संयुगे
इरावाननेही तलवार आणि हातातील कौशल्य दाखवत, युद्धात देव आणि माणसे दोघांवरही तुटून पडला.
लाघवेनाथ चरतः सर्वे ते सुबलात्मजाः । अन्तरं नाभ्यगच्छन्त चरन्तः शीघ्रगैर्हयैः
मात्र इरावान वेगाने फिरत असल्यामुळे, सुबळाचे सर्व पुत्र वेगवान घोड्यांवर असतानाही त्याला पकडू शकले नाहीत.
भूमिष्ठमथ तं सह्ख्ये ह्यन्तरिक्षादवप्लुतम् । परिवार्य भृशं सर्वे ग्रहीतुमुपचक्रमुः
मग तो आकाशातून खाली जमिनीवर उडी मारताच, सर्वांनी त्याला घेरून पकडण्यासाठी जोरात वेढा घातला.
अथाभ्याशगतानां तेषां गात्राण्यकृन्तत । असिहस्तोऽस्त्रहस्तानां तेषां गात्राण्यकृन्तत
ते जवळ आले असता, इरावान तलवार हातात घेऊन, शस्त्रधारी शत्रूंच्या अंगांचे तुकडे करू लागला.
आयुधानि च सर्वेषां बाहूनपि विभूषितान्। अपतन्त निकृत्ताङ्गा मृता भूमौ गतासवः
सर्वांची शस्त्रे आणि त्यांच्या अलंकारिक बाहूदेखील तुटून खाली पडली; त्यांची शरीरे तुकडे होऊन प्राण गेलेले होते.
वृषकस्तु महाराज बहुधा विपरिक्षतः। अमुच्यत महारौद्रात्तस्माद्वीरावकर्तनात्
पण राजन, वृषक हा अनेक प्रकारे जखमी झाला तरी, त्या भयंकर वीरांच्या कत्तलीतून सुटला.
तान्सर्वान्पतितान्दृष्ट्वा भीतो दुर्योधनस्ततः। अभ्यधावत संक्रुद्धो राक्षसं घोरदर्शनम्
सर्वजण पडलेले पाहून, दुर्योधन घाबरला आणि संतापाने त्या भयंकर दिसणाऱ्या राक्षसावर तुटून पडला.
आर्श्यशृङ्गिं महेष्वासं मायाविनमरिन्दमम्। वैरिणं भीमसेनस्य पूर्वं बकवधेन वै
तो म्हणजे आर्ष्यशृंगी, महान धनुर्धारी, मायावी, शत्रूंचा संहार करणारा, जो पूर्वी बकाचा वध करून भीमसेनाचा शत्रू झाला होता.
पश्य वीर यथा ह्येष फल्गुनस्य सुतो बली। मायावी विप्रियं कर्तुमकार्षीन्मे बलक्षयम्
पहा, वीर, फाल्गुनाचा हा पुत्र किती बलवान आहे! त्याने आपल्या मायेमुळे माझ्या सैन्याचा नाश केला आणि मला अप्रिय गोष्ट घडवली.
त्वं च कामगमस्तात मायास्त्रे च विशारदः । कृतवैरश्च पार्थेन तस्मादेनं रणे जहि
तू इच्छेनुसार फिरू शकतोस आणि मायास्त्रातही कुशल आहेस. पार्थाशी तुझं वैर आहेच, म्हणून युद्धात त्याला ठार कर.
बाढमित्येवमुक्त्वा तु राक्षसो घोरदर्शनः । प्रययौ सिंहनादेन यत्रार्जुनसुतो युवा
'होय' असे म्हणून, भयंकर दिसणारा राक्षस सिंहासारखा गर्जत अर्जुनाच्या तरुण पुत्राकडे निघाला.
स योधैर्युद्धकुशलैर्विमलप्रासयोधिभिः । वीरैः प्रहारिभिर्युक्तैः स्वैरनीकैः समावृतः
तो युद्धात कुशल, शुद्ध भाले धरणारे, पराक्रमी आणि आपापल्या सैन्यासह असलेल्या वीरांनी वेढला गेला.
[हतशेषैर्महाराज द्विसाहस्त्रैर्हयोत्तमैः] निहन्तुकामः समरे इरावन्तं महाबलम्
राजा, दोन हजार उत्तम घोडे उरले होते, आणि त्या घोड्यांवर बसून त्या राक्षसाने बलवान इरावानला युद्धात मारण्याचा निर्धार केला.
इरावानपि संक्रुद्धस्त्वरमाणः पराक्रमी हन्तुकाममयित्रघ्नो राक्षसं प्रत्यवारयत्
इरावानही संतापलेला, वेगवान आणि शत्रूंचा संहार करणारा होता. त्याने राक्षसाला रोखले.
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य राक्षसः सुमहाबलः। त्वरमाणस्ततो मायां प्रयोक्तुमुपचक्रमे
इरावान धावत येताना पाहून, तो प्रचंड बलवान राक्षस तात्काळ आपली माया दाखवू लागला.
तेन मायामयाः सृष्टा हयास्तावन्त एव हि। स्वारूढा राक्षसैर्घोरैः शूलपट्टसधारिभिः
त्याने मायेमुळे तितक्याच घोड्यांची निर्मिती केली, आणि त्या घोड्यांवर भयंकर, भाले व गदा घेणारे राक्षस बसले होते.