ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः । चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः
मग त्या वीराने युद्धात भीष्माच्या ध्वजाला नव्ह बाणांनी छेदले, आणि लोकांनी मोठा जल्लोष केला.
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः । सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत
राजेश्वरी, सोन्याने सजवलेली, रुंद खांद्याची ती ध्वजदंडिका सौभद्राच्या बाणांनी छेदली जाऊन जमिनीवर कोसळली.
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ । दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन्
सौभद्राच्या बाणांनी भीष्माचा ध्वज खाली पडलेला पाहून, भीमाने मोठ्याने गर्जना केली आणि सौभद्राचा उत्साह वाढवला.
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च । प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः
मग महाबली भीष्माने त्या युद्धात अनेक दिव्य आणि भयंकर बाणांची निर्मिती केली.
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः । अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत्
यानंतर, अपराजित भीष्माने हजारो बाणांनी सौभद्राला झाकून टाकले, आणि ते दृश्य अद्भुत वाटले.
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः । रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः
मग पांडवांपैकी दहा महान धनुर्धारी, बलाढ्य रथी, सौभद्राचे रक्षण करण्यासाठी आपल्या रथांसह वेगाने धावले.
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः । भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते
विराट आपल्या पुत्रासह, पार्षत धृष्टद्युम्न, भीम, केकय, आणि सात्यकी — हे सर्व, राजाधिराज, त्या ठिकाणी आले.
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे । पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः
त्यांच्या वेगाने येताना, शांतनूचा पुत्र भीष्माने युद्धात धृष्टद्युम्नाला तीन बाणांनी आणि सात्यकीला नव्ह बाणांनी घायाळ केले.
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च। ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा
पूर्णपणे ओढून सोडलेल्या तीक्ष्ण पंख असलेल्या एका बाणाने भीष्माने भीमसेनाचा ध्वज छाटला.
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम । पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात्
तो सुवर्णाचा, सिंह असलेला शोभिवंत ध्वज, भीष्माने भीमसेनाच्या रथावरून खाली पाडला.
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे। कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः
मग भीमाने युद्धात शांतनूच्या भीष्माला तीन बाणांनी, कृपाला एका बाणाने आणि कृतवर्म्याला आठ बाणांनी जखमी केले.
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना । अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः
उत्तराने हस्तिदंत पकडून, आपल्या हत्तीवर बसून, मद्रराजावर तडाख्याने चाल केली.
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे । शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः
तो हत्ती वेगाने रथावर धावत असताना, शल्याने आपल्या बाणांनी त्याचा वेग थांबवला.
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः । पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान्
रागावलेल्या त्या महाकाय हत्तीने, ठामपणे उभा राहून, आपल्या पायाने चार घोड्यांना जबरदस्त मार दिला.
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् । उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम्
मद्रराज आपल्या घोड्यांचा मृत्यू झाल्यावर रथावर उभा राहून, शत्रूच्या दिशेने सर्पासारखी घातक भाला फेकला.
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः। स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः
त्या अस्त्राने त्याचे कवच फोडले गेले, तो खोल अंधारात बुडाला आणि गजाच्या पाठीवरून, अंकुश व तोमर यांपासून मुक्त होऊन खाली पडला.
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात्। तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम्
शल्याने तलवार उचलली आणि आपल्या सुंदर रथावरून उडी मारून त्या गजराजाचा बलवान हात छाटला.
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः। भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च
शेकडो बाणांनी शरीर विदीर्ण झाले, हात छाटला गेला, आणि गजासह भयंकर आर्त आवाज काढून तो खाली पडला व प्राण सोडला.
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप । आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः
अशी पराक्रमी कृती करून मद्रराजाने पटकन कृतवर्म्याच्या तेजस्वी रथावर चढले.
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा । कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम्
आपला भाऊ उत्तरा मारला गेल्याचे आणि शल्य कृतवर्म्यासोबत उभा असल्याचे पाहून विराटराजाच्या मनाला मोठा धक्का बसला.
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव । स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली
श्वेत क्रोधाने पेटून उठला, जणू काही आहुतीने प्रज्वलित झालेली अग्नी, आणि त्याने इंद्राच्या धनुष्याप्रमाणे मोठे धनुष्य ताणले.
अभ्यधाव?ञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली। महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः
शल्याचा वध करण्याच्या निर्धाराने तो बलवान राजा मोठ्या रथांच्या रांगेने वेढला जाऊन पुढे सरसावला.
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति। तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम्
त्याने शल्याच्या रथावर बाणांचा वर्षाव केला, आणि तो मदमस्त हत्तीच्या वेगाने झेपावला.
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् । मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम्
तुमच्या सात रथांनी मद्रराजाला सर्व बाजूंनी वेढले, जणू मृत्यूच्या जबड्यात गेलेल्या त्याला वाचवण्यासाठी.
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः । तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान्
कोसलाचा बृहद्बल, मागधाचा जयत्सेन, तसेच शल्यपुत्र पराक्रमी रुक्मरथ आणि इतर योद्धे एकत्र आले.
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः । बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः
अवंतीचे विंद आणि अनुविंद, कंबोजाचा सुदक्षिण, बृहद्क्षत्राचा वारस, आणि सिंधूचा जयद्रथ हेही त्यांच्यात सामील झाले.
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् । विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः
त्या पराक्रमी वीरांची रंगीबेरंगी, सुंदर धनुष्ये ताणली गेली आणि ती ढगांमध्ये वीज चमकावी तशी झळकत होती.
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन्। निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम्
त्यांनी श्वेताच्या डोक्यावर बाणांचा वर्षाव केला, जणू उन्हाळ्यानंतर वाऱ्याने ढगांतून डोंगरावर पाऊस पडावा.
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः । धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः
तेव्हा क्रोधाने पेटलेल्या त्या महाबलवान धनुर्धराने सात तीक्ष्ण बाणांनी त्यांची धनुष्ये तोडली आणि सेनापतींना चिरडून टाकले.
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत । ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च
ती सर्व धनुष्ये तुटलेली दिसत होती, पण क्षणभरातच त्यांनी नवीन धनुष्ये उचलली.