द्रौपदेयाभिमन्युश्च धृष्टकेतुश्च पार्थिवः । भीमसेनश्च विक्रान्तो यमजौ च महारथौ
द्रौपदीचे पुत्र, अभिमन्यू, राजा धृष्टकेतू, पराक्रमी भीमसेन आणि मद्रीचे दोन महाबलवान पुत्र,
उत्पेतुरासनात्सर्वे क्रोधसंरक्तलोचनाः। बाहुन्प्रगृह्य रुचिरान्रक्तचन्दनरूषितान्। अङ्गदैः पारिहार्यैश्च केयूरैश्च विभूषितान्
सर्वजण जागे झाले, संतापाने डोळे लाल झाले, सुंदर हातांना लाल चंदन, अंगद, कडे आणि बांगड्यांनी सजवलेले होते.
दन्तान्दन्तेषु निष्पिष्य सृक्किणी परिलेलिहन् । तेषामाकारभावज्ञः कुन्तीपुत्रो वृकोदरः
दातांवर दात दाबून, तोंडाच्या कोपऱ्यांना चाटत, त्यांचा भाव ओळखणारा कुंतीपुत्र वृकोदर,
उदतिष्ठत्स वेगेन क्रोधेन प्रज्वलन्निव। उद्वृत्य सहसा नेत्रे दन्तान्कटकटाय्य च
वेगाने उठला, संतापाने जणू जळत होता, डोळे मोठे करून, दात कडकड वाजवत.
हस्तं हस्तेन निष्पिष्य उलूकं वाक्यमब्रवीत्। अशक्तानामिवास्माकं प्रोत्साहननिमित्तकम्
हातावर हात दाबून, उलूकाला म्हणाला, 'हे बोलणे जणू आम्ही असहाय्य आहोत म्हणून आम्हाला चिडवण्यासाठी आहे.'
श्रुतं ते चवनं मूर्ख यत्त्वां दुर्योधनोऽब्रवीत्। तन्मे कथयतो मन्द श्रृणु वाक्यं दुरासदम्
'दुर्बुद्ध्या, दुर्योधनाने तुला जे सांगितलं ते तू ऐकलं आहेस. आता मी तुला कठोर शब्द सांगतो, ते नीट ऐक.'
सर्वक्षत्रस्य मध्ये तं यद्वक्ष्यसि सुयोधनम् । श्रृण्वतः सूतपुत्रस्य पितुश्च त्वं दुरात्मनः
'सर्व क्षत्रियांमध्ये, तू जे काही सुयोधनाला सांगशील, कर्ण आणि त्याच्या दुष्ट वडिलांच्या ऐकण्यात,'
अस्माभिः प्रीतिकामैस्तु भ्रातुर्ज्येष्ठस्य नित्यशः। मर्षितं ते दुराचार तत्त्वं न बहु मन्यसे
'आम्ही नेहमी मोठ्या भावाच्या कृपेची इच्छा ठेवून, तुझ्या वाईट वागण्याला सहन केलं, पण तू याचा काहीच आदर करत नाहीस.'
प्रेषितश्च हृषीकेशः शमाकाङ्क्षी कुरून्प्रति । कुलस्य हितकामेन धर्मराजेन धीमता
'आणि हृषीकेशाला पाठवलं होतं, कौरवांशी शांतता व्हावी म्हणून, कुटुंबाच्या भल्यासाठी, बुद्धिमान धर्मराजाने.'
त्वं कालचोदितो नूनं गन्तुकामो यमक्षयम् । गच्छस्वाहवमस्माभिस्तच्च श्वो भविता ध्रुवम्
'तू काळाच्या प्रेरणेने, यमाच्या घरी जायची इच्छा धरली आहेस. जा, आम्ही तुला तिथे पाठवू, आणि ते उद्या निश्चितच घडेल.'
मयापि च प्रतिज्ञातो वधः सभ्रातृकस्य ते। स तथा भविता पाप नात्र कार्या विचारणा
मीसुद्धा तुझ्या आणि तुझ्या भावांचा वध करण्याची शपथ घेतली आहे. हे नक्कीच घडणार, दुष्टांनो, यात अजून काही विचार करण्यासारखं नाही.
वेलामतिक्रमेत्सद्यः सागरो वरुणालयः । पर्वताश्च विशीर्येयुर्मयोक्तं न मृषा भवेत्
वरुणाचं निवासस्थान असलेला सागर क्षणात आपली मर्यादा ओलांडू शकतो, पर्वत तुटून पडू शकतात, पण मी जे म्हटलंय ते कधीच खोटं ठरणार नाही.
सहायस्ते यदि यमः कुबेरो रुद्र एव वा। यथाप्रतिज्ञं दुर्बुद्धे प्रकरिष्यन्ति पाण्डवाः । दुःशासनस्य रुधिरं पाता चास्मि यथेप्सितम्
तुला मदत करायला यम, कुबेर किंवा रुद्रसुद्धा आले तरी, दुष्ट बुद्धी असलेल्या, पांडव आपली शपथ पूर्ण करतील. मी दुर्योधनाच्या इच्छेप्रमाणे दुःशासनाचं रक्त पिऊन दाखवीन.
यश्चेह प्रतिसंरब्धः क्षत्रियो माभियास्यति। अपि भीष्मं पुरुस्कृत्य तं नेष्यामि यमक्षयम्
इथे जर कुठला क्षत्रिय रागाने माझ्यासमोर आला, अगदी भीष्मालाही पुढे करून आला, तरी मी त्याला यमाच्या घरी पाठवीन.
यच्चैतदुक्तं वचनं मया क्षत्रस्य संसदि। यथैतद्भविता सत्यं तथैवात्मानमालभे
मी क्षत्रियांच्या सभेत जे बोललो आहे, ते तंतोतंत खरं ठरो, यासाठी मी स्वतःचं जीवन पणाला लावतो.
भीमसेनवचः श्रुत्वा सहदेवोऽप्यमर्षणः । क्रोधसंरक्तनयनस्ततो वाक्यमुवाच ह
भीमसेनाचं बोलणं ऐकून सहदेवासुद्धा संतापला. त्याच्या डोळ्यांत रागाने रक्त उतरलं आणि त्याने असे शब्द उच्चारले.
शौटीरशूरसदृशमनीकजनसंसदि। श्रृणु पाप वचो मह्यं यद्वाच्यो हि पितात्वया
या सैन्याच्या समोर, क्षत्रिय वीराला शोभेल अशी वाणी मी बोलतोय, दुष्टांनो, ऐक. तुला तुझ्या वडिलांना जे सांगायला हवं ते मी सांगतो.
नास्माकं भविता भेदः कदाचित्कुरुभिः सह । धृतराष्ट्रस्य संबन्धो यदि न स्यात्त्वया सह
तुझ्यामुळे जर धृतराष्ट्राशी आमचं नातं जुळलं नसतं, तर आमच्यात आणि कुरूंत कधीच भांडण झालं नसतं.
त्वं तु लोकविनाशाय धृतराष्ट्रकुलस्य च। उत्पन्नो वैरपुरुषः स्वकुलघ्नश्च पापकृत्
तू या जगाच्या आणि धृतराष्ट्राच्या घराण्याच्या विनाशासाठी जन्माला आलास. तू वैर करणारा, स्वतःच्या घराण्याचा नाश करणारा आणि पाप करणारा आहेस.
जन्मप्रभृति चास्माकं पिता ते पापपूरुषः । अहितानि नृशंसानि नित्यशः कर्तुमिच्छति
दुष्टांनो, तुझ्या जन्मापासूनच तुझे वडील आमच्यावर नेहमीच वैरभाव आणि क्रूरतेने वागण्याची इच्छा बाळगतात.
तस्य वैरानुषङ्गस्य गन्तास्म्यन्तं सुदुर्गमम्। अहमादौ निहत्य त्वां शकुनेः संप्रपश्यतः
त्याच्या या वैराच्या साखळीचा शेवट मी करणार, कितीही कठीण असो. आधी मी तुझा वध करीन, शकुनीच्या डोळ्यांसमोर.
ततोऽस्मि शकुनिं हन्ता मिषतां सर्वधन्विनाम्। भीमस्य वचनं श्रुत्वा सहदेवस्य चोभयोः
मग सर्व धनुर्धारी बघत असताना मी शकुनीचाही वध करीन. भीम आणि सहदेव यांच्या दोघांचं बोलणं ऐकून—
उवाच फाल्गुनो वाक्यं भीमसेनं स्मयन्निव। भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया सह
फाळ्गुनाने हसत भीमसेनाला म्हटलं, 'भीमसेना, तुझा शत्रू म्हणून कोणीच उरलेलं नाही.'
मन्दा गृहेषु सुखिनो मृत्युपाशवशं गताः। उलूकश्च न ते वाच्यः परुषं पुरुषोत्तम
ते कमकुवत आहेत, घरात सुखाने आहेत, मृत्यूच्या फासात अडकले आहेत. आणि उलूकाला, श्रेष्ठ पुरुषा, तुला कठोर बोलू नको.
दूताः किमपराध्यन्ते यथोक्तस्यानुभाषिणः । एवमुक्त्वा महाबाहुर्भीमं भीमपराक्रमम्
दूतांनी काय अपराध केला, ते फक्त सांगितलेलं बोलतात. असं म्हणून बलवान अर्जुनाने भीमला, ज्याचं शौर्य भीमासारखं आहे, त्याला संबोधलं.
धृष्टद्युम्नसुखान्वीरान्सुहृदः समभाषत। श्रुतं वस्तस्य पापस्य धार्तराष्ट्रस्य भाषितम्
धृष्टद्युम्नाने आपल्या मित्रांच्या भल्यासाठी वीर सहकाऱ्यांना सांगितलं, 'धृतराष्ट्रपुत्राने जे वाईट बोललं ते तुम्ही ऐकलं.'
कुत्सनं वासुदेवस्य मम चैव विशेषतः। श्रुत्वा भवन्तः संरब्धा अस्माकं हितकाम्यया
वसुदेव आणि विशेषतः माझ्याविषयी केलेली निंदा तुम्ही ऐकली, आणि आमच्या हितासाठी तुम्ही संतापले.
प्रभावाद्वासुदेवस्य भवतां च प्रयत्नतः। समग्रं पार्थिवं क्षत्रं सर्वं न गणयाम्यहम्
वसुदेवाच्या सामर्थ्यामुळे आणि तुमच्या प्रयत्नामुळे, एकत्र जमलेले सर्व राजे आणि क्षत्रिय मला काहीच वाटत नाहीत.
भवद्भिः समनुज्ञातो वाक्यमस्य यदुत्तरम् । उलूके प्रापयिष्यामि यद्वक्ष्यति सुयोधनम्
तुमच्या परवानगीने, मी हे उत्तर उलूकाकडे पाठवीन, जेणेकरून तो ते सुयोधनापर्यंत पोहोचवू शकेल.
श्वो भूते कत्थितस्यास्य प्रतिवाक्यं चमूमुखे। गाण्डीवेनाभिधास्याकमि क्लीबा हि वचनोत्तराः
उद्या सैन्यासमोर त्याच्या गर्विष्ठ बोलण्याचं उत्तर मी गांडीवाच्या बाणांनी देईन; कारण फक्त शब्दांनी दिलेलं उत्तर कमकुवत असतं.