संदधे विशिखं घोर कालमृत्युसमप्रभम् । तेनाजघान संक्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे
त्याने काळमृत्यूसारखा भयंकर बाण लावला आणि प्रचंड रागाने तो बाण भीमसेनाच्या छातीवर घातला.
स गाढविद्धो व्यथितः स्यान्दनोपस्थ आविशत्। स निषण्णो रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह
त्या खोल जखमीमुळे भीम वेदनेने छटपटत रथाच्या तळाशी गेला; तिथे बसून त्याला मूर्च्छा आली.
तं दृष्ट्वा व्यथितं भीममभिमन्युपुरोगमाः । नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवानां महारथः
भीमाला दुःखी पाहून, अभिमन्यूच्या पुढाकाराने पांडवांमधील मोठे धनुर्धारी हे सहन करू शकले नाहीत.
ततस्तु तुमुलां वृष्टिं शस्त्राणां तिग्मतेजसाम् । पातयामासुरव्यग्राः पुत्रस्य तव मूर्धनि
मग त्यांनी कोणतीही भीती न बाळगता, तुझ्या मुलाच्या डोक्यावर प्रखर तेजस्वी शस्त्रांची प्रचंड वर्षाव केली.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः । दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः
नंतर भीमसेनाने आपली शुद्धी परत मिळवून, दु:शासनावर तीन बाण मारले आणि पुन्हा पाच बाणांनी त्याला भेदले.
शल्यं च पञ्चविंशत्या शरैर्विव्याध पाण्डवः। रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः स विद्धो व्यपयाद्रणात्
मग पांडव या महान धनुर्धारीने शल्यावर पंचवीस सोन्याच्या पिसांनी सजवलेले बाण सोडले; जखमी झाल्यावर शल्य रणभूमीतून मागे हटला.
प्रत्युद्ययुस्ततो भीमं तव पुत्राश्चतुर्दश । सेनापतिः सुषेणश्च जलसन्धः सुलोचनः
त्यावेळी तुझे चौदा पुत्र, सेनापती सुसेन, जलसंध आणि सुलोचन यांनी भीमावर चाल करून गेले.
उद्रो भीमरथो भीमो वीरबाहुरलोलुपः । दुर्मुखो दुष्प्रधर्षश्च विवित्सुर्विकटः समः
उद्र, भीमरथ, भीम, वीरबाहू, अलोलुप, दुर्मुख, दुष्प्रधर्ष, विवित्सु, विकट आणि सम—
विसृजन्तो बहून्बाणान्क्रोधसंरक्तलोचनाः । भीमसेनमभिद्रुत्य विव्यधुः सहिता भृशम्
रागाने डोळे लाल झालेले हे सर्वजण अनेक बाण सोडत, भीमसेनावर एकत्र तुटून पडले आणि त्याला जबरदस्त जखमी केले.
पुत्रांस्तु तव संप्रेक्ष्य भीमसेनो महाबलः । सृक्किणी विलिहन्वीरः पशुमध्ये यथा वृकः
तुझे पुत्र समोर पाहून, बलवान भीमसेन वाघ जसा गुरांच्या मध्ये ओठ चाटत उभा राहतो, तसा रणासाठी सज्ज झाला.
अभिपत्य महाबाहुर्गरुत्मानिव वेगितः। सेनापतेः क्षुरप्रेण शिरश्चिच्छेद पाण्डवः
महाबाहू पांडव गरुडासारखा वेगाने धावत जाऊन, सेनापतीचे डोके कशर बाणाने छाटले.
संप्रहस्य च हृष्टात्मा त्रिभिर्बाणैर्महाभुजः । जलसन्धं विनिर्भिद्य सोऽनयद्यमसादनम्
आनंदाने हसत, भीमाने तीन बाणांनी जलसंधाचा छेद केला आणि त्याला यमाच्या लोकात पाठवले.
सुषेणं च ततो हत्वा प्रेषयामास मृत्यवे। उग्रस्य सशिरस्त्राणं शिरश्चन्द्रोपमं भुवि
मग सुसेनाचा वध करून त्यालाही मृत्यूकडे पाठवले; आणि उग्रस्याचा शिरस्त्राणासह चंद्रासारखे डोके जमिनीवर कोसळले.
पातयामास भल्लेन कुण्डलाभ्यां विभूषितम्। वीरबाहुं च सप्तत्या साश्वकेतुं ससारथिम्
पुढे, भल्लबाणाने कुंडले घातलेल्या वीरबाहूला पाडले आणि सत्तर बाणांनी त्याचा सारथी व घोड्यांचा ध्वजासुद्धा ठार केला.
निनाय समरे वीरः परलोकाय पाण्डवः। भीमं भीमरथं चोभौ भीमसेनो हसन्निव
समरभूमीत, पांडव वीराने भीम आणि भीमरथ या दोघांनाही दुसऱ्या लोकात पाठवले; भीमसेन जणू हसतच हे करीत होता.
पुत्रौ ते दुर्मदौ राजन्ननयद्यमसादनम् । ततः सुलोचनं भीमः क्षुरप्रेण महामृधे
राजा, तुझे दोन गर्विष्ठ पुत्र त्याने यमाच्या लोकात पाठवले; मग भीमाने कशर बाणाने सुलोचनालाही मोठ्या युद्धात ठार केले.
मिषतां सर्वसैन्यानामनयद्यमसादनम्। पुत्रास्तु तव तं दृष्ट्वा भीमसेनपराक्रमम्
सर्व सैन्यांच्या डोळ्यांसमोरच त्याला यमाच्या लोकात पाठवले; भीमसेनाचे पराक्रम पाहून तुझे पुत्र—
शेषा येऽन्येऽभवंस्तत्र ते भीमस्य भयार्दिताः। विप्रद्रुता दिशो राजन्वध्यमाना महात्मना
जे काही उरलेले होते, भीमाच्या भीतीने घाबरून सर्व दिशांना पळाले, राजा, कारण त्या महात्म्याने त्यांना ठार केले.
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः सर्वानेव महारथान्। एष भीमो रणे क्रुद्धो धार्तराष्ट्रान्महारथान्
मग शांतनुंच्या वंशजाने सर्व मोठ्या रथी वीरांना सांगितले, 'हा भीम युद्धात रागावलेला आहे आणि धृतराष्ट्रपुत्र वीरांना पाडत आहे—'
यथा प्राग्र्यान्यथा ज्येष्ठान्यथा शूरांश्च संगतान्। निपातयत्युग्रधन्वा तं प्रगृह्णीत माचिरम्
'तो श्रेष्ठ, ज्येष्ठ किंवा एकत्र जमलेले वीर असोत, हा भयंकर धनुर्धारी सर्वांना पाडतो आहे; त्याला ताबडतोब पकडा, अजिबात उशीर करू नका!'
एवमुक्त्वा ततः सर्वे धार्तराष्ट्रस्य सैनिकाः। अभ्यद्रवन्त संक्रुद्धा भीमसेनं महाबलम्
असं सांगितल्यावर धृतराष्ट्राच्या सैन्यातले सगळे सैनिक संतापून, मोठ्या ताकदीच्या भीमसेनावर तुटून पडले.
भगदत्तः प्रभिन्नेन कुञ्जरेण विशांपते । अभ्ययात्सहसा तत्रयत्र भीमो व्यवस्थितः
राजन, मग भगदत्ताने आपल्या वेड्या हत्तीवर बसून, जिथे भीम उभा होता तिथे अचानक धाव घेतली.
आपतन्नेव च रणे भीमसेनं शिलीमुखैः । अदृश्यं समरे चक्रे जीमूत इव भास्करम्
लढाईत धावत येताना भगदत्ताने आपल्या बाणांनी भीमसेनाला असा वेढा घातला की, रणभूमीत तो दिसेनासा झाला, जसा ढग सूर्याला झाकतात.
अभिमन्युमुखास्तत्तु नामृष्यन्त महारथाः । भीमस्याच्छादनं शङ्ख्ये स्वबाहुबलमाश्रिताः
पण अभिमन्यूच्या पुढाकाराने असलेले मोठे रथी हे पाहून, स्वतःच्या बळावर, भीमवर असा मारा सहन करू शकले नाहीत.
त एनं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयन् । गजं च शरवृष्ट्या तु बिभिदुस्ते समन्ततः
त्यांनी चहुबाजूंनी बाणांचा मारा करून भगदत्ताला वेढले आणि त्या हत्तीवरही सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव केला.
स शस्त्रवृष्ट्याऽभिहतः समस्तैस्तैर्महारथैः। प्राग्ज्योतिषगजो राजन्नानालिङ्गैः सुतेजनैः
सर्व मोठ्या रथींच्या शस्त्रवर्षावाने प्राग्ज्योतिषाचा हत्ती, राजन, अनेक तीक्ष्ण बाणांनी भोसकला गेला.
संजातरुधिरोत्पीडः प्रेक्षणीयोऽभवद्रणे। गभस्तिभिरिवार्कस्य संस्यूतो जलदो महान्
त्याच्या जखमांतून रक्त वाहू लागले आणि तो रणभूमीत पाहण्यासारखा झाला, जसा सूर्याच्या किरणांनी छिद्रित झालेला मोठा ढग दिसतो.
संचोदितो मदस्रावी भगदत्तेन वारणः। अभ्यधावत तन्सर्वान्कालोत्सृष्ट इवान्तकः
भगदत्ताने उत्तेजित केलेला, मदाने ओथंबलेला तो हत्ती सर्वांवर असे धावला, जसा काळाने सोडलेला मृत्यूच.
द्विगुणं जवमास्थाय कम्पयंश्चरणैर्महीम्। तस्य तत्सुमहद्रूपं दृष्ट्वा सर्वे महारथाः
त्याने आपली गती दुप्पट केली, पायांनी पृथ्वी हादरवली, आणि त्याचे ते भव्य रूप पाहून सगळे मोठे रथी घाबरले.
असह्यं मन्यमानाश्च नातिप्रमनसोऽभवन् । ततस्तु नृपतिः क्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे
ते हे सहन करू शकत नव्हते आणि त्यांना फारसा आनंद झाला नाही; तेव्हा संतापलेल्या राजाने भीमसेनाच्या छातीवर प्रहार केला.