ध्वजिनीं धार्तराष्ट्राणां दीनशत्रुरदीनवत् । प्रत्युद्ययौ स सौभद्रस्तेजसा च बलेन च
धृतराष्ट्रपुत्रांच्या सैन्याविरुद्ध, दुःखी शत्रूंचा शत्रू असलेला, न डगमगता, सुभद्रपुत्र तेज आणि बळाने पुढे गेला.
तस्य लाघवमार्गस्थमादित्यसदृशप्रभम् । व्यदृश्यत महच्चापं समरे युध्यतः परैः
त्याचे मोठे धनुष्य, सूर्यासारखे तेजस्वी, रणभूमीत शत्रूंशी लढताना त्याच्या विलक्षण वेगामुळे चमकत होते.
स द्रौणिमिषुणैकेन विद्ध्वा शल्यं च पञ्चभिः । ध्वजं सांयमनेश्वैव सोऽष्टाभिश्चिच्छिदे ततः
त्याने द्रोणपुत्राला एका बाणाने, शल्याला पाच बाणांनी घायाळ केले; आणि सौम्यपुत्राच्या ध्वजाला आठ बाणांनी छेदले.
रुक्मदण्डां महाशक्तिं प्रेषितां सौमदत्तिन । शितेनोरगसंकाशां पत्रिणाभिजघान ताम्
सौमदत्तिने सोडलेली सुवर्णदंडाची मोठी शक्ति, सर्पासारख्या तीक्ष्ण पंख असलेल्या बाणाने त्याने भेदली.
शल्यस्य च महावेगानस्यतः समरे शरान्। `धनुश्चिच्छेद भल्लेन तीव्रवेगन फाल्गुनिः' जघानार्जुनदायादश्चतुर्भिश्चतुरो हयान्
शल्य रणात वेगाने बाण सोडत असताना, फाल्गुनपुत्राने भल्लाने त्याचे धनुष्य तोडले आणि चार बाणांनी त्याचे चार घोडे मारले.
भूरिश्रवाश्च शल्यश्च द्रौणिः सांयमनिः शलः। नाभ्यवर्तन्तं संरब्धाः कार्ष्णेर्बाहुबलोदयात्
भूरिश्रव, शल्य, द्रोणपुत्र, सौम्यपुत्र आणि शल—हे सर्व रागावलेले असूनही कृष्णपुत्राच्या वाढत्या बळापुढे टिकू शकले नाहीत.
ततस्त्रिगर्ता राजेन्द्र मद्राश्च सह केकयैः । पञ्चविंशतिसाहस्रास्तव पुत्रेण चोदिताः
राजन, मग त्रिगर्त, मद्र आणि केकय—पंचवीस हजार सैनिक—तुझ्या पुत्राने प्रेरित होऊन—
धनुर्वेदविदो मुख्या अजेयाः शत्रुभिर्युधि। सह पुत्रं जिघांसन्तं परिवव्रुः किरीटिनम्
धनुर्विद्येत पारंगत, युद्धात शत्रूंना न जिंकता येणारे मुख्य सरदार, मुकुटधारी अर्जुनाभोवती तुझ्या पुत्राचा वध करण्याच्या हेतूने जमले.
तौ तु तत्र पितापुत्रौ परिक्षिप्तौ महारथौ । ददर्श राजन्पाञ्चल्यः सेनापतिररिन्दम
तेथे, राजन, ते दोन महाबली रथी — वडील आणि मुलगा — सर्व बाजूंनी वेढले गेलेले, पाञ्चाल सेनापतीने पाहिले.
स वारणरथोघानां सहस्रैर्बहुभिर्वृतः। वाजिभिः पत्तिभिश्चैव वृतः शतसहस्रशः
तो सेनापती हजारो हत्ती आणि रथांनी, तसेच लाखो घोडेस्वार आणि पायदळ सैनिकांनी वेढला गेला होता.
पारावताश्वः स रथमास्थाय परवीरहा' धनुर्विष्फार्य संक्रुद्धो नोदयित्वा च वाहिनीम् । ययौ तं मद्रकानीकं केकयांश्च परंतप
कबुतरासारख्या रंगाच्या घोड्यांवर बसून, शत्रूंचा संहार करणारा तो वीर, धनुष्य ताणून आणि आपल्या सैन्याला पुढे नेऊन, रागाने मद्र आणि केकयांच्या फळीवर चालून गेला.
तेन कीर्तिमता गुप्तमनीकं दृढधन्वना। संरब्धरथनागाश्वं योत्स्यमानमशोभत
तो कीर्तीमान आणि दृढधारी धनुर्धारी आपल्या फळीचे रक्षण करत, युद्धासाठी सज्ज असलेल्या रथ, हत्ती आणि घोड्यांसह तिथे झळकत होता.
सोऽर्जुनप्रमुखे यान्तं पाञ्चालकुलवर्धनः । त्रिभिः शारद्वतं बाणैर्जत्रदेशे समार्पयत्
अर्जुनाच्या पुढे जात असताना, पाञ्चाल वंशाचा गौरव असलेल्या त्या वीराने, शारद्वतपुत्राला तीन बाणांनी गळ्याजवळ घाव घातला.
ततः स मद्रकान्हत्वा दशैव दशभिः शरैः । पृष्ठरक्षं जघानाशु भल्लेन कृतवर्मणः
नंतर त्याने दहा मद्र वीरांना दहा बाणांनी ठार मारले आणि लगेचच कृतवर्म्याच्या मागील रक्षण करणाऱ्याला धारदार बाणाने घायाळ केले.
दमनं चापि दायादं पौरवस्य महात्मनः । जघान विमलाग्नेण नाराचेन परंतपः
म्हणूनच त्या पराक्रमी पौरवाचा वारस दमन यालाही, तेजस्वी आणि ज्वाळेसारख्या लोखंडी बाणाने त्या वीराने ठार केले.
ततः सांयमनेः पुत्रः पाञ्चाल्यं युद्धदुर्मदम् । अविध्यत्रिंशता बाणैर्दशभिश्चास्य सारथिम्
त्यानंतर, युद्धात संतप्त झालेल्या साय्यमनीच्या पुत्राने, पाञ्चाल सेनापतीवर तीस बाणांचा वर्षाव केला आणि त्याच्या सारथ्यावर दहा बाण सोडले.
सोऽतिविद्धो महेष्वासः सृक्किणी परिसंलिहन्। भल्लेन भृशतीक्ष्णेन निचकर्तास्य कार्मुकम्
तीव्र जखमी झाल्यावरही, तो महान धनुर्धारी ओठ चाटत, धारदार आणि जोरदार भल्ल बाणाने समोरच्याचे धनुष्य छाटले.
अथैनं पञ्चविंशत्या क्षिप्रमेव समार्पयत् । अश्वांश्चास्यावधीद्राजन्नुभौ तौ पार्ष्णिसारथी
त्यानंतर त्याने लगेच पंचवीस बाणांनी त्याच्यावर प्रहार केला आणि राजन, त्याचे दोन्ही घोडे आणि दोन्ही सारथी मारले.
स हताश्वे रते तिष्ठन्ददर्श भरतर्षभ । पुत्रः सांयमनेः पुत्रं पाञ्चाल्यस्य महात्मनः
घोडे मारले गेले तरी, रथावर उभा राहून, साय्यमनीचा पुत्र त्या महान पाञ्चाल सेनापतीच्या पुत्राकडे पाहू लागला, हे भरतश्रेष्ठ.
स प्रगृह्य महाघोरं निस्त्रिंशवरमायसम् । पदातिस्तूर्णमानर्च्छद्रथस्यं पुरुषर्षभः
मग तो पुरुषश्रेष्ठ, भयंकर आणि उत्तम लोखंडी तलवार उचलून, पायदळावरून झपाट्याने रथावर चढला.
तं महौघमिवायान्तं स्वात्पतन्तमिवोरगम् । भ्रान्तावरणनिस्त्रिंशं कालोत्सृष्टमिवान्तकम्
तो जसा प्रचंड पुरासारखा पुढे येत होता, किंवा जसा सर्प आपल्या शिकारावर झडप घालतो, तशी तलवार फिरवत, तो काळाने सोडलेला मृत्यूच वाटत होता.
दीप्यमानमिवादित्यं मत्तवारणविक्रमम् । अपश्यन्पाण्डवास्तत्र धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः
तो जणू काही तेजस्वी सूर्यच, आणि मदाने भरलेल्या हत्तीच्या बळासारखा, असे त्या वेळी पांडव आणि प्रषतपुत्र धृष्टद्युम्न यांनी पाहिला.
तस्य पाञ्चालदायादः प्रतीपमभिधावतः। शितनिस्त्रिंशहस्तस्य शरावरणधारिणः
पाञ्चाल वंशज तलवार हातात घेऊन आणि बाणांची कवच धारण करून, त्याच्याशी समोरासमोर भिडायला धावला.
बाणवेगमतीतस्य तथाभ्याशमुपेयुषः । त्वरन्सेनापतिः क्रुद्धो बिभेद गदया शिरः
तो बाणांच्या वेगापेक्षा जास्त वेगाने जवळ येत असताना, संतप्त सेनापतीने झपाट्याने गदेद्वारे त्याचे डोके फोडले.
तस्य राजन्सनिस्त्रिंशं सुप्रभं च शरावरम् । हतस्य पततो हस्ताद्वेगेन न्यपतद्भुवि
राजन, तो पडताना, त्याच्या हातातून तेजस्वी तलवार आणि सुंदर कवच वेगाने खाली जमिनीवर पडले.
तं निहत्य गदाग्रेण स लेभे परमां मुदम्। पुत्रः पाञ्चालराजस्य महात्मा भीमविक्रमः
गदेच्या टोकाने त्याला मारून, पाञ्चाल राजपुत्र, भीमासारख्या पराक्रमाचा, अत्यंत आनंदित झाला.
तस्मिन्हते महेष्वासे शल्यपुत्रे महारथे । हाहाकारो महानासीत्तव सैन्यस्य मारिष
शल्याचा पराक्रमी पुत्र, महान धनुर्धर, युद्धात पडला तेव्हा तुझ्या सैन्यात मोठा गोंधळ आणि हंबरडा उठला, मारिषा.
ततः सांयमनिः क्रुद्धो दृष्ट्वा निहतामात्मजम् । अभिदुद्राव वेगेन पाञ्चाल्यं युद्धदुर्मदम्
मग सांय्यमनी, आपल्या मुलाचा मृत्यू पाहून रागावला आणि पाञ्चालांचा युद्धात उन्मत्त असलेल्या वीरावर जोरात धावून गेला.
तौ तत्र समरे शूरौ समेतौ युद्धदुर्मदौ । ददृशुः सर्वराजानः कुरवः पाण्डवास्तथा
त्या रणभूमीत ते दोघेही शूरवीर, युद्धात बेधुंद, एकमेकांसमोर आले. कुरू आणि पांडव पक्षातील सर्व राजे हे दृश्य पाहत होते.
ततः सांयमनिः क्रुद्धः पार्षतं परवीरहा। आजघान त्रिभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम्
मग सांय्यमनीने, रागाने, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या पार्षतावर तीन बाण सोडले, जणू काही हत्तीला अंकुशाने टोचले.