सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन्। ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः । निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम्
त्यांनी श्वेतावर सात बाण सोडले, पण पुन्हा त्या अमाप सामर्थ्याच्या श्वेताने सात वेगवान बाणांनी त्यांच्या धनुष्यांना छाटले.
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः । रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान्
त्यांच्या बलवान धनुष्ये तुटल्यावर, ते महायोद्धे घाईने रथशक्ती उचलून भयावह आरोळ्या देऊ लागले.
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति। ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः
भरतश्रेष्ठा, सात तेजस्वी बाण, इंद्राच्या वज्रासारखा गडगडाट करत, श्वेताच्या रथाकडे सोडले गेले.
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित्। ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम्
पण ते बाण पोहोचण्याआधीच, उत्तम अस्त्रांचा जाणकार असलेल्या श्वेताने सात बाणांनी त्यांना छेदून टाकले; मग त्याने सर्वांना भेदणारा एक बाण उचलला—
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति। तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान्
भरतश्रेष्ठा, श्वेताने तो बाण रुक्मरथाकडे सोडला; तो प्रचंड बाण वज्राहूनही वेगाने जाऊन रुक्मरथाच्या अंगावर आदळला.
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः । निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत्
राजा, त्या बाणाने जोरात घाव बसल्यामुळे रुक्मरथ आपल्या रथाच्या तळाशी कोसळला आणि मोठ्या मूर्च्छेत बुडून गेला.
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः । अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः
तो शुद्ध हरपलेला आणि खचलेला असताना, त्याचा सारथी घाईने आणि शांतपणे, सर्वांच्या समोर त्याला रथातून दूर घेऊन गेला.
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् । तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत्
मग श्वेताने सोन्याने सजवलेले आणखी सहा रथ घेतले आणि आपल्या बलवान हातांनी त्या सहा रथांच्या ध्वजांना खाली पाडले.
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप । शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति
त्याने त्यांच्या घोड्यांना आणि सारथ्यांना बाणांनी भेदले, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या, आणि त्या वीरांवर बाणांचा वर्षाव करत शल्याच्या रथाकडे पुढे गेला.
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत। दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति
भरता, तुझ्या सैन्यात मोठा गोंधळ आणि गडबड उडाली, कारण सेनापती वेगाने शल्याच्या रथाकडे जात असल्याचे सर्वांनी पाहिले.
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः । वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति
मग तुझा बलाढ्य पुत्र, भीष्माच्या नेतृत्वाखाली आणि सर्व सैन्याने वेढलेला, श्वेताच्या रथाकडे पुढे गेला.
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् । ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम्
त्याने मृत्यूच्या तोंडाशी आलेल्या मद्रराजाला वाचवले; त्यानंतर तिथे भयंकर आणि अंगावर काटा आणणारे युद्ध सुरू झाले.
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् । सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे
तुझ्या आणि शत्रूंच्या सैन्यातील रथ आणि हत्ती एकमेकांत अडकले; तसेच सुभद्रपुत्र, भीमसेन आणि सात्यकी हे महायोद्धेही त्या गोंधळात सामील झाले.
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते । एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह । ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः
कैकय, विराट, पृथाशत्रू धृष्टद्युम्न आणि चेडी-मत्स्यांचे सिंहासारखे वीर—यांच्यावर कुरुवृद्ध भीष्माने बाणांचा वर्षाव केला.
एवं श्वेते महेष्वासे प्राप्ते शल्यरथं प्रति। कुरवः पाण्डवेयाश्च किमकुर्वत सञ्जय
श्वेत हा महान धनुर्धारी शल्याच्या रथाजवळ पोहोचला तेव्हा, कुरू आणि पांडवांनी काय केले, संजय?
भीष्मः शान्तनवः किं वा तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः
शांतनुपुत्र भीष्माने त्या वेळी काय केले, ते मला सांग.
श्वेतं सेनापतिं शूरं पुरस्कृत्य महारथाः । राज्ञो बलं दर्शयन्तस्तव पुत्रस्य भारत
शूर सेनापती श्वेताला पुढे करून, तुझ्या पुत्राच्या सैन्याची ताकद दाखवण्यासाठी महायोद्ध्यांनी युद्धभूमीत आपली छाप उमठवली.
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य त्रातुमैच्छन्महारथाः । अभ्यवर्तन्त भीष्मस्य रथं हेमपरिष्कृतम्
शिखंडीचे रक्षण करण्यासाठी महायोद्धे पुढे सरसावले आणि सोन्याने सजवलेल्या भीष्माच्या रथावर चाल करून गेले.
जिघांसन्तं युधांश्रेष्ठं तदासीत्तुमुलं महत् । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि महावैशसमच्युत
युद्धातील श्रेष्ठ योद्ध्याचा वध करण्याच्या उद्देशाने तिथे मोठे आणि भीषण युद्ध झाले; हे भयंकर संहार मी तुला सांगतो, अकलुषा.
तावकानां परेषां च यथा युद्धमवर्तत । तत्राकरोद्रथोपस्थाञ्शून्याञ्शान्तनवो बहून्
तुझ्या आणि शत्रूंच्या सैन्यात कसे युद्ध झाले, ते मी सांगतो; तिथे शांतनुपुत्र भीष्माने अनेक रथांचे आसन रिकामे केले.
तत्राद्भुतं महच्चक्रे शरैरार्च्छद्रथोत्तमान् । समावृणोच्छरैरर्कमर्कतुल्यप्रतापवान्
तेथे एक अद्भुत आणि मोठं दृश्य दिसलं—त्या तेजस्वी वीराने, आपल्या बाणांनी उत्तम रथांना झाकलं आणि अगदी सूर्यालाही झाकून टाकलं.
नुदन्समन्तात्समरे रविरुद्यन्यथा तमः । तेनाजौ प्रेषिता राजञ्शराः शतसहस्रशः
तो रणभूमीत सर्वत्र शत्रूंना मागे हाकत होता, जणू उगवता सूर्य काळोख दूर करतो तसा. राजन, त्याने लढाईत शेकडो हजारो बाण सोडले.
क्षत्रियान्तकराः सङ्ख्ये महावेगा महाबलाः । शिरांसि पातयामासुर्वीराणां शतशो रणे
ते बाण फार वेगवान आणि बलवान होते, क्षत्रियांना संपवणारे. त्यांनी रणांगणात शेकडो वीरांची शिरं खाली पाडली.
गजान्कण्टकसन्नाहान्वज्रेणेव शिलोच्चयान् । रथा रथेषु संसक्ता व्यदृश्यन्त विशांपते
कवच घातलेल्या हत्ती, जणू वज्रानं फोडलेल्या डोंगरासारखे, आणि एकमेकांत अडकलेले रथ, हे सर्व लोकांमध्ये दिसत होते.
एके रथं पर्यवहंस्तुरगाः सतुरंगमम् । युवानं निहतं वीरं लम्बमानं सकार्मुकम्
काही घोडे, चारही अंगांनी सज्ज असलेला रथ ओढत होते, त्यात एक तरुण, पडलेला वीर होता, ज्याच्या गळ्याला अजूनही धनुष्य लोंबत होतं.
उदीर्णाश्च हया राजन्वहनक्तस्तत्रतत्र ह। बद्धस्वङ्गनिषङ्गाश्च विध्वस्तशिरसो हताः
राजन, तिथे तिथे घोडे उसळत होते, आपल्या लगाम आणि बाणांच्या थैलीसह, त्यांची डोकी फोडलेली, रणात मारले गेलेले.
शतशः पतिता भूमौ वीरशय्यासु शेरते । परस्पेरण धावन्तः पतिताः पुनरुत्थिताः
शेकडो वीर जमिनीवर पडले होते, वीरांच्या शय्यांवर झोपलेले; काही एकमेकांवर धावत, पडले आणि पुन्हा उठले.
उत्थाय च प्रधावन्तो द्वन्द्वयुद्धमवाप्नुवन् । पीडिताः पुनरन्योन्यं लुठन्तो रणमूर्धनि
ते उठून पुन्हा धावत आणि द्वंद्वयुद्ध करायला लागले, पुन्हा एकमेकांशी झुंजत, रणभूमीवर लोळत होते.
सचापाः सनिषङ्गाश्च जातरूपपरिष्कृताः । विस्रब्धहतवीराश्च शतशः परिपीडिताः
सोन्याने सजवलेली धनुष्यं आणि बाणांच्या थैली घेऊन, शेकडो निर्भय, मारलेले वीर सर्वत्र दडपले गेले होते.
तेनतेनाभ्यधावन्त विसृजन्तश्च भारत । मत्तो गजः पर्यवर्तद्धयांश्च हतसादिनः
ते एकमेकांवर धावत होते आणि शस्त्र सोडत होते, भारत. कुठे एखादा वेडा हत्ती वळला, तर कुठे घोडे आपल्या स्वारांशिवाय होते.