नान्तोऽस्ति मम दिव्यानां विभूतीनां परंतप । एष तूद्देशतः प्रोक्तो विभूतेर्विस्तरो मया
माझ्या दिव्य विभूतींना अंत नाही, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या. मी तुला सांगितलेले हे माझ्या विभूतींचे थोडक्यात वर्णन आहे.
यद्यद्विभूतितत्सत्त्वं श्रीमदूर्जितमेव वा। तत्तदेवावगच्छ त्वं मम तेजोंशसंभवम्
जे काही तेजस्वी, श्रीमंत किंवा सामर्थ्यवान आहे, ते सर्व माझ्या तेजाचा अंश म्हणूनच ओळख.
अथवा बहुनैतेन किं ज्ञातेन तवार्जुन । विष्टभ्याहमिदं कृत्स्नमेकांशेन स्थितो जगत्
हे अर्जुना, इतक्या सविस्तर ज्ञानाची तुला गरज काय? माझ्या एका अंशाने मी हे संपूर्ण जग धारण करतो.
मदनुग्रहाय परमं गुह्यमध्यात्मसंज्ञितम्। यत्त्वयोक्तं वचस्तेन मोहोऽयं विगतो मम
तुझ्या कृपेने, तू सांगितलेले हे परम गूढ आत्मज्ञान माझा मोह दूर झाला आहे.
भवाप्ययौ हि भूतानां श्रुतौ विस्तरशो मया। त्वत्तः कमलपत्राक्ष माहात्म्यमपि चाव्ययम्
सर्व सृष्टीचा जन्म आणि विलय मी तुझ्याकडून सविस्तर ऐकला आहे, आणि कमळासारख्या डोळ्याच्या, तुझे अविनाशी महात्म्यही मी जाणले आहे.
एवमेतद्यथात्थ त्वमात्मानं परमेश्वर। द्रष्टुमिच्छामि ते रूपमैश्वरं पुरुषोत्तम
हे परमेश्वरा, तू स्वतःला जसे सांगितलेस तसेच आहे. तरीही, हे पुरुषोत्तमा, मला तुझे ऐश्वर्ययुक्त रूप पाहायचे आहे.
मन्यसे यदि तच्छक्यं मया द्रष्टुमिति प्रभो। योगेश्वर ततो मे त्वं दर्शयात्मानमव्ययम्
हे प्रभो, जर मला ते रूप पाहणे शक्य आहे असे तुला वाटत असेल, तर योगेश्वरा, मला तुझे अविनाशी रूप दाखव.
पश्य मे पार्थ रूपाणि शतशोऽथ सहस्रशः । नानाविधानि दिव्यानि नानावर्णाकृतीनि च
हे पार्था, माझी शेकडो-हजारो, विविध रंगांची आणि आकारांची, दिव्य रूपे पाह.
पश्यादित्यान्वसून्रुद्रानश्विनौ मरुतस्तथा। बहून्यदृष्टपूर्वाणि पश्याऽश्चर्याणि भारत
आदित्य, वसु, रुद्र, अश्विनी कुमार, आणि मरुतगण पाह; आणि भरतवंशीय, अनेक अद्भुत गोष्टी, ज्या कधीच पाहिल्या नाहीत, त्या पाह.
इहैकस्थं जगत्कृत्स्नं पश्याद्य सचराचरम् । मम देहे गुडाकेश यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छसि
हे गुडाकेश, आज माझ्या देहात एकत्रित झालेले हे संपूर्ण चराचर जग आणि तुला जे काही पाहायचे आहे ते सर्व पाह.
न तु मां शक्ष्यसे द्रष्टुमनेनैव स्वचक्षुषा । दिव्यं ददामि ते चक्षुः पश्य मे योगमैश्वरम्
पण तुझ्या या डोळ्यांनी मला पाहता येणार नाही; म्हणून मी तुला दिव्य दृष्टी देतो — माझ्या ऐश्वर्ययुक्त योगाचा अनुभव घे.
एवमुक्त्वा ततो राजन्महायोगेश्वरो हरिः। दर्शयामास पार्थाय मरमं रूपमैश्वरम्
राजा, असे म्हणून योगांचा महान अधिपती हरि यांनी पार्थाला आपले दिव्य रूप दाखवले.
अनेकवक्रनयनमनेकाद्भुतदर्शनम् । अनेकदिव्याभारणं दिव्यानेकोद्यतायुधम्
त्या रूपाला अनेक तोंडे व डोळे, अनेक अद्भुत दृश्ये, असंख्य दिव्य दागिने, आणि अनेक उंचावलेली दिव्य शस्त्रे होती.
दिव्यमाल्याम्बरधरं दिव्यगन्धानुलेपनम् । सर्वाश्चर्यमयं देवमनन्तं विश्वतोमुखम्
तो देव दिव्य हार व वस्त्रे परिधान केलेला, दिव्य सुवासने लावलेला, सर्व आश्चर्यांनी भरलेला, अनंत, आणि सर्व दिशांना तोंड असलेला होता.
दिवि सूर्यसहस्रस्य भवेद्युगपदुत्थिता । यदि भाः सदृशी सा स्याद्भासस्तस्य महात्मनः
जर आकाशात एकाच वेळी हजार सूर्यांचा तेज उजळून निघाला असता, तर त्या महान आत्म्याच्या तेजाशी तोच काहीसा साधर्म्य साधला असता.
तत्रैकस्थं जगत्कृत्स्नं प्रविभक्तमनेकधा । अपश्यद्देवदेवस्य शरीरे पाण्डवस्तदा
त्या वेळी पांडवाने देवाधिदेवांच्या देहात सर्व जग एकत्रित, पण अनेक प्रकारे विभागलेले पाहिले.
ततः स विस्मयाविष्टो हृष्टरोमा धऩञ्जयः । प्रणम्य शिरसा देवं कृताञ्जलिरभाषत
तेव्हा धनंजय आश्चर्यचकित झाला, अंगावर रोमांच उभे राहिले, त्याने देवाला वंदन करून हात जोडले आणि बोलू लागला.
पश्यामि देवांस्तव देव देहे सर्वांस्तथा भूतविशेषसङ्घान् । ब्रह्माणमीशं कमलासनस्थ- मृषींश्च सर्वानुरगांश्च दिव्यान्
देवा, तुझ्या देहात मी सर्व देव, सर्व प्रकारच्या जीवसमूहांना, कमलावर बसलेले ब्रह्मा, सर्व ऋषी आणि दिव्य नागही पाहतो.
अनेकबाहूदरवक्रनेत्रं पश्यामि त्वां सर्वतोऽनन्तरूपम् । नान्तं न मध्यं न पुनस्तवादिं पश्यामि विश्वेश्वर विश्वरूप
विश्वेश्वरा, विश्वरूपा, मी तुला सर्वत्र अनेक हात, पोटे, तोंडे, डोळे असलेला, अनंत रूप असलेला पाहतो; तुझ्यात मला ना शेवट, ना मध्य, ना आरंभ दिसतो.
किरीटिनं गदिनं चक्रिणं च तेजोराशिं सर्वतो दीप्तिमन्तम् । पश्यामि त्वां दुर्निरीक्ष्यं समन्ता- द्दीप्तानलार्कद्युतिमप्रमेययम्
मुकुटधारी, गदा व चक्र धारण केलेला, सर्व बाजूंनी तेजाने झगमगणारा, पाहायला कठीण, जणू जळणाऱ्या अग्नीप्रमाणे व सूर्यासारखा प्रखर, आणि सर्वदिशांनी अपरिमित असा मी तुला पाहतो.
त्वमक्षरं परमं वेदितव्यं त्वमस्य विश्वस्य परं निधानम् । त्वमव्ययः शाश्वतधर्मगोप्ता सनातनस्त्वं पुरुषो मतो मे
तूच अविनाशी, जाणण्यासारखा सर्वोच्च, या विश्वाचा अंतिम आधार आहेस; तूच नाश न होणारा, शाश्वत धर्माचा रक्षक, आणि सनातन पुरुष आहेस — माझा असा विश्वास आहे.
अनादिमध्यान्तमनन्तवीर्य- मनन्तबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् । पश्यामि त्वां दीप्तहुताशवक्रं स्वतेजसा विश्वमिदं तपन्तम्
माझ्या दृष्टीला तुझ्यात कुठेही आरंभ, मध्य किंवा शेवट दिसत नाही; तू अनंत शक्तीचा, असंख्य हातांचा, चंद्रसूर्य नेत्र असलेला, प्रखर मुख असलेला, स्वतःच्या तेजाने हे विश्व जाळणारा आहेस.
द्यावापृथिव्योरिदमन्तरं हि व्याप्तं त्वयैकेन दिशश्च सर्वाः । दृष्ट्वाद्भुतं रूपमुग्रं तदेवं लोकत्रयं प्रव्यथितं महात्मन्
खरंच, आकाश आणि पृथ्वी यामधील सर्व जागा आणि सर्व दिशा फक्त तुझ्याने व्यापलेल्या आहेत; तुझे हे अद्भुत आणि भयंकर रूप पाहून तीनही लोकं फार घाबरली आहेत, हे महात्मा.
अमी हि त्वा सुरसङ्घा विशन्ति केचिद्भीताः प्राञ्जलयो गृणान्ति। स्वस्तीत्युक्त्वा महर्षिसिद्धसङ्घाः स्तुवन्ति त्वां स्तुतिभिः पुष्कलाभिः
खरंच, देवांचे समूह तुझ्यात प्रवेश करतात; काही घाबरून हात जोडून तुझी स्तुती करतात; महर्षी आणि सिद्धगण 'शांती' असे म्हणून तुला भरपूर स्तोत्रांनी गौरवतात.
रुद्रादित्या वसवो ये च साध्या विश्वेऽश्विनौ मरुतश्चोष्मपाश्च । गन्धर्वयक्षासुरसिद्धसङ्घा वीक्षन्ते त्वां विस्मिताश्चैव सर्वे
रुद्र, आदित्य, वसु, साध्य, विश्वेदेव, अश्विनी, मरुत, पितर, गंधर्व, यक्ष, असुर, सिद्ध — हे सर्वजण आश्चर्यचकित होऊन तुला पाहतात.
रूपं महत्ते बहुवक्रनेत्रं महाबाहो बहुबाहूरुपादम्। बहूदरं बहुदंष्ट्राकरालं दृष्ट्वा लोकाः प्रव्यथितास्तथाहम्
तुझे हे महान, अनेक तोंडे व डोळे असलेले, बलवान बाहू, अनेक हात, उर, पाय, अनेक पोटे, आणि भयंकर दात असलेले रूप पाहून लोक घाबरले आहेत, आणि मीही.
नभःस्पृशं दीप्तमनेकवर्णं व्यात्ताननं दीप्तविशालनेत्रम् । दृष्ट्वा हि त्वा प्रव्यथितान्तरात्मा धृतिं न विन्दामि शमं च विष्णो
आकाशाला भिडणारे, तेजस्वी, अनेक रंगांचे, मोठ्या उघड्या तोंडाचे, विशाल तेजस्वी डोळ्यांचे तुझे रूप पाहून माझे अंतरमन घाबरले आहे; मला धीर किंवा शांतता मिळत नाही, हे विष्णू.
दंष्ट्राकरालानि च ते सुखानि दृष्ट्वैव कालानलसन्निभानि। दिशो न जाने न लभे च शर्म प्रसीद देवेश जगन्निवास
तुझे भयंकर दात असलेले, काळाग्नीप्रमाणे प्रखर तोंड पाहून मला दिशा कळेनासे झाले, आणि मला काहीच समाधान मिळत नाही; कृपा कर, हे देवाधिदेव, हे जगाचा आधार.
अमी च त्वां धृतराष्ट्रस्य पुत्राः सर्वे सहैवावनिपालसङ्घैः । भीष्मो द्रोणः सूतपुत्रस्तथासौ सहास्मदीयैरपि योधमुख्यैः
हे धृतराष्ट्राच्या मुलांना, पृथ्वीवरील सर्व राजांना, भीष्म, द्रोण, सूतपुत्र आणि आमच्या बाजूच्या प्रमुख योद्ध्यांना पाहा—
वक्राणि ते त्वरमाणा विशन्ति दंष्ट्राकरालानि भयानकानि। केचिद्विलग्ना दशनान्तरेषु संदृश्यन्ते चूर्णितैरुत्तमाङ्गैः
हे सर्वजण तुझ्या भयंकर, मोठ्या, दातांनी भरलेल्या तोंडात घाईने शिरत आहेत; काहींची डोकी दातांमध्ये अडकली आहेत आणि ती चिरडली जात आहेत.