अमर्षितस्ततो राजन्पराक्रम्य चमूमुखे । द्रोणो द्रुपदपुत्रस्य पुनश्चिच्छेद कार्मुकम्
मग रागावलेला द्रोण, राजा, सैन्याच्या पुढे जाऊन पुन्हा एकदा द्रुपदपुत्राचे धनुष्य तोडले.
अथैनं छिन्नधन्वानं शरैः सन्नतपर्वभिः । अभ्यवर्षदमेयात्मा वृष्ट्या मेघ इवाचलम्
मग त्याचे धनुष्य तुटल्यावर, संयमी द्रोणाने वाकलेल्या सांध्यांचे बाणांचा पाऊस त्याच्यावर पाडला, जणू ढग पर्वतावर पाऊस पाडतो.
सारथिं चास्य भल्लेन रथनीजादपातयत् । अथास्य चतुरो वाहांश्चतुर्भिर्निशितैः शरैः
त्याने एका रुंद टोकाच्या बाणाने त्याचा सारथी रथातून खाली पाडला, आणि मग चार तीक्ष्ण बाणांनी त्याचे चारही घोडे मारले.
पातयामास समरे सिंहनादं ननाद च। ततोऽपरेण भल्लेन हस्ताच्चापमथाच्छिनत्
त्याने रणभूमीत त्यांना खाली पाडले आणि सिंहासारखा गर्जना केली; मग दुसऱ्या रुंद टोकाच्या बाणाने त्याच्या हातातील धनुष्य कापले.
स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः । गदापाणिरवारोहत्स्व्यापयन्पौरुषं महत्
त्याचे धनुष्य तुटले, रथ उद्ध्वस्त झाला, घोडे आणि सारथी मारले गेले, मग धृष्टद्युम्न गदा हातात घेऊन खाली उतरला आणि मोठे शौर्य दाखवले.
तामस्य विशिस्वैस्तूर्णं पातयामास भारत । रथादनवरूढस्य तदद्भुतमिवाभवत्
मग, भारत, द्रोणाने निवडक बाणांनी त्याच्यावर झडप घातली, तो जमिनीवर उभा असताना, आणि ते दृश्य फारच अद्भुत वाटले.
ततः स विपुलं चर्म शतचन्द्रं च भानुमत्। खङ्गं च विपुलं दिव्यं प्रगृह्य सुभुजो बली
मग त्या बलवान भुजांनी एक मोठे, तेजस्वी, शंभर चंद्र असलेले ढाल आणि एक मोठी दिव्य तलवार उचलली.
अभिदुद्राव वेगेन द्रोणस्य वधाकाङ्क्षया। आमिषार्थी यथा सिंहो वने मत्तमिव द्विपम्
तो द्रोणाचा वध करण्याच्या इच्छेने वेगाने धावला, जसा जंगलात मांसाच्या शोधात असलेला सिंह उन्मत्त हत्तीवर झडप घालतो.
तत्राद्भुतमपश्याम भारद्वाजस्य पौरुषम् । लाघवं चास्त्रयोगं च बलं बाह्वोश्च भारत
तेथे आम्ही भारद्वाजपुत्राचे अद्भुत शौर्य पाहिले—त्याची चपळता, अस्त्रविद्या आणि भुजांचा बळ, हे भारत.
यदेनं शरवर्षेण वारयामास पार्षतम् । न शशाक ततो गन्तुं बलवानपि संयुगे
त्याने बाणांचा पाऊस पाडून पर्षतपुत्राला थोपवले, त्यामुळे तो बलवान असूनही युद्धात पुढे जाऊ शकला नाही.
निवारितस्तु द्रोणेन धृष्टद्युम्नो महारथः । न्यावारयच्छरौघांस्तांश्चर्मणा कृतहस्तवत्
धृष्टद्युम्न हा महाबली रथी द्रोणाने थांबवला गेला, पण त्याने आपल्या हातातल्या ढालीने ती बाणांची सर उत्तमपणे रोखली.
ततो भीमो महाबाहुः सहसाऽभ्यपतद्बली । साहाय्यकारी समरे पार्षतस्य महात्मनः
मग भीम, बलवान आणि दीर्घबाहू, पृषतपुत्राला मदतीला युद्धात झपाट्याने पुढे गेला.
स द्रोमं निशितैर्बाणै राजन्विव्याध सप्तभिः । पार्षतं च रथं तूर्णं स्वकमारोहयत्तदा
त्याने, हे राजन, द्रोणावर सात तीक्ष्ण बाण मारले आणि लगेच पृषतपुत्राला आपल्या रथावर चढवले.
ततो दुर्योधनो राजन्कलिङ्गं समचोदयत्। सैन्येन महता युक्तं भारद्वाजस्य रक्षणे
मग, हे राजन, दुर्योधनाने भृगुवंशीय द्रोणाच्या रक्षणासाठी मोठ्या सैन्याने सज्ज असलेल्या कलिंग सैन्याला पुढे पाठवले.
ततः सा महती सेन कलिङ्गानां जनेश्वर । भीममभ्युद्ययौ तूर्णं तव पुत्रस्य शासनात्
मग त्या कलिंगांच्या विशाल सैन्याने, लोकाधिपती, तुझ्या पुत्राच्या आज्ञेवरून, भीमावर झपाट्याने हल्ला केला.
पाञ्चाल्यमथ संत्यज्य द्रोणोऽपि रथिनां वरः। विराटद्रुपदौ वृद्धौ वारयामास संयुगे
द्रोण, रथींमध्ये श्रेष्ठ, त्यानंतर पाञ्चालपुत्राला सोडून, वृद्ध विराट आणि द्रुपद यांना युद्धात रोखू लागला.
धृष्टद्युम्नोऽपि समरे धर्मराजानमभ्ययात्। ततः प्रववृते युद्धं तुमुलं रोमहर्षणम्
धृष्टद्युम्नही युद्धात धर्मराज युधिष्ठिराजवळ गेला; आणि मग तिथे भीषण, अंगावर काटा आणणारे युद्ध सुरू झाले.
कलिङ्गानां च समरे भीष्मस्य च महात्मनः । जगतः प्रक्षयकरं घोररूपं भयावहम्
कलिंग आणि महानुभाव भीष्म यांच्या मध्ये, जगाचा संहार करणारे, भयंकर आणि भीतीदायक युद्ध पेटले.
मम पुत्रसमादिष्टः कलिङ्गोः वाहिनीपतिः। कथमद्भुतकर्माणं भीमसेनं महाबलम्
माझ्या पुत्राच्या आज्ञेवरून कलिंग सैन्याचा सेनापती त्या अद्भुत पराक्रमी आणि महाबली भीमसेनाशी कसा भिडला?
चरन्तं गदया वीर दण्डहस्तमिवान्तकम् । योधयामास समरे कलिङ्गः सह सेनया
तो वीर, हातात गदा घेऊन जणू मृत्यूच जसा दंड हातात घेऊन फिरतो, तसा युद्धात कलिंगराज आणि त्याच्या सैन्याने भीमाशी सामना केला.
पुत्रेण तव राजेन्द्र स तथोक्तो महाबलः । महत्या सेनया गुप्तः प्रायाद्भीमरथं प्रति
मग, हे राजेंद्र, तुझ्या पुत्राने तसे सांगितल्यावर, तो महाबली मोठ्या सैन्याच्या रक्षणाखाली भीमाच्या रथाकडे निघाला.
तामापतन्तीं महतीं कलिङ्गानां महाचमूम्। रथाश्वनागकलिलां प्रगृहीतमहायुधाम्
ती कलिंगांची मोठी फौज, रथ, घोडे, हत्ती यांनी भरलेली आणि मोठी शस्त्रे घेतलेली, पुढे सरसावली.
भीमसेनः कलिङ्गानामार्च्छद्भारत वाहिनीम् । केतुमन्तं च नैषादिमायान्तं सह चेदिभिः
भीमसेनाने, हे भारत, कलिंगांची सेना आणि केतुमंत निशादराज, जो चेदिंसह येत होता, यांच्यावर हल्ला चढवला.
ततः श्रुतायुः संक्रुद्धो राज्ञा केतुमता सह। आससाद रणे भीमं व्यूढानीकेषु चेदिषु
मग क्रुद्ध झालेला श्रुतायू, केतुमंत राजासह, युद्धात चेदिंच्या मांडणीमध्ये भीमासमोर उभा ठाकला.
रथैरनेकसाहस्रैः कलिङ्गानां नराधिप । अयुतेन गजानां च निषादैःक सह केतुमान्
कलिंगांच्या असंख्य रथांसह, दहा हजार हत्ती आणि निशादांसह केतुमंताने युद्धात भीमसेनाला चौफेर वेढले.
भिमसेनं रणे राजन्समन्तात्पर्यवारयत् । चेदिमत्स्यकरूषाश्च भीमसेनपदानुगाः
चेदि, मत्स्य आणि करूष, जे भीमसेनाचे अनुयायी होते, त्यांनीही युद्धात निशाद आणि त्यांच्या राजांवर तुटून पडले.
अभ्यधावन्त समरे निषादान्सह राजभिः । ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयावहम्
मग तिथे भीषण आणि भीतीदायक युद्ध पेटले, जिथे एकमेकांना मारण्याच्या इच्छेने सैनिकांना आपले आणि परके कळेनासे झाले.
न प्राजानन्त योधाः स्वान्परस्परजिघांसया । घोरमासीत्ततो युद्धं भीमस्य सहसा परैः
अशा प्रकारे, भीम आणि त्याच्या शत्रूंमध्ये अचानक भयंकर युद्ध सुरू झाले.
यथेन्द्रस्य महाराज महत्या दैत्यसेनया। तस्य सैन्यस्य संग्रामे युध्यमानस्य भारत
महाराज, जसा इंद्राने दैत्यांच्या मोठ्या सैन्याचा सामना केला, तसाच त्या सैन्यानेही युद्धात तितक्याच धैर्याने लढा दिला, हे भारतवंशीय.
बभूव सुमहाञ्शब्दः सागरस्येव गर्जतः। अन्योन्यं स्म तदा योधा विकर्षन्तो विशांपते
त्या वेळी समुद्राच्या गडगडाटासारखा प्रचंड आवाज झाला; तेव्हा सर्व योद्धे एकमेकांना ओढून, जबरदस्त झुंज देत होते, राजाधिराज.