एकैकशः समर्था हि यूयं सर्वे महारथाः । पाण्डुपुत्रान्रणे हन्तुं ससैन्यान्किमु संहताः
'तुम्ही प्रत्येकजण स्वतंत्रपणे मोठ्या रथी असल्याने, पांडुपुत्र आणि त्यांच्या सैन्याचा संहार करू शकता—मग सर्वजण एकत्र असताना तर किती सोपे!'
अपर्याप्तं तदस्माकं बलं भीष्माभिरक्षितम् । पर्याप्तमिदमेतेषां बलं भीमाभिरक्षितम्
'भीष्माच्या रक्षणाखाली आमचे सैन्य अपार आहे; भीमाच्या रक्षणाखाली त्यांचे सैन्य मर्यादित आहे.'
संस्थानाः शूरसेनाश्च वेत्रिकाः कुकुरास्तथा । आरोचकास्त्रिगर्ताश्च मद्रका यवनास्तथा
'संस्थान, शूरसेन, वेत्री, कुकुर, आरोचक, त्रिगर्त, मद्र आणि यवन हे सर्व—'
शत्रुंजयेन सहितास्तथा दुःशासनेन च । विकर्णेन च वीरेण तथा नन्दोपनन्दकैः
'शत्रुंजय, दुःशासन, पराक्रमी विकर्ण, तसेच नंद आणि उपनंद यांच्यासह—'
चित्रसेनेन सहिताः सहिताः पारिभद्रकैः । भीष्ममेवाभिरक्षन्तु सह सैन्यपुरस्कृताः
चित्रसेन आणि परिभद्रकांसह, आपल्या सैन्यांसह, त्यांनी भीष्माचं रक्षण करावं असं ठरवलं.
ततो भीष्मश्च द्रोणश्च तव पुत्राश्च मारिष । अव्यूहन्त महाव्यूहं पाण्डूनां प्रतिबाधकम्
मग भीष्म, द्रोण आणि तुझे पुत्र, हे महार्षे, पांडवांना अडवण्यासाठी मोठं व्यूह मांडू लागले.
भीष्मः सैन्येन महता समनन्तात्परिवारितः । ययौ प्रकर्षन्महतीं वाहिनीं सरराडिव
भीष्म मोठ्या सैन्याने सर्व बाजूंनी वेढलेला, राजासारखा मोठी फौज घेऊन पुढे निघाला.
तमन्वायान्महेष्वासो भारद्वाजः प्रतापवान् । कुन्तलैश्च दशार्णैश्च मागधैश्च विशांपते
त्याच्या मागे धनुर्धारी, तेजस्वी भारद्वाज, कुंतल, दशार्ण आणि मागध यांच्यासह, राजाधिराज, पुढे गेला.
विदमर्भैर्मेकलैश्चैव कर्णप्रावरणैरपि । सहिताः सर्वसैन्येन भीष्ममहावशोभिनम्
विदर्भ, मेकल, कर्णाचे रक्षक आणि सर्व सैन्य मिळून, युद्धात तेजाने चमकणाऱ्या भीष्मासोबत होते.
गान्धाराः सिन्धुसौवीराः शिबयोऽथ वसातयः। शकुनिश्च स्वसैन्येन भीष्ममाहवशोभिनम्
गांधार, सिंधु, सौवीर, शिबी, वसात, आणि शकुनी आपल्या सैन्यासह, युद्धात तेजस्वी भीष्माजवळ मिळाले.
ततो दुर्योधनो राजा सहितः सर्वसोदरैः । अश्वातर्केर्विकर्णैश्च तथा चाम्बष्ठकोसलैः
मग राजा दुर्योधन, सर्व भावंडांसह, अश्वातर्क, विकर्ण, अंबष्ठ आणि कोसल यांच्यासोबत उभा राहिला.
दरदैश्च शकैश्चैव तथा क्षुद्रकमालवैः । अभ्यरक्षत संहृष्टः सौबलेयस्य वाहिनीम्
दारद, शक, क्षुद्रक, मालव यांच्यासह, आनंदाने सैबलाच्या सैन्याचं रक्षण करू लागला.
भूरिश्रवाः शलः शल्यो भगदत्तश्च मारिषः। विन्दानुविन्दावावन्त्यौ वामं पार्श्वमपालयन्
भूरिश्रवा, शल, शल्य, भगदत्त, आणि अवंतीचे विन्द व अनुर्विंद, डाव्या बाजूचं रक्षण करत होते.
सौमदत्तिः सुशर्मा च काम्भोजश्च सुदक्षिणः। श्रुतायुश्चाच्युतायुश्च दक्षिणं पक्षमास्थिताः
सौमदत्त, सुशर्मा, कंबोजांचा सुदक्षिण, श्रुतायू आणि अच्युतायू हे उजव्या बाजूला उभे राहिले.
अश्वत्थामा कृपश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः । महत्या सेनया सार्धं सेनापृष्टे व्यवस्थिताः
अश्वत्थामा, कृप आणि सात्वत कृतवर्मा, मोठ्या सैन्यासह, मागच्या बाजूला तैनात होते.
पृष्ठगोपास्तु तस्यासन्नानादेश्या जनेश्वराः। केतुमान्वसुदानश्च पुत्रः काश्यस्य चाभिभूः
मागच्या रक्षणासाठी केतुमान, वसुदान आणि काशीराजाचा पुत्र अभिभू, वेगवेगळ्या प्रदेशांतून आले होते.
ततस्ते तावकाः सर्वे हृष्टा युद्धाय भारत। दध्मुः शङ्खान्मुदा युक्ताः सिंहनादांस्तथोन्नदन्
मग तुझे सर्व सैनिक, हे भारत, युद्धासाठी उत्साही होऊन, आनंदाने शंख फुंकू लागले आणि सिंहासारखे गर्जना करू लागले.
तेषां श्रुत्वा तु हृष्टानां वृद्धः कुरुपितामहः। सिंहनादं विनद्योच्चैः शङ्खं दध्मौ प्रतापवान्
त्यांच्या आनंदी गर्जना ऐकून, कुरुकुळातील वृद्ध पितामह भीष्म, मोठ्याने सिंहगर्जना करत, जोमाने शंख फुंकला.
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पेश्यश्च विविधाः परैः। आनकाश्चाभ्यहन्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत्
मग शंख, भेरी, वेगवेगळ्या प्रकारचे वाद्य आणि आनक वाजवले गेले; त्यामुळे मोठा गोंगाट झाला.
ततः श्वेतैर्हयैर्युक्ते महति स्यन्दने स्थितौ । प्रदध्मतुः शङ्खवरौ हेमरत्नपरिष्कृतौ
मग शुभ्र घोड्यांनी जोडलेल्या मोठ्या रथात उभे राहून, त्या दोघांनी सोनं आणि रत्नांनी सजवलेले सुंदर शंख फुंकले.
पाञ्चजन्यं हृषीकेशो देवदत्तं धनंजयः। पौण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः
हृषीकेशाने पाञ्चजन्य शंख फुंकला, धनंजयाने देवदत्त शंख फुंकला, आणि भीमकर्मा वृकोदराने मोठा पौंड्र शंख फुंकला.
अन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः। नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ
कुंतीपुत्र राजा युधिष्ठिराने अनंतविजय शंख फुंकला; नकुल आणि सहदेव यांनी सुघोष आणि मणिपुष्पक शंख फुंकले.
काशिराजश्च शैब्यश्च शिखण्डी च महारथः । धृष्टद्युम्नो विराटश्च सात्यकिश्च महारथः
काशीचा राजा, शैब्य, शिखंडी हा पराक्रमी योद्धा, धृष्टद्युम्न, विराट आणि सात्यकी हे सर्व मोठे रथी होते.
पाञ्चाल्याश्च महेष्वासा द्रौपद्याः पञ्च चात्मजाः । सर्वे दध्युर्महाशङ्खान्सिंहनादांश्च नेदिरे
द्रौपदीचे पाचही पुत्र, हे मोठे धनुर्धारी, यांनी एकत्र येऊन मोठ्या शंखांचा आवाज केला आणि सिंहासारखे गर्जना केली.
स घोषः सुमहांस्तत्र वीरैस्तैः समुदीरितः। नभश्च पृथिवीं चैव तुमुलो व्यनुनादयन्
त्या वीरांनी केलेला तो प्रचंड आवाज आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही ठिकाणी घुमला आणि सर्वत्र मोठा गोंगाट झाला.
एवमेते महाराज प्रहृष्टाः कुरुपाण्डवाः। पुनर्युद्धाय संजग्मुस्तापयानाः परस्परम्
राजा, असे करून कुरू आणि पांडव दोन्ही सैन्ये आनंदित होऊन पुन्हा एकमेकांना आव्हान देत युद्धासाठी पुढे सरसावली.
एवं व्यूढेष्वनीकेषु मामकेष्वितरेषु च । कथं प्रहरतां श्रेष्ठाः संप्रहारं प्रचक्रिरे
दोन्ही बाजूंच्या सैन्यांची मांडणी झाल्यावर, श्रेष्ठ योद्ध्यांनी कसे युद्ध केले, ते मला सांग.
तथा व्यूढेष्वनीकेषु सन्नद्धरुचिरध्वजाः। `तावकाः पाण्डवैः सार्धं यथाऽयुध्यन्त तच्छृणु।' अपारमिव संदृश्य सागरप्रतिमं बलम्
शुभ्र कवच आणि झेंड्यांनी सजलेली तुझी माणसं आणि पांडव, समुद्रासारख्या मोठ्या सैन्याला पाहून कसे लढले, ते ऐक.
तेषां मध्ये स्थितो राजन्पुत्रो दुर्योधनस्तव । अब्रवीत्तावकान्सर्वान्युद्ध्यध्वमिति दंशिताः
त्यांच्या मध्ये तुझा पुत्र दुर्योधन उभा राहिला आणि सर्वांना कठोरपणे युद्ध करण्याचा आदेश दिला.
ते मनः क्रूरमाधाय समभित्यक्तजीविताः । पाण्डवानभ्यवर्तन्त सर्व एवोच्छ्रितध्वजाः
सर्व योद्ध्यांनी मनाशी कठोर निर्धार केला, जीवाची पर्वा न करता, उंच झेंडे घेऊन पांडवांकडे झेप घेतली.