चेदिराजस्तु संक्रुद्धो बाह्लीकं नवभिः शरैः । विव्याध समरे तूर्णं मत्तो मत्तमिव द्विपम्
चेदिराजाने संतापून युद्धात वेगाने बाहीकाला नव बाणांनी भोसकले, जसा मदमस्त हत्ती दुसऱ्या मदमस्त हत्तीवर तुटून पडतो.
तौ तत्र समरे क्रुद्धौ नर्दन्तौ च पुनः पुनः । समीयतुः सुसंक्रुद्धावङ्गारवबुधाविव
त्या युद्धात ते दोघेही संतापून पुन्हा पुन्हा गरजत एकमेकांवर झेपावले, जणू दोन धगधगते कोळसे एकत्र येतात तसं.
राक्षसं रौद्रकर्माणं क्रूरकर्मा घटोत्कचः । अलम्बुसं प्रत्युदियाद्बलं शक्र इवाहवे
घातक कृत्य करणारा घटोत्कच युद्धात राक्षस आलंबुसावर तुटून पडला, जसा इंद्र आपल्या शत्रूवर झेपावतो.
घटोत्कचस्ततः क्रुद्धो राक्षसं तं महाबलम् । नवत्या सायकैस्तीक्ष्णैर्दारयामास भारत
मग घटोत्कच संतापून त्या बलाढ्य राक्षसावर नव्वद तीक्ष्ण बाणांनी हल्ला केला, भारतकुलातील राजा.
अलम्बुसस्तु समरे भैमसेनिं महाबलम् । बहुधा दारयामास शरैः सन्नतपर्वभिः
पण आलंबुसानेही युद्धात भीमसेनपुत्र घटोत्कचावर पिसांच्या पंखांनी सजवलेल्या बाणांनी अनेक प्रकारे हल्ला केला.
व्यभ्राजेतां ततस्तौ तु संयुगे शरविक्षतौ। यथा देवासुरे युद्धे बलशक्रौ महाबलौ
मग त्या दोघांनी युद्धात बाणांनी जखमी होऊन जसा देवासुर युद्धात बली आणि इंद्र तेजस्वी दिसले, तसं ते चमकू लागले.
शिखण्डी समरे राजन्द्रौणिमभ्युद्ययौ बली । अश्वत्थामा ततः क्रुद्दः शिखण्डिनमुपस्थितम्
राजन, युद्धात बलवान शिखंडी द्रोणपुत्रावर झेपावला. मग अश्वत्थामा संतापून शिखंडीसमोर उभा ठाकला.
नाराचेन सुतीक्ष्णेन भृशं विद्ध्वा ह्यकम्पयत् । शिखण्ड्यपि ततो राजन्द्रोणपुत्रमताडयत्
त्याने अतिशय तीक्ष्ण लोखंडी बाणाने त्याला जोरात जखमी केलं आणि तो हादरला; पण राजन, शिखंडीनेही लगेच द्रोणपुत्रावर बाण सोडला.
सायकेन सुपीतेन तीक्ष्णेन निशितेन च। तौ जघ्नतुस्तदान्योन्यं शरैर्बहुविधैर्मृधे
तेव्हा त्या दोघांनीही युद्धात अनेक प्रकारच्या टोकदार, धारदार आणि सुंदर पिसांनी सजवलेल्या बाणांनी एकमेकांवर हल्ला केला.
भगदत्तं रणे शूरं विराटो वाहिनीपतिः। अभ्ययात्त्वरितो राजंस्ततो युद्धमवर्तत
त्या वेळी वीराट, सैन्याचा सेनापती, धाडसाने आणि वेगाने शूर भगदत्ताच्या विरोधात पुढे गेला आणि मग तिथे घनघोर युद्ध सुरू झाले.
विराटो भगदत्तं तु शरवर्षण भारत। अभ्यवर्षत्सुसंक्रुद्धो मेघो वृष्ट्या इवाचलम्
वीराटाने, भरपूर रागाने, भारता, भगदत्तावर बाणांचा पाऊस पाडला, जणू काही एखाद्या ढगाने डोंगरावर पाऊस पाडावा.
भगदत्तस्ततस्तूर्णं विराटं पृथिवीपतिम् । छादयामास समरे मेघः सूर्यमिवोदितम्
मग भगदत्तानेही लगेचच युद्धात वीराट राजाला बाणांनी झाकून टाकले, जणू काही उगवलेल्या सूर्याला ढग झाकून टाकतो.
बृहत्क्षत्रं तु कैकेयं कृपः शारद्वतो ययौ । तं कृपः शरवर्षेण च्छादयामास भारत
कैकय देशाचा बृहद्क्षत्र याच्यावर शारद्वतपुत्र कृपाने हल्ला केला आणि त्याला बाणांच्या पावसाने झाकून टाकले, हे भारता.
गौतमं कैकयः क्रुद्धः शरवृष्ट्याऽभ्यपूरयत् । तावन्योन्यं हयान्हत्वा धनुश्छित्वा च भारत
कैकयाने संतापून गौतमावर बाणांचा मारा केला; आणि त्यांनी एकमेकांचे घोडे मारले, धनुष्य तोडले.
विरथावसियुद्धाय समीयतुरमर्षणौ । तयोस्तदभवद्युद्धं घोररूपं सुदारुणम्
दोघेही रथाविना तलवारी घेऊन एकमेकांसमोर आले आणि त्यांचे युद्ध फारच भयंकर व भीषण झाले.
द्रुपदस्तु ततो राजन्सैन्धवं वै जयद्रथम् । अभ्युद्ययौ हृष्टरूपो हृष्टरूपं परंतपः
नंतर, राजन, शत्रूंचा संहार करणारा द्रुपद आनंदाने सिंधू देशाच्या जयद्रथाच्या विरोधात पुढे गेला, आणि जयद्रथही आनंदी होता.
ततः सैन्धवको राजा द्रुपदं विशिखैस्त्रिभिः । ताजयामास समरे स च तं प्रत्यबिध्यत
मग सिंधूचा राजा जयद्रथाने युद्धात द्रुपदावर तीन टोकदार बाण सोडले, आणि द्रुपदानेही त्याला प्रत्युत्तर दिले.
तयोस्तदभवद्युद्धं घोररूपं सुदारुणम् । ईक्षणप्रीतिजननं शुक्राङ्गरकयोरिव
त्यांचे युद्ध फारच भयंकर व भीषण झाले, पाहणाऱ्यांना ते फारच मनमोहक वाटले, जणू शुक्र व मंगळ एकत्र आले असावेत.
विकर्णस्तु सुतस्तुभ्यं सुतसोमं महाबलम् । अभ्ययाञ्जवनैरश्वैस्ततो युद्धमवर्तत
विकर्ण, तुझा पुत्र, वेगवान घोड्यांवर बसून बलाढ्य सुतसोमाच्या विरोधात गेला आणि मग युद्ध सुरू झाले.
विकर्णः सुतसोमं तु विद्ध्वा नाकम्पयच्छरैः । सुतसोमो विकर्णं च तदद्भुतमिवाभवत्
विकर्णाने सुतसोमावर बाण मारले, पण तो हलला नाही; सुतसोमानेही विकर्णावर बाण सोडले, आणि हे पाहून सर्वांना आश्चर्य वाटले.
सुशर्माणं नरव्याघ्रश्चेकितानो महारथः । अभ्यद्रवत्सुसंक्रुद्धः पाण्डवार्थे पराक्रमी
महान रथी आणि नरव्याघ्र चेकितानाने पांडवांच्या हितासाठी आपली शौर्य दाखवत, अत्यंत रागाने सुशर्मावर हल्ला केला.
शुशर्मा तु महाराज चेकितानं महारथम् । महता शरवर्षेण वारयामास संयुगे
पण, राजन, सुशर्माने मोठ्या बाणांच्या पावसाने महान रथी चेकितानाला युद्धात थांबवले.
चेकितानोऽपि संरब्धः सुशर्माणां महाहवे । प्राच्छादयत्तमिषुभिर्महामेघ इवाचलम्
चेकितानानेही त्या मोठ्या युद्धात संतापून सुशर्मावर बाणांचा मारा केला, जणू एखादा मोठा ढग डोंगरावर पाऊस पाडतो.
शकुनिः प्रतिविन्ध्यं तु पराक्रान्तं पराक्रमी । अभ्यद्रवत राजेन्द्र मत्तः सिंह इव द्विपम्
पराक्रमी शकुनी, राजेंद्र, बलाढ्य प्रतिविंध्यावर जसा उन्मत्त सिंह हत्तीवर तुटून पडतो, तसा धावून गेला.
यौधिष्ठिरस्तु संक्रुद्धः सौबलं निशितैः शरैः । व्यदारयत संग्रामे मघवानिव दानवम्
युधिष्ठिराचा पुत्र संतापून युद्धात सुभलपुत्र शकुनीला टोकदार बाणांनी भेदून टाकतो, जणू इंद्र दानवाला भेदतो.
शकुनिः प्रतिविन्ध्यं तु प्रतिविध्यन्तमाहवे। व्यदारयन्महाप्राज्ञः शरैः सन्नतपर्वभिः
शकुनी, तो बुद्धिमान, युद्धात प्रत्युत्तर देणाऱ्या प्रतिविंध्यावर वाकलेल्या पाठीचे बाण सोडून त्याला भेदून टाकतो.
सुदक्षिणं तु राजेन्द्र काम्भोजानां महारथम् । श्रुतकर्मा पराक्रान्तमभ्यद्रवत संयुगे
राजा, श्रुतकर्मा या पराक्रमी रथीने काम्बोजांचा महान रथी सुदक्षिणावर युद्धात हल्ला केला.
सुदक्षिणस्तु समरे साहदेविं महारथम् । विद्ध्वा नाकम्पयत वै मैनाकमिव पर्वतम्
पण सुदक्षिणाने युद्धात सहदेव या महान रथीला बाण मारले, तरी तो जराही हलला नाही, जणू काही मैनाक पर्वत हलत नाही तसा.
श्रुतकर्मा ततः क्रुद्धः काम्भोजानां महारथम् । शरैर्बहुभिरानर्च्छद्दारयन्निव सर्वशः
मग श्रुतकर्मा रागाने पेटून, काम्बोजांचा तो महान रथी सुदक्षिणावर अनेक बाणांचा वर्षाव केला, जणू त्याला पूर्णपणे छिन्नविछिन्न करतो आहे असे वाटले.
इरावानथ संक्रुद्धः श्रुतायुषमरिन्दमम् । प्रत्युद्ययौ रणे यत्तो यत्तरूपं परंतपः
त्या वेळी इरावान रागाने भरून, शत्रूंचा संहार करणारा श्रुतायुष याच्याशी युद्धासाठी सज्ज होऊन पुढे गेला.