कौरवं सात्यकिश्चैव शरैः सन्नतपर्वभिः। अवारयदमेयात्मा सर्वलोकस्य पश्यतः
सात्यकीने, ज्या बाणांचे सांधे सुंदर गुळगुळीत होते, अशा बाणांनी त्या कौरवाला सर्वांच्या समोर रोखून धरले.
ततो दुर्योधनो राजा सोदर्यैः परिवारितः। सोमदत्तिं रणे यत्तः समन्तात्पर्यवारयत्
मग दुर्योधन राजा, आपल्या भावंडांनी वेढलेला, रणभूमीत सर्व बाजूंनी सोमदत्ताच्या मुलाचे रक्षण करू लागला.
तं चैव पाण्डवाः सर्वे सात्यकिं रभसं रणे। परिवार्य स्थिताः सङ्ख्ये समन्तात्सुमहौजसः
आणि सर्व पांडव, मोठ्या सामर्थ्याने, रणभूमीत सात्यकीला चारही बाजूंनी घेरून उभे राहिले.
भीमसेनस्तु संक्रुद्धो गजामुद्यम्य भारत । दुर्योधनमुखान्सर्वान्पुत्रांस्ते पर्यवारयत्
भिमसेनाने, संतापाने गदा उचलून, भरता, दुर्योधनासह तुझे सर्व पुत्र रोखून धरले.
रथैरनेकसाहस्रैः क्रोधामर्षसमन्वितः । नन्दकस्तव पुत्रस्तु भीमसेनं महाबलम्
नंदक, तुझा मुलगा, प्रचंड रागाने आणि संतापाने भरून, हजारो रथांसह बलवान भीमसेनावर तुटून पडला.
विव्याध विशिखैः षड्भिः कङ्कपत्रैः शिलाशितैः । दुर्योधनस्तदा राजन्भीमसेनं महारथम्
त्या वेळी, राजन, दुर्योधनाने तीक्ष्ण आणि कांगाच्या पिसांनी मढवलेल्या सहा बाणांनी महाबलवान भीमसेनावर वार केला.
आजघानोरसि क्रुद्धो मार्गणैर्नवभिः शितैः । ततो भीमो महाबाहुः स्वरथं सुमहाबलः
रागाने पेटून, त्याने नव तीक्ष्ण बाणांनी भीमाच्या छातीवर घाव घातला; मग महाबाहू आणि अतिशय बलवान भीमाने आपला सुंदर रथ चढला.
आरुरोह रथश्रेष्ठं विशोकं चेदमब्रवीत् । एते महारथाः शूरा धार्तराष्ट्राः समागताः
तो उत्तम रथावर चढून, विशोकाला म्हणाला, 'हे धृतराष्ट्रपुत्र, हे पराक्रमी महायोध्दे येथे एकत्र आले आहेत.'
मामेव भृशसंक्रुद्धा हन्तुमभ्युद्यता युधि। मनोरथद्रुमोऽस्माकं चिन्तितो बहुवार्षिकः
'हे सर्वजण, फारच संतापलेले, युद्धात मला मारण्याच्या इर्षेने उभे आहेत; आपण कित्येक वर्षे जपलेली मनोकामना, जणू काही कल्पवृक्षासारखी, आता पूर्ण होण्याच्या मार्गावर आहे.'
सफलः सूत चाद्येह योऽहं पश्यामि सोदरान्। यत्राशोकसमुत्क्षिप्ता रेणवो रथनेमिभिः
'सारथ्या, आज ती इच्छा इथे पूर्ण झाली आहे, कारण मी माझ्या सख्ख्या भावांना पाहतो आहे, जिथे रथांच्या चाकांनी उडवलेली धूळ दुःखाविना आकाशात पसरली आहे.'
प्रयास्यन्त्यन्तरिक्षं हि शरबृन्दैर्दिगन्तरे । तत्र तिष्ठति सन्नद्धः स्वयं राजा सुयोधनः
'पाहा, तिकडे आकाशात बाणांचे झुंड वेगाने उडत आहेत; तिथेच राजा सुयोधन स्वतः पूर्ण शस्त्रबद्ध उभा आहे.'
भ्रातरश्चास्य सन्नद्धाः कुलपुत्रा मदोत्कटाः । एतानद्य हनिष्यामि पश्यतस्ते न संशयः
'त्याचे भाऊही, शस्त्रबद्ध आणि कुलाचे अभिमानी पुत्र, त्याच्यासोबत आहेत; आज मी हे सर्व तुझ्या डोळ्यांसमोर संपवीन—यात शंका नाही.'
तस्मान्ममाश्वान्संग्रमे यत्तः संयच्छ सारथे। एवमुक्त्वा ततः पार्थस्तव पुत्रं विशांपते
'म्हणून, सारथ्या, युद्धात माझ्या घोड्यांना नीट सांभाळ.' असे म्हणून, पार्थाने तुझ्या मुलावर, राजाधिराज, हल्ला केला.
विव्याध निशितैस्तीक्ष्णैः शरैः कनकभूषणैः। नन्दकं च त्रिभिर्भाणैरभ्यविध्यत्स्तनान्तरे
त्याने सोन्याने मढवलेल्या तीक्ष्ण बाणांनी वार केले; आणि तीन बाणांनी त्याने नंदकाच्या छातीला भेदले.
तं तु दुर्योधनः षष्ट्या विद्ध्वा भीमं महाबलम्। त्रिभिरन्यैः सुनिशितैर्विशोकं प्रत्यविध्यत
पण दुर्योधनाने, भीमावर साठ बाणांचा मारा केला आणि नंतर तीन दुसऱ्या तीक्ष्ण बाणांनी विशोकालाही जखमी केले.
भिमस्य च रणे राजन्धनुश्चिच्छेद भासुरम् । मुष्टिदेशे भृशं तीक्ष्णौस्त्रिभिर्भल्लैर्हसन्निव
राजन, युद्धात दुर्योधनाने हसत हसत तीन अत्यंत धारदार भल्लांनी भीमाचे तेजस्वी धनुष्य मूठीजवळून छेदले.
समरे प्रेक्ष्य यन्तारं विशोकं तु वृकोदरः । पीडितं विशिखैस्तीक्ष्णैस्तव पुत्रेण धन्विना
समरभूमीत तुझ्या मुलाने, धनुर्धारी असलेल्या, तीक्ष्ण बाणांनी विशोकाला त्रस्त केलेले पाहून, वृकोदर भीषण रागावला.
अमृष्यमाणः संरब्धो धनुर्दिव्यं परामृशम् । पुत्रस्य ते महाराज वधार्थं भरतर्षभ
तो सहन करू शकला नाही, अस्वस्थ झाला आणि मोठ्या संतापाने, राजाधिराज, तुझ्या मुलाचा वध करण्यासाठी दिव्य धनुष्य हातात घेतले.
समादधत्सुसंक्रुद्धः क्षुरप्रं रोमवाहिनम् । तेन चिच्छेद नृपतेर्भीमः कार्मुकमुत्तमम्
मग अत्यंत संतापाने, केस उभे करणारा कशरप्र बाण घेऊन, भीमाने त्या बाणाने राजाचे उत्तम धनुष्य छेदले.
सोऽपविद्ध्य धनुश्छिन्नं पुत्रस्ते क्रोधमूर्च्छितः । अन्यत्कार्मुकमादत्त सत्वरं वेगवत्तरम्
मग तुझा मुलगा, संतापाने वेडावून, तुटलेले धनुष्य टाकून दिले आणि पटकन दुसरे, अधिक वेगवान धनुष्य उचलले.
संदधे विशिखं घोर कालमृत्युसमप्रभम् । तेनाजघान संक्रुद्धो भीमसेनं स्तनान्तरे
त्याने काळमृत्यूसारखा भयंकर बाण लावला आणि प्रचंड रागाने तो बाण भीमसेनाच्या छातीवर घातला.
स गाढविद्धो व्यथितः स्यान्दनोपस्थ आविशत्। स निषण्णो रथोपस्थे मूर्च्छामभिजगाम ह
त्या खोल जखमीमुळे भीम वेदनेने छटपटत रथाच्या तळाशी गेला; तिथे बसून त्याला मूर्च्छा आली.
तं दृष्ट्वा व्यथितं भीममभिमन्युपुरोगमाः । नामृष्यन्त महेष्वासाः पाण्डवानां महारथः
भीमाला दुःखी पाहून, अभिमन्यूच्या पुढाकाराने पांडवांमधील मोठे धनुर्धारी हे सहन करू शकले नाहीत.
ततस्तु तुमुलां वृष्टिं शस्त्राणां तिग्मतेजसाम् । पातयामासुरव्यग्राः पुत्रस्य तव मूर्धनि
मग त्यांनी कोणतीही भीती न बाळगता, तुझ्या मुलाच्या डोक्यावर प्रखर तेजस्वी शस्त्रांची प्रचंड वर्षाव केली.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां भीमसेनो महाबलः । दुर्योधनं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः
नंतर भीमसेनाने आपली शुद्धी परत मिळवून, दु:शासनावर तीन बाण मारले आणि पुन्हा पाच बाणांनी त्याला भेदले.
शल्यं च पञ्चविंशत्या शरैर्विव्याध पाण्डवः। रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासः स विद्धो व्यपयाद्रणात्
मग पांडव या महान धनुर्धारीने शल्यावर पंचवीस सोन्याच्या पिसांनी सजवलेले बाण सोडले; जखमी झाल्यावर शल्य रणभूमीतून मागे हटला.
प्रत्युद्ययुस्ततो भीमं तव पुत्राश्चतुर्दश । सेनापतिः सुषेणश्च जलसन्धः सुलोचनः
त्यावेळी तुझे चौदा पुत्र, सेनापती सुसेन, जलसंध आणि सुलोचन यांनी भीमावर चाल करून गेले.
उद्रो भीमरथो भीमो वीरबाहुरलोलुपः । दुर्मुखो दुष्प्रधर्षश्च विवित्सुर्विकटः समः
उद्र, भीमरथ, भीम, वीरबाहू, अलोलुप, दुर्मुख, दुष्प्रधर्ष, विवित्सु, विकट आणि सम—
विसृजन्तो बहून्बाणान्क्रोधसंरक्तलोचनाः । भीमसेनमभिद्रुत्य विव्यधुः सहिता भृशम्
रागाने डोळे लाल झालेले हे सर्वजण अनेक बाण सोडत, भीमसेनावर एकत्र तुटून पडले आणि त्याला जबरदस्त जखमी केले.
पुत्रांस्तु तव संप्रेक्ष्य भीमसेनो महाबलः । सृक्किणी विलिहन्वीरः पशुमध्ये यथा वृकः
तुझे पुत्र समोर पाहून, बलवान भीमसेन वाघ जसा गुरांच्या मध्ये ओठ चाटत उभा राहतो, तसा रणासाठी सज्ज झाला.