विराटो भगदत्तं तु शरवर्षण भारत। अभ्यवर्षत्सुसंक्रुद्धो मेघो वृष्ट्या इवाचलम्
वीराटाने, भरपूर रागाने, भारता, भगदत्तावर बाणांचा पाऊस पाडला, जणू काही एखाद्या ढगाने डोंगरावर पाऊस पाडावा.
भगदत्तस्ततस्तूर्णं विराटं पृथिवीपतिम् । छादयामास समरे मेघः सूर्यमिवोदितम्
मग भगदत्तानेही लगेचच युद्धात वीराट राजाला बाणांनी झाकून टाकले, जणू काही उगवलेल्या सूर्याला ढग झाकून टाकतो.
बृहत्क्षत्रं तु कैकेयं कृपः शारद्वतो ययौ । तं कृपः शरवर्षेण च्छादयामास भारत
कैकय देशाचा बृहद्क्षत्र याच्यावर शारद्वतपुत्र कृपाने हल्ला केला आणि त्याला बाणांच्या पावसाने झाकून टाकले, हे भारता.
गौतमं कैकयः क्रुद्धः शरवृष्ट्याऽभ्यपूरयत् । तावन्योन्यं हयान्हत्वा धनुश्छित्वा च भारत
कैकयाने संतापून गौतमावर बाणांचा मारा केला; आणि त्यांनी एकमेकांचे घोडे मारले, धनुष्य तोडले.
विरथावसियुद्धाय समीयतुरमर्षणौ । तयोस्तदभवद्युद्धं घोररूपं सुदारुणम्
दोघेही रथाविना तलवारी घेऊन एकमेकांसमोर आले आणि त्यांचे युद्ध फारच भयंकर व भीषण झाले.
द्रुपदस्तु ततो राजन्सैन्धवं वै जयद्रथम् । अभ्युद्ययौ हृष्टरूपो हृष्टरूपं परंतपः
नंतर, राजन, शत्रूंचा संहार करणारा द्रुपद आनंदाने सिंधू देशाच्या जयद्रथाच्या विरोधात पुढे गेला, आणि जयद्रथही आनंदी होता.
ततः सैन्धवको राजा द्रुपदं विशिखैस्त्रिभिः । ताजयामास समरे स च तं प्रत्यबिध्यत
मग सिंधूचा राजा जयद्रथाने युद्धात द्रुपदावर तीन टोकदार बाण सोडले, आणि द्रुपदानेही त्याला प्रत्युत्तर दिले.
तयोस्तदभवद्युद्धं घोररूपं सुदारुणम् । ईक्षणप्रीतिजननं शुक्राङ्गरकयोरिव
त्यांचे युद्ध फारच भयंकर व भीषण झाले, पाहणाऱ्यांना ते फारच मनमोहक वाटले, जणू शुक्र व मंगळ एकत्र आले असावेत.
विकर्णस्तु सुतस्तुभ्यं सुतसोमं महाबलम् । अभ्ययाञ्जवनैरश्वैस्ततो युद्धमवर्तत
विकर्ण, तुझा पुत्र, वेगवान घोड्यांवर बसून बलाढ्य सुतसोमाच्या विरोधात गेला आणि मग युद्ध सुरू झाले.
विकर्णः सुतसोमं तु विद्ध्वा नाकम्पयच्छरैः । सुतसोमो विकर्णं च तदद्भुतमिवाभवत्
विकर्णाने सुतसोमावर बाण मारले, पण तो हलला नाही; सुतसोमानेही विकर्णावर बाण सोडले, आणि हे पाहून सर्वांना आश्चर्य वाटले.
सुशर्माणं नरव्याघ्रश्चेकितानो महारथः । अभ्यद्रवत्सुसंक्रुद्धः पाण्डवार्थे पराक्रमी
महान रथी आणि नरव्याघ्र चेकितानाने पांडवांच्या हितासाठी आपली शौर्य दाखवत, अत्यंत रागाने सुशर्मावर हल्ला केला.
शुशर्मा तु महाराज चेकितानं महारथम् । महता शरवर्षेण वारयामास संयुगे
पण, राजन, सुशर्माने मोठ्या बाणांच्या पावसाने महान रथी चेकितानाला युद्धात थांबवले.
चेकितानोऽपि संरब्धः सुशर्माणां महाहवे । प्राच्छादयत्तमिषुभिर्महामेघ इवाचलम्
चेकितानानेही त्या मोठ्या युद्धात संतापून सुशर्मावर बाणांचा मारा केला, जणू एखादा मोठा ढग डोंगरावर पाऊस पाडतो.
शकुनिः प्रतिविन्ध्यं तु पराक्रान्तं पराक्रमी । अभ्यद्रवत राजेन्द्र मत्तः सिंह इव द्विपम्
पराक्रमी शकुनी, राजेंद्र, बलाढ्य प्रतिविंध्यावर जसा उन्मत्त सिंह हत्तीवर तुटून पडतो, तसा धावून गेला.
यौधिष्ठिरस्तु संक्रुद्धः सौबलं निशितैः शरैः । व्यदारयत संग्रामे मघवानिव दानवम्
युधिष्ठिराचा पुत्र संतापून युद्धात सुभलपुत्र शकुनीला टोकदार बाणांनी भेदून टाकतो, जणू इंद्र दानवाला भेदतो.
शकुनिः प्रतिविन्ध्यं तु प्रतिविध्यन्तमाहवे। व्यदारयन्महाप्राज्ञः शरैः सन्नतपर्वभिः
शकुनी, तो बुद्धिमान, युद्धात प्रत्युत्तर देणाऱ्या प्रतिविंध्यावर वाकलेल्या पाठीचे बाण सोडून त्याला भेदून टाकतो.
सुदक्षिणं तु राजेन्द्र काम्भोजानां महारथम् । श्रुतकर्मा पराक्रान्तमभ्यद्रवत संयुगे
राजा, श्रुतकर्मा या पराक्रमी रथीने काम्बोजांचा महान रथी सुदक्षिणावर युद्धात हल्ला केला.
सुदक्षिणस्तु समरे साहदेविं महारथम् । विद्ध्वा नाकम्पयत वै मैनाकमिव पर्वतम्
पण सुदक्षिणाने युद्धात सहदेव या महान रथीला बाण मारले, तरी तो जराही हलला नाही, जणू काही मैनाक पर्वत हलत नाही तसा.
श्रुतकर्मा ततः क्रुद्धः काम्भोजानां महारथम् । शरैर्बहुभिरानर्च्छद्दारयन्निव सर्वशः
मग श्रुतकर्मा रागाने पेटून, काम्बोजांचा तो महान रथी सुदक्षिणावर अनेक बाणांचा वर्षाव केला, जणू त्याला पूर्णपणे छिन्नविछिन्न करतो आहे असे वाटले.
इरावानथ संक्रुद्धः श्रुतायुषमरिन्दमम् । प्रत्युद्ययौ रणे यत्तो यत्तरूपं परंतपः
त्या वेळी इरावान रागाने भरून, शत्रूंचा संहार करणारा श्रुतायुष याच्याशी युद्धासाठी सज्ज होऊन पुढे गेला.
आर्जुनिस्तस्य समरे हयान्हत्वा महारथः । ननाद बलवान्नादं तत्सैन्यं प्रत्यपूरयत्
मग अर्जुन या पराक्रमी रथीने युद्धात श्रुतायुषाच्या घोड्यांना ठार मारले आणि मोठ्याने गर्जना केली, ज्यामुळे त्या सैन्यात अर्जुनाचा आवाज भरून गेला.
श्रुतायुस्तु ततः क्रुद्धः फाल्गुनेः समरे हयान्। निजघान गदाग्रेण ततो युद्धमवर्तत
मग श्रुतायुष रागाने फुलून, युद्धात अर्जुनाच्या घोड्यांना गदाच्या टोकाने मारले; त्यानंतर पुन्हा युद्ध सुरू झाले.
विन्दानिविन्दावावन्त्यौ कुन्तिभोजं महारथम् । ससेनं ससुतं वीरं संसस?ञ्जतुराहवे
विंद आणि अनुविंद या अवंतीच्या दोघांनी मिळून, कुंतिभोज या महान रथीवर, त्याच्या सैन्यासह आणि पुत्रासह, युद्धात हल्ला केला.
तत्राद्भुतमपश्याम तयोर्घोरं पराक्रमम् । अयुध्येतां स्थिरौ भूत्वा महत्या सेनया सह
तेथे आम्ही एक अद्भुत दृश्य पाहिले—त्या दोघांनी भीषण शौर्य दाखवले, मोठ्या सैन्यासह ठाम उभे राहून लढले.
अनुविन्दस्तु गदया कुन्तिभोजमताडयत्। कुन्तिभोजश्च तं तूर्णं शरव्रातैरवाकिरत्
अनुविंदाने गदाने कुंतिभोजाला मारले, आणि कुंतिभोजाने लगेच त्याच्यावर बाणांचा वर्षाव केला.
कुन्तिभोजसुतश्चापि विन्दं विव्याध सायकैः । स च तं प्रतिविव्याध तदद्भुतमिवाभवत्
कुंतिभोजाचा मुलगाही विंदावर बाणांनी वार करू लागला, आणि विंदानेही त्याला प्रत्युत्तर दिले; हे दृश्य खरोखरच अद्भुत होते.
केकया भ्रातरः पञ्च गान्धारान्पञ्च मारिष । ससैन्यास्ते ससैन्यांश्च योधयामासुराहवे
माणसांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राजा, केकयाचे पाच भाऊ आणि गांधारचे पाच योद्धे, प्रत्येकजण आपल्या सैन्यासह, युद्धात एकमेकांशी भिडले.
वीरबाहुश्च ते पुत्रो वैराटिं रथसत्तमम् । उत्तरं योधयामास विव्याध निशितैः शरैः
वीरबाहू, तुझा पुत्र, उत्तम रथी असलेल्या विराटपुत्र उत्तराजविरुद्ध लढला आणि त्याला तीक्ष्ण बाणांनी भेदले.
उत्तरश्चापि तं वीरं विव्याध निशितैः शरैः । चेदिराट् समरे राजन्नुलूकं समभिद्रवत्
उत्तराजनेही त्या वीराला तीक्ष्ण बाणांनी भेदले; आणि चेदिराजाने युद्धात उलूकावर झडप घातली.
तथैव शरवर्षेण उलूकं समविद्ध्यत । उलूकश्चापि तं बाणैर्निशितैर्लोमवाहिभिः
त्याचप्रमाणे, त्याने उलूकावर बाणांचा वर्षाव केला, आणि उलूकानेही त्याला तीक्ष्ण, मांस फाडणाऱ्या बाणांनी प्रत्युत्तर दिले.