ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे। कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः
मग भीमाने युद्धात शांतनूच्या भीष्माला तीन बाणांनी, कृपाला एका बाणाने आणि कृतवर्म्याला आठ बाणांनी जखमी केले.
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना । अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः
उत्तराने हस्तिदंत पकडून, आपल्या हत्तीवर बसून, मद्रराजावर तडाख्याने चाल केली.
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे । शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः
तो हत्ती वेगाने रथावर धावत असताना, शल्याने आपल्या बाणांनी त्याचा वेग थांबवला.
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः । पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान्
रागावलेल्या त्या महाकाय हत्तीने, ठामपणे उभा राहून, आपल्या पायाने चार घोड्यांना जबरदस्त मार दिला.
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् । उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम्
मद्रराज आपल्या घोड्यांचा मृत्यू झाल्यावर रथावर उभा राहून, शत्रूच्या दिशेने सर्पासारखी घातक भाला फेकला.
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः। स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः
त्या अस्त्राने त्याचे कवच फोडले गेले, तो खोल अंधारात बुडाला आणि गजाच्या पाठीवरून, अंकुश व तोमर यांपासून मुक्त होऊन खाली पडला.
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात्। तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम्
शल्याने तलवार उचलली आणि आपल्या सुंदर रथावरून उडी मारून त्या गजराजाचा बलवान हात छाटला.
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः। भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च
शेकडो बाणांनी शरीर विदीर्ण झाले, हात छाटला गेला, आणि गजासह भयंकर आर्त आवाज काढून तो खाली पडला व प्राण सोडला.
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप । आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः
अशी पराक्रमी कृती करून मद्रराजाने पटकन कृतवर्म्याच्या तेजस्वी रथावर चढले.
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा । कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम्
आपला भाऊ उत्तरा मारला गेल्याचे आणि शल्य कृतवर्म्यासोबत उभा असल्याचे पाहून विराटराजाच्या मनाला मोठा धक्का बसला.
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव । स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली
श्वेत क्रोधाने पेटून उठला, जणू काही आहुतीने प्रज्वलित झालेली अग्नी, आणि त्याने इंद्राच्या धनुष्याप्रमाणे मोठे धनुष्य ताणले.
अभ्यधाव?ञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली। महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः
शल्याचा वध करण्याच्या निर्धाराने तो बलवान राजा मोठ्या रथांच्या रांगेने वेढला जाऊन पुढे सरसावला.
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति। तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम्
त्याने शल्याच्या रथावर बाणांचा वर्षाव केला, आणि तो मदमस्त हत्तीच्या वेगाने झेपावला.
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् । मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम्
तुमच्या सात रथांनी मद्रराजाला सर्व बाजूंनी वेढले, जणू मृत्यूच्या जबड्यात गेलेल्या त्याला वाचवण्यासाठी.
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः । तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान्
कोसलाचा बृहद्बल, मागधाचा जयत्सेन, तसेच शल्यपुत्र पराक्रमी रुक्मरथ आणि इतर योद्धे एकत्र आले.
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः । बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः
अवंतीचे विंद आणि अनुविंद, कंबोजाचा सुदक्षिण, बृहद्क्षत्राचा वारस, आणि सिंधूचा जयद्रथ हेही त्यांच्यात सामील झाले.
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् । विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः
त्या पराक्रमी वीरांची रंगीबेरंगी, सुंदर धनुष्ये ताणली गेली आणि ती ढगांमध्ये वीज चमकावी तशी झळकत होती.
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन्। निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम्
त्यांनी श्वेताच्या डोक्यावर बाणांचा वर्षाव केला, जणू उन्हाळ्यानंतर वाऱ्याने ढगांतून डोंगरावर पाऊस पडावा.
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः । धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः
तेव्हा क्रोधाने पेटलेल्या त्या महाबलवान धनुर्धराने सात तीक्ष्ण बाणांनी त्यांची धनुष्ये तोडली आणि सेनापतींना चिरडून टाकले.
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत । ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च
ती सर्व धनुष्ये तुटलेली दिसत होती, पण क्षणभरातच त्यांनी नवीन धनुष्ये उचलली.
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन्। ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः । निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम्
त्यांनी श्वेतावर सात बाण सोडले, पण पुन्हा त्या अमाप सामर्थ्याच्या श्वेताने सात वेगवान बाणांनी त्यांच्या धनुष्यांना छाटले.
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः । रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान्
त्यांच्या बलवान धनुष्ये तुटल्यावर, ते महायोद्धे घाईने रथशक्ती उचलून भयावह आरोळ्या देऊ लागले.
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति। ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः
भरतश्रेष्ठा, सात तेजस्वी बाण, इंद्राच्या वज्रासारखा गडगडाट करत, श्वेताच्या रथाकडे सोडले गेले.
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित्। ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम्
पण ते बाण पोहोचण्याआधीच, उत्तम अस्त्रांचा जाणकार असलेल्या श्वेताने सात बाणांनी त्यांना छेदून टाकले; मग त्याने सर्वांना भेदणारा एक बाण उचलला—
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति। तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान्
भरतश्रेष्ठा, श्वेताने तो बाण रुक्मरथाकडे सोडला; तो प्रचंड बाण वज्राहूनही वेगाने जाऊन रुक्मरथाच्या अंगावर आदळला.
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः । निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत्
राजा, त्या बाणाने जोरात घाव बसल्यामुळे रुक्मरथ आपल्या रथाच्या तळाशी कोसळला आणि मोठ्या मूर्च्छेत बुडून गेला.
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः । अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः
तो शुद्ध हरपलेला आणि खचलेला असताना, त्याचा सारथी घाईने आणि शांतपणे, सर्वांच्या समोर त्याला रथातून दूर घेऊन गेला.
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् । तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत्
मग श्वेताने सोन्याने सजवलेले आणखी सहा रथ घेतले आणि आपल्या बलवान हातांनी त्या सहा रथांच्या ध्वजांना खाली पाडले.
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप । शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति
त्याने त्यांच्या घोड्यांना आणि सारथ्यांना बाणांनी भेदले, शत्रूंचा संहार करणाऱ्या, आणि त्या वीरांवर बाणांचा वर्षाव करत शल्याच्या रथाकडे पुढे गेला.
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत। दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति
भरता, तुझ्या सैन्यात मोठा गोंधळ आणि गडबड उडाली, कारण सेनापती वेगाने शल्याच्या रथाकडे जात असल्याचे सर्वांनी पाहिले.