देवव्रतत्वं विज्ञाप्य पृथिवीं सर्वराजसु । नैव हन्यां स्त्रियं जातु न स्त्रीपूर्वं कदाचन
सर्व राजांसमोर मी देवव्रताचं व्रत जाहीर केलं; मी कधीही स्त्रीला किंवा पूर्वी स्त्री असलेल्या व्यक्तीला मारणार नाही.
स हि स्त्रीपूर्वको राजञ्शिखण्डी यदि ते श्रुतः । कन्या भूत्वा पुमाञ्चातो न योत्स्ये तेन भारत
राजा, शिखंडी हा स्त्रीपूर्वक आहे, हे तुला माहीत असेलच; तो आधी कन्या होता, नंतर पुरुष झाला, म्हणून मी त्याच्याशी युद्ध करणार नाही, हे भारत.
सर्वांस्त्वन्यान्हनिष्यामि पार्थिवान्भरतर्षभ । यान्समेष्यामि समरे न तु कुन्तीसुतान्नृप
हे भरतरषभा, युद्धात मला जे इतर राजे भेटतील त्यांना मी मारीन, पण कुंतीपुत्रांना मात्र कधीच नाही, हे राजन.
किमर्थं भरतश्रेष्ठ नैव हन्याः शिखण्डिनम् । उद्यतेषुमथो दृष्ट्वा समरेष्वाततायिनम्
हे भरतश्रेष्ठ, शिखंडी समोर शस्त्र उचलून युद्ध करत असताना सुद्धा तू त्याला का मारत नाहीस?
पूर्वमुक्त्वा महाबाहो पाञ्चालान्सह सोमकैः । हनिष्यामीति गाङ्गेय तन्मे ब्रूहि पितामह
महाबली, याआधी तू सांगितलं होतंस की, तू पांचाळ आणि सोमक यांना मारशील; मग गंगेपुत्रा, हे पितामह, त्याचं कारण मला सांग.
श्रृणु दुर्योधन कथां सहैभिर्वसुधाधिपैः । यदर्थं युधि संप्रेक्ष्य नाहं हन्यां शिखण्डिनम्
दुर्योधन, या सर्व राजांसह तू ऐक, मी युद्धात शिखंडीला का मारत नाही, त्याची कथा सांगतो.
महाराजो मम पिता शान्तनुर्लोकविश्रुतः । दिष्टान्तमाप धर्मात्मा समये भरतर्षभ
माझे वडील, महान राजा शांतनू, ज्यांची कीर्ती जगभर पसरली होती, त्यांनी धर्माचा आणि वचनाचा आदर राखून आपला अंत गाठला, हे भरतरषभा.
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ प्रतिज्ञां परिपालयन् । चित्राङ्गदं भ्रातरं वै महाराज्येऽभ्यपेचयम्
मग मी, हे भरतश्रेष्ठ, माझ्या प्रतिज्ञेचं पालन करत, माझ्या भावाला चित्रांगदाला मोठ्या राज्यावर बसवलं.
तस्मिंश्च निधनं प्राप्ते सत्यवत्या मते स्थितः । विचित्रवीर्यं राजानमभ्यषिञ्चं यथाविधि
त्याच्या मृत्यूनंतर, सत्यवतीच्या इच्छेनुसार मी विचित्रवीर्याला योग्य रीतीने राजा बनवलं.
मयाऽभिषिक्तो राजेन्द्र यवीयानपि धर्मतः । विचित्रवीर्यो धर्मात्मा मामेव समुदैक्षत
मीच विचित्रवीर्याला, तो लहान असला तरी, धर्माप्रमाणे राज्याभिषेक केला; तो धर्मात्मा नेहमी माझ्याकडेच पाहत असे.
तस्य दारक्रियां तात चिकीर्षुरहमप्युत । अनुरूपादिव कुलादित्येव च मनो दधे
त्याच्या विवाहाची जबाबदारी घ्यावी म्हणून, मी मनात ठरवलं की त्याला योग्य घराण्यातील वधू मिळवावी.
तथाऽश्रौषं महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वयंवरे । रूपेणाप्रतिमाः सर्वाः काशिराजसुतास्तदा । अम्बां चैवाम्बिकां चैव तथैवाम्बालिकामपि
महाबली, मला कळलं की काशीच्या राजाच्या तीन कन्या—रूपाने अतुलनीय अशा—स्वयंवरासाठी आल्या आहेत: अंबा, अंबिका आणि अंबालिका.
राजानश्च समाहूताः पृथिव्यां भरतर्षभ। अम्बा ज्येष्ठाभवत्तासामम्बिका त्वथ मध्यमा
भरतवंशातील श्रेष्ठा, पृथ्वीवरील अनेक राजे बोलावले गेले होते. त्यांच्यात अंबा ही सर्वात मोठी होती, अंबिका मधली होती,
अम्बालिका च राजेन्द्र राजकन्या यवीयसी । सोऽहमेकरथेनैव गतः काशिपतेः पुरीम्
आणि अंबालिका, राजाधिराज, ही सर्वात लहान राजकन्या होती. मी एकटाच एका रथावर बसून काशीपतीच्या नगरीत गेलो.
अपश्यं ता महाबाहो तिस्रः कन्याः स्वलङ्कृताः। राज्ञश्चैव समाहूतान्पार्थिवान्पृथिवीपते
तेथे मी त्या तीन कन्या, सुंदर दागिन्यांनी सजलेल्या, आणि बोलावलेल्या राजांना, म्हणजे पृथ्वीचे सर्व राजे, पाहिले.
ततोऽहं तान्नृपान्सर्वानाहूय समरे स्थितान्। रथमारोपयाञ्चक्रे कन्यास्ता भरतर्षभ
मग मी त्या सर्व युद्धासाठी सज्ज असलेल्या राजांना बोलावले आणि त्या कन्यांना माझ्या रथावर बसवले, हे भरतश्रेष्ठ.
वीर्यशुल्काश्च ता ज्ञात्वा समारोप्य रथं तदा। अवोचं पार्थिवान्सर्वानहं तत्र समागतान्। भीष्मः शान्तनवः कन्या हरतीति पुनःपुनः
त्या कन्या पराक्रमाच्या स्पर्धेसाठी होत्या हे ओळखून, मी त्यांना रथावर बसवले आणि तेथे जमलेल्या सर्व राजांना पुन्हा पुन्हा सांगितले, 'शांतनूचा पुत्र भीष्म या कन्यांना घेऊन जात आहे!'
ते यतध्वं परं शक्त्या सर्वे मोक्षाय पार्थिवाः । प्रसह्य हि हराम्येष मिषतां वो नरर्षभाः
'राजांनो, जर तुम्हाला या कन्यांना सोडवायचे असेल तर सर्वांनी तुमची पूर्ण ताकद लावा! कारण मी तुमच्या डोळ्यांसमोर त्यांना जबरदस्तीने घेऊन चाललो आहे!'
ततस्ते पृथिवीपालाः समुत्पतुरुदायुधाः । योगो योग इति क्रुद्धाः सारथीनभ्यचोदयन्
तेव्हा त्या सर्व पृथ्वीचे राजे, शस्त्र उचलून, रागाने 'तयार व्हा! तयार व्हा!' असे ओरडत आपल्या सारथ्यांना पुढे चालवू लागले.
ते रथैर्गसङ्काशैर्गजैश्च गजयोधिनः। पुष्टैश्वाश्वैर्महीपालाः समुत्पेतुरुदायुधाः
ते राजे, ढगासारख्या रथांवर, हत्तीवर बसलेल्या वीरांसह, आणि उत्तम घोड्यांवर आरूढ होऊन, शस्त्र घेऊन उभे राहिले.
ततस्ते मां महीपालाः सर्व एव विशां पते। रथव्रातेन महता सर्वतः पर्यवारयन्
मग, हे जनसमुदायांचे स्वामी, त्या सर्व राजांनी मोठ्या रथांच्या सैन्याने मला चहुबाजूंनी वेढले.
तानहं शरवर्षेण समन्तात्पर्यवारयम् । सर्वान्नृपांश्चाप्यजयं देवराडिव दानवान्
मी सर्व बाजूंनी बाणांचा वर्षाव करून त्यांना रोखले, आणि सर्व राजांना जिंकले, जसे देवांचा राजा दानवांना जिंकतो.
अपातयं शरैर्दीप्तैः प्रहसन्भरतर्षभ । तेषामापततां चित्रान्ध्वजान्हेमपरिष्कृतान्
भरतश्रेष्ठा, मी हसत हसत, माझ्यावर झेपावणाऱ्यांच्या सोन्याने सजवलेल्या सुंदर ध्वजांना तेजस्वी बाणांनी खाली पाडले.
एकैकेन हि बाणेन भूमौ पातितवानहम् । हयांस्तेषां गजांश्चैव सारथींश्चाप्यहं रणे
मी एका एका बाणाने त्यांच्या घोड्यांना, हत्तीला आणि युद्धातील सारथ्यांनाही जमिनीवर पाडले.
ते निवृत्ताश्च भग्नाश्च दृष्ट्वा तल्लाघवं मम। `प्रणिपेतुश्च सर्वे वै प्रशशंसुश्च पार्थिवाः
माझ्या वेगाने ते सर्व राजे मागे हटले, पराभूत झाले; त्यांनी मला वंदन केले आणि माझी स्तुती केली.
तत आदाय ताः कन्या नृपतींश्च विसृज्य तान्।' अथाऽहं हास्तिनपुरमायां जित्वा महीक्षितः
मग मी त्या कन्यांना घेऊन, राजांना सोडून, विजय मिळवून हस्तिनापुरात परतलो, हे पृथ्वीपती.
ततोऽहं ताश्च कन्या वै भ्रातुरर्थाय भारत। तच्च कर्म महाबाहो सत्यवत्यै न्यवेदयम्
मग, हे महाबाहु, मी त्या कन्या माझ्या भावासाठी दिल्या आणि ते कृत्य सत्यवतीला सांगितले.
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् । अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम्
मग, भरतश्रेष्ठा, मी माझ्या वीरमातेला, म्हणजे माझ्या आईला, जाऊन मिठी मारली आणि ती मच्छयाची कन्या होती, तिला असे सांगितले.
इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् । विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का हृता इति
'या काशीपतीच्या कन्या मी एकत्रित राजांना जिंकून, विचित्रवीर्याच्या साठी, पराक्रमाच्या मोबदल्यात मिळवल्या आहेत.'
ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप। आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया
मग सत्यवती, डोळ्यांत आनंदाश्रू घेऊन, माझ्या डोक्याचा सुगंध घेत म्हणाली, 'माझ्या मुला, तुझ्या विजयामुळे मला खूप आनंद झाला.'