ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः। त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम्
ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य आणि शूद्र, प्रत्येक जण तुला, राणी, दोषरहित आणि पतिव्रता म्हणून सन्मान देतील.
पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव
हा मुलगा राज्यासाठी निवडला गेला आहे आणि तू मुख्य राणी हो.
यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये। प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे
प्रियेस, रागाच्या भरात तू मोठ्या डोळ्यांनी मला काही कठोर किंवा अप्रिय शब्द बोलली असशील, ती मी तुला माफ केली आहेत.
अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम्। त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः। क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः
माझ्याकडून काही खोटं, वाईट, कठोर किंवा फारच चुकीचं बोललं गेलं असेल, तर हे मोठ्या डोळ्यांनो, तू सुद्धा मला माफ करावं; पतीसाठी सहनशीलता ठेवणाऱ्या स्त्रिया खरी पतिव्रता होतात.
एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम्। अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम्
राजर्षीने असे सांगून, दोषरहित वागणारी तिला आपल्या अंतःपुरात नेले आणि आपली प्रिय राणी बनवली.
वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत। `स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत
तिला सुंदर वस्त्रे, अन्न-पाणी देऊन आदराने सत्कार केला आणि नंतर आईजवळ जाऊन रथंतर्याला बोलला.
मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः। ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने
माझा मुलगा जंगलात जन्मला आहे, तो तुझा दुःख दूर करील; आज तुझ्या नातवामुळे मी माझे ऋण फेडले, हे शुभे.
विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता। स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम्
ही विश्वामित्राची कन्या आहे, कण्वाने तिला वाढवले; ही तुझी सून आहे, हे भाग्यवती, शकुंतलेवर कृपा कर.
पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे। पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम्
मुलाच्या शब्दांनी तिने नातवाला मिठी मारली; आणि शकुंतला तिच्या पायांवर पडली तेव्हा रथंतर्याने तिलाही मिठी मारली.
परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत्। उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च
दोन्ही हातांनी तिला जवळ घेतले आणि आनंदाने डोळ्यातून अश्रू आले; मग तिने खरे बोल सांगितले—मी हे सर्व शुभ चिन्हे पाहते.
तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति। तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत्
तुझा मुलगा, हे मोठ्या डोळ्यांची, सर्व भूमीचा सम्राट होईल; तुझा पती, हे विशाल नेत्रांची, तिन्ही लोकांवर विजय मिळवील.
दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि। एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा
हे सुंदर वर्णाची, तुला दिव्य सुखे मिळतील; रथंतर्येने असे म्हटल्यावर तिला अत्यंत आनंद झाला.
शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा। ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम्
मग राजाने शास्त्रानुसार विधी करून शकुंतलेला सर्व अलंकारांनी सजवून मुख्य राणी केले.
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः। दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा
राजाने ब्राह्मणांना आणि आपल्या सैनिकांना धन दिले आणि नंतर शकुंतलेपासून जन्मलेल्या दुष्यंतीपुत्राला युवराज केले.
भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत्। `भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः
त्याचे नाव भरत ठेवून युवराज्याची दीक्षा दिली; भरतावर सर्व जबाबदारी सोपवून राजा समाधान पावला.
ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः। गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान्
नंतर शंभर वर्षे राज्य करून, दुष्यंत राजा वनात गेला आणि स्वर्गलोकास गेला.
दुष्यन्ताद्भरतो राज्यं यथान्यायमवाप सः।' तस्य तत्प्रथितं कर्म प्रावर्तत महात्मनः
दुष्यंतापासून भरताने योग्य रीतीने राज्य मिळवले; त्या महात्म्याचे प्रसिद्ध कृत्य सुरू झाले.
भास्वरं दिव्यमजितं लोकसंनादनं महत्। स विजित्य महीपालांश्चकार वशवर्तिनः
तो तेजस्वी, दिव्य, अजिंक्य आणि सर्व लोकांत प्रसिद्ध झाला; पृथ्वीचे सर्व राजे जिंकून त्यांना आपल्या अधीन केले.
चचार च सतां धर्मं प्राप्य चानुत्तमं यशः। स राजा चक्रवर्त्यासीत्सार्वभौमः प्रतापवान्
त्याने सत्पुरुषांचा धर्म पाळला आणि अपूर्व कीर्ती मिळवली; तो राजा सर्व भूमीचा सम्राट आणि पराक्रमी झाला.
ईजे च बहुभिर्यज्ञैर्यथा शक्रो मरुत्पतिः। याजयामास तं कण्वो दक्षवद्भूरिदक्षिणम्
त्याने इंद्रासारखे अनेक यज्ञ केले; कण्वाने त्याच्यासाठी दक्षासारखा यज्ञ केला आणि विपुल दक्षिणा दिली.
श्रीमद्गोविततं नाम वाजिमेधमवाप सः। यस्मिन्सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ
त्याने गोवितत नावाचा वैभवशाली अश्वमेध केला; त्यात भरताने कण्वाला हजार सोन्याच्या कमळांची दक्षिणा दिली.
सोऽश्वमेधशतैरीजे यमुनामनु तीरगः। त्रिशतैश्च सरस्वत्यां गङ्गामनु चतुःशतैः
त्याने यमुनाकाठी शंभर अश्वमेध, सरस्वतीवर तीनशे आणि गंगेकाठी चारशे अश्वमेध यज्ञ केले.
दौष्यन्तिर्भरतो यज्ञैरीजे शाकुन्तलो नृपः। तस्माद्भरतवंशस्य विप्रतस्थे महद्यशः
दुष्यंत आणि शकुंतला यांचा पुत्र भरत राजाने अनेक यज्ञ केले; त्याच्यापासून भरत वंशाची मोठी कीर्ती सर्वत्र पसरली.
भरतस्य वरस्त्रीषु पुत्राः संजज्ञिरे पृथक्। नाभ्यनन्दत्तदा राजा नानुरूपा ममेति तान्
भरताच्या अनेक श्रेष्ठ स्त्रियांपासून वेगवेगळे पुत्र झाले, पण राजा म्हणाला, 'हे माझ्या योग्य नाहीत,' आणि त्यांना स्वीकारले नाही.
ततस्तान्मातरः क्रुद्धाः पुत्रान्निन्युर्यमक्षयम्। ततस्तस्य नरेन्द्रस्य वितथं पुत्रजन्म तत्
मग रागावलेल्या त्यांच्या मातांनी ते पुत्र यमाच्या लोकात नेले; त्यामुळे त्या राजाला पुत्रप्राप्ती व्यर्थ ठरली.
ततो महद्भिः क्रतुभिरीजानो भरतस्तदा। लेभे पुत्रं भरद्पाजाद्भुमन्युं नाम भारत
नंतर भरताने मोठमोठे यज्ञ केले आणि भरद्वाज यांच्या कृपेने त्याला भूमन्यू नावाचा पुत्र मिळाला, हे भरतवंशीय.
ततः पुत्रिणमात्मानं ज्ञात्वा पौरवनन्दनः। भुमन्युं भरतश्रेष्ठ यौवराज्येऽभ्यषेचयत्
पौरव वंशाचा आनंद असलेला भरत, आपल्याला पुत्र झाला हे कळल्यावर, श्रेष्ठ भूमन्यूला युवराजपदी बसवले.
ततो दिविरथो नाम भुमन्योरभवत्सुतः। सुहोत्रश्च सुहोता च सुहविः सुयजुस्तथा
त्याच्यानंतर भूमन्यूला दिविरथ नावाचा पुत्र झाला; तसेच सुहोत्र, सुहोता, सुहवी आणि सुयजुस हेही पुत्र झाले.
पुष्करिण्यामृचीकश्च भुमन्योरभवन्सुताः। तेषां ज्येष्ठः सुहोत्रस्तु राज्यमाप महीक्षिताम्
पुष्करिणीमध्ये भूमन्यूचे ऋचीक व इतर पुत्र झाले; त्यात ज्येष्ठ असलेला सुहोत्र राजा झाला.
राजसूयाश्वमेधाद्यैः सोऽयजद्बहुभिः सवैः। सुहोत्रः पृथिवीं कृत्स्नां बुभुजे सागराम्बराम्
सुहोत्राने राजसूय, अश्वमेध असे अनेक यज्ञ केले आणि समुद्राने वेढलेली संपूर्ण पृथ्वी त्याने भोगली.