प्रयास्यन्त्यन्तरिक्षं हि शरबृन्दैर्दिगन्तरे । तत्र तिष्ठति सन्नद्धः स्वयं राजा सुयोधनः
'पाहा, तिकडे आकाशात बाणांचे झुंड वेगाने उडत आहेत; तिथेच राजा सुयोधन स्वतः पूर्ण शस्त्रबद्ध उभा आहे.'
भ्रातरश्चास्य सन्नद्धाः कुलपुत्रा मदोत्कटाः । एतानद्य हनिष्यामि पश्यतस्ते न संशयः
'त्याचे भाऊही, शस्त्रबद्ध आणि कुलाचे अभिमानी पुत्र, त्याच्यासोबत आहेत; आज मी हे सर्व तुझ्या डोळ्यांसमोर संपवीन—यात शंका नाही.'
तस्मान्ममाश्वान्संग्रमे यत्तः संयच्छ सारथे। एवमुक्त्वा ततः पार्थस्तव पुत्रं विशांपते
'म्हणून, सारथ्या, युद्धात माझ्या घोड्यांना नीट सांभाळ.' असे म्हणून, पार्थाने तुझ्या मुलावर, राजाधिराज, हल्ला केला.
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः शरैः कनकभूषणैः। नन्दकं च त्रिभिर्भाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे
त्याने सोन्याने मढवलेल्या तीक्ष्ण बाणांनी वार केले; आणि तीन बाणांनी त्याने नंदकाच्या छातीला भेदले.
तं तु दुर्योधनः षष्ट्या विद्ध्वा भीमं महाबलम्। त्रिभिरन्यैः सुनिशितैर्विशोकं प्रत्यविध्यत
पण दुर्योधनाने, भीमावर साठ बाणांचा मारा केला आणि नंतर तीन दुसऱ्या तीक्ष्ण बाणांनी विशोकालाही जखमी केले.
भिमस्य च रणे राजन्धनुश्चिच्छेद भासुरम् । मुष्टिदेशे भृशं तीक्ष्णौस्त्रिभिर्भल्लैर्हसन्निव
राजन, युद्धात दुर्योधनाने हसत हसत तीन अत्यंत धारदार भल्लांनी भीमाचे तेजस्वी धनुष्य मूठीजवळून छेदले.
समरे प्रेक्ष्य यन्तारं विशोकं तु वृकोदरः । पीडितं विशिखैस्तीक्ष्णैस्तव पुत्रेण धन्विना
समरभूमीत तुझ्या मुलाने, धनुर्धारी असलेल्या, तीक्ष्ण बाणांनी विशोकाला त्रस्त केलेले पाहून, वृकोदर भीषण रागावला.
अमृष्यमाणः संरब्धो धनुर्दिव्यं परामृशम् । पुत्रस्य ते महाराज वधार्थं भरतर्षभ
तो सहन करू शकला नाही, अस्वस्थ झाला आणि मोठ्या संतापाने, राजाधिराज, तुझ्या मुलाचा वध करण्यासाठी दिव्य धनुष्य हातात घेतले.
समादधत्सुसंक्रुद्धः क्षुरप्रं रोमवाहिनम् । तेन चिच्छेद नृपतेर्भीमः कार्मुकमुत्तमम्
मग अत्यंत संतापाने, केस उभे करणारा कशरप्र बाण घेऊन, भीमाने त्या बाणाने राजाचे उत्तम धनुष्य छेदले.
सोऽपविद्ध्य धनुश्छिन्नं पुत्रस्ते क्रोधमूर्च्छितः । अन्यत्कार्मुकमादत्त सत्वरं वेगवत्तरम्
मग तुझा मुलगा, संतापाने वेडावून, तुटलेले धनुष्य टाकून दिले आणि पटकन दुसरे, अधिक वेगवान धनुष्य उचलले.
संदधे विशिखं घोर कालमृत्युसमप्रभम् । तेनाजघान संक्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे
त्याने काळमृत्यूसारखा भयंकर बाण लावला आणि प्रचंड रागाने तो बाण भीमसेनाच्या छातीवर घातला.
स गाढविद्धो व्यथितः स्यान्दनोपस्थ आविशत्। स निषण्णो रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह
त्या खोल जखमीमुळे भीम वेदनेने छटपटत रथाच्या तळाशी गेला; तिथे बसून त्याला मूर्च्छा आली.
तं दृष्ट्वा व्यथितं भीममभिमन्युपुरोगमाः । नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवानां महारथः
भीमाला दुःखी पाहून, अभिमन्यूच्या पुढाकाराने पांडवांमधील मोठे धनुर्धारी हे सहन करू शकले नाहीत.
ततस्तु तुमुलां वृष्टिं शस्त्राणां तिग्मतेजसाम् । पातयामासुरव्यग्राः पुत्रस्य तव मूर्धनि
मग त्यांनी कोणतीही भीती न बाळगता, तुझ्या मुलाच्या डोक्यावर प्रखर तेजस्वी शस्त्रांची प्रचंड वर्षाव केली.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः । दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः
नंतर भीमसेनाने आपली शुद्धी परत मिळवून, दु:शासनावर तीन बाण मारले आणि पुन्हा पाच बाणांनी त्याला भेदले.
शल्यं च पञ्चविंशत्या शरैर्विव्याध पाण्डवः। रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः स विद्धो व्यपयाद्रणात्
मग पांडव या महान धनुर्धारीने शल्यावर पंचवीस सोन्याच्या पिसांनी सजवलेले बाण सोडले; जखमी झाल्यावर शल्य रणभूमीतून मागे हटला.
प्रत्युद्ययुस्ततो भीमं तव पुत्राश्चतुर्दश । सेनापतिः सुषेणश्च जलसन्धः सुलोचनः
त्यावेळी तुझे चौदा पुत्र, सेनापती सुसेन, जलसंध आणि सुलोचन यांनी भीमावर चाल करून गेले.
उद्रो भीमरथो भीमो वीरबाहुरलोलुपः । दुर्मुखो दुष्प्रधर्षश्च विवित्सुर्विकटः समः
उद्र, भीमरथ, भीम, वीरबाहू, अलोलुप, दुर्मुख, दुष्प्रधर्ष, विवित्सु, विकट आणि सम—
विसृजन्तो बहून्बाणान्क्रोधसंरक्तलोचनाः । भीमसेनमभिद्रुत्य विव्यधुः सहिता भृशम्
रागाने डोळे लाल झालेले हे सर्वजण अनेक बाण सोडत, भीमसेनावर एकत्र तुटून पडले आणि त्याला जबरदस्त जखमी केले.
पुत्रांस्तु तव संप्रेक्ष्य भीमसेनो महाबलः । सृक्किणी विलिहन्वीरः पशुमध्ये यथा वृकः
तुझे पुत्र समोर पाहून, बलवान भीमसेन वाघ जसा गुरांच्या मध्ये ओठ चाटत उभा राहतो, तसा रणासाठी सज्ज झाला.
अभिपत्य महाबाहुर्गरुत्मानिव वेगितः। सेनापतेः क्षुरप्रेण शिरश्चिच्छेद पाण्डवः
महाबाहू पांडव गरुडासारखा वेगाने धावत जाऊन, सेनापतीचे डोके कशर बाणाने छाटले.
संप्रहस्य च हृष्टात्मा त्रिभिर्बाणैर्महाभुजः । जलसन्धं विनिर्भिद्य सोऽनयद्यमसादनम्
आनंदाने हसत, भीमाने तीन बाणांनी जलसंधाचा छेद केला आणि त्याला यमाच्या लोकात पाठवले.
सुषेणं च ततो हत्वा प्रेषयामास मृत्यवे। उग्रस्य सशिरस्त्राणं शिरश्चन्द्रोपमं भुवि
मग सुसेनाचा वध करून त्यालाही मृत्यूकडे पाठवले; आणि उग्रस्याचा शिरस्त्राणासह चंद्रासारखे डोके जमिनीवर कोसळले.
पातयामास भल्लेन कुण्डलाभ्यां विभूषितम्। वीरबाहुं च सप्तत्या साश्वकेतुं ससारथिम्
पुढे, भल्लबाणाने कुंडले घातलेल्या वीरबाहूला पाडले आणि सत्तर बाणांनी त्याचा सारथी व घोड्यांचा ध्वजासुद्धा ठार केला.
निनाय समरे वीरः परलोकाय पाण्डवः। भीमं भीमरथं चोभौ भीमसेनो हसन्निव
समरभूमीत, पांडव वीराने भीम आणि भीमरथ या दोघांनाही दुसऱ्या लोकात पाठवले; भीमसेन जणू हसतच हे करीत होता.
पुत्रौ ते दुर्मदौ राजन्ननयद्यमसादनम् । ततः सुलोचनं भीमः क्षुरप्रेण महामृधे
राजा, तुझे दोन गर्विष्ठ पुत्र त्याने यमाच्या लोकात पाठवले; मग भीमाने कशर बाणाने सुलोचनालाही मोठ्या युद्धात ठार केले.
मिषतां सर्वसैन्यानामनयद्यमसादनम्। पुत्रास्तु तव तं दृष्ट्वा भीमसेनपराक्रमम्
सर्व सैन्यांच्या डोळ्यांसमोरच त्याला यमाच्या लोकात पाठवले; भीमसेनाचे पराक्रम पाहून तुझे पुत्र—
शेषा येऽन्येऽभवंस्तत्र ते भीमस्य भयार्दिताः। विप्रद्रुता दिशो राजन्वध्यमाना महात्मना
जे काही उरलेले होते, भीमाच्या भीतीने घाबरून सर्व दिशांना पळाले, राजा, कारण त्या महात्म्याने त्यांना ठार केले.
ततोऽब्रवीच्छान्तनवः सर्वानेव महारथान्। एष भीमो रणे क्रुद्धो धार्तराष्ट्रान्महारथान्
मग शांतनुंच्या वंशजाने सर्व मोठ्या रथी वीरांना सांगितले, 'हा भीम युद्धात रागावलेला आहे आणि धृतराष्ट्रपुत्र वीरांना पाडत आहे—'
यथा प्राग्र्यान्यथा ज्येष्ठान्यथा शूरांश्च संगतान्। निपातयत्युग्रधन्वा तं प्रगृह्णीत माचिरम्
'तो श्रेष्ठ, ज्येष्ठ किंवा एकत्र जमलेले वीर असोत, हा भयंकर धनुर्धारी सर्वांना पाडतो आहे; त्याला ताबडतोब पकडा, अजिबात उशीर करू नका!'