एते समरदुर्धर्षाः सिंहतुल्यपराक्रमाः। पाण्डवानामनीकानि बभञ्जुःस्म पुनःपुनः
हे सर्व युद्धात अपराजेय आणि सिंहासारख्या पराक्रमाचे होते; त्यांनी पांडवांच्या फौजा पुन्हा पुन्हा मोडून काढल्या.
तथैव भीमसेनोऽपि राक्षसश्च घटोत्कचः । सात्यकिश्चेकितानश्च द्रोपदेयाश्च भारत
तसेच, भीमसेन, राक्षस घटोत्कच, सात्यकी, चेकितान आणि द्रौपदीचे पुत्र, हे भरता,
तावकांस्तव पुत्रांश्च सहितान्सर्वराजभिः । द्रावयामासुराजौ ते त्रिदशा दानवानिव
त्या वीरांनी तुझे पुत्र आणि सर्व राजांसह त्यांना पळवून लावले, जसे देवांनी दानवांना पिटाळले.
तथा ते समरेऽन्योन्यं निघ्नन्तः क्षत्रियर्षभाः । रक्तोक्षिता घोररूपा विरेर्जुर्दानवा इव
त्याचप्रमाणे, ते सर्व क्षत्रियश्रेष्ठ एकमेकांना युद्धात मारत होते, रक्ताने माखलेले आणि भयंकर दिसणारे, दानवांसारखे गर्जना करत होते.
विनिर्जित्य रिपून्वीरा सेकनयोरुभयोरपि। व्यदृस्यन्त महामात्रा ग्रहा इव नभस्तले
दोन्ही बाजूंच्या शत्रूंना पराभूत करून, ते वीर मोठ्या योद्ध्यांसारखे आकाशातील ग्रहांसारखे भासू लागले.
ततो रथसहस्रेण पुत्रो दुर्योधनस्तव । अभ्ययात्पाण्डवं युद्धे राक्षसं च घटोत्कचम्
मग तुझा पुत्र दुर्योधन, हजारो रथांसह, युद्धात पांडवांवर आणि राक्षस घटोत्कचावर चालून गेला.
तथैव पाण्डवाः सर्वे महत्या सेनया सह । द्रोणभीष्मौ रणे यत्तौ प्रत्युद्ययुररिन्दमौ
त्याचप्रमाणे सर्व पांडव मोठ्या सैन्यासह, युद्धात द्रोण आणि भीष्म या दोन्ही शत्रूंच्या समोर गेले.
किरीटी च ययौ क्रुद्धः समन्तात्पार्थिवोत्तमान् । आर्जुनिः सात्यकिश्चैव ययतुः सौबलं बलम्
अर्जुन रागाने सर्व बाजूंच्या श्रेष्ठ राजांवर चालून गेला; अर्जुन आणि सात्यकी दोघे मिळून सौबल सैन्यावर तुटून पडले.
ततः प्रववृते भूयः संग्रामो रोमहर्षणः । तावकानां परेषां च समरे विजयैषिणाम्
मग पुन्हा एकदा अंगावर काटा आणणारे, विजयासाठी दोन्ही बाजू झुंजणारे तुझे आणि शत्रूंचे सैन्य यांच्यात भीषण युद्ध सुरू झाले.
ततस्ते पार्थिवाः क्रुद्धाः फल्गुनं वीक्ष्य संयुगे। रथैरनेकसाहस्रैः समन्तात्पर्यवारयन्
तेव्हा त्या युद्धात फाल्गुनाला पाहून राजे संतापले आणि हजारो रथांनी त्याला सर्व बाजूंनी वेढून टाकले.
अथैनं रथबृन्देन कोष्ठकीकृत्य भारत। शरैः सुबहुसाहस्रैः समन्तादभ्यवारयन्
नंतर, भारत, त्यांनी रथांच्या गर्दीत त्याला वेढून, असंख्य बाणांनी सर्व बाजूंनी हल्ला केला.
शक्तीश्च विमलाकस्तीक्ष्णा गदाश्च परिघैः सह । प्रासान्परश्वथांश्चैव मुद्गरान्मुसलानपि
त्यांनी त्याच्यावर युद्धात तेजस्वी व तीक्ष्ण भाले, गदा, लोखंडी गज, भाले, कुऱ्हाडी, मुठी आणि मुसळी फेकले.
चिक्षिषुः समरे क्रुद्धाः फल्गुनस्य रथं प्रति। शस्त्राणामथ तां वृष्टिं शलभानामिवायतिम्
रागाने त्यांनी त्या शस्त्रांचा वर्षाव करत फाल्गुनाच्या रथावर झडप घातली, जणू काही टोळधाडीप्रमाणे.
रुरोध सर्वतः पार्थः शरैः कनकभूषणैः । तत्र तल्लाघवं दृष्ट्वा बीभत्सोरतिमानुषम्
पार्थाने सर्व बाजूंनी सोन्याने मढवलेल्या बाणांनी ते थांबवले; भीमपराक्रमी बिभत्सूचे ते अतिमानवी वेग पाहून—
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । साधुसाध्विति राजेन्द्र फल्गुनं प्रत्यपूजयन्
देव, दानव, गंधर्व, पिशाच्च, नाग आणि राक्षस, हे राजेंद्र, 'शाबास! शाबास!' असे म्हणत फाल्गुनाची स्तुती करू लागले.
सात्यकिश्चाभिमन्युश्च महत्या सेकनया वृतौ । गान्धारान्समरे शूराञ्जग्मतुः सहसौबलान्
सात्यकी आणि अभिमन्यू मोठ्या सैन्यासह युद्धात शूर गांधार आणि सौबलांच्या सैन्यावर तुटून पडले.
तत्र सौबलकाः क्रुद्धा वार्ष्णेयस्य रथोत्तमम् । तिशलश्चिच्छिदुः क्रोधाच्छस्त्रैर्नानाविधैर्युधि
तेथे सौबलांचे वीर रागाने सात्यकीच्या उत्तम रथाचा विविध शस्त्रांनी युद्धात विध्वंस केला.
सात्यकिस्तु रथं त्यक्त्वा वर्तमाने भयावहे । अभिमन्यो रथं तूर्णमारुरोह परंतपः
पण सात्यकीने आपला रथ सोडून, त्या भीषण युद्धात, त्वरेने परंतप अभिमन्यूसोबतच्या रथावर चढला.
तावेकरथसंयुक्तौ सौबलेयस्य वाहिनीम् । व्यधमेतां शितैस्तूर्णं शरैःक सन्नतपर्वभिः
मग दोघे एकाच रथावर एकत्र येऊन, त्यांनी तीक्ष्ण व पंख असलेल्या बाणांनी सौबलांच्या सैन्याला लवकरच पांगवले.
द्रोणभीष्मौ रणे यत्तौ धर्मराजस्य वाहिनीम् । नाशयेतां शरैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रपरिच्छदैः
द्रोण आणि भीष्म युद्धात पराक्रम गाजवत, तीक्ष्ण व गृध्रपंखी बाणांनी धर्मराजाच्या सैन्याचा संहार करू लागले.
ततो धर्मसुतोक राजा माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ । मिषतां सर्वसैन्यानां द्रोणानीकमुपाद्रवन्
मग धर्मपुत्र राजा आणि माद्रीचे दोन पांडवपुत्र, सर्व सैन्याच्या डोळ्यादेखत द्रोणाच्या तुकडीवर चालून गेले.
तत्रासीत्सुमहद्युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम् । यथा देवासुरं युद्धं पूर्वमासीत्सुदारुणम्
तेथे फार मोठे, गोंगाट करणारे, अंगावर काटा आणणारे युद्ध झाले, जसे पूर्वी देव आणि असुरांमध्ये भीषण युद्ध झाले होते.
कुर्वाणौ सुमहत्कर्म भीमसेनघटोत्कचौ। दुर्योधनस्ततोऽभ्येत्य तावुभावप्यवारयत्
भीमसेन आणि घटोत्कच मोठं पराक्रम करत असताना, दुर्योधन तिथे आला आणि दोघांनाही सामोरा गेला.
तत्राद्भुतमपश्याम हैडिम्बस्य पराक्रमम्। अतीत्य पीतरं युद्धे यदयुध्यत भारत
तेव्हा आम्ही हैडिंबाचा मुलगा घटोत्कच याचं अद्भुत शौर्य पाहिलं, कारण त्याने युद्धात आपल्या वडिलांनाही मागे टाकलं.
भीमसेनस्तु संक्रुद्धो दुर्योधनममर्षणम्। हृद्यविध्यत्पृषत्केन प्रहसन्निव पाण्डवः
भीमसेन रागाने पेटून, हट्टी दुर्योधनाच्या छातीत एक बाण घुसवला, आणि पांडव जणू हसतच होते.
ततो दुर्योधननो राजा प्रहारवरपीडितः। निषसाद रथोपस्थे कश्मलं च जगाम ह
मग त्या जबरदस्त आघाताने दुर्योधन राजा रथाच्या आसनावर कोसळला आणि त्याला भान हरपलं.
तं विसंज्ञं विदित्वा तु त्वरमाणोऽस्य सारथिः । अपोवाह रणाद्राजंस्ततः सैन्यमभज्यत
राजा बेशुद्ध पडल्याचं पाहून त्याचा सारथी पटकन त्याला रणांगणातून दूर घेऊन गेला, आणि मग सैन्य पांगलं.
ततस्तां कौरवीं सेनां द्रवमाणां समन्ततः। निघ्नन्भीमः शरैस्तीक्ष्णैरनुवव्राज पृष्ठतः
मग भीमाने ती पळणारी कौरवांची फौज सर्व बाजूंनी धारदार बाणांनी मारत पाठलाग केला.
पार्षतश्च रथश्रोष्ठो धर्मपुत्रश्च पाण्डवः। द्रोणस्य पश्यतः सैन्यं गाङ्गेयस्य च पश्यतः
पार्षत हा श्रेष्ठ रथी आणि पांडव धर्मपुत्र, द्रोण आणि गंगेपुत्र यांच्या समोर, सैन्यावर तुटून पडले.
जघ्नतुर्विशिकैस्तीक्ष्णैः परानीकविनाशनैः । द्रवमाणं तु तत्सैन्यं तव पुत्रस्य संयुगे
ते दोघं धारदार बाणांनी शत्रूंच्या तुकड्या उध्वस्त करत तुझ्या मुलाच्या पळणाऱ्या सैन्याचा संहार करू लागले.