तत्र त्वं निहतो राम मया शरशतार्दितः । प्राप्स्यसे निर्जिताँल्लोकाञ्शस्त्रपूतो महारणे
तेथे, हे राम, माझ्या हातून शेकडो बाणांनी छिन्नविछिन्न होऊन तू पडशील, आणि त्या महायुद्धात शस्त्रांनी शुद्ध झालेल्या जिंकलेल्या लोकांना मिळशील.
स गच्छ विनिवर्तस्व कुरुक्षोत्रं रणप्रिय । तत्रैष्यामि महाबाहो युद्धाय त्वांतपोधन
म्हणून, हे रणप्रिय, परत जा, कुरुक्षेत्रावर जा; तिथे, हे महाबाहो तपस्वी, मी तुझ्याशी लढायला येईन.
अपि यत्र त्वया राम कृतं शौचं पुरा पितुः । तत्राहमपि हत्वा त्वां शौचं कर्तास्मि भार्गव
आणि ज्या ठिकाणी, हे राम, तू पूर्वी तुझ्या वडिलांचे श्राद्ध केलेस, तिथेच, हे भार्गव, मी तुला मारून तुझंही श्राद्ध करीन.
तत्र राम समागच्छ त्वरितं युद्धदुर्मद । व्यपनेष्यामि ते दर्पं पौराणं ब्राह्मणब्रुव
त्या ठिकाणी, हे राम, लवकर ये, युद्धाच्या गर्वाने भरलेला; मी तुझा तो जुना ब्राह्मणाचा गर्व नाहीसा करीन.
यच्चापि कत्थसे राम बहुशः परिवत्सरे । निर्जिताः क्षत्रिया लोके मयैकेनेति तच्छ्रुणु
आणि, हे राम, तू वर्षानुवर्षे वारंवार सांगतोस की जगातले क्षत्रिय मी एकट्याने जिंकले—त्याचा खरा अर्थ ऐक.
न तदा जातवान्भीष्मः क्षत्रियो वापि मद्विधः । पञ्चाञ्चातानि तेजांसि तृणेषु ज्वलितं त्वया
त्या वेळी भीष्म किंवा माझ्यासारखा कुठलाही क्षत्रिय जन्मलेला नव्हता; तू पेटवलेली ती पाच अग्निशिखा फक्त वाळलेल्या गवतावरच जळल्या होत्या.
यस्ते युद्धमयं दर्पं कामं च व्यपनाशयेत्। सोऽहं जातो महाबाहो भीष्मः परपुरंजयः। व्यपनेष्यामि ते दर्पं युद्धे राम न संशयः
महाबाहु राम, मी भीष्म, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता, तुझ्या युद्धातील गर्व आणि युद्धाची इच्छा दूर करण्यासाठी जन्माला आलो आहे. या युद्धात, राम, मी तुझा गर्व नक्कीच मोडून काढीन—यात काहीच शंका नाही.
ततो मामब्रवीद्रामः प्रहसन्निव भारत। दिष्ट्या भीष्म मया सार्धं योद्धुमिच्छसि संगरे
त्यावर राम हसत म्हणाला, 'भीष्म, तु माझ्याशी युद्ध करायची इच्छा धरलीस, हे तुझं भाग्यच आहे.'
अयं गच्छामि कौरव्य कुरुक्षेत्रं त्वया सह। भाषितं ते करिष्यामि तत्रागच्छ परंतप
कौरववंशीय, मी आता तुझ्यासोबत कुरुक्षेत्राकडे जातो. तुझं जे बोलणं आहे ते मी तिथे पूर्ण करीन—शत्रूंचा संहार करणारा, तिथे ये.
तत्र त्वां निहतं माता मया शरशताचितम् । जाह्नवी पश्यतां भीष्म गृध्रकङ्कबलाशनम्
भीष्म, तिथे तुझी आई तुला माझ्या हातून शेकडो बाणांनी छिन्नविछिन्न झालेलं, गंगामाईच्या साक्षीने, गिधाडे आणि कावळ्यांसाठी अन्न झालेलं पाहील.
कृपणं त्वामभिप्रेक्ष्य सिद्धचारणसेविता । मया विनिहतं देवी रोदतामद्य पार्थिव
सिद्ध आणि चारणांच्या संगतीत, मी तुला मारल्यावर, तुझ्या आईला तुझी दयनीय अवस्था पाहून आज रडावं लागेल, राजन.
अतदर्हा महाभागा भगीरथसुताऽनघा । या त्वामजीजनन्मन्दं युद्धकामुकमातुरम्
भागीरथाची पुण्यवंत आणि निष्पाप कन्या, जी अशा दुःखाला पात्र नाही, तिने तुला जन्म दिला—पण तू मंदबुद्धी आणि युद्धाच्या मोहात पडलेला—ती शोक करील.
एहि गच्छ मया भीष्म युद्धकामुक दुर्मद । गृहाण सर्वं कौरव्य रथादि भरतर्षभ
ये, जा, भीष्म, युद्धाची हौस असलेला आणि गर्विष्ठ. कौरव, रथासह सर्व काही घे, भरतवंशातील श्रेष्ठ.
इति ब्रुवाणं तमहं रामं परपुरंजयमक् । प्रणम्यक शिरसा राममेवमस्त्वित्यथाब्रवम्
शत्रूंच्या नगरांचा विजेता राम असं बोलत असताना, मी त्याला वाकून नमस्कार केला आणि 'तसं होवो' असं उत्तर दिलं.
एवमुक्त्वा ययौ रामः कुरुक्षेत्रं युयुत्सया । प्रविश्य नगरं चाहं सत्यवत्यै न्यवेदयम्
असं म्हणून राम युद्धाची इच्छा घेऊन कुरुक्षेत्राकडे निघून गेला. मी नगरात प्रवेश करून सत्यवतीला सर्व सांगितलं.
ततः कृतस्वस्त्ययनो मात्रा च प्रतिनन्दितः। द्विजातीन्वाच्य पुण्याहं स्वस्ति चैव महाद्युते
मग मी शुभकर्मे केली आणि आईने स्वागत केलं. मी ब्राह्मणांना पुण्य आणि मंगल शब्द म्हणायला सांगितलं, हे तेजस्वी.
रथमास्थाय रुचिरं राजतं पाण्डुरैर्हयैः। सूपस्करं स्वधिष्ठानं वैयाघ्रपरिवारणम्
मी सुंदर चांदीच्या रथावर बसलो, पांढऱ्या घोड्यांनी ओढलेला, सर्व साधनांनी सज्ज, वाघाच्या चिन्हांनी वेढलेला.
उपपन्नं महाशस्त्रैः सर्वोपकरणान्वितम् । तत्कुलीनेन वीरेण हयशास्त्रविदा रणे
तो रथ मोठ्या शस्त्रांनी आणि सर्व उपकरणांनी युक्त होता, आणि तो चालवणारा वीर, घोड्यांच्या विद्या जाणणारा आणि कुलीन होता.
यत्तं सूतेन शिष्टेन बहुशो दृष्टकर्मणा । दंशितः पाण्डुरेणाहं कवचेन वपुष्मता
अनुभवी आणि कुशल सारथ्याने सज्ज, मी पांढऱ्या तेजस्वी कवचाने सुशोभित झालो होतो.
पाण्डुरं कार्मुकं गृह्य प्रायां भरतसत्तम । पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
मी पांढरं धनुष्य घेतलं आणि डोक्यावर पांढरा छत्र धरलेला, भरतवंशातील श्रेष्ठ, मी निघालो.
पाण्डुरैश्चापि व्यजनैर्वीज्यमानो नराधिप । शुक्लवासाः सितोष्णीषः सर्वशुक्लविभूषणः
राजा, पांढऱ्या विंचवांनी मला वाऱ्यावर वाऱ्यावर झुलवत होते, मी पांढरे वस्त्र, पांढरा फेटा आणि सर्व पांढऱ्या दागिन्यांनी सजलेलो होतो.
स्तूयमानो जयाशीर्भिर्निष्क्रम्य गजसाह्वयात्। कुरुक्षेत्रं रणक्षेत्रमुपायां भरतर्षभ
विजयाच्या आशीर्वादाने गौरवाने गौरवला जाऊन, मी गजद्वारातून बाहेर पडलो आणि कुरुक्षेत्र या रणभूमीकडे निघालो, भरतवंशातील श्रेष्ठ.
ते हयाश्चोदितास्तेन सूतेन परमाहवे । अवहन्मां भृशं राजन्मनोमारुतरंहसः
त्या घोड्यांनी, कुशल सारथ्याच्या हाकेला प्रतिसाद देत, मला युद्धभूमीत वाऱ्याच्या आणि मनाच्या वेगाने नेलं, राजन.
गत्वाऽहं तत्कुरुक्षेत्रं स च रामः प्रतापवान् । युद्धाय सहसा राजन्पराक्रान्तौ परस्परम्
मी आणि पराक्रमी राम, कुरुक्षेत्रात पोहोचलो. मग आम्ही दोघेही, राजन, मोठ्या धाडसाने एकमेकांविरुद्ध युद्धासाठी पुढे सरसलो.
ततः सदर्शनेऽतिष्ठं रामस्यातितपस्विनः । प्रगृह्य शङ्खप्रवरंक ततः प्राधममुत्तमम्
मग मी त्या अतिशय कठोर व्रती रामासमोर उभा राहिलो, हातात उत्तम शंख घेतला आणि तो जोरात फुंकून सुरेख असा नाद केला.
ततस्तत्र द्विजा राजंस्तापसाश्च वनौकसः। अपश्यन्त रणं दिव्यं देवाः सेन्द्रगणास्तदा
तेव्हा, राजन, तिथे उपस्थित असलेले सर्व ब्राह्मण, वनात राहणारे तपस्वी, तसेच देव आणि इंद्रासह त्यांचे गण, त्या दिव्य युद्धाकडे पाहू लागले.
ततो दिव्यानि माल्यानि प्रादुरासंस्ततस्ततः। वादित्राणि च दिव्यानि मेघवृन्दानि चैव ह
मग सर्व बाजूंनी दिव्य हार प्रकट झाले, तसेच स्वर्गीय वाद्ये आणि ढगांचे समूहही दिसू लागले.
ततस्ते तापसाः सर्वे भार्गवस्यानुयायिनः । प्रेक्षकाः समपद्यन्त परिवार्य रणाजिरम्
मग त्या भृगुकुळातील रामाचे सर्व अनुयायी तपस्वी युद्धभूमीभोवती गोळा होऊन प्रेक्षक म्हणून उभे राहिले.
ततो मामब्रवीद्देवी सर्वभूतहितैषिणी । माता स्वरूपिणी राजन्किमिदं ते चिकीर्षितम्
मग सर्व जीवांच्या कल्याणाची इच्छा असणारी, माझी आई, देवी मला म्हणाली, 'राजन, तू हे काय करायचे ठरवले आहेस?'
गत्वाऽहं जामदग्न्यं तु प्रयाचिष्ये कुरूद्वह । भूष्मेण सह मा योत्सीः शिष्येणेति पुनः पुनः
'मी त्या जमदग्नीपुत्र रामाकडे जाऊन, कुरुवंशातील आनंदा, त्याला पुन्हा पुन्हा विनंती करीन की भीष्म या त्याच्या शिष्याशी युद्ध करू नको.'